सर्वेषां जनानां मध्ये दानशीलः स सर्वतः व्याप्य स्थितः। स वृषभः नराणां मध्ये गावः प्रावर्तयत्। यस्य तव महाबलिनः हविषां प्रीतिः जायते, स सोमबलैः दारुणानि युद्धानि सहते। यथा आपः नदीं प्रति सिञ्चन्ति, तथा सोमाः इन्द्रं प्रति वहन्ति, सरांसि इव सरः प्रति। प्रजापतयः तस्य महत्त्वं वीर्ये आसने वर्धयन्ति, यथा दिव्या शक्त्या वर्षा यवम् पुष्णाति। स वृषभः क्रुद्ध इव, अन्तरिक्षे पतन्, शत्रूणां भार्याः अपाकरोत्। स एव दानशीलः, सोमं पातृभ्यः, भक्तिपूर्वकं यजमानाय, ज्योतिः अविन्दत्। प्राचीना परशुः ज्योतिषा समुत्तिष्ठतु, प्राचीना धेनुः सत्यस्य पयः दुह्यात्। तेजस्वीः सविता रक्तवर्णेन दीप्तिम् उद्गच्छतु, स सुशिलः स्वच्छां प्रभाम् प्रकाशयतु। गवां बलात्, हे बहुधा आहूत, एतां दुष्टमत्यं नुद; यवैः यवैः यवैः सर्वैः धनैः, यवैः यवैः यवैः यवैः सर्वैः धान्यैः, सर्वं क्षुधं नुद। वयं स्वराज्ञः सह, स्वबलात्, प्रथमानि धनानि जयेम। बृहस्पतिः पृष्ठतः, उपरि, अधस्तात्, सर्वतः, अस्मान् रक्षतु; इन्द्रः पुरतः च मध्ये च रक्षतु; सखायः सह सखिभिः, अस्मभ्यं मार्गं करोतु। हे बृहस्पते, त्वं च इन्द्रश्च दिव्यस्य भूम्याश्च धनस्य अधिपती; स्तोत्रेभ्यः, गायकाय, धनानि प्रयच्छ; सदा अस्मान् आशीर्भिः पालय। वयं तव सखायः, हे इन्द्र, तव समीपं गच्छामः; कण्वाः त्वां स्तोत्रैः स्तुवन्ति। हे वज्रिन्, अमावास्यायां आपः कदापि न व्यर्थाः; केवलं तव स्तुतिम् एव ताः जानन्ति। देवाः सोमपेषकं कामयन्ते, निद्रां न इच्छन्ति, परिश्रान्ताः अपि, भोज्याय यान्ति। वयं, हे इन्द्र, तव सखायः, त्वां सम्यक् स्तुमः; एतद् विद्धि, हे धनद, अस्माकं कृते। न शत्रुः, समीपे वा दूरे वा, अस्मान् युद्धे जयेत; मम निश्चयः त्वयि अस्तु। त्वं कवचम्, विशालं दृढं च, अग्रणीः संग्रामेषु, विघ्नहन्ता; त्वया सह मित्रेण वदामि। विघ्नवधाय, सेनानां जयाय, हे इन्द्र, त्वां प्रेरयामः। तव मनः, तव दृष्टिः, हे शतक्रतो, अस्मान् प्रति गीर्भिः प्रेरितं भवतु। सर्वैः स्तोत्रैः, तव नामानि, हे शतक्रतो, अह्वयामः, विघ्नपराजयाय, हे इन्द्र। शतशक्तिभिः, बहुप्रशस्तेन, इन्द्रं, जनानां धारयितारं, वर्धयामः। इन्द्रं, बहुधा आहूतं, विघ्नवधाय, युद्धेषु बलस्य जयाय, आह्वयामि। विजयी भव, हे शतक्रतो, स्पर्धासु; त्वां आह्वयामः, हे इन्द्र, विघ्नवधाय। यशसि, युद्धजयेषु, कीर्तिसंग्रामेषु, हे इन्द्र, संघर्षमध्ये सन्निहितो भव। सुतं, तेजस्विनं, जाग्रत्सोमं, अस्माकं हिताय, रक्ष, हे इन्द्र, शतक्रतो। पञ्चसु जनसु यानि तव बलानि, हे शतक्रतो, तानि, हे इन्द्र, तुभ्यम् वृणे। महतीं कीर्तिं, अजित्यं यशः, गृहाण; तव बलात् अस्माकं पारं गमय। समीपात् वा दूरात् वा, यत्र तव राज्यं, तत्रतः, हे वज्रहस्त, आगच्छ। इन्द्रः महतो भीतः ऊर्ध्वे स्थित्वा न चलति; स जनानां मध्ये स्थिरः अस्ति। इन्द्रः अस्मान् अनुग्रहं करोतु; पृष्ठतः नः आपद् न आगच्छेत्; पुरतः शुभं भवतु। सर्वतः इन्द्रः अस्मान् निर्भयान् करोतु; स जनानां मध्ये प्रवृत्तः, अस्माकं शत्रून् जयतु। वयं महतोर्थाय वचः जनयामः, इन्द्राय सूर्यगृहे स्तोत्राणि; यथा अन्वेषकाः निधिं लभन्ते, एवं स्तोत्रं दानशीलानां मध्ये फलति, न तु निन्दितेषु। दूरं अश्वः, दूरं गावः, हे इन्द्र, तव; दूरं यवं, हे धनद; उत्तमात्, अनियतात्, हे मित्र, अस्मान् शिक्षय; एतत् तव सखिभ्यः गायामः। यथा शक्तिः, हे इन्द्र, बहुकृत्, महान्, तव वित्तं सर्वतः संरक्षितम्; अतः, संगृह्य, इदं आनय; जयन्, गायकस्य इच्छां त्वया न विफलय। एताभिः शुभैः दिवसैः, एभिः सोमबिन्दुभिः, अज्ञानं नुदन्तः, हे अश्विनौ, गवां सह; इन्द्रेण, शत्रुम् एभिः सोमबिन्दुभिः नुदाम। वयं, एकत्र, द्वेषरहिताः, समृद्धिं प्राप्नुमः। इन्द्रेण सह, वित्तेन, समृद्ध्या, वयं प्राप्नुमः; पुरस्कारैः सह, बहुभिः सुखैः, तेजस्विभिः सह। देवैः सह, अधिकबलैः, वीर्येण, श्रेष्ठगावः अश्वैः च सह, वयं प्राप्नुमः। एते हर्षाः त्वां हर्षयन्ति; वृषभस्य ते बलानि, ते सोमाः, हे शुभदा, वृत्रवधे। यदा यजमानाय त्वं दशान् दुर्धर्षान् वृत्रान् अहन्, समिदं सोमपायिने, सहस्राणि अपातयः। युद्धं युद्धं त्वं साहसं प्रति गच्छसि; पुरं पुरं त्वं शक्त्या अपावः। हे इन्द्र, दूरस्थेषु, सुहृद्भिः सख्यं कृत्वा, नमुचिम् मायिनं अपातयः। त्वं करञ्जं पर्णयं च, अतिथिग्वस्य पन्थसि, प्रबलेन आयुधेन अहन्। त्वं वङ्गृदस्य शतानि पुराणि भिनत्; रक्षः अपाकरोः; ऋजिश्वने मार्गं व्यदधाः। त्वं तौ, जनानां राजानौ, दशभिः भ्रातृभिः, सुश्रवसः सह, समुपेत्य, षष्टिसहस्राणि नव च नवति, कीर्तिमन्तः, रथचक्रेण अपातयः, हे दुष्करारिन। त्वं सुश्रवसे, रक्षाभिः, पालयन्, तुर्वयाणं च सहायः अभवः। त्वं कुत्साय, अतिथिग्वाय, महान्तं युवराजाय, अजेयाय, जीवितं दत्तवान्। ये तव सखायः, हे इन्द्र, दिव्याः रक्षिणः, ते शुभतमाः, सौम्याः च। वयं त्वां स्तौमः; त्वया सह मित्रेण, वीरपुत्रवन्तः, दीर्घायुः, सुरक्षितं पारं च प्राप्नुमः। त्वां वृषभं, सुतानां मध्ये सुतं, पातवे समर्पयामि। तृप्तः भव, हर्षं पिब। मूढाः, ईर्ष्यवः, त्वां न हिंसन्तु; न निन्दकाः त्वां बाधन्ताम्। त्वं मन्त्रद्विषः न जयासि।