ब्रिहस्पतिः स्वरेण वृक्षात् स्रुकं कम्पयन् मधु दृष्टवान्, यत् मत्स्यवत् जलनिवासिनं दुर्बलं च तेन संवृतम् आसीत्। सः वलस्य गाव्यरूपात् गुह्यं सूर्यं च अग्निं च अन्वविन्दत्, स्वेन स्तोत्रेण तमः अपानुदत्। यथा हिमेन पत्राणि पतन्ति, तथा ब्रिहस्पतिः वलम् आवृत्य गावः मोचयामास। यद् अननुकरणीयम् आसीत्, तत् पुनः स्थापयामास; ये सह चरन्ति, ते सूर्यं प्रासूषुः। पितरः कृष्णाश्वं तु तृषुपु मध्ये इव, दिवं ताराभिः अलङ्कुर्वन्तः, रात्रौ तमः स्थापयामासुः, दिवसा प्रकाशम्। ब्रिहस्पतिः पर्वतम् अपि विदार्य गावः मोचयामास। एष कर्माव्यथायै, सश्रद्धं, यः सनातनान् पन्थान् अन्वेति, तस्मै ब्रिहस्पतिः गोभिः, अश्वैः, वीरैः, नरैः च दीर्घमायुः ददातु। अथ सर्वे प्रजाः, तेजोविदः, इन्द्रं प्रति प्रेरिताः, स्तुतिभिः साकं स्फुरन्त्यः, यथा पत्न्यः पतिं समाश्लिष्यन्ति, तथा दातारम् अधिपतिं समाश्रयन्ति। मम मनः त्वत्तः न निवर्तते, हे बहुधा हूत, त्वयि एव मम कामः। इहैव, राजेव, बर्हिषि उपविश, सोमं सह अस्माभिः पिब। इन्द्रः दाता दरिद्रतां क्षुधां च अपाकरोति, सः धनानां स्वामी। तस्मै सप्त सिन्धवः एतेषु शैलषु प्रवहन्ति, महाबलस्य वृष्णः पक्षौ वर्धन्ते। यथा पक्षिणः पल्लवशाखिनि वृक्षे उपविशन्ति, तथा हर्षिणः सोमपायिनं इन्द्रं भोज्याय उपगच्छन्ति। तस्य तेजसा दीप्तं मुखं स्फुरति, सः यजमानाय तेजः अन्वविन्दत्। श्वग्नं अस्त्रं दिव्यं धनं न विक्षिपति, यदा दाता सूर्यं जयति। तव बलं अन्यः न समश्नुते, न पुरातनः न नवः, हे दानिन्। सः दाता सर्वान् जनान् आवृत्य स्थितः, वृषा नराणां मध्ये गावः आवाहयत्। यस्य तवं, महाबलिन्, हव्यानि प्रीणयसि, सः तीक्ष्णैः सोमैः युद्धे स्थिरः भवति। यथा आपः नदीं प्रति सिञ्चन्ति, तथा सोमाः इन्द्रं प्रति वहन्ति, यथा सरोवरं नाड्यः। कवयः तस्य महत्त्वं वीरासनस्थे वर्धयन्ति, यथा दिव्या शक्त्या वृष्टिः यवम् पुष्णाति। वृषा इव क्रुद्धः, अन्तरिक्षे पतन्, शत्रूणां भार्याः अपासारयत्; सः दाता, भक्ताय सोमपायिने, तेजः अन्वविन्दत्। कृष्णा परशुः प्रकाशमाना उत्थातु, प्राचीना गावः सत्यं पयः दुहानु; शोणेन तेजसा दीप्तमानः सः प्रभातु, सुशोभनः स्वच्छं तेजः दर्शयतु। हे बहुधा हूत, गोभिः अस्मद् रिपुविचारं नुद, यवैः सर्वां क्षुधं, सर्वेण धन्येन। वयं स्वैः राजभिः प्रथमं धनं विजयं स्वबलात् प्राप्नुयाम। ब्रिहस्पतिः पृष्ठतः, उपरि, अधः च, अस्मान् रक्षतु; इन्द्रः पुरतः मध्ये च रक्षतु; सखिवत् सखिभिः सह मार्गं नः कारयतु। ब्रिहस्पते, त्वं च इन्द्रः च दिव्यस्य पार्थिवस्य च धनस्य अधिपतिः; स्तोतारं, गायकम् अपि, धनं दत्तम्; सदा अशिषा रक्षतं नः। वयं तव मित्राणि, इन्द्र, तव अर्थं आगच्छामः; कण्वाः स्तोत्रैः त्वां स्तुवन्ति। हे वज्रिन्, अमावास्यायाम् आपः कदापि न हीयन्ते; तव स्तुतिम् एव जानन्ति। देवा सोमपृषः इच्छन्ति, निद्रां न काङ्क्षन्ति, भोज्याय नित्यं यान्ति। वयं, इन्द्र, तव मित्राणि, त्वां समग्रं स्तौमः; एतद् विद्धि, हे दानिन्, अस्माकम्। न रिपुः, न समीपस्थः, न भाषमाणः, अस्मान् युद्धे जयेत; मम निश्चयः त्वयि अस्तु। त्वं विस्तीर्णः कवचः, प्रमुखः सेनानी, विघ्नहन्ता; त्वया सह मित्रत्वेन वदामि। विघ्नवधाय, सेनाजयाय, हे इन्द्र, त्वां प्रेरयामः। तव मनः, तव दृष्टिः, हे शतक्रतो, अस्मान् प्रति गीतैः प्रेरिते स्तः। तव सर्वाणि नामानि, हे शतक्रतो, स्तोत्रैः आह्वयामः, रिपुजयाय, हे इन्द्र। शतशक्त्या वर्धयामः इन्द्रं, जनानां धारयितारम्। इन्द्रं बहुधा हूतं, विघ्नवधाय, युद्धे बलप्राप्तये आह्वयामि। विजयी भव, हे शतक्रतो, अस्माभिः आह्वयसे, विघ्नवधाय। कीर्तौ, जयेषु, यशसि, हे इन्द्र, संघर्षमध्ये सन्निहितः भव। रक्ष, हे शतक्रतो, सोमं उत्तमं, तेजस्विनं, जाग्रतम्, अस्माकं सहाय्याय। याः तव शक्तयः, हे शतक्रतो, पञ्चसु जनासु, ताः त्वदर्थं वृणे। गृहाण, इन्द्र, महतीं कीर्तिं, अजित्यं यशः; तव बलेन वयं तरामः। समीपे वा दूरे वा, हे महाबल, यत्र तव राज्यं, हे अश्महस्त, तस्मात् अत्र आगच्छ। इन्द्रः महद्भयस्य उपरि स्थितः, न च चलति; सः स्थिरः जनानां मध्ये। इन्द्रः अस्मान् कृपां ददातु, पृष्ठतः नः न आपद् आगच्छेत्; शुभं पुरतः अस्तु। इन्द्रः सर्वतः अस्मान् निर्भयान् करोतु; सः जनानां मध्ये क्रियावान् रिपून् जयतु। वयं वाचं महतीं समर्पयामः, इन्द्राय स्तोत्राणि सूर्यस्य गृहे; यथा अन्वेषकाः निधिं विन्दन्ति, तथा स्तुतिः दातृषु फलवती, न तु दुस्तुतिषु। दूरे अश्वः, दूरे, इन्द्र, तव गावः; दूरे यवः, हे धनद; उत्तमेभ्यः, अनियन्त्रितेभ्यः, हे सखिन्, अस्मान् शिक्षय। यथा शक्तिरिव, इन्द्र, महाकर्मन्, महाश्रवस्, तव धनं सर्वतः पालयति; अतः संगृह्य, अत्र आनय, विजयी भूत्वा, न स्तोत्रिणः इच्छा तव कारणात् विफलता भवतु। एवं, ब्रिहस्पतेः सोमस्य चोदनया, वलस्य विघटनं, गावां मोचनं, सूर्यस्य प्रादुर्भावः, इन्द्रस्य च स्तुतिः, युद्धेषु जयः, सोमस्य पानम्, दानं च — सर्वं देवेषु स्तुतिपूर्वकं, भक्त्या च, प्रजाः अन्वभवन्त्।