वयं, बहुभिः स्तूयमाना इन्द्रं प्रपद्य, तवाश्रयणा: समृद्ध्या विचरामः। अन्यः कोऽपि नास्ति यः अस्माकं वाचं पाति—यथा पृथिवी सर्वं धारयति, तथा त्वं अस्माकं वाक्ये हर्षं वहसि। महान् ते वीर्यशक्तिः, महाभाग! अस्य स्तोत्रिणः कामं पूरय, तस्य मनोरथं संपादय। यत् तव बलं व्याप्तं, तद् द्यौः अपि अनुयाति, पृथिवी अपि तव प्रबलत्वं नमति। त्वं, इन्द्र, वज्रेण तं महान् गिरिं विदार्य, बध्नात् उदकानि मुक्त्वा प्रवाहितवान्, तव बलात् एकाकिना सर्वं प्रतिष्ठितम्। यथा विहगा: स्वात्मानं रक्षन्तः मेघात् घोषं कुर्वन्ति, तथा पर्वतजाः, बलवन्तः, हृष्टमनसः, बृहस्पतिं स्तोत्रैः उपसरण्ति। अङ्गिरसः गवां प्राप्त्यर्थं यत्नवन्तः, आर्यमाणं भगवत् इव नेतुम् अर्हन्ति; जनानां मध्ये, मित्रः यथा दम्पती संयोजयति, हे बृहस्पते, स्पर्धासु शीघ्रं बलं नः ददातु। यज्ञद्रव्याणि, अतिथयः, ऋषयः, सर्वे सुवर्णमया: निर्मलस्वरूपा: सन्ति; बृहस्पतिः गिरिं विदार्य, गुहागतं गवां धनं यथा यवस्य कणं स्तम्बात् अपसारितुम्, तथा मोचयामास। मधुना सिञ्चन्, ऋचां सत्यगर्भे निवेश्य, दिवः उल्कामिव, बृहस्पतिः अश्मात् उत्थाप्य, पृथिवीं विदार्य, दुग्धस्य चर्म यथा भिनत्ति, तथा कृतवान्। सः ज्योतिषा तमः अन्तरिक्षात् अपाकरोत्, यथा वातः स्तन्याद् रोमाणि निष्कासयति; बृहस्पतिः वलस्य मेघं विचिन्वन्, गवां मेघं वात इव व्यदालयत्। यदा बृहस्पतिः अग्निना ऋचाभिः च वलस्य दुर्गं विदार्य, गुह्यं निधानं जिह्वया इव गृह्णन्, गवां निधिं प्रकाशयत्। बृहस्पतिः नामानि ज्ञात्वा, गायकानां गुह्यं वासस्थानं विविच्य, अण्डं विहगस्य यथा विदार्य, पर्वताद् गाः मोचयत्। ते मधु दृष्ट्वा, घनिष्ठे स्थितं, जलस्थे मत्स्यं दुर्बलं इव, ददृशुः; बृहस्पतिः वृक्षात् चमसं निःक्षिप्य, शब्देन विदार्य, तद् अपि कृतवान्। सः सूर्यं च अग्निं च अन्वविन्दत्, स्तोत्रेण च तमः अपानयत्; बृहस्पतिः वलस्य गाव्याद् रूपात् गुह्यं गृह्णन्, सन्धिभ्यः इव अपाकरोत्। हिमेन पत्राणि यथा पतन्ति, बृहस्पतिः वलस्य गाः मोचयत्; अप्रतिरूपं पुनः स्थापयत्, ये च अन्योन्यं सह गतवन्तः, सूर्यं प्रकाशयामासुः। पितरः कृष्णं अश्वम् इव तनूषु, दिवि नक्षत्रैः अलंकुर्वन्तः, रात्रौ तमः, दिवसा ज्योतिः स्थापयन्ति; बृहस्पतिः गिरिं विदार्य, गाः मोचयत्। एष कर्म अक्षताय समर्पितम्, यः सनातनपथं पुनः अनुयाति; बृहस्पतिः गवां, अश्वानां, वीराणां, मानवानां च साकं दीर्घायु: अस्मभ्यं ददातु। सर्वे अस्माकं प्रबुद्धा: धियः, ज्योतिः ज्ञात्वा, इन्द्रं प्रति सह एकत्र गच्छन्ति, यथा भार्याः पतिं समाश्लिष्यन्ति, तथा जनाः दातृदेवं इन्द्रं उपसर्पन्ति। मम मनः त्वत्तः न निवर्तते, हे बहुप्रशंस्य; त्वयि एव मनोरथः स्थापितः। राजा इव, अत्र बर्हिषि उपविश, सोमं सह अस्माभिः पिब। इन्द्रः, पुष्टिवर्धनः, दरिद्रता क्षुधां च अपाकरोति; स एव दानवाँश्च धनस्य स्वामी अस्ति। तस्मै एतेषु प्रदेशेषु सप्त सिन्धवः प्रवहन्ति; वृषभस्य पक्षौ बलवंतौ भवतः। यथा विहगाः पल्लविन्यः वृक्षे उपविशन्ति, तथा सोमपः इन्द्रः भोज्याय हृष्टाः उपसर्पन्ति। तस्य मुखं तेजसा दीप्तिमान्, सः भक्ताय ज्योतिः अनुसंधत्ते। श्वाघ्नि अस्त्रं दिव्यं धनं न विखण्डयति, यदा दानवाँश्च सूर्यं जयति। तव बलं अन्येन न तुल्यते, न प्राचीनं न नवम्, हे महादातृ। सर्वान् जनान् दानवान् व्याप्य, वृषभः मनुष्यानां मध्ये गावः आवाहयत्। यस्य तव यज्ञे प्रीतिः, सः कठोरयुद्धेषु सोमैः सह तिष्ठति। यथा आपः नदीं प्रति स्रवन्ति, तथैव सोमाः इन्द्रं प्रति वहन्ति; प्रेरिताः तस्य महत्त्वं वर्धयन्ति, यथा वर्षा यवस्य बीजं पोषयति। वृषभः क्रुद्धः इव, अन्तरिक्षे पतन्, शत्रूणां भार्याः अपासरत्; सः सोमपाय भक्ताय ज्योतिः अनुसंधत्ते। कुलिशः तेजसा उद्यतु, प्राचीना धेनुः सत्यं दुग्धं ददातु; रुचिरः अरुणरश्मिना प्रकाशयतु, शुभदातृ प्रभां दर्शयतु। गावः शत्रुविचारं अपाकुर्युः, यवेन क्षुधं, सर्वेण धन्येन सर्वं दुःखं; वयं स्वराज्येन प्रथमं धनं जयेयाम। बृहस्पतिः पृष्ठतः, उपरि, अधः, सर्वतः अस्मान् रक्षतु; इन्द्रः पुरतः मध्ये च पातु; सखा इव सखिभिः, मार्गं अस्मभ्यं करोतु। बृहस्पते, त्वं च इन्द्रश्च दिव्यस्य भूम्याः च धनस्य अधिपती; स्तुतये, गायकाय अपि, धनं दत्तम्। नित्यं शुभैः अस्मान् पालयतम्। वयं, तव मित्राणि, इन्द्र, त्वां प्रति आगच्छामः; कण्वाः त्वां स्तोत्रैः प्रशंसन्ति। न कदापि, वज्रिण्, अमावास्यायाम् आपः विफलाः; तव स्तुतिम् एव ताः जानन्ति। देवा: सोमपेषिणम् इच्छन्ति, न निद्रां वाञ्छन्ति, यज्ञे नित्यं यान्ति। वयं, इन्द्र, तव मित्राणि, त्वां पूर्णया स्तुत्या वन्दामः; एतत् वि विद्धि, धनद, अस्माकम्। न शत्रुः, सन्निकृष्टः वा दूरस्थः वा, युद्धे अस्मान् जयेत; मम निश्चयः त्वयि एव अस्तु। त्वं कवचं, विस्तीर्णं दृढं च, श्रेष्ठः सेनानी, विघ्नहन्ता; त्वया सह वदामि। विघ्नवधाय, सेनाजयाय, इन्द्र, त्वां प्रेरयामः। तव मनः, तव दृष्टिः, शतक्रतो, अस्मान् प्रति स्तोत्रैः प्रवर्तन्ताम्। सर्वाणि तव नामानि, शतक्रतो, स्तोत्रैः आह्वयामः, विघ्नवधाय, इन्द्र। तव शतशक्तिभिः, बहुप्रशंस्य, इन्द्रं जनानां पातारं वर्धयामः। इन्द्रं, बहुप्रार्थितं, विघ्नवधाय, युद्धे बलस्य जयाय आह्वयामि। स्पर्धासु विजयी भव, शतक्रतो; त्वां आह्वयामः, इन्द्र, विघ्ननाशाय। तेजसि, युद्धजयाय, कीर्त्यां च, इन्द्र, संघर्षे, मध्यमे, सन्निधौ सदा उपस्थितः भव।