इन्द्रः, महाबलसम्पन्नः, दृढग्रीवो दृढोदरश्च, स सोमस्य समीपे विराजते। तस्य बाहवः शक्तिमन्तः, सः शत्रून् निहन्ति। स सर्वबलानां अधिपतिः, शत्रून् विनाशयन्, अग्रे गच्छतु। तव दीर्घा अंकुशः, यया त्वं सोमं पिप्युषन्तं यजमानं धनैः समृद्धं करोति। एषः शुद्धः सोमः, हे इन्द्र, पवित्रे दत्तः, त्वं शीघ्रं आगच्छ, तस्मात् पिब। एषः सोमः तव तुष्टये, स्तुतये, रणाय च सुतः। हे आखण्डल, त्वं आहूयसे। यस्य वृषभः, अपत्यं, कुण्डपाय्यश्च तव भवन्ति, तस्मिन् त्वं मनः स्थापयसि। इन्द्रं वयं सोमस्य सवने वृषभं आह्वयामः; स सोमस्य मध्वः पातुम् आगच्छतु। हे इन्द्र, सुतस्य सोमस्य आस्वादं कुरु, त्वं निश्चयज्ञः, बहुस्तुतः; पिब, हर्षितो भव, तृप्तो भव। इन्द्रः, सर्वैः देवैः सह प्रेरितं यज्ञं नय, जनानां नाथः, स्तुतः, पारं गच्छ। इन्द्र, एते सुताः सोमाः तव समीपं यान्ति, त्वं सत्यपतिः; एते दीप्ताः सोमरुचयः तव निवासाय। सुतं सोमं तव उदरे स्थापय, हे उत्तम इन्द्र; एते रसानि तव बलाय। हे गायक, अस्माकं सुतं सोमं पिब; त्वं मधुप्रवाहैः हृष्टः; इन्द्र, एषः यशः त्वत्तः आगतः। इन्द्रं महिमानः अव्ययाः शक्तयः कीर्त्या अनुयान्ति; सोमं पीत्वा सः महाबलवान् जातः। हे वृत्रहन्, समीपात् दूराच्च आगच्छ, अस्माकं स्तुतयः गृहाण। यदा दूरसमीपयोः मध्ये त्वं आहूयसे, हे इन्द्र, तदा तस्मात् अत्र आगच्छ। सूर्यः, प्रसिद्धः, वृषभः, नराधिपः, उत्थाय अस्तं गच्छति। यो बाहुबलेन नवतिं नव च पुरः अपातयत्, वृत्रं च निहन्ति, सः। सः इन्द्रः, अस्माकं प्रियः मित्रः, अश्वैः, गावः, यवेन च समृद्धः, दुग्धं इव विस्तीर्णात् स्तनात् अस्मभ्यं दुह्यात्। इन्द्र, सुतस्य सोमस्य आस्वादं कुरु, त्वं निश्चयज्ञः, बहुस्तुतः; पिब, हर्षितो भव, तृप्तो भव। पूर्ववत् पिब, त्वां हर्षयतु; प्रार्थनां शृणु, स्तुतिभिः वर्धस्व; सूर्यं प्रकाशय, कामं पूरय, शत्रून् निहन, गावः अग्रे नय, हे इन्द्र। समीपं आगच्छ, त्वां ह्वयन्ति, हे सोमप्रिय; अयं सोमः सुतः—पिब, हर्षाय। उदरं विस्तारय, बलात् गृहाण; पितेव, अस्माकं आह्वानं शृणु। तस्मै पात्रम् आपूर्यते—स्वाहा!—इव पात्रे हविः क्षिप्यते, सोमः पानाय पाव्यते। प्रियाः मिलित्वा मदाय संचारयन्ति; सोमाः दक्षिणतः सञ्चरन्तः इन्द्रं परिवेष्टयन्ति। तम् अद्भुतं, अजितं, बलप्रियं, मदप्रियं च, वयं गावः वत्सम् इव गोष्ठे, नूतनाभिः स्तुतिभिः इन्द्रं गीयाम। तम् तेजस्विनं, दानशीलं, बलसम्पन्नं, पर्वतमिव धनसमृद्धं, अन्नवान्तं, विजयीं, सहस्रधनं, शीघ्रं गवां दातारं वयं इच्छामः। तव तद् वीर्यं, तद् पुरातनं ब्रह्म उपसर्पामि, येन त्वं भ्रिगुभ्यः धनं दत्तवान्, येन प्रस्कण्वाय सहायः अभूः। येन, हे महेन्द्र, महतीः नद्यः प्रवर्तितवान्, तव बलं तदस्ति; क्षणेन तस्य महिमा न क्षीयते, यस्य पृथिव्यः नातिचक्रामुः। तव मधुराः स्तुतयः उत्थिताः, हे इन्द्र; अविरामाः स्तुतिप्रवाहाः धनजिते रथानिव जयाय। कण्ववत्, भ्रिगुवत्, सूर्यवत्, सर्वे दीप्ताः, उत्सुकाः, इन्द्रं स्तोत्रैः स्तुवन्ति; प्रियमेधाः उच्चैः गायन्ति। इन्द्रः पुरभिद्, दासं बलात् अपासरत्, धनं दत्तवान्, कृपां दर्शितवान्, शत्रून् अपासरत्; प्रार्थनया प्रेरितः, बलात् वर्धमानः, पृथिवीं दिवं च दानैः अपूरयत्। तव बलिनि यज्ञे अहम् अमृताय भूषितां वाचं प्रेषयामि; इन्द्र, त्वं मनुष्यजातीनां, देवसेनानां, पूर्वजानां च अधिपः। इन्द्रः वृत्रं निहत्य, तस्य मायां विदार्य, मायाविनः शक्त्या नाशयामास। गुहां विदार्य, गावः विमोचयामास, निगूढान् प्रकटयामास। इन्द्रः, ज्योतिः दत्त्वा, दिवसः अकरोत्, शस्त्रैः सेनाः विजित्य; मनवे महर्षये चिह्नं दत्तवान्, महायुद्धाय अग्निं अविन्दत्। इन्द्रः, स्तुतिभिः पूजितः, बलस्थानं प्रविश्य, वीर्यं दत्तवान्, बहूनि दानानि च; गायकाय एतान् चिन्तनान् प्रबोधितवान्, तेजस्विनं शुद्धं च बुद्धिं दत्तवान्। महात्मनः इन्द्रस्य कर्माणि महानि, प्रसिद्धानि च; सः दुष्टान् बलात् अपातयत्, दस्यून् शक्त्या मायया च विजित्य। इन्द्रः, महिमा युक्तः, देवाय विस्तीर्णं पथं अकरोत्, सत्यपतिः, नरपतिः च; विवस्वतः गृहे मनीषिणः एतानि कर्माणि स्तुतिभिः गायन्ति। सर्वविजयी, योग्यः, बलवान् इन्द्रः, बलदः, तेजस्विन्यः देव्योऽपि; पृथिवीं दिवं च स्थापयामास; मनीषिणः इन्द्रे हृष्यन्ति। सः आपः, सूर्यं, पृथिवीं च स्थापयामास; इन्द्रः समृद्धां गावं, सुवर्णं धनं च, दस्यून् हत्वा, आर्यवर्णं प्रकटयामास। इन्द्रः ओषधीः, आपः, वृक्षान्, अन्तरिक्षं च प्रवर्तयामास; शत्रूणां बलं च्छित्त्वा, तेषां वाचं शमयित्वा, दम्भिनां दमनः अभवत्। वयं ददातुः इन्द्रं आह्वयामः, दानप्रियं, अस्मिन्स्पर्धायां श्रेष्ठं नराणां मध्ये; युध्येषु कठिनः, आह्वाने जागरूकः, विघ्नहन्ता, धनविजयी च। स्तुतयः कीर्तये समुत्थिताः; वसिष्ठ, सभायाम् इन्द्रं स्तुहि, यः शक्त्या सर्वं व्याप्य स्थितः, यः अस्माकं वचनानि शृणोति, वाक्प्रियः।