आदौ, बन्धनकारी तव दर्शनं कृतवती, यदा रात्रिः नासीत्, दिवः जन्मनि। ततः, निद्रायाः मध्ये, त्वं उत्थिता, चिकित्सकान् स्वस्वरूपं गूढवती। महागवः, महताम् मध्ये, देवेषु प्रत्यावर्तिता, महत्त्वं कामयमाना। तस्यै निद्रायै, त्रयस्त्रिंशत् देवाः दिवौकसः तदधिपत्यं न्ययच्छन्। न न पितरः न देवाः एतद् जानन्ति, येषु जपकः मध्ये विचरति। मनुष्याः, आदित्याः, वरुणेन उपदिष्टाः, त्रिते प्राप्त्यर्थं निद्रां स्थापयन्ति। यस्य क्रूरं भागं दुष्टैः विभक्तम्, सत्पुरुषः, अनिद्रया, शुभं जीवनं प्राप्तवान्। त्वं परमबन्धने रमणीया, दुःखिनः मनसः उत्पन्ना। पूर्वं तव सर्वाणि जातानि वयं जानिमः, त्वां च जानिमः, हे निद्रे, यत्र त्वं अधिपः। शोभने, अस्माकं कीर्त्यर्थं रक्षस्व, द्वेषिणः दूरं अपाकर्ष। यथा अंशं संयुञ्जते, यथा खुरं, यथा ऋणं, तथा सर्वान् अशुभस्वप्नान् संयुञ्ज्मः, हे अरमणीय। राजानः, ऋणिनः, कुष्ठिनः, अंशाः, सर्वे संयुक्ताः; यः कश्चन अशुभः स्वप्नः अस्माकं मध्ये, तम् अपाकर्ष, हे निष्पाप। देवानां पत्नीनां गर्भः, यमस्य हस्तः, शुभस्वप्नः, यद् मम अशुभं, तत् अपाकर्षतु; न काकस्य वा उलूकस्य मुखं पश्येयम्। त्वां, हे स्वप्न, एवं परिचिन्मः; त्वं स्वप्नाश्ववत्, देहाश्ववत्, त्वाम् अपाकर्षामि। यद् अशुभस्वप्नं अस्माकं, गवां, गृहे, यद् देवदत्तम्, यद् प्रेतप्रियं, तत् सर्वं दूरं कुरु। यद् देवदत्तम्, यद् प्रेतप्रियं, मुक्तं भवतु, हारस्य इव। सर्वान् अशुभस्वप्नान्, सर्वं मलिनं, नवरत्नानाम् इव, दूरं कुरु; अशुभस्वप्नं शत्रौ अपाकर्षामः। घृतस्य हविः, देवैः संयुक्तम्, संवत्सरं वृद्धम्। श्रुतिः, दृष्टिः, प्राणः, अखण्डितम् अस्तु; वयं जीवनात् तेजसः न विच्छिन्नाः। प्राणः अस्माकं आगच्छतु, प्राणः अस्मान् आह्वयतु। वयं प्राणं आवाहामः। तेजः पृथिव्याम्, अन्तरिक्षे, स्थितम्; सोमः बृहस्पतिः तेजः ददातः। दिवः पृथिव्यौ तेजः संहर्त्री भवतः; तेजः गृहीत्वा, वयं भूमौ चरामः। गवः कीर्तिं कामयन्त्यः, पशुपतिं उपयान्ति; कीर्तिं गृहीत्वा, वयं भूमौ चरामः। गोष्ठं निर्मातव्यं, तव नेतारः पुरुषाः; कवचं विस्तीर्णं स्यूतम्। पूर्वं दृढं लोहदुर्गं निर्मातव्यं; सुवर्णपात्राणि न भिद्यन्ताम्। वाक् मुखे, श्रुतिः कर्णयोः, मनसा, नेत्रं यज्ञस्य मूलं ददामि। देवाः, सुमना, सर्वकर्ता द्वारा वितानं यज्ञं आगच्छन्तु। ये देवपुजकाः, ये यज्ञार्हाः, येषु हविः भागः च दत्तः, सर्वे देवाः पत्नीसहिताः, यज्ञमिदं आगच्छन्तु, बलं रमन्तु। त्वं, अग्ने, देवेषु च मनुषेषु व्रतानां रक्षिता। यज्ञेषु स्तुत्यः। यदि वयं, हे देवाः, तव व्रतानि उल्लङ्घितवन्तः, जानता अजानता वा, सर्वज्ञः अग्निः अस्मान् सम्यक् करोतु, सोमः ब्रह्मणं प्रविष्टः। वयं देवयानं मार्गम् गतवन्तः; यद् शक्यम्, तत् अनुवर्तन्ते। अग्निः, सर्वज्ञः, यजमानः, प्रदीपकः, ऋत्विक्; स ऋतून् यज्ञाय विनियोजयति। वाक् मुखे, प्राणः नासिकायाम्, दृष्टिः नेत्रयोः, श्रुतिः कर्णयोः। केशाः न श्वेताः, दन्ताः न भग्नाः, बाहुषु महद् बलम्। जंघायाम् वीर्यं, पादयोः शीघ्रता, पादेषु स्थैर्यम्। सर्वाङ्गानि अखण्डानि, सम्पूर्णानि। मम शरीरं शरीरैः संयुक्तम् अस्तु; पूर्णायुः लभेय। सुखेन उपविश, हे शुद्ध, स्वर्गलोके मां पूर्णं कुरु। मां देवेषु प्रियं कुरु; राजसु प्रियं कुरु। सर्वेषु दृष्टिषु प्रियं कुरु, शूद्रेषु आर्येषु च। ब्रह्मणस्पते, उत्तिष्ठ; देवान् यज्ञेन जागारय। आयुः, प्राणं, सन्ततिं, पशून्, कीर्तिं, यजमानम् वृद्धय। अग्ने, महान् जातवेदसः समिधं आनयामि। जातवेदाः श्रद्धां बुद्धिं ददातु। समिधा दारुभिः च, हे जातवेदः, त्वां वर्धयामः। त्वं अपि अस्मान् सन्तत्या, धन्येन वर्धय। अग्ने, यानि दारूणि त्वयि स्थापयामः, सर्वं शुभं मम अस्तु; तद् गृहाण, हे कनिष्ठ। एते हविः तुभ्यम्, अग्ने; दीप्तः समिधं भव। दीर्घायुः, अमृतत्वं, आचार्याय ददातु। पिङ्गलः, शोभनः, तेजसा दिवम् आरोहति; ये त्वां दिवम् आरोहन्तं प्रहारयन्ति, तान् बलात् पतय, हे जातवेदः। तीव्रः, दीप्तः, दिवम् आरोहति, हे सूर्य। ये मायाविनो राक्षसाः, लोहेन अंकिताः, विचरन्ति—हे जातवेदः, तव शक्त्या तान् बध्नामि। सहस्रांशो, वज्र, शत्रून् नाशय, अस्मान् रक्ष। शतं शरदः पश्येम। शतं शरदः जीवेम। शतं शरदः जागरेम। शतं शरदः वर्धेम। शतं शरदः पुष्येम। शतं शरदः संपद्येम। शतं शरदः श्रीयेम। शतं शरदः अतीर्याम। बद्धेन मुक्तेन च, मायया छिद्रं उद्घाटयामि; ज्ञानं उभाभ्याम् आकृष्य, तदनन्तरं कर्माणि कुर्मः। जीव, जीवतु; पूर्णायुः जीवेम। एवं, ऋषयः, देवाः, मनुष्याः च, निद्रायाः, स्वप्नस्य, यज्ञस्य, अग्नेः, आयुषः, तेजसः, प्राणस्य, श्रेयसः च, विविधं स्तोत्रं, प्रार्थनां, यज्ञं च कृतवन्तः। सर्वे, शुभाय, दीर्घायुषे, कीर्त्यै, तेजसे, अमृतत्वाय, शतायुषे च, देवदत्तं, अशुभं, मलिनं, दूरं कृत्वा, यज्ञेन, प्रार्थनया, जीवनं, ऐश्वर्यं, प्रियत्वं च प्राप्तुम् इच्छन्ति।