कालस्य महत्त्वं एव सर्वत्र प्रकटितम्। पूर्णः घटः कालस्य उपरि स्थाप्यते, यः अनेकस्वरूपेण दृश्यते। स एव सर्वान् लोकान् सञ्चालयति, तं कालं परमं दिवं आहुः। स एव सर्वान् लोकान् सम्यक् गृहीत्वा, सर्वेषु लोकेषु परिभ्रम्य, एषः पिता च पुत्रः च अभवत्; अतः तस्य तेजः अन्यस्य नास्ति। कालः एव दिवं सृजति, कालः पृथिवीं अपि सृजति; कालस्य एव मध्ये अतीतम् अनागतं च, सर्वाणि कर्माणि स्थिराणि भवन्ति। कालः भूतानि सृजति, कालस्य मध्ये सूर्यः दहति; कालस्य मध्ये सर्वाणि भूतानि तिष्ठन्ति, कालस्य मध्ये चक्षुः पश्यति। कालस्य मध्ये मनः, कालस्य मध्ये प्राणः, कालस्य मध्ये नाम संगृहीतम्। कालस्य आगमनतः सर्वाणि प्राणी सुखानि अनुभवन्ति। कालस्य मध्ये तपः, कालस्य मध्ये ऐश्वर्यम्, कालस्य मध्ये ब्रह्म संगृहीतम्। कालः सर्वस्य अधिपः, स एव प्रजापतेः पिता अभवत्। तस्य एव प्रेरणया सर्वम् उत्पद्यते, तस्य एव कारणेन सर्वम् स्थिरं भवति। कालः ब्रह्मत्वं प्राप्य, परमं ईश्वरं धारयति। कालः प्राणीन् सृजति, आदौ कालः प्रजापतिं सृजति। आत्मभूतः कश्यपः कालात् उत्पन्नः, तपः अपि कालात् उत्पन्नम्। कालात् आपः उत्पन्नाः, कालात् ब्रह्म, तपः, दिशः अपि। कालस्य कारणेन सूर्यः उदेति, कालस्य मध्ये पुनः अस्तं गच्छति। कालस्य प्रेरणया वायुः वाति, कालस्य कारणेन महान् पृथिवी स्थिरा भवति। महत् व्योम अपि कालस्य मध्ये स्थाप्यते। कालः पूर्वं यद् अभवत्, यद् भविष्यति, तस्य पुत्रं सृजति; कालात् ऋचः, कालात् यजुः उत्पन्नम्। कालः यज्ञं व्यवस्थितम् अकरोत्, देवाः तस्य अव्ययम् भागम् अलभन्त; कालस्य मध्ये गन्धर्वाः अप्सरसः च स्थिताः, कालस्य मध्ये सर्वे लोकाः स्थिराः। कालस्य मध्ये अङ्गिराः, अथर्वन्, इदं लोकम्, परं लोकम्, पुण्यलोकाः तेषां अधाराः च, सर्वं कालः धारयति। ब्रह्मणा सर्वान् लोकान् विजित्य, कालः परमः देवः अग्रे गच्छति। रात्रिः रात्रिः, अनवरतं यात्रायुक्तं वहन्ती, अश्वः इव तस्य तृणं ददाति; धन्येन अन्नेन च रममाणाः, अग्ने, अस्माकं गृहे दुःखं मा भूत्। वायोः तव धनवन्तम् शरः, तव एव अस्तु; तेन अस्मान् अनुगृह्णीहि; धन्येन अन्नेन रममाणाः, अग्ने, अस्माकं गृहे दुःखं मा भूत्। सायं सायं, अग्निः गृहेश्वरः अस्माकं भवतु; प्रभाते प्रभाते, शुभमनः दाता; धनदः, धनवित् भव; वयं ते समिध्यः शरीरिणः स्याम्। प्रभाते प्रभाते, अग्निः गृहेश्वरः अस्माकं भवतु; सायं सायं, शुभमनः दाता; धनदः, धनवित् भव; वयं ते समिध्यः शतं हेमन्तान् जीवेम। मा अहं पश्चात् दग्धं खादकः भूयासम्; अन्नदाय नमः, अन्नपते नमः, रुद्राय, अग्नये नमः; सभा रक्षतु, सभ्यः सभां रक्षन्तु। इन्द्रः, बहुयज्यः, सर्वं जीवितम् व्याप्य तिष्ठति; दिनं दिनं, मितभागं वहन्, अग्निः अश्वः इव तृणं ददाति। यमलोकात् उत्पन्नः, प्रहर्षितः, बुद्धिमान्, मृत्यून् संयोजयति; एकः रथेन याति, निद्रां गर्भे मापयन्। आदौ, बन्धनकर्ता तव दर्शनं अकरोत्, रात्रेः पूर्वं, दिवः जन्मनि; ततः, निद्रायाः मध्ये, त्वं उत्पन्नः, रूपं चिकित्सकात् गुह्यं अकरोत्। महागावः महद्भ्यः देवेषु प्रत्यागच्छत्, महत्त्वम् इच्छन्ती; तस्य निद्रायाः, त्रिंशत् त्रयः देवाः, दिव्याधिपतयः, अधिपत्यं न्ययच्छन्। न पितरः न देवाः एतद् जानन्ति, यत्र जपकर्ता मध्ये गच्छति; मनुष्याः, आदित्याः, वरुणेन शिक्षिताः, तृते निद्रां स्थापयन्ति। यस्य दुष्टं भागं पापाः विभजन्ति, शुभाः, अनिद्रया, सुखजीवनम् अलभन्त; त्वं परमबन्धे रमणीयः, दुःखितस्य मनसः जातः। सर्वाणि तव उत्पत्तयः पूर्वं जानिमः, त्वां जानिमः, निद्रे, अधिपः; शोभने, अस्मान् कीर्तये रक्ष, द्वेषिणः दूरं नय। यथा अङ्गं संयुज्यते, यथा खुरं, यथा ऋणं, तथा सर्वान् अशुभस्वप्नान् संयोजयामः, अशोभने। राजानः, ऋणकर्तारः, कुष्ठिनः, अङ्गानि, सर्वे संयुज्यन्ते; यः अशुभस्वप्नः अस्माकं मध्ये अस्ति, तं निष्क्रामयामः, निर्दोषे। देवपत्नीभ्यः गर्भः, यमस्य हस्तः, शुभस्वप्नः, यत् मम अशुभं, निष्क्रामय; मा अहं उलूकस्य, कृष्णपक्षिणः च मुखं पश्येयम्। त्वां एव, स्वप्ने, एवम् अभिजानिमः; त्वं स्वप्नाश्वः, शरीराश्वः इव; त्वां निष्क्रामयामि। यत् अशुभस्वप्नं, यत् गोषु, यत् गृहे, यत् देवेषु, यत् पिशाचेषु प्रियं, तद् सर्वं दूरं कुरु। यत् देवेषु, यत् पिशाचेषु प्रियं, तद् मुक्त्वा इव हारं; सर्वान् अशुभस्वप्नान्, सर्वं मलम्, नवरत्नानि इव, दूरं कुरु; अशुभस्वप्नान् शत्रोः प्रति प्रेषयामः। घृतस्य हविः, देवैः संयुक्तम्, संवत्सरं यजुषा वृद्धम्। अस्माकं श्रवणं, दृष्टि, प्राणः च अखण्डितः भवतु; वयं जीवनात् तेजसः च न विच्छिद्येम। प्राणः अस्मान् आगच्छतु, प्राणः अस्मान् आह्वयतु; प्राणं वयं आह्वयामः। तेजः पृथिव्यां च अन्तरिक्षे च व्याप्तम्; सोमः, बृहस्पतिः तेजः ददाति। दिवः पृथिवी च तेजः संग्रहीतारौ अभवताम्; तेजः गृहीत्वा, वयं पृथिव्यां गच्छामः। गावः कीर्तिं इच्छन्त्यः, पशुपतिम् उपयच्छन्ति; कीर्तिं गृहीत्वा, वयं पृथिव्यां गच्छामः। गोष्ठं निर्मातुम्, तव नेतारः पुरुषाः; कवचं विस्तीर्णं सिव; अग्रे दृढं लोहकिलं निर्मातुम्; तव सुगठितानि पात्राणि मा भिद्यन्ताम्। वाचा मुखं, श्रवणेन कर्णौ, मनसा, चक्षुः यज्ञस्य मूलं अर्पयामि। देवाः, सुमना, सर्वकर्ता यज्ञे आगच्छन्तु। ये देवपुजार्थं, यज्ञार्हाः, यत्र हविः भागः च दत्तः, सर्वे देवाः, पत्नीसहिताः, यज्ञे आगच्छन्तु, बलं रमन्तु। अग्निः, देवेषु, मनुषेषु च व्रतानां रक्षकः; यज्ञेषु स्तुत्यः। यदि वयं, हे देवाः, तव व्रतानि अतिक्रान्ताः, जानन्तः अजानन्तः वा, अग्निः सर्वज्ञः पुनः सम्पादयतु, सोमः ब्रह्मणं प्रविष्टः। वयं देवयानं मार्गं गताः; यत् शक्यम्, तत् अनुवर्तुम् इच्छामः। अग्निः, ज्ञाता, यजमानः, समिध्यः, ऋत्विक्; स यज्ञाय ऋतून् व्यवस्थितवान्। वाणी मुखे, प्राणः नासिकायाम्, दृष्टि चक्षुषि, श्रवणं कर्णयोः, केशाः अश्यामाः, दन्ताः अखण्डिताः, बाहुषु महाबलम् अस्तु।