शान्तनाम्ना मम नाम धृत्वा, रात्रिः तेषां धनलुब्धानां प्रति स्थित्वा, तान् दूरं नयति। हे रात्रे, हे जाग्रती, तस्करः यत्र न दृश्यते, यत्र पुनः कदापि न दृश्यते, तत्र तान् निष्कासय। शुभा त्वं रात्रिः, अपातितघटसमाना, कन्या सर्वरूपिणी पशून् धारयसि। दिव्यदृश्या, रम्या रूपाणि धारयन्ती, भूमिं कदापि न त्यजसि, नभः इव। यः तस्करः, अपराधी, शत्रुश्च, रात्रिः तं सम्प्राप्य, ग्रीवा शिरश्च तस्य प्रहरतु। तस्य पादौ यथोचितं न चलन्तु, हस्तौ यथेष्टं न यान्तु; यः मलिनं विचरति, सः द्रुमे शुष्के स्थित्वा त्रिः विनश्यतु। अधुना, हे रात्रे, त्रिधूमां शिरच्छिन्नां सर्पं निर्बलय, वृगालस्य क्रीडां विदारय, तस्करं कानने प्रहर। तव ये गोः, तीक्ष्णशृंगाः, दृढदंष्ट्राः, तैः अद्य सर्वान् आपदः अतिक्रान्तुं नय, हे विजयी। रात्रिः रात्रिं शरीरैः अतिक्रम्य जीवेम; ये गम्भीरं जलं न निमज्जन्ति, तद्वत् शत्रवः न अतिक्रान्तुं शक्नुवन्तु। यथा शुष्कस्तम्भः पतित्वा वायुणा न अनुगम्यते, तथा, हे रात्रे, दुष्टं पतय। तस्करं, पशुहरं, चौरं च अपसारय; अश्वस्य शिरः हरितुम् इच्छन्तं अपि अपसारय। यद् धनं, हे शुभे रात्रे, अद्य विभज्यते, यत् त्वं अन्यैः सह अस्मान् पुष्णासि—रात्रे, अस्मान् अरक्षितान् उषसि समर्पय; उषः दिवसम् अस्मभ्यं वितरतु, त्वं हस्तरहिते, हे दीप्ते। अहं दशसहस्रः, मम आत्मा दशसहस्रः, मम नेत्रं दशसहस्रः, मम श्रोत्रं दशसहस्रः; मम प्राणः, अपानः, व्यानः दशसहस्रः; अहं सर्वं दशसहस्रः। त्वां गृह्णामि, दिव्यस्य सवितुः प्रेरणात् जातां, अश्विनोः बाहुभ्यः, पूष्णः हस्तेभ्यः। आदौ कामः उत्पन्नः, मनसः प्रथमबीजम्; हे काम, महाकामेन संयुक्तः, एकयोः गर्भः, भक्ताय सम्पदं धनं च दत्तु। त्वं काम, बलस्थः, सर्वव्यापी, नानारूपः, मित्रस्य मित्रः; युद्धेषु बलवान्, भक्ताय बलं दत्तु। यः दूरात् आकाङ्क्षति, यः अन्वेषयति, यः अनश्यमानः, तस्य आशाः श्रूयन्ते; कामेन ताः स्वदीप्तिं सृजन्ति। कामः हृदयात् हृदयं मम आगच्छतु; यद् हर्षः वा चिन्तनं वा जनस्य मध्ये अस्ति, तत् मम अत्र आगच्छतु। यद् यद् कर्म अत्र कुर्मः, कामं कामयन्तः, एष तव हविः; सर्वं अस्माकं सफलं भवतु, त्वं च एतत् हविः स्वाहा स्वीकरोतु। कालः सप्तरश्मिः अश्वः सर्वं वहति; सहस्राक्षः, अजः, महाबलः, एष प्राणिनः धारयति। तं विवेकिनः, धीराः आरोहन्ति; तस्य चक्राणि सर्वलोकाः। एष कालः सप्तचक्रः, सप्तमुखः, अमृतनाभिः, नित्यधुरी, सर्वलोकान् चलयति; कालः आद्यः देवः, अग्रे गच्छति। पूर्णघटः काले स्थाप्यते; कालः नानारूपे दृश्यते; सर्वलोकान् चलयति; तम् कालं परमं दिवं आहुः। सः एव सर्वलोकान् गृहीत्वा, सर्वलोकान् परिक्रम्य, एष पितरं पुत्रं च अभवत्; तस्मात् तस्य दीप्तिः अन्यतः नास्ति। कालः दिवं सृजति; कालः भूमिं सृजति; काले अतीतं भविष्यत् सर्वकर्माणि स्थितानि। कालः प्राणिनः सृजति; काले सूर्यः तपति; काले प्राणी स्थितः; काले नेत्रं पश्यति। काले मनः, प्राणः, नाम संगृहीतम्; काले सर्वे प्राणी मुदं प्राप्नुवन्ति तस्य आगमने। काले तपः, काले ऐश्वर्यं, काले संगृहीतम् ब्रह्म; कालः सर्वस्य स्वामी, सः प्रजापतेः पितरं अभवत्। तेन सर्वं प्रेर्यते, तेन सर्वं जायते, तस्मिन् सर्वं स्थितम्; कालः ब्रह्मणं भूत्वा, परमं स्वामिनं धारयति। कालः प्राणीन् सृजति; आदौ कालः प्रजापतिं सृजति; आत्मभूः कश्यपः काले उत्पन्नः, तपः च काले। काले आपः, ब्रह्म, तपः, दिशः उत्पन्नाः; काले सूर्यः उदेति, काले पुनः अस्तं यान्ति। काले वायुः वाति, काले महाभूमिः स्थितः; महाकाशः काले संस्थितः। कालः यद् यद् अभवत्, यद् भविष्यति, पुत्रवत् सृजति; काले ऋचः, काले यजुः। कालः यज्ञं व्यवस्थाप्य, देवेषु अक्षयभागं दत्तः; काले गन्धर्वाः, अप्सराः, काले सर्वलोकाः स्थिताः। काले अङ्गिराः, अथर्वा, काले इदं लोकं, परं लोकं, पुण्यलोकं, तेषां आधारः, सर्वं काले स्थितम्; ब्रह्मणं विजित्य, कालः परमः देवः गच्छति। रात्रिः रात्रिं अनवरतं यातारं वहन्ती, अश्वः इव तस्य तृणं स्थापयति; धनं, अन्नं च उपलभ्य, हे अग्ने, वासे दुःखं न भवेयम्। हे वायो, तव धनस्य बाणः, सः तव अस्तु; तेन अस्मान् अनुग्रही, धनं, अन्नं च उपलभ्य, हे अग्ने, वासे दुःखं न भवेयम्। सायं सायं, अग्निः गृहेश्वरः अस्माकं भवतु; प्रातः प्रातः, सद्बुद्धिदाता; हे धनद, धनं दातु; त्वं यजमानः, शरीरैः समृद्धिं दत्तु। प्रातः प्रातः, अग्निः गृहेश्वरः अस्माकं भवतु; सायं सायं, सद्बुद्धिदाता; हे धनद, धनं दातु; त्वं यजमानः, शतं हेमन्ताः समृद्धिं दत्तु। अहं न भूयासं यः पृष्ठे दग्धं खादति; अन्नदाय नमः, अन्नपते नमः, रुद्राय नमः, अग्नये नमः; सभे, मम सभां रक्ष, सभ्यः सभां रक्षन्तु। हे इन्द्र, बहुश्रुत, सर्वजीवनं व्याप्य, प्रतिदिनं मितं भागं वहन्, अश्वः इव तृणं स्थापयति, हे अग्ने। यमलोकात् उद्गतः, हृष्टः, हे बुद्धिमन्, मृत्यून् संयोजयसि; एकः रथेन याति, ज्ञानी, महती गर्भे निद्रां मापयति।