अहं गवाम् अधिपतिना सह एकत्र एकीभूय स्थितवान्। अत्रायं गोष्ठो वः पुष्टिं करिष्यति। समृद्ध्या धनस्य यूयं बहवः भूत्वा जीवन्तः अस्माभिः सह वसत। ततः अहम् इन्द्रं वणिजं प्रोत्साहयामि—सः आगच्छतु, अस्माकं नेता भवतु। सः शत्रुत्वं च चौर्यं च दूरं करोतु, सः दातृधनः अधिपः मम भवतु। देवानां ये विविधाः पन्थानः स्वर्गभूम्योः विचरन्ति, ते माम् पयसा घृत्य च अनुगृह्णन्तु, यथा क्रीत्वा अहम् ऐश्वर्यम् गृहं नयामि। अग्ने! अहम् इच्छया समिधा, घृतैः हविः वेदये वेगेन बलाय च। यावत् शक्नोमि, ब्राह्मणं पूजयन्, एषा प्रार्थना देवीं प्रति शतगुणस्य लाभाय प्रेष्यते। अग्ने! अस्माकं शरणं पश्य, यथा दूरं पन्थानं गच्छेम। विक्रयविक्रयः सफलः भवतु, परस्परविनिमयः फलं ददातु। यूयं, एतत् हविः ज्ञात्वा, गृह्णीत; अस्माकं आरभ्य कृतानि सर्वाणि सफलानि भवन्तु। येन वित्तेन अहम् व्यवसायं करोमि, तेन वित्तेन, हे देवाः, इच्छन् धनम्, मम अधिकं भवतु, न हीयताम्। अग्ने, रिपुघ्न! देवांश् होमेन आसादय। येन वित्तेन अहम् व्यवसायं करोमि, तेन वित्तेन, हे देवाः, इच्छन् धनम्, इन्द्रः तेजस्वी मम तत्र प्रीतिं स्थापयतु—प्रजापतिः, सविता, सोमः, अग्निश्च। त्वां प्रति वयं श्रद्धया आगच्छामः, हे होतः, हे वैश्वानर! त्वां स्तौमः। अपत्येषु, आत्मनि, गवाम् मध्ये, आयुषि च अस्मान् पालय। हे जातवेदः, एतत् सर्वं तव सदा स्थिरं भवतु, यथा अश्वः स्थिरः तिष्ठति। समृद्ध्या धनस्य सह हृष्टाः वयम्, अग्ने, न कदापि पार्श्वस्थैः पीड्येम। प्रातःकाल आग्निं वयम् आह्वयामः, प्रातः इन्द्रं, प्रातः मित्रं वरुणं, प्रातः अश्विनौ; प्रातः भागं, पूषाणं, ब्रह्मणस्पतिं, प्रातः सोमं रुद्रं च आह्वयामः। प्रातः भागं महान्तं जयिनं अदितेः पुत्रं वितरं वयम् आह्वयामः। यः अपि आत्मानं हीनं मन्यते, वा शीघ्रः, वा राजा, सर्वे वदन्ति—"भाग एव दाताऽस्ति" इति। हे भाग! अस्मान् नेतु, हे भाग! सत्यदातः, हे भाग! एषा बुद्धिः अस्मभ्यं दत्ताम्। हे भाग! अस्मभ्यं गावः अश्वाः च दत्ताम्; वयं नराः नराणाम् मध्ये भवेम। अद्य वयं भागिनः स्याम, प्रातः मध्ये च, दिवा च; उदिते उदारसूर्ये, वयं देवानां प्रियतमे स्याम। भागः एव, दिव्यः भागः, अस्माकं भाग्यं भवतु; तेन वयं भाग्यवन्तः स्याम। त्वां, हे भाग, हृदयेन आह्वयामि; त्वं अस्माकं नेता भव। याः उषसः हविर्युक्ताः नमन्ति, दधिक्रावानिव शुद्धमार्गाय; ताः मम समीपं भागं धनदं वहन्तु, शीघ्राश्वा इव रथं वहन्त्यः। अश्ववत्यः, गाववत्, पुत्रवत्यः, शुभाः उषसः सदा अस्मभ्यं उद्यन्तु। सर्वतः घृतं दुहन्त्यः, सदा अस्मान् कल्याणेन पालयन्तु। धीमन्तः हलान् युञ्जन्ति, युगानि स्थापयन्ति, पृथक् पृथक्; प्राज्ञाः देवेषु कृपां याचन्ते। हलान् युञ्जीत, युगानि स्थापयत, बीजं सम्पन्ने सस्ये वपनात्। अस्माकं कृते हलः, युगम्, कर्षणं, समीपस्थाः काष्ठाः च परिपक्वं धान्यं ददातु। सुशिल्पेन कर्षणेन, दृढयुगेन हलः पृथिवीं विदारयतु। सः गावं, धनं उत्खादयतु, युगं प्रस्थितं भवतु, हलशिरः च अङ्कुशः च सज्जौ भवेताम्। इन्द्रः सीतां स्वीकुर्यात्, पूषा तां सम्यक् पालयतु। सा, पयस्विनी, ऋतु ऋतुना अस्मभ्यं समृद्धिं ददातु। कर्षकाः शुभेन सस्येन पृथिवीं तुदन्तु, कर्मकराः युगं सम्यक् अनुयान्तु। हलः युगं च होमेन तुष्टौ, फलं ददातु वनस्पतयः च। युगानि, जनाः, हलः च समृद्धिं प्राप्नुयुः। युक्तयोः बन्धनं दृढं भवतु, अङ्कुशः उच्चितः भवतु। हे हल, हे युग, अस्मासु अत्र प्रीयध्वम्। यत् दुग्धं दिवि कृतम्, तत् अस्मिन्क्षेत्रे स्रावयताम्। हे सीते, त्वां वयं नमामः; त्वं कृपया प्रसन्ना भव। यथा त्वं अस्मासु सौम्या, तथा अस्मभ्यं फलं ददातु। सीते, घृतमध्वाभिषिक्ते, सर्वैः देवैः मरुद्भिश्च अनुमोदिता, त्वं अस्मभ्यं पयः स्रावय, बलवती, घृतवती, वर्धमाना। अहम् एतां ओषधिं उत्खनामी, या सर्वेषां वनस्पतीनाम् श्रेष्ठा, येन प्रतिद्वन्द्वी भार्यां नयेत्, येन पतिं लभेत। उत्तानपर्णि, सौभाग्यवती, देवैः पूजिता, बलसम्पन्ने, मम सौपत्नीं दूरं कुरु, मम पतिं केवलं मम कुरु। तव नाम न गृहीतम्, न त्वं अस्मिन्पतौ रमसे; वयं मम सौपत्नीं दूरं प्रेषयामः। अहं श्रेयसी, श्रेष्ठानां मध्ये श्रेयसी; मम सौपत्नी अधः, अधमानां मध्ये अधमा। अहं जयिनी, त्वमपि जयिनी; उभे बलवत्यौ, मम सौपत्नीं जेष्यावः। त्वाम् उपगच्छामि, जयिनीम्; त्वां प्रति आगच्छामि, अधिकजयिनीम्; तव मनः मम पृष्ठतः न गच्छतु, यथा धेनुः वत्सं, आपः स्वमार्गे प्रवहन्ति। मम एषा प्रार्थना तीक्ष्णा, तीक्ष्णं बलं तेजश्च; तीक्ष्णा अजरराज्यम्—अहम् ऋत्विक् तेषां विजयिनाम्। अहम् तेषु साम्राज्ये समः स्याम्, बलतेजसि समः; एतेन होमेन शत्रूणां बाहून् छिनद्मि। ये अस्माकं दानवतः पतिं विरोधन्ते, ते नीचाः भूत्वा अधः स्युः; प्रार्थनया शत्रून् हन्यामि, स्वजनान् उच्चैः नेतुम् इच्छामि। येषां अहम् ऋत्विक्, ते कुठारात् तीक्ष्णतराः, अग्नेरपि, इन्द्रवज्रात् अपि तीक्ष्णतराः। अहं तेषां शस्त्रैः एकीकृतः स्याम्; तेषां वीरराज्यं वर्धयामि; तेषां राज्यं अजरं विजयी च स्यात्; सर्वे देवाः तेषां मनांसि रक्षन्तु। मघवतः जयिनां अश्वानां ह्रेषः उच्चैः शृणोतु; जयिनां घोषः पृथक् निनादयतु, ध्वजैः उन्नतैः; देवाः, इन्द्रः पुरोगः, मरुतः च सैन्येन अग्रे यान्तु। प्रस्थिताः, विजेष्यत, हे नराः; वः बाहवः बलवन्तः स्युः; वः बाणाः तीक्ष्णाः, धनुषि दृढानि, अस्त्राणि मरणानि; वः बलवतः बाहवः दुर्बलान् निहन्तु। विमुक्तः, दूरं गच्छ, हे बाण, प्रार्थनया तीक्ष्णीकृतः; शत्रून् विजेषि, अग्रे प्रस्थितः, तेषां श्रेष्ठं निहन्याः, मम कोऽपि मा हिंसतु। एष ते, होतः, उत्पत्तिः, यत्र जातः, यत्र दीप्तः; तत् ज्ञात्वा, हे अग्ने, आरोह, अस्माकं धनं वर्धय।