ब्रह्मैव होतारः, ब्रह्मैव यज्ञः, ब्रह्मणा एव स्तोत्राणि विनियन्ति। अध्वर्युर्ब्रह्मणः सम्भूतः, हविः च ब्रह्मणि गुह्यं निहितम्। ब्रह्मैव सर्पिषा पूर्णानि अञ्जनानि, ब्रह्मणा वेदि प्रतिष्ठिता। यज्ञस्य सारं ब्रह्मैव, हविः सम्साधयन्तः ऋत्विजः अपि ब्रह्मैव। शमयित्रे स्वाहा इति समर्प्यते। पापहराय अहं स्वां धियं समुत्सृजामि, सुसंयुक्ताय शुभं वरं वृणे। इन्द्रायेदं हविः प्रतिगृह्णातु, यजमानस्य कामाः सम्पद्यन्ताम्। पापहराय, पशूनां श्रेष्ठाय, कर्मणां प्रथमाय दीप्ताय, आपां नपात्रे, अश्विनौ, प्रज्ञया आह्वयामि; बलं वीर्यं च मे दत्तम्। यत्र ब्रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा च, तत्र मामग्निर्नयतु, अग्निर्मे प्रज्ञां ददातु, अग्नये स्वाहा। तत्रैव वायुः माम् नयतु, वायुः प्राणं ददातु, वायवे स्वाहा। तत्र सूर्यः माम् नयतु, सूर्यः चक्षुः ददातु, सूर्याय स्वाहा। तत्र चन्द्रमाः माम् नयतु, चन्द्रमा मनः ददातु, चन्द्रमसे स्वाहा। तत्र सोमो माम् नयतु, सोमो रसं ददातु, सोमाय स्वाहा। तत्रैव इन्द्रः माम् नयतु, इन्द्रः बलं ददातु, इन्द्राय स्वाहा। तत्र आपः माम् नयन्तु, अमृतत्वं मयि तिष्ठतु, आपः स्वाहा। तत्र ब्रह्मा माम् नयतु, ब्रह्मा ब्रह्म ददातु, ब्रह्मणे स्वाहा। त्वं जीवितस्य परित्राणं, मुनिनां भैषज्यं स्मृतः। हे अञ्जन, शमदायिनि, आपः शमय, अस्मान् अभयं कुरु। यद् किंचिद् हरिद्रु, यद् भेदकं, यद् विस्तार्यं रोगं, तत् सर्वं अञ्जनं ते अङ्गेभ्यः अपाकरोतु। पृथिव्यां जातमञ्जनं, शुभं, मानवायुः धारयन्, दीर्घायुः, रथकौशलं, अभयम् अस्मभ्यं कुरु। हे प्राण, प्राणं पालय; जीवद्भ्यः सौम्यः भव। निरृत्यै, मृत्युबन्धात् अस्मान् विमोचय। त्वं आपां गर्भः, विद्युतां कुसुमम्। वायुः प्राणः, सूर्यः चक्षुः, दिव्यं वर्षा रसं। दिव्यमञ्जनं त्रिशीर्षं मां सर्वतः पातु; न बाह्यानि ओषधयः, न पर्वतानि त्वां अतिक्रामन्तु। अञ्जनं मध्ये, पार्श्वे, ऊर्ध्वे च रोगान् अपाकरोतु, सर्वान् व्याधीन् विनाशयतु। राजन् वरुण, मनुष्यः बहुधा अनृतं वदति; तस्मात्, सहस्रशक्तिन, सर्वात् अमघात् अस्मान् विमोचय। यद् वयं उक्तवन्तः, "आपो न हिंस्युः," "वरुण," तस्मात् सहस्रशक्तिन, सर्वात् अमघात् अस्मान् विमोचय। मित्रावरुणौ त्वामनुयातामञ्जन, दूरमित्वा अनुयाय, पुनः रमणाय प्रतिनिवर्तेताम्। दुष्टं मन्त्रं ऋणमिव ऋणेन प्रचालय, हे अञ्जन; कृतो वा अकृतो वा मन्त्रः, गृहात् अपसरतु; त्वं शान्तिकर्मणः नेत्रं भव, पापहर, शृणु। यद् दुःस्वप्नं अस्मासु, गोषु, गृहे वा, तत् पापहर, प्रियः, अस्मान् तस्मात् विमोचयतु, अविघ्नम्। अञ्जनं आपां वीर्येण जातं, अग्नेः जातवेदसः च। पर्वतजं चतुर्विधं अञ्जनं, दिशः प्राचीः वहन्ति, ते शुभं अस्तु। चतुर्विधं अञ्जनं तव बध्नामि; सर्वाः दिशः तव अभयाः स्यु:; सूर्यवत् स्थित्वा, त्वं पूज्यः, एते जनाः त्वां उपहरन्तु। एकं रत्नं धारय, एकं कुरु, एकेन स्नानं कुरु, एकेन पिब; चतुर्विधं अञ्जनं अस्मान् चतुर्णां निरृतिनां बन्धेभ्यः पातु। अग्निः तेजसा माम् पातु—प्राणाय, आपानाय, व्यानाय, आयुषे, तेजसे, वीर्याय, बलाय, स्वास्थ्याय, श्रेयसे—स्वाहा। इन्द्रः बलिना माम् पातु—प्राणाय, आपानाय, व्यानाय, आयुषे, तेजसे, वीर्याय, बलाय, स्वास्थ्याय, श्रेयसे—स्वाहा। सोमः सौम्येन माम् पातु—प्राणाय, आपानाय, व्यानाय, आयुषे, तेजसे, वीर्याय, बलाय, स्वास्थ्याय, श्रेयसे—स्वाहा। भगः प्रियेन माम् पातु—प्राणाय, आपानाय, व्यानाय, आयुषे, तेजसे, वीर्याय, बलाय, स्वास्थ्याय, श्रेयसे—स्वाहा। मरुतः गणैः माम् पान्तु—प्राणाय, आपानाय, व्यानाय, आयुषे, तेजसे, वीर्याय, बलाय, स्वास्थ्याय, श्रेयसे—स्वाहा। प्रजापतिः त्वां प्रथमं अबध्नात्, अबद्धं, बलाय; अहं त्वां आयुषे, तेजसे, वीर्याय, बलाय बध्नामि; अबद्धः त्वां पातु। अबद्धः ऊर्ध्वः स्थातु, अप्रतिकूलः पालयतु; न व्यापारी, न मन्त्रकृत् त्वां हिंस्यात्; इन्द्र इव शत्रून् व्यपोह्य, सर्वान् रिपून् अपाकुर्यात्; अबद्धः त्वां पातु। शतं ताडनानि घातनानि अस्मान् न विजेषुः; तत्र इन्द्रः चक्षुः, प्राणं, बलं च स्थापयत्; अबद्धः त्वां पातु। इन्द्रस्य कवचेन त्वां वसयामः, यः देवेषु अधिपतिः अभवत्; सर्वे देवाः त्वां पुनः नयन्तु; अबद्धः त्वां पातु। अस्मिन् अभरणे शतम् ओजांसि, सहस्रं प्राणाः निहिताः; व्याघ्रवत् सर्वेषां शत्रूणां प्रतिष्ठ, यः त्वां हन्तुं इच्छेत्, स एव हन्यताम्, अभरणं त्वां पातु। घृतलेपं, मधुमन्तं, क्षीरसम्पन्नं, सहस्रप्राणसमन्वितं, शतजं, वीर्यदं, शुभं, हृष्टं, बलिनं, क्षीरसमृद्धं अभरणं त्वां पातु। यथा त्वं श्रेष्ठः, निरवद्यः, प्रतिद्वन्द्विनाशकः, स्वजात्यां अधिपः, एवं सविता त्वां कुर्यात्; अभरणं त्वां पातु। निशा, त्वं पृथिव्याम् व्याप्य स्थितासि, स्वैः प्रकाशैः उपागता; दिवः महति धाम्नि स्थित्वा, तव तमः प्रविस्तृतम्। एवं मन्त्रेषु यथाक्रमं ब्रह्मणः सर्वत्रैव प्रतिष्ठा, हविर्यज्ञकर्मणि च ब्रह्मविदां गतिः, देवताः च स्वस्वरूपेण यजमानस्य कामान् पूरयन्ति, अञ्जनस्य पावनशक्तिः रोगनाशनं, अभयदं च, अभरणस्य रक्षाशक्तिरेव च सर्वत्र प्रतिपादिता, निशायाश्च महिमा आख्याता।