एषः रत्नः, सुवर्णशृङ्गयुक्तः वृषभः, शतगुणः, सर्वदुःखानि छित्वा, दानवान् अभिभूतवान्। शतानि गन्धर्वाणां अप्सरसां च दुःखानि, शतानि पुनः पुनः आगच्छन्ति दुःखानि, तानि शतगुणेन अहं अपाकरोमि। अग्निना दत्तं तेजः आगतम्—तेजः, कीर्तिः, वीर्यं, प्राणः, बलं च। अग्निः मे त्रिंशत् त्रयः शक्तयः ददातु। मे शरीरं तेजसा पूरयतु, वीर्येण, प्राणेन, बलेन च। अहं त्वां इन्द्रियार्थं, कर्मार्थं, शक्त्यर्थं, शतशरदायुर्थं स्वीकरोमि। पोषणार्थं, बलेन, वीर्येण, धैर्येण, जयार्थं, जनाधिपत्यार्थं, शतशरदायुर्थं त्वां आह्वयामि। ऋतुभ्यः, ऋतुचतुष्केभ्यः, मासेभ्यः, संवत्सरेभ्यः, धारकाय, व्यवस्थापकाय, समृद्धाय, भूताधिपाय अहं समर्पयामि। यः गुग्गुलुं औषधं गन्धयुक्तं भुङ्क्ते, तं रोगः न अभिभवति, शापः अपि न स्पृशति। तस्मात् रोगाः सर्वतः पलायन्ते, यथा मृगाः अश्वाः च धावन्ति; यत्र गुग्गुलु, सैन्धवः, समुद्रसैन्धवः च अस्ति। सः 'द्वयोरधारकः' इति नाम्ना सुरक्षित्यर्थं निर्दिष्टः। दिव्यं रक्षकम् कु्ष्ठं हिमालयात् आगच्छतु; सर्वज्वरं, सर्वतन्त्राणि च नाशयतु। त्रीणि ते नामानि, हे कु्ष्ठः—नदीजः, नदीनन्दनः, नदीमानवः। यं अहं त्वां सायं, प्रातः, दिवा च संबोधयामि। तव माता 'जीवती' इति, पिता 'जीवन्तः' इति कथ्यते। यं अहं त्वां सायं, प्रातः, दिवा च संबोधयामि। त्वं औषधीनां श्रेष्ठः, यथा व्याघ्रः पशुषु, सिंहः वन्यजन्तुषु। यं अहं त्वां सायं, प्रातः, दिवा च संबोधयामि। त्रिः शम्भुभ्यः, त्रिः आङ्गिरसिभ्यः, त्रिः आदित्येभ्यः, त्रिः सर्वदेवेभ्यः जातं कु्ष्ठं, विश्वौषधम्, सोमेन सह तिष्ठति। अश्वत्थवृक्षः दिव्यनिवासः तृतीयं अनन्तं दिवं अस्ति; तत्र अमृतस्थानं, तत्र कु्ष्ठं जातम्। विश्वौषधं कु्ष्ठं सोमेन सह तिष्ठति। सुवर्णनावः, सुवर्णबन्धनयुक्ता, दिवि विचरति; तत्र अमृतस्थानं, तत्र कु्ष्ठं जातम्। विश्वौषधं कु्ष्ठं सोमेन सह तिष्ठति। यत्र नावस्य अवरोहः, यत्र हिमालयस्य शिरः, तत्र अमृतस्थानं, तत्र कु्ष्ठं जातम्। विश्वौषधं कु्ष्ठं सोमेन सह तिष्ठति। यं त्वं पूर्वं इक्ष्वाकुना ज्ञातः, यं त्वं वासुना इच्छितः, यं त्वं उपभुक्तः, तेन त्वं विश्वौषधम्। शीर्षशूलः, तृतीयः, सदंदिरः, हायनः—सर्वव्यापि, अधःप्रवर्तकं ज्वरं अपाकरोतु। यत् मनसि, वाचि च, रिक्तं अस्ति, यत्र सरस्वती कोपेन प्राप्ता—तत् बृहस्पतिः सर्वदेवैः सह तद् पूरयतु। आपः, बुद्धिं मम न हरन्तु; ब्रह्मन्, त्वं न हर; त्वं शुष्कत्वेन आह्वानात् प्रवाहः भव। अहं आहूतः, प्रज्ञः, तेजस्वी च। बुद्धिं, दीक्षां, तपः च न हिंसन्तु; शुभं आयुः प्राप्त्यर्थं, मातरः शुभाः सन्तु। अश्विनौ, यौ दिव्यम् आवहतम्, तमः अपाक्रान्तम्—तद् अन्नं अस्मभ्यं ददातु। शुभं इच्छन्तः, ऋषयः, दिवं विज्ञाय, पूर्वं तपः दीक्षां च अकरोत्; तस्मात् राज्यम्, बलं, वीर्यं उत्पन्नम्—देवाः तद् तस्मै ददतु। ब्रह्मा होताः; ब्रह्मा यज्ञः; ब्रह्मणा स्तोत्राणि मीयन्ते। अध्वर्यु ब्रह्मणः जातः; हविः ब्रह्मणि निहितम्। ब्रह्मा सर्पिण्या पूर्णानि स्रुचः; ब्रह्मणा वेदी स्थाप्यते। ब्रह्मा यज्ञस्य सारः, हविप्रस्तारकः च। शमयित्रे स्वाहा। पापनाशकाय अहं चिन्तां समर्पयामि; शुभं वरणं गूढग्रहाय। इन्द्र, इदं हविः गृह्णातु; यजमानस्य कामाः सन्तु। पापनाशकाय, यजनीयेषु वृषभाय, कर्मणां अग्रे दीप्ताय, आपां पुत्राय, अश्विनौ, प्रज्ञया आह्वयामि; बलं, शक्तिं च दत्तम्। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया, तपसा च गच्छन्ति, तत्र मां अग्निः नयतु; अग्निः मे प्रज्ञां ददातु। अग्नये स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया, तपसा च गच्छन्ति, तत्र मां वायुः नयतु; वायुः मे प्राणं ददातु। वायवे स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया, तपसा च गच्छन्ति, तत्र मां सूर्यः नयतु; सूर्यः मे दृष्टिं ददातु। सूर्याय स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया, तपसा च गच्छन्ति, तत्र मां चन्द्रः नयतु; चन्द्रः मे मनः ददातु। चन्द्राय स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया, तपसा च गच्छन्ति, तत्र मां सोमः नयतु; सोमः मे पोषणं ददातु। सोमाय स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया, तपसा च गच्छन्ति, तत्र मां इन्द्रः नयतु; इन्द्रः मे बलं ददातु। इन्द्राय स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया, तपसा च गच्छन्ति, तत्र मां आपः नयतु; अमृतं मम सन्निधौ अस्तु। आपः स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया, तपसा च गच्छन्ति, तत्र मां ब्रह्मा नयतु; ब्रह्मा मे ब्रह्म ददातु। ब्रह्मणे स्वाहा। त्वं आयुषः तारणम्; त्वं मुन्यौषधम्। हे लेपनम्, शान्तिकरम्; आपः शान्तिं कुरु, अस्मान् निर्भयम् कुरु। यद् पाण्डुरोगः, यत् अंगभङ्गः, यद् व्याप्तिरोगः, तद् लेपनम् सर्वं दुःखं त्वदीयात् अंगात् निष्क्रान्तु। भूमिजं लेपनम्, शुभम्, मानवजीवनधारकम्; अस्मभ्यं दीर्घायु, रथकौशलं, अभयम् कुरु। हे प्राण, प्राणं रक्ष; जीवेषु अनुग्रहः भव। हे निरृति, नाशबन्धात् अस्मान् विमोचय। त्वं नदीबीजम्, विद्युत्पुष्पम्। वातः प्राणः, सूर्यः दृष्टिः, दिव्यवृष्टिः पोषणम्। दिव्यं लेपनम्, त्रिशिखम्, सर्वतः माम् पालयतु; बाह्यौषधयः, पर्वतीयौषधयः त्वां न अतिक्रान्तु। एतत् लेपनम् मध्ये, पार्श्वे, उपरि च रोगं अपाकरोतु; सर्वरोगं निष्क्रान्तु, सर्वथा विनाशयतु। अनेकवारं, हे वरुणराजन्, पुरुषः मिथ्यं वदति; अतः, हे सहस्रशक्तिमन्, सर्वदुःखात् अस्मान् विमोचय।