शृणुत, धर्मप्रियाः, सनातनधर्मस्य पावनकथाम्। प्राचीनकाले, सर्वरोगनाशनाय सर्वदुःखनिवारणाय च, जङ्गिडनाम्नः औषधस्य महिमा वेदेषु गीयते स्म। जङ्गिडः क्षयम्, विसर्पणम्, यक्ष्माणं, पृष्ठपीडां, सर्वकालज्वरं, सर्वविषं च अपाकरोति। मुनयः इन्द्रस्य नाम स्मरन्तः, तं जङ्गिडम् अददुः, यं देवाः बलनाशकस्य प्रतिकाररूपेण श्रेष्ठतमं चकारुः। स जङ्गिडः धनस्य रक्षकः इव निधेः, नः पातु; यं देवाः ब्राह्मणाश्च शत्रुनाशकं रक्षकरूपेण अकुर्वन्। यः पापहृदयं भीषणदृष्टिं, दुष्टकर्मणः आगमनं च, सहस्राक्षः जङ्गिडः प्रज्ञया विनाशयतु। दिवः, पृथिव्याः, अन्तरिक्षात्, ओषधिभ्यः, भूतभ्यः, भविष्यतः च, सर्वतः जङ्गिडः अस्मान् पातु। यानि देवैः कृतानि भेषजानि, यानि चान्यानि उत्पन्नानि, तानि सर्वाणि विषमुक्तानि जङ्गिडः करोति। शतगुणः, अक्षीणबलः, वीर्ययुक्तः सः, यक्ष्माणं राक्षसान् च नुदति, तेजसा समुत्थाय, रत्नरूपः सर्वदुर्मतिनाशनं करोति। शृङ्गैः राक्षसान्, मूलैः अभिचारिणः, मध्ये यक्ष्माणं नुदति; तत्र तस्य किञ्चित् अपि न बाधते। सर्वे यक्ष्माणः—लघवः महान्तः च, शब्दयन्तः च—एष रत्नः शतगुणः, अक्षीणबलः, सर्वदुर्मतिनाशनं करोति। शतम् वीरान् उत्पाद्य, शतम् यक्ष्माणः नुद्य, सर्वदुर्मतिनिहत्य, राक्षसान् अपि कम्पयति। एष रत्नः, सुवर्णशृङ्गो वृषभः, शतगुणः, सर्वदुर्मतिनिच्छेद्य, राक्षसान् जितवान्। गन्धर्वाणाम् अप्सरसां च शतम् अशुभानां, पुनःपुनः आगच्छन्तीनां शतम्, शतगुणेन निवारयामि। अग्निना दत्तं तेजः आगतम्—तेजः, यशः, वीर्यं, प्राणः, बलं च। एतानि त्रयस्त्रिंशत् बलानि अग्निः मे ददातु। मे शरीरे तेजः स्थापय, वीर्येण, प्राणेन, बलेन सह। त्वां गृह्णामि इन्द्रियाय, कर्मणे, शक्तये, शरदां शतायायुषे। पोषणाय, बले, वीर्याय, धृतये, जयाय, जनाधिपत्याय, शरदां शताय त्वां आह्वये। ऋतुभ्यः, ऋतविभागेभ्यः, मासेभ्यः, संवत्सरेभ्यः, धारकाय, व्यवस्थापकाय, समृद्धये, भूताधिपाय, अहम् उपहरामि। यः गन्धयुक्तं गुग्गुलुं भक्षयति, तं न रोगः जयति, नापि शापः प्राप्नोति। तस्मात् रोगाः सर्वतः पलायन्ते, यथा मृगाः अश्वाश्च धावन्ति, यत्र गुग्गुलुः, सैन्धवः, समुद्रलवणं वा अस्ति। सः "उभयग्राही" इति नाम्ना रक्षार्थं प्रसिद्धः। हिमालयात् दिव्यम् रक्षाकुष्ठम् आगच्छतु; सर्वज्वरं, सर्वाभिचारिणः च नाशयतु। त्रिणि तव नामानि, हे कुष्ठः—नद्युत्पन्नः, नद्यानन्दः, नद्यः पुरुषः। यस्मै त्वां सायं, प्रातः, दिवा च संप्रयच्छामि। तव माता "जीवती" इति, पिता "जीवतामः" इति कथ्यते। यस्मै त्वां सायं, प्रातः, दिवा च संप्रयच्छामि। त्वं ओषधीनां श्रेष्ठः, मृगेषु व्याघ्र इव, वन्येषु सिंह इव। यस्मै त्वां सायं, प्रातः, दिवा च संप्रयच्छामि। त्रिः शम्भुभ्यः, त्रिः आङ्गिरसेभ्यः, त्रिः आदित्येभ्यः, त्रिः सर्वदेवेभ्यः जातं—एतत् कुष्ठं, विश्वभेषजम्, सोमेन सह तिष्ठति। अश्वत्थवृक्षः, दिव्यं निवासः, तृतीये अनन्ते दिवि; तत्र अमृतस्य स्थानम्, तत्र कुष्ठस्य जन्म। सुवर्णनौका, सुवर्णबन्धनयुक्ता, दिवि सञ्चलिता; तत्र अमृतस्य स्थानम्, तत्र कुष्ठस्य जन्म। यत्र नौकायाः अवरोहणम्, यत्र हिमालयस्य शीर्षम्, तत्र अमृतस्य स्थानम्, तत्र कुष्ठस्य जन्म। यस्मै त्वं पूर्वं ज्ञातः, इक्ष्वाकुणा, यं त्वं कामितः, यं वसुनापि भुक्तः, तेन त्वं विश्वभेषजम्। शिरोरुग्, तृतीयः, सदंदिरः, हायनः च—सर्वव्यापिनं, अधःप्रवर्तिनं ज्वरं नुदन्तु। मम मनसि, वाचा वा, यः अन्तरः अस्ति, यं सरस्वती कोपेन अगच्छत्—तं बृहस्पतिः सर्वैः देवैः सह पूरयतु। आपः, मा मे प्रज्ञां हरन्तु, न त्वं ब्रह्मन्; त्वं शुष्यन्ती आहूता प्रवाहय—अहम् आहूतः, प्राज्ञः, तेजस्वी च। मा नः प्रज्ञां, न दीक्षां, न तपः हिंसीः; आयुष्मती शुभता नः भूयात्, मातरः शुभाः स्युः। अश्विनौ, यौ अस्मान् ज्योतिष्मन्तं कृत्वा, तमः अपाक्रान्तवन्तौ—तद् अस्मभ्यं अन्नं ददातु। शुभकामाः मुनयः, दिवं विदित्वा, प्रथमतः तपः दीक्षां च अकुर्वन्; तस्मात् ऐश्वर्यम्, बलं, वीर्यं च उदतिष्ठन्—तत् देवाः तस्मै ददतु। ब्रह्मा होताऽस्ति; ब्रह्मा यज्ञः; ब्रह्मणा स्तोमाः मीयन्ते। अध्वर्युः ब्रह्मणः जातः; हविः ब्रह्मणि गुह्यते। घृतपूर्णाः स्रुचः ब्रह्मैव; ब्रह्मणा वेदी स्थाप्यते। ब्रह्मा यज्ञस्य सारः, हविः संस्कर्तारः च। शमयित्रे स्वाहा। पापनाशकाय, मम चिन्तां सृजामि; सुसंहिताय श्रेयः वृणोमि। इन्द्र, एतत् हविः गृहाण; यजमानस्य कामाः सन्तु। पापनाशकाय, यज्ञे योग्येषु वृषभाय, कर्मणां प्रथमाय, आपां सुताय, अश्विनौ, प्रज्ञया आह्वये; बलं, ओजः च मे दत्तम्। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया तपसा च यान्ति, तत्र मामग्निः नयतु; मे मेधां ददातु। अग्नये स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया तपसा च यान्ति, तत्र माम् वायुः नयतु; मे प्राणं ददातु। वायवे स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया तपसा च यान्ति, तत्र माम् सूर्यः नयतु; मे चक्षुः ददातु। सूर्याय स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया तपसा च यान्ति, तत्र माम् चन्द्रः नयतु; मे मनः ददातु। चन्द्राय स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया तपसा च यान्ति, तत्र माम् सोमः नयतु; मे पोषणं ददातु। सोमाय स्वाहा। यत्र ब्रह्मविदः दीक्षया तपसा च यान्ति, तत्र माम् इन्द्रः नयतु; मे बलं ददातु। इन्द्राय स्वाहा। एवं वेदेषु पावनानि औषधानि, तेजः, बलम्, आयुः, प्रज्ञा, यज्ञस्य ब्रह्ममयता, तपसः महत्वं, देवतानां च अनुग्रहः एकत्र गीयन्ते, जीवनस्य कल्याणाय, अमृतत्वाय च।