सदा धैर्ययुक्ता त्वं, अहं च शक्तिमान् अस्मि। आवां, उभौ बलिनौ, सह किल प्रतिद्वन्द्वीन् जयाव। त्वं नः वैरस्य सहनं कुरु, संग्रामस्य प्रहारं सहस्व, सर्वान् द्वेषिणः सहस्व, मम च मित्राणि बहूनि कुरु। देवैः उत्पन्ना या दर्भा, या दिवि नित्यं स्थिता स्थुणा, तया अहं सदा जनानां भोजनं पोषणं च प्राप्नुयाम्। हे दर्भे, मां ब्राह्मणाय, राजन्याय, शूद्राय, आर्याय च प्रियं कुरु, ये च वयं इच्छामः, ये च सर्वे पश्यन्ति, तेषाम् अपि। यो जातः पृथिवीं दृढां कृतवान्, यो अन्तरिक्षं दिवं च अधारयत्, यं वह्यमानं पापं न स्पृशत्, स दर्भा, वरुणः तेजस्वी च, नः रक्षन्तु। प्रतिद्वन्द्विनां हन्त्री, शतसन्धिः, बलवती, औषधीनां अग्रणी—सा दर्भा सर्वतः अस्मान् रक्षतु, तया संग्रामेषु विजयामः। सहस्रार्हा, शतसन्धिः, पयस्विनी, आपां वह्निः, औषधीनां राजा—सा दर्भा सर्वतः अस्मान् रक्षतु; दिव्यं रत्नं दीर्घायुष्या अस्मान् संयुनक्ति। घृतलेपिता, मधुरा, पयस्विनी, पृथिव्याः धात्री, अक्षया, अचला, प्रतिद्वन्द्विनां हन्त्री, अधमं निपातयन्ती—दर्भे, महता तेजसा उत्तिष्ठ। त्वं बलात् पृथिवीं प्रविशसि, यज्ञवेद्यां शोभनं उपविष्टा, ऋषयः त्वां शुद्धिं वहन्ति—त्वं अस्मान् पापेभ्यः शुद्धय। तीक्ष्णराजः, विषजित्, असुरघ्नः, सर्वजनप्रियः—एषा देवतानां भीषणा शक्तिः तव आयुषे, आरोग्याय बध्नामि। दर्भया वीर्याणि कुर्याः; दर्भं धारयन् मा बिभीषीः; तेजसा अन्यान् अतिक्रम्य, चतुर्दिशं सूर्यवत् प्रभासि। त्वं जङ्गिदः, रक्षकः; जङ्गिदः सर्वं द्विपदं चतुुष्पदं च रक्षतु। यद् लोभ्यम्, त्रिपञ्चाशद् संख्यातं, शतम्, कृतं च अकृतं च—एतानि सर्वाणि जङ्गिदः, तेजःसारः, अपाकरोतु। रसः, कृत्रिमनिःस्वनः, सप्तरसाः—जङ्गिदः तव विषं, अस्त्रं, पापं च अपाकरोतु, तानि विनाशयतु। एषः हि अभिचारघ्नः, वैरघ्नः च; एषः बलवान् जङ्गिदः अस्मान् आयुषः पर्यन्तम् सुरक्षितं नयतु। जङ्गिदस्य महिमा सर्वतः अस्मान् रक्षतु; येन प्रसारं संहृत्य च, बलवीर्येण सः विजितवान्। त्रिः छिद्य, देवेभ्यः सृष्टः, पृथिव्याम् अधिष्ठितः; प्राचीनब्राह्मणाः तम् 'अङ्गिराः' इति विदुः। न पूर्वाः औषधयः, न नव्याः त्वां अतिक्रान्ताः; भीषणा जङ्गिदः निवारयति, रक्षति, शुभदा च। अद्य, हे बलिनि जङ्गिद, प्रसन्नो भव; कदाचित् भीषणाः अददुः, उपेन्द्रः बलं अददात्। भीषणा त्वं, हे औषधे; इन्द्रः त्वयि वीर्यं न्यधात्; सर्वरोगान् अपाकुरु, असुरान् नाशय। जङ्गिदः क्षयम्, विक्षयम्, क्षयम्, कटिशूलम्, सर्वकालज्वरम्, सर्वविषम् अपाकरोतु। इन्द्रस्य नामोच्चार्य, ऋषयः जङ्गिदम् अददुः, यं देवा बलघ्नाय औषधीनां श्रेष्ठं अकुर्वन्। जङ्गिदः अस्मान् रक्षतु, धनस्य रक्षकः इव निधेः; यं देवा ब्राह्मणाश्च शत्रुघ्नं रक्षकम् अकुर्वन्। या पापहृदया, भयानका दृष्टिः, अहितकृताम् आगमनम्—ताम्, हे सहस्राक्ष जङ्गिद, प्रज्ञया नाशय। द्युतः, पृथिव्याः, अन्तरिक्षात्, औषधिभ्यः, भूतात्, भविष्यतः च—सर्वतः अस्मान् जङ्गिदः रक्षतु। याः देवैः कृताः भेषजाः, याः च अन्याः उत्पन्नाः—तानि सर्वाणि विश्वभेषजानि, जङ्गिदः विषमुक्तानि करोति। शतधा, अक्लिष्टः सदा, तेजसा क्षयम्, असुरान् अपाकरोषि; तेजसा आरोहन्, रत्नं सर्वदोषं नुदति। शृङ्गाभ्यां असुरान् नुदति, मूलतः अभिचारिणः अपाकरोति; मध्ये क्षयम् जयति—तत्र तु न किंचित् बाधते। सर्वं क्षयम्, लघु वा गुरु, यच्च शब्दयति—एतद् रत्नं, शतधा, अक्लिष्टं, सर्वदोषं नुदति। शतम् वीर्याणि उत्पाद्य, शतम् क्षयम् अपाकुर्यात्; सर्वदोषं हत्वा, असुरान् अपाकरोति। एषः रत्नं, हिरण्यशृङ्गवृषभः, शतधा, सर्वदोषं छित्वा, असुरान् जयति। शतम् गन्धर्वाप्सरसां दोषानाम्, शतम् पुनः पुनः आगतानाम्, शतधा अहम् अपाकरोमि। एष तेजः, अग्निना दत्तम्, आगतम्—द्युतिः, कीर्तिः, वीर्यं, प्राणः, बलं च। एतानि त्रयस्त्रिंशत् बलानि मे अग्निः ददातु। मम शरीरे तेजः स्थापय, वीर्येण, प्राणेन, बलेन सह। त्वां इन्द्रियार्थं, कर्मार्थं, बलार्थं, शरदां शतायुषे गृह्णामि। पुष्ट्यै, बलाय, वीर्याय, धृतये, जयाय, जनानां शासनाय, शरदां शतायुषे त्वां आह्वयामि। ऋतुभ्यः, ऋतविभागेभ्यः, मासेभ्यः, संवत्सरेभ्यः, धात्रे, विधात्रे, समृद्धये, प्रजापतये, अहम् आहुतेः ददामि। न स रोगः तम् जयति, न शापः तम् स्पृशति, यः गन्धयुक्तं गुग्गुलुधूपं अश्नाति। तस्मात् रोगाः सर्वतः पलायन्ते, यथा हरिणाः अश्वाः च धावन्ति, यत्र गुग्गुलुः, सैन्धव लवणं, समुद्रलवणं वा अस्ति। सः उभयग्राहीति नाम्ना सुरक्षितः भवति। दिव्यः रक्षः कु्ष्ठः हिमालयात् आगच्छतु; सर्वं ज्वरं, सर्वान् अभिचारिणः च नाशयतु।