तत् एकदा, यः मन्यते शत्रुभिः कृतविघ्नं, सः दर्भग्रामणिं रत्नरूपेण आह्वयति। सः याचते—हे दर्भा, तव उष्णगर्मवत् तेजसा शत्रून् दह, तव रत्नरूपेण तान् विदारय; तव प्रभावेण प्रतिस्पर्धिनां हृदयानि विदारय, यथा इन्द्रः शत्रुणां बलं विदारयत्। पुनः सः प्रार्थयति—हे दर्भा, प्रतिस्पर्धिनां हृदयानि विदारय; यथा भूमेः त्वचा उत्थिता, तथा तेषां शिरांसि अधः पातय। सः पुनरपि दर्भां प्रार्थयति—हे रत्नरूप दर्भा, मम प्रतिस्पर्धिनः विदारय; युद्धे ये प्रतिरोधिनः तान् विदारय; ये दुर्जयाः तान् सर्वान् विदारय; मम शत्रून् विदारय। तदनन्तरं सः दर्भां याचते—मम प्रतिस्पर्धिनः छिन्दि; युद्धे प्रतिरोधिनः छिन्दि; दुर्जयान् सर्वान् छिन्दि; शत्रून् छिन्दि, हे रत्न। पुनः सः दर्भां प्रार्थयति—मम प्रतिस्पर्धिनः विच्छिन्धि; युद्धे प्रतिरोधिनः विच्छिन्धि; दुर्जयान् सर्वान् विच्छिन्धि; शत्रून् विच्छिन्धि, हे रत्न। तथा सः याचते—मम प्रतिस्पर्धिनः विदारय; युद्धे प्रतिरोधिनः विदारय; दुर्जयान् सर्वान् विदारय; शत्रून् विदारय, हे रत्न। पुनः सः दर्भां प्रार्थयति—मम प्रतिस्पर्धिनः मर्दय; युद्धे प्रतिरोधिनः मर्दय; दुर्जयान् सर्वान् मर्दय; शत्रून् मर्दय, हे रत्न। तदनन्तरं सः याचते—मम प्रतिस्पर्धिनः विदारय; युद्धे प्रतिरोधिनः विदारय; दुर्जयान् सर्वान् विदारय; शत्रून् विदारय, हे रत्न। पुनः सः दर्भां याचते—मम प्रतिस्पर्धिनः विद्धि; युद्धे प्रतिरोधिनः विद्धि; दुर्जयान् सर्वान् विद्धि; शत्रून् विद्धि, हे रत्न। तदनन्तरं सः दर्भां प्रार्थयति—मम प्रतिस्पर्धिनः पतय; युद्धे प्रतिरोधिनः पतय; दुर्जयान् सर्वान् पतय; शत्रून् पतय, हे रत्न। पुनः सः याचते—मम प्रतिस्पर्धिनः पेषय; युद्धे प्रतिरोधिनः पेषय; दुर्जयान् सर्वान् पेषय; शत्रून् पेषय, हे रत्न। तदनन्तरं सः दर्भां प्रार्थयति—मम प्रतिस्पर्धिनः निरोधय; युद्धे प्रतिरोधिनः निरोधय; दुर्जयान् सर्वान् निरोधय; शत्रून् निरोधय, हे रत्न। पुनः सः दर्भां याचते—मम प्रतिस्पर्धिनः विनाशय; युद्धे प्रतिरोधिनः विनाशय; दुर्जयान् सर्वान् विनाशय; शत्रून् विनाशय, हे रत्न। तदनन्तरं सः दर्भां प्रार्थयति—मम प्रतिस्पर्धिनः मन्थय; युद्धे प्रतिरोधिनः मन्थय; दुर्जयान् सर्वान् मन्थय; शत्रून् मन्थय, हे रत्न। पुनः सः याचते—मम प्रतिस्पर्धिनः संपीडय; युद्धे प्रतिरोधिनः संपीडय; दुर्जयान् सर्वान् संपीडय; शत्रून् संपीडय, हे रत्न। तदनन्तरं सः दर्भां प्रार्थयति—मम प्रतिस्पर्धिनः शोषय; युद्धे प्रतिरोधिनः शोषय; दुर्जयान् सर्वान् शोषय; शत्रून् शोषय, हे रत्न। पुनः सः दर्भां याचते—मम प्रतिस्पर्धिनः दह; युद्धे प्रतिरोधिनः दह; दुर्जयान् सर्वान् दह; शत्रून् दह, हे रत्न। तदनन्तरं सः दर्भां प्रार्थयति—मम प्रतिस्पर्धिनः हन; युद्धे प्रतिरोधिनः हन; दुर्जयान् सर्वान् हन; शत्रून् हन, हे रत्न। एवं सः दर्भां स्तौति, यः शतगुणं वृद्ध्याः मृत्युम् च कवचरूपेण धारयति; तस्य कवचं तव एव अस्ति। तेन कवचेन, एषः कवचितः कृतः, तव बलात् प्रतिस्पर्धिनः हन। शतं तव रक्षाबलानि, सहस्रं तव शक्तयः; सर्वे देवाः तव वृद्ध्याः आधाररूपेण दत्वा स्थापयन्ति। सः दर्भां देवकवचं इति आह्वयति; तव नाम प्रार्थनापतिः इति; तव नाम इन्द्रकवचं इति; त्वं लोकान् रक्षसि। हे दर्भा, त्वं प्रतिस्पर्धिनां विनाशकः, शत्रुहृदयदाहकः, राज्यवर्धनरत्नम्; त्वां शरीरपेयम् करोमि। यदा समुद्रः तडित्वा वृष्ट्या सह गर्जति, तदा तस्मात् सुवर्णबिन्दुः उत्पन्नः; तस्मात् दर्भा जातः। अथ सः औदुम्बररत्नं धनवृद्ध्यर्थं ब्रह्माणं प्रार्थयति—सर्वपशुवृद्धिं मे गृहे ददातु। अग्निं पशुपतिं मे अस्तु; औदुम्बरः रत्नेषु वृषभः मे समृद्धिं ददातु। यः धारयति, यः फलदः, यः पोषकः, सः मे गृहे वसतु; औदुम्बरस्य तेजसा ब्रह्मा मे समृद्धिं ददातु। यद् द्विपद्चतुष्पद्भ्यः अन्नरसाः सन्ति, तेषां पूर्तिं औदुम्बररत्नं धारयन् अहम् गृह्णामि। सर्वपशुसंभारं, द्विपद्चतुष्पदं, यद् धान्यम्, तत् संगृह्य; बृहस्पतिः सविता च मे गोदुग्धं, ओषधीनां सारं ददातु। अहं पशुपतिः स्याम्; समृद्धिपतिः मयि समृद्धिं स्थापयतु; औदुम्बररत्नं मे धनं ददातु। औदुम्बररत्नं मे सुतैः धनैः च आगच्छतु; इन्द्रप्रेरितं रत्नं मे बलसौभाग्येन आगच्छतु। दैविकं रत्नं प्रतिस्पर्धिनां विनाशकं, धनसम्पादनाय मे समृद्धिं ददातु; अन्नपूर्णतां, गोवृद्धिं च ददातु। हे वृक्ष, त्वं आदौ समृद्ध्या सह जातः; तस्मात् सरस्वती मे धनवृद्धिं ददातु। सरस्वती मे धनं, दुग्धसमृद्धिं, धान्यं च ददातु; सिनिवाली तद् समीपं आनयतु, औदुम्बररत्नं च। त्वं रत्नेषु वृषभः, रत्नपतिः; तव मध्ये समृद्धिपतिः जातः; तव मध्ये सर्वे पुरस्काराः, धनानि च; औदुम्बर, त्वं नो विजयी कुरु, दारिद्र्यं, शत्रुत्वं, क्षुधां च अपाकुरु। त्वं ग्रामनायकः, उदीर्णः, अभिषिक्तः; माम् सौभाग्येन सिञ्च; त्वं वीर्यं, वीर्यं मयि वसतु; त्वं धनम्, धनं ददातु। त्वं समृद्धिः; माम् समृद्ध्या संयोजय; गृहस्थ, माम् गृहेश्वरं कुरु; औदुम्बर, मध्ये धनं स्थापय, सर्ववीरधनं ददातु; धनवृद्ध्यर्थं त्वां विमोचयामि। एषः औदुम्बररत्नं वीराय बद्धम्; तेन मे मधुरसन्धिं, सर्ववीरधनं च ददातु। अथ सः दर्भां स्तौति—शतसंयुक्तं, दुर्गमं, सहस्रपत्रं, उन्नतं, ओषधिषु तीक्ष्णं दर्भम्, दीर्घायुषः तव कृते बद्धम्। तस्य रोमाः न छिद्यन्ते, न स्तनपरि ताड्यन्ते; अविच्छिन्नपत्रेण दर्भः रक्षां ददाति। स्वर्गे तव शिखा, भूमौ तव प्रतिष्ठा; सहस्रसंयुक्तं तव कृते आयुः वर्धयामः। स्वर्गे त्रीन्, भूमौ त्रीन् अतिक्रान्तवान्; तव कृते दुष्टवाक्यं, दुष्टवाचं निगृह्णामि। एवं, श्रद्धया दर्भं औदुम्बरं च स्तुत्वा, सः विजयं, समृद्धिं, रक्षां च याचते।