निर्विकल्पं प्रवहन्त्यः आपः, स्वेच्छया न तिष्ठन्ति, यतः तासां रमणीयता एव तत्रास्ति। इन्द्रः स्वशक्तिभिः ताः देव्या उपरि सीमाः स्थापयामास; अतः एव तासां नाम "आपः" इति प्रसिद्धम्। एकः देवः, स्वेच्छया, प्रवहन्तीनां आपां उपरि स्थितवान्। स ताः उद्धृत्य "एषा महती" इति उक्तवान्; तस्मात् ताः "आपः" इति कथ्यन्ते। शिवाः आपः, घृतसमाः, अग्निं सोमं च वहन्ति; ताः "आपः" इति कथ्यन्ते। तासां तीक्ष्णं रसं, मधुना संयुक्तम्, सः मम सह प्राणेन तेजसा च आगच्छतु। आपः, त्वत्तः अहं पश्यामि, शृणोमि च; तव शब्दः माम् उपगच्छति, हे आपां वाचः। अमृतस्य वितरित्र्यः भवतीत्यहं मन्ये, सुवर्णवर्णाः, यदा त्वां प्राप्नुवन्ति तदा कदापि तृप्ताः न भवन्ति। एषा, हे आपः, तव हृदयम्; हे वत्साः, सत्यस्य रक्षित्र्यः। अत्र एव, हे शाक्वरीः, अहं एतत् तव कृते व्यवस्थापयामि। भवन्त्यः गोष्ठेन, शुभवासेन, धनसम्पत्त्या, श्रीया च संयुक्ताः स्युः। नवदिनस्य नाम्ना, तेन वयं त्वां संयोजयामः। आर्यमन् त्वां संयुनक्ति, पूषा च, बृहस्पतिः च; इन्द्रः च, धनजयः, मम धनं समृद्धिं ददातु। संगम्य, निर्भयाः, अस्मिन्गोष्ठे, हे गावः, सोमस्य मधुमद्रवम् वहन्त्यः, समीपं आगच्छन्तु। अत्र, हे गावः, शरिशाकवत् समृद्धिं प्राप्नुत; अत्र एव जाताः स्युः, बुद्धिः च मयि त्वच्च स्याताम्। तव गोष्ठं शुभम् अस्तु, शरिशाकवत् समृद्धिं प्राप्नुहि; अत्र एव जाताः स्युः, त्वया सह युनक्तु। मया, पशुपतिना, संयुक्ताः भव; एषः गोष्ठः त्वां पोषयिष्यति। धनसमृद्ध्या त्वं बह्वीः भव, जीवन्त्यः वयं त्वया सह वसाम, जीवन्त्यः। इन्द्रं वणिजं प्रेरयामि; स आगच्छतु, नायकः अस्तु। शत्रुं चोरं च अपाकुर्यात्, सः स्वामी, धनदः, मम भवतु। देवानां पन्थानः ये दिवि पृथिव्यां च विचरन्ति, ते माम् क्षीरघृतसमृद्ध्या अनुगृह्णन्तु, यथा क्रीत्वा धनं गृहं नयामि। अग्ने, इध्मेन, हविषा, शीघ्रतायै बलाय च आहुति ददामि। यावत् शक्नोमि, ब्रह्मणं पूजयन्, एतत् प्रार्थनां देवीं प्रति शतगुणफलाय प्रेषयामि। अग्ने, अस्माकं शरणं पश्य; यथा दूरं पन्थानं प्राप्नुयाम। अस्माकं विक्रयः क्रयः च सफलौ स्तः, विनिमयः फलदः अस्तु। युवां एतां होमं ज्ञात्वा गृह्णीतम्; अस्माकं आरम्भितानि कृतानि च कार्याणि सफलानि सन्तु। येना धनना वणिज्यं करोमि, तेनैव, हे देवाः, वर्द्धमानं मम धनं भवतु, न तु ह्रियमाणम्। अग्ने, रिपुघ्न, देवांश्च आहूय गृह्यन्ताम्। येन धनना वणिज्यं करोमि, तेनैव, हे देवाः, इन्द्रः दीप्तिमान् मम तस्मिन् सौम्यत्वं स्थापयतु—प्रजापतिः, सविता, सोमः, अग्निश्च। त्वां वयं नमस्कृत्य आगच्छामः, हे होतः, हे वैश्वानर, त्वां स्तौमः। सन्ततौ, आत्मनि, पशुषु, जीवने च अस्मान् पालय। हे जातवेदस्, एतत् सर्वं तव सदा स्थिरं भवतु, यथा अश्वः स्थिरः तिष्ठति। समृद्ध्या सह हृष्टाः वयं स्याम, न च पार्श्वस्थेभ्यः हानिं प्राप्नुयाम, हे अग्ने। प्रातःकाले वयं अग्निं आह्वयामः, प्रातः इन्द्रं, प्रातः मित्रं वरुणं च, प्रातः अश्विनौ; प्रातः भगं पूषाणं ब्रह्मणस्पतिं, प्रातः सोमं रुद्रं च आह्वयामः। प्रातः भगं, महान्तं, विजयीं, अदितेः पुत्रं वितरन्तं, आह्वयामः। यः आत्मानं पीडितं मन्यते, शीघ्रः वा, राजा वा, सः अपि "भगः एव भागदः" इति वदति। भग, अस्मान् नय; भग, सत्यदातः, भग, एषा बुद्धिः अस्मान् देहि। भग, अस्मभ्यं गावः अश्वांश्च कुरु; भग, वयं नराः नराणाम् मध्ये स्याम। अधुना वयं भाग्यवन्तः स्याम, आरम्भे मध्ये च, उदयति उदारसूर्ये, वयं देवेषु प्रियाः स्याम। भग एव, दिव्यः भगः, अस्माकं भागः अस्तु; तेन वयं भाग्यवन्तः स्याम। त्वामेव, भग, सर्वहृदया आह्वयामि; त्वं अस्माकं नायकः भव। यज्ञसमृद्धाः उषसः, दधिक्रावन् इव स्वमार्गे नमन्ति। ताः भगं धनदं समीपं आनयन्तु, शीघ्राश्वाः रथं यथा वहन्ति। उषसः, अश्वसमृद्धाः, गोसमृद्धाः, पुत्रसमृद्धाः, सदा अस्मान् कृशानः उदयन्तु। सर्वतः घृतं दुहन्त्यः, सदा अस्मान् कल्याणेन पालयन्तु। धीराः हलान् युञ्जन्ति, युगानि स्थापयन्ति, प्रत्येकं पृथक्; मनीषिणः देवेषु प्रियतां याचन्ते। हलान् युञ्जध्वं, युगानि स्थापयध्वं, बीजं कृतस्मिन्सीतायाम् अपि वपध्वम्। सीता, फलं, हलः, युगं च अस्माकं स्यात्; समीपस्थाः कर्षकाः पक्तधान्यं अस्मभ्यं ददतु। सुशिल्पेन हलः, दृढः, शुभयुजः, पृथिवीं विचिनोतु। सः गावः, धनं च उत्पादयतु, युगं अग्रे गच्छतु, फलकं च अंकुशः सज्जौ स्तः। इन्द्रः सीतां स्वीकुर्यात्, पूषा तां रक्षतु। सा, क्षीरसमृद्धिः, ऋतून् ऋतून् अस्मभ्यं बहु फलं ददातु। कृषकाः शुभस्मिन्सीतायाम् उत्तमं कर्षणं कुर्वन्तु, कर्मकराः युगान् अनुगच्छन्तु। हलः युगं च, हविषा तुष्टौ, फलवन्तः ओषधयः, एतत् अस्मभ्यं कुर्युः। युगानि समृद्धानि स्युः, नराः समृद्धाः स्युः, हलः समृद्धः स्यात्। पट्टाः दृढतया बद्धाः स्युः, अंकुशः उत्तोलितः स्यात्। हे हल युग च, अत्र मयि तुष्टौ भवतम्। यत् दुग्धं दिवि कृतं, तत् अस्मिन्क्षेत्रे क्षिपतम्। सीते, त्वां वयं नमस्यामः; त्वं सौम्या, अनुकम्प्या भव। यथा त्वं अस्मासु सौम्या, तथा अस्मभ्यं फलप्रदा भव। घृतमधुना अभिषिक्ते सीते, सर्वैः देवैः मरुद्भिश्च अनुमोदिता, त्वं सीते, अस्मभ्यं दुग्धं पयः ददातु, बलसमृद्धिः, घृतसमृद्धिः, वर्धमाना च भव। अहं एतां ओषधीं उत्खनामी, या सर्वासां ओषधीना बलवती, येन प्रतिद्वन्दिनीं भार्यां अपाकरोति, येन पतिं लभते। उत्तानपर्णि, सौभाग्यवती, देवानां प्रियं, बलसम्पन्ने, मम सौपत्नीं अपाकुरु; मम पतिं केवलं मम कुरु। तव नाम न गृहीतम्, न च अस्मिन्पतौ रमसे; वयम् मम सौपत्नीं दूरदेशं प्रेषयाम। अहं श्रेष्ठा, उत्तमेषु उत्तमा; मम सौपत्नी अधमा, अधमेषु अधमा। अहं विजयी, त्वमपि विजयी; उभे शक्त्ये सन्त्ये, मम सौपत्नीं जेष्यावः।