यद् हिरण्यम् सूर्यवत् दीप्तिमन्तम्, तत् प्राचीनः मनुः स्वसन्तानैः प्राप्तुम् इच्छति स्म। तत् चन्द्रमाः तेजसा प्रकाशयति; यः तद् धारयति, स दीर्घायुः भवति। दीर्घायुषः, तेजसः, वीर्यस्य, बलस्य चार्थे—यथा त्वम् जनानाम् मध्ये सुवर्णमयी दीप्त्या प्रकाशसे। यद् राजा वरुणः वेद, यद् देवः बृहस्पतिः वेद, यद् वृत्रहन् इन्द्रः वेद—तत् तव दीर्घायुष्यम्, तत् तव तेजः भवतु। वृषभः त्वाम् गोभिः रक्षतु; महाबलः त्वाम् अश्वैः रक्षतु; वायुः त्वाम् मन्त्रेण रक्षतु; इन्द्रः त्वाम् शक्तिभिः रक्षतु। सोमः त्वाम् ओषधिभिः रक्षतु; सूर्यः ताराभिः रक्षतु; चन्द्रमाः, वृत्रहन्, जलात् त्वाम् रक्षतु; वायुः श्वासेन रक्षतु। त्रयः दिवः, त्रयः पृथिव्यः, त्रयः अन्तरिक्षाणि, चत्वारः समुद्राः; त्रयी स्तुतिः, त्रयी आपः इति वदन्ति—एते त्वाम् त्रिः त्रिभिः बलैः रक्षन्तु। त्रयः दिवः, त्रयः समुद्राः, त्रयः दीप्तिमन्तः, त्रयः सुखलोकाः; त्रयः मातरिश्वानः, त्रयः सूर्याः—एतान् तव रक्षकारान् स्थापयामि। घृतैः त्वाम् अभिषिञ्चामि, अग्निम् घृतस्य वृद्ध्यर्थम्; न अग्निः, न चन्द्रमाः, न सूर्यः, न श्वासः मायाभिः बाध्येत। तव श्वासः, अपानः, प्राणः मायाभिः न बाध्येत; दीप्तिमन्तः सर्वज्ञाः देवाः दिव्येन वेगेन धावन्तु। श्वासेन अग्निः युक्तः; वायुः श्वासेन संयुक्तः; श्वासेन देवाः सर्वदिशंमुखम् सूर्यं सृजन्। जीव, दीर्घायुष्यम् प्राणम् लभमानः; मा म्रियः। श्वासेन, आत्मना जीव; मृत्योर् अधीनः मा भव। यद् देवैः गुह्यं निधिम्, यद् इन्द्रः दिव्येन मार्गेण प्राप्तवान्—आपः त्रिगुणेन रक्षया हिरण्यम् रक्षन्ति; एते त्वाम् त्रिः त्रिभिः बलैः रक्षन्तु। त्रयत्रिंशत् देवाः, त्रयः बलाः, प्रियः, आपः मध्ये रक्ष्यमाणाः; यद् हिरण्यम् अस्मिन् अभरणे स्थाप्यते, तेन वीर्यकर्माणि करोतु। ये देवाः एकादश दिवि, तैः देवैः एषः हविः स्वीकृतम् अस्तु। ये देवाः एकादश अन्तरिक्षे, तैः देवैः एषः हविः स्वीकृतम् अस्तु। ये देवाः एकादश पृथिव्यां, तैः देवैः एषः हविः स्वीकृतम् अस्तु। आग्रतः, पृष्ठतः च शत्रुभ्यः अस्मान् विमुक्तान् कुरुत; सविता दक्षिणतः रक्षतु, प्रभुः शक्तिः वामतः रक्षतु। आदित्याः दिवः रक्षन्तु, अग्नयः पृथिव्याः रक्षन्तु; इन्द्रः अग्निः पुरतः रक्षेताम्, अश्विनौ सर्वतः आश्रयम् ददाताम्; जातवेदाः पारतः रक्षतु, प्रजापतयः सर्वतः कवचम् भूत्वा रक्षन्तु। दीर्घायुषः, तेजसः अर्थे अहम् एषम् अभरणम् बद्ध्वा दर्भम् समर्पयामि, शत्रुविनाशाय, शत्रूणां हृदयदाहाय। शत्रूणां हृदयदाहाय, रिपूणां मनः तापनाय; हे दर्भ, त्वम् दुष्प्राप्यः—तापवत् सर्वान् दह, पीडय। हे दर्भ, गरमवत् शत्रूण् दह, हे रत्न, दह; प्रतिद्वन्दिनां हृदयानि भञ्ज, यथा इन्द्रः शत्रूणां बलम् अभञ्जत्। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनां हृदयानि भञ्ज, हे रत्न; यथा त्वचा पृथिव्याः उत्थाय, एवं तेषां शिरांसि पतय। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः भञ्ज; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः भञ्ज; दुष्प्राप्यान् सर्वान् भञ्ज; शत्रूण् भञ्ज, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः छिन्धि; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः छिन्धि; दुष्प्राप्यान् सर्वान् छिन्धि; शत्रूण् छिन्धि, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः विच्छिन्धि; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः विच्छिन्धि; दुष्प्राप्यान् सर्वान् विच्छिन्धि; शत्रूण् विच्छिन्धि, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः विदारय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः विदारय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् विदारय; शत्रूण् विदारय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः मर्दय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः मर्दय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् मर्दय; शत्रूण् मर्दय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः विद्धि; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः विद्धि; दुष्प्राप्यान् सर्वान् विद्धि; शत्रूण् विद्धि, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः पतय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः पतय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् पतय; शत्रूण् पतय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः पीडय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः पीडय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् पीडय; शत्रूण् पीडय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः बाधय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः बाधय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् बाधय; शत्रूण् बाधय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः नाशय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः नाशय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् नाशय; शत्रूण् नाशय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः मथय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः मथय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् मथय; शत्रूण् मथय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः संपीडय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः संपीडय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् संपीडय; शत्रूण् संपीडय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः शोषय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः शोषय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् शोषय; शत्रूण् शोषय, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः दह; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः दह; दुष्प्राप्यान् सर्वान् दह; शत्रूण् दह, हे रत्न। हे दर्भ, प्रतिद्वन्दिनः ताडय; युद्धे प्रतिद्वन्दिनः ताडय; दुष्प्राप्यान् सर्वान् ताडय; शत्रूण् ताडय, हे रत्न। हे दर्भ, यस्य शतगुणः जरामृत्यु कवचः, यः कवचः तव एव; तेन, एषम् कवचधारणम् कृत्वा, प्रतिद्वन्दिनः तव शक्त्या पतय। शतं तव रक्षाबलानि, सहस्रं तव शक्तयः; सर्वे देवाः तव जरायाः आधारम् स्थापयन्ति। देवतानां कवचम् इति त्वां आहुः, दर्भः त्वम् स्तोत्रेशः इति कथ्यसे; इन्द्रस्य कवचम् इति त्वाम् वदन्ति, त्वम् लोकान् रक्षसि। एवं सम्पूर्णं अभरणम्, हिरण्यम्, दर्भः च, दीर्घायुष्यम्, तेजः, बलम्, शत्रुनाशः च, सर्वे देवाः, मन्त्राः, ओषधयः, रक्षायै समर्पितम्।