एषा कथा प्राचीनस्य गृहस्य, गोभिः, अश्वैः, मधुरया वाचा, बलवता, घृतेन, क्षीरेण च समृद्धस्य, सुवर्णश्रियः शुभेच्छया आरभ्यते। गृहः स स्थिरतया तिष्ठति, महद्भाग्यायोत्थाय। तत्र विस्तीर्णच्छायया, शुद्धधान्येन च प्रतिष्ठितः गृहः दृश्यते। तस्मिन्नेव वत्सः, बालकः च आगच्छतः, सायं गाः कम्पमानाः गृहं प्रत्यागच्छन्ति। एतत् गृहं सविता, वायुः, इन्द्रः, बृहस्पतिः च विज्ञाय स्थापयन्ति। मरुतः तं घृतेन सिञ्चन्ति, भगः नृपतिः कृषिं विस्तारयति। गृहः मनसो भार्या, शरणं, सौम्या देवी, देवैः प्राच्ये सृष्टा, दूर्वां धारयन्ती, अनसूया, सौम्या, बलवत्सुतैः सह धनं अस्मभ्यं ददातु। सत्येन, ओ वेत्र, स्तम्भं आरोह, शत्रून् दूरं कुरु। ये सम्प्रयान्ति ते त्वां न हिंस्युः। गृह, वयं शतं शरदः वीराः जीवेम। अत्र जीवमानैः सह बालकः, वत्सः च आगच्छतः। अत्र प्रवहद्घटः, दध्नः पात्रम्, पात्रीभिः सह नीयते। स्त्री, एतं पूर्णं घटं, मधुपूर्णं घृतधारां समर्पय। एतानि पात्राणि मधुना मिश्रय। पूर्णयज्ञः हविश्च एनं पातु। अहं रोगरहिताः, व्याधिनाशकाः आपः आनयामि। अमृतस्य सहाग्निना गृहं प्रविशामि। यदा आपः प्रवहन्त्यः संयुक्ताः, शब्दयन्त्यः, अविघाताः सन्, तदा ताः 'नद्यः' इति कथ्यन्ते। एतानि तव नामानि, ओ सरितः। यदा वरुणेन प्रेषिताः शीघ्रं धावथ, तदा इन्द्रः त्वां प्राप्तवान्, तस्मात् आपः प्रवहन्ति। निरासक्ताः प्रवहन्त्यः, न तिष्ठन्ति, तत्रैव तासां रतिः। इन्द्रः शक्तिभिः सीमाः स्थापयत्, तस्मात् 'आपः' इति नाम। एको देवः तासु स्थित्वा, इच्छया ताः उद्धृत्य, 'सा महती' इति उक्त्वा, ताः आपः इत्युच्यन्ते। शुभाः आपः घृतसमाः, अग्निं सोमं च वहन्ति। तासां तीक्ष्णं रसं, मधुना मिश्रितं, प्राणतेजसा सह मम आगच्छतु। त्वत्तः अहं पश्यामि, शृणोमि च, तव शब्दः मम गच्छति, आपां वाचः। अमृतस्य वितरकाः सन्तः, सुवर्णवर्णाः, तव आगमे न तृप्यन्ति। एष, ओ आपः, तव हृदयं, हे वत्साः, सत्यधृतः। अत्रैव, शाक्वरीः, अहं तव कृते स्थापयामि। त्वं पशुवाटेन, शुभवासेन, धनसमृद्ध्या, श्रेयसा च संयुक्तः भव। नवदिनस्य नाम्ना त्वां संयुञ्मः। आर्यमा त्वां संयुङ्क्तु, पूषा, बृहस्पतिः च। इन्द्रः च धनविजयी, मम धनं पुष्णातु। भीताः वयं गोष्ठे संगम्य, सोममधुना वहन्त्यः गावः समीपं आगच्छन्तु। अत्र, हे गावः, शरिशाकवत् पच्यध्वम्। अत्रैव जन्म भवतु, मम च तव च मेधा अस्तु। तव गोष्ठः शुभः अस्तु, शरिशाकवत् पच्यताम्। अत्रैव जन्म भवतु, त्वया सह संयुञ्मः। मया सह, पशुपतिना, संयुज्यस्व। अयं गोष्ठः त्वां पोषयिष्यति। समृद्ध्या त्वं बह्वी भूयाः। जीवमाना वयं त्वया सह वसामः। अहं इन्द्रं, व्यापारीं, प्रेरयामि। स आगच्छतु, नायकः अस्तु। वैरं चौर्यं च नुदित्वा, स स्वामी, धनदाता, मम भवतु। देवानां ये बहवः पन्थानः, स्वर्गमृत्युभ्यां विचरन्ति, ते माम् पयसा घृतेन च अनुगृह्णन्तु, यथा क्रीत्वा धनं गृहं नयामि। अग्ने, इष्टकामः, ईंधनेन, घृतेन हविः जुहोमि शीघ्राय बलाय च। यावत् शक्नोमि, ब्रह्मणं पूजयन्, शतगुणं लाभाय देव्या एषा प्रार्थना प्रेष्यते। अग्ने, अस्माकं शरणं पश्य, यथा दूरं मार्गं प्राप्नुयाम। विक्रयः क्रयश्च सफलौ स्तः। त्वं चेदं हविः विज्ञाय गृह्णातु। आरब्धं समाप्तं च कार्यं सफलं भवतु। येन मम व्यापारं करोमि, तेनैव वित्तेन, हे देवाः, इच्छन्, मम वित्तं वर्धतु, न क्षीयताम्। अग्ने, रिपुघ्न, देवांश्च हविषा स्थापय। येन वित्तेन व्यापारं करोमि, तेनैव वित्तेन, हे देवाः, इच्छन्, इन्द्रः, ज्योतिष्मान्, तत्र मम प्रीतिं स्थापयतु—प्रजापतिः, सविता, सोमः, अग्निश्च। त्वां वयं श्रद्धया उपयामः, ओ होतः, वैश्वानर। अपत्येषु, आत्मनि, पशुषु, आयुषि च अस्मान् पालय। जातवेदः, सर्वमिदं तव नित्यं स्थिरं भवतु, यथा अश्वः स्थिरः तिष्ठति। समृद्ध्या सह हृष्टाः वयं, नेष्यन्तः, शत्रुभ्यः न पीड्येम, हे अग्ने। प्रातः कालं वयं अग्निं आह्वयामः, इन्द्रं, मित्रं, वरुणं, अश्विनौ, भगं, पूषाणं, ब्रह्मणस्पतिं, सोमं, रुद्रं च। प्रातः कालं भगं, महान्तं, जयन्तं, अदितेः सुतं, वितरं, आह्वयाम। यो दुःखी, शीघ्रः, राजा वा, सः अपि वदति—'भगः एव भागदः'। भग, अस्मान् नय, भग, सत्यम् दातृ, भग, अस्मभ्यं धियं ददातु। भग, अस्मभ्यं गावः अश्वांश्च उत्पादय। भग, वयं पुरुषाः पुरुषेषु भूयाम। वयं भाग्यवन्तः स्याम, आदौ मध्ये च। उदिते सवित्रे, वयं देवानां प्रिये स्याम। भग एव, दिव्यः भगः, अस्माकं भाग्यं भवतु। तव, भग, अहं सर्वेण हृदया आह्वयामि। त्वं, भग, अस्माकं नायकः भव। उषसः, यज्ञवत्यः, दधिक्रावणमिव शुद्धपथे नमन्ति। ताः मम समीपं भगं, धनदं, शीघ्राश्वाः रथमिव, आनयन्तु। उषसः, अश्ववत्यः, गाववत्, पुत्रवत्यः, नित्यं अस्माकं कृते उद्यन्तु, शुभाः। सर्वतो घृतं दुहन्त्यः, अस्मान् सदा कल्याणेन पालयन्तु। विप्राः हलान् युञ्जन्ति, युगानि स्थापयन्ति, प्रत्येकं पृथक्। धियन्तः देवेषु अनुग्रहम् इच्छन्ति। हलान् युञ्जत, युगानि स्थापयत, बीजं कृत्स्नं कर्षिते क्षेत्रे वप। कर्षणं, फलं, हलः, युगं च अस्माकं भवतु। समीपस्थाः पिण्डाः पक्तधान्यं अस्मभ्यं ददतु। सुसंस्कृतेन फलेन हलः भूमिं विवृणोतु। गौः, धनं, उत्खादयतु। युगं गच्छतु, हलशिरः, प्रहरणं च सज्जे भवतु। इन्द्रः सीतां अधिगच्छतु, पूषा तां रक्षतु। सा, क्षीरवती, अस्मभ्यं, ऋतुं ऋतुं, बहुधान्यं उत्पादयतु। एवं गृहस्य, गावः, आपः, व्यापारः, भगः, कृषि च एकीभूता, सम्पूर्णजीवनस्य, समृद्धेः, सौम्यस्य च कथा प्रवहति।