बृहस्पतिः स्वेन रथेन परिवृत्य, असुरान् हन्ति, शत्रून् अपसारयति, रिपून् भिन्दन्, दुष्टान् मर्दयन्, अस्माकं जनानां शुद्धिकर्ता भवति। तत्रेन्द्रः तेषां नायकः, बृहस्पतिः दक्षिणहस्तः, यज्ञः अग्रतः, सोमः पुरतः, दिव्यानां सेनानां मध्ये, ये विजयं साधयन्ति, मरुतः मध्ये गच्छन्तु। देवतानां जयध्वनिः श्रूयताम्—बलवान् इन्द्रः, राजा वरुणः, आदित्यगणः, तीव्राः मरुतः, महात्मानः, जगतां सञ्चारिणः। युद्धेषु अस्माकं पताकासु इन्द्रः स्थितः अस्तु, बाणाः विजयी भवन्तु, वीराः श्रेष्ठाः स्युः, देवाः यज्ञकाले अस्मान् पालयन्तु। एषा समाप्तिः शुभा अस्तु, द्यावापृथिव्यौ मयि अनुग्रहम् ददातु, सर्वतः द्वेषरहिताः दिशः स्युः। वयं भवतः न द्वेष्मः—अस्माकं रक्षणं सदा अस्तु। हे इन्द्र, यत् किञ्चित् वयं भीमहे, तस्मात् अस्मान् निर्भयान् कुरु। हे मघवन्, शत्रून् अपसारय, द्वेषिणः विक्षिप, आक्रमन्तः नाशय। वयं दानवतः इन्द्रं वरदं आह्वयामः; द्विपदेषु चतुष्पदेषु च समृद्धिं प्राप्नुयाम। न किञ्चन शत्रुसेना अस्मान् जयतु; इन्द्र, दुष्टानां कुटिलानि योजनानि, समीपे दुरे च, नाशय। इन्द्रः अस्माकं रक्षकः, वृत्रहा, बलवान्, उत्तमः च। गच्छतः, मध्ये, पृष्ठतः, पुरतः च अस्मान् पातु। हे प्राज्ञ, अस्मान् विस्तीर्णं स्थानं नय, तेजस्विनं, निर्भयं, शुभं लोकं देहि। हे शक्तिमन् इन्द्र, अस्माकं वयम् तव महतीनां दीर्घबाहूनां छायायाम् वसाम। अन्तरिक्षं अस्मान् निर्भयान् करोतु, द्यावापृथिव्यौ अपि निर्भयत्वं ददातां। पृष्ठतः, पुरतः, ऊर्ध्वतः, अधस्तात् च अस्माकं रक्षणं स्यात्। मित्रात् शत्रुतः, बन्धुतः, अग्रतः च अस्माकं रक्षणं स्यात्। रात्रौ दिवा च अस्माकं रक्षणं भवतु, सर्वाः दिशः अस्माकं सुहृदः भवन्तु। आग्रे प्रतिद्वन्दिनः न स्युः, पृष्ठतः रक्षणं स्यात्। दक्षिणतः सविता अस्मान् पातु, वामतः बलपति रक्षतु। आदित्याः व्योम्नः पालयन्तु, अग्नयः पृथिव्याः रक्षन्तु। इन्द्राग्नी पुरतः पालयेतां, अश्विनौ सर्वतः आश्रयम् दद्याताम्। जातवेदाः सर्वज्ञः पार्श्वतः पालयतु, सर्वतः भूतानि कवचं सञ्जनयन्तु। अग्निः वसुभिः सह पुरतः माम् रक्षतु; तस्मिन्हि अहं प्रविशामि, तस्मिन्हि शरणं गच्छामि, तस्मिन्हि दुर्गं प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। वायुः अन्तरिक्षेऽस्मिन् दिशि माम् रक्षतु; तस्मिन्हि प्रविशामि, तस्मिन्हि शरणं गच्छामि, तस्मिन्हि दुर्गं प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। सोमः रुद्रैः सह दक्षिणतः माम् रक्षतु; तस्मिन्हि प्रविशामि, तस्मिन्हि शरणं गच्छामि, तस्मिन्हि दुर्गं प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। वरुणः आदित्यैः सह अस्मिन् दिशि माम् रक्षतु; तस्मिन्हि प्रविशामि, तस्मिन्हि शरणं गच्छामि, तस्मिन्हि दुर्गं प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। सूर्यः द्यावापृथिव्यौ सह पश्चिमतः माम् रक्षतु; तस्मिन्हि प्रविशामि, तस्मिन्हि शरणं गच्छामि, तस्मिन्हि दुर्गं प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। आपः ओषधिवत्यः अस्मिन् दिशि माम् रक्षन्तु; तासु प्रविशामि, तासु शरणं गच्छामि, तासु दुर्गं प्रविशामि। ताः माम् रक्षन्तु, पालयन्तु, ताभ्यः आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। विश्वकर्मा सप्तर्षिभिः सह उत्तरतः माम् रक्षतु; तस्मिन्हि प्रविशामि, तस्मिन्हि शरणं गच्छामि, तस्मिन्हि दुर्गं प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्मिन् दिशि माम् रक्षतु; तस्मिन्हि प्रविशामि, तस्मिन्हि शरणं गच्छामि, तस्मिन्हि दुर्गं प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। प्रजापतिः प्रजया, स्थैर्येण, धृत्या च सह स्थिरे दिशि माम् रक्षतु; तस्मिन्हि प्रविशामि, तस्मिन्हि शरणं गच्छामि, तस्मिन्हि दुर्गं प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। बृहस्पतिः सर्वैः देवैः सह ऊर्ध्वतः माम् रक्षतु; तस्मिन्हि मार्गे, तस्मिन्हि शरणे, तस्मिन्हि दुर्गे प्रविशामि। स माम् रक्षतु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। अग्निः धनदः पूर्वतः आक्रमन्तः माघायवः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। वायुः अन्तरिक्षधारकः अस्मिन् दिशि आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। सोमः रुद्रैः सह दक्षिणतः आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। वरुणः आदित्यैः सह अस्मिन् दिशि आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। सूर्यः द्यावापृथिव्यौ सह पश्चिमतः आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। आपः ओषधिवत्यः अस्मिन् दिशि आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। विश्वकर्मा सप्तर्षिभिः सह उत्तरतः आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्मिन् दिशि आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। प्रजापतिः प्रजया सह स्थिरे दिशि आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। बृहस्पतिः सर्वैः देवैः सह ऊर्ध्वतः आक्रमन्तः त्वदर्थं प्रार्थयन्तु। मित्रः पृथिव्याः आरोहितः; अहं त्वां तस्मिन् दुर्गे नयामि। प्रविश, सम्प्रविश, तद् ते आश्रयम् कवचं च अस्तु। वायुः अन्तरिक्षे आरोहितः; अहं त्वां तस्मिन् दुर्गे नयामि। प्रविश, सम्प्रविश, तद् ते आश्रयम् कवचं च अस्तु। सूर्यः दिवः आरोहितः; अहं त्वां तस्मिन् दुर्गे नयामि। प्रविश, सम्प्रविश, तद् ते आश्रयम् कवचं च अस्तु। चन्द्रमाः नक्षत्रैः सह आरोहितः; अहं त्वां तस्मिन् दुर्गे नयामि। प्रविश, सम्प्रविश, तद् ते आश्रयम् कवचं च अस्तु। सोमः ओषधिभिः सह आरोहितः; अहं त्वां तस्मिन् दुर्गे नयामि। प्रविश, सम्प्रविश, तद् ते आश्रयम् कवचं च अस्तु। यज्ञः द्रव्यैः सह आरोहितः; अहं त्वां तस्मिन् दुर्गे नयामि। प्रविश, सम्प्रविश, तद् ते आश्रयम् कवचं च अस्तु। समुद्रः नद्यः सह आरोहितः; अहं त्वां तस्मिन् दुर्गे नयामि। प्रविश, सम्प्रविश, तद् ते आश्रयम् कवचं च अस्तु। एवं समस्तेभ्यः दिशः, देवैः, शक्तिभिः, कवचेन च रक्षिताः वयं, निर्भयाः, समृद्धाः च भवामः।