यदा देवतानां ऋत्विजः, यथायोग्ययाज्याः, अमृताः सत्यान्विताः, मनोः पूज्याः, अस्मभ्यं विस्तीर्णां कीर्तिं अद्य ददतु, तदा ते सर्वदा अशिषा अस्मान् पालयन्तु। एवं स्यात्, हे मित्रवरुण, एवं स्यात्, हे अग्ने, एषा अशिष् अस्माकं भूयात्। वयं गाम्भीर्यं स्थैर्यं च प्राप्नुयाम, नमो महद्यवे, वासस्थानाय। उषा, भगिनीषु श्रेष्ठा, स्वजन्या, पन्थानं ज्योतिषि प्रेरयति। तया वयं देवैः दत्तं धनं प्राप्नुयाम, शतक्रतवो वयं सुतरां पुत्रवंतः प्रमुदामहे। इन्द्रस्य बाहू, बलिनौ महावीर्यौ, उभौ वृषभौ, अस्मान् तरयितुं समर्थौ। तौ प्रथम आह्वाने योजय, येन शत्रवः अभिजिता दिवं प्राप्ताः। इन्द्रः शीघ्रः, वृषभवत् तीव्रः, भीषणः, निनादयन्, जनान् कम्पयन्, कोलाहलयुक्तः, अनिमिषः, एकवीर्यः, शतसेना सहितः विजयी अभवत्। तेनैव कोलाहलेन, अनिमिषबलिना, जयेन, द्रढेन, साहसेन, इन्द्रेण, विजयी भव, संग्रामे स्थित्वा, धनुष्मता सह। धनुष्मद्भिः, तूणीरिणः, अनुज्ञातैः, इन्द्रः सेनां युद्धे नयति। संहिताेषु विजयी, सोमपः, दृढबाहुः, तीक्ष्णधन्वा, प्रतिरोधिषु स्थितः। बलसम्पन्नः, स्थिरः, परमवीर्यः, शक्तिमान्, विजयी, दीर्घसंधिः, उग्रः, हे इन्द्र, अश्विनां रथे स्थित्वा, शत्रून् विजयी भूत्वा, गवां श्रीमन्तं रथं पालय। अस्मिन वीर्ये, अस्मिन उग्रे इन्द्रे, मित्राणि, प्रमुद्यन्ताम्। स ग्रामेषु विजयी, पशुषु विजयी, वज्रबाहुः, स्पर्धायां जयशाली, बलात् शत्रून् मर्दयन्। दुर्गाणि बलात् आक्रम्य, तानि गृहीत्वा, उग्रः शतक्रोधः इन्द्रः अग्रे गच्छति। दुर्योधिनः, सेनानाशकः, अजितः—येन अस्माकं सेना युद्धे रक्षिता भवतु। बृहस्पते, रथेन परितः सञ्चर, रक्षांसि हन्त्वा, शत्रून् अपाकरोतु। रिपून् भञ्जन्, द्वेषिणः मर्दयन्, अस्माकं जनानां शुद्धिकर्ता भव। इन्द्रः नेतृ, बृहस्पतिः दक्षिणः, यज्ञः अग्रतः, सोमः अग्रे। देवसेनानां मध्ये, याः अभिद्रवन्ति, मरुतः मध्ये गच्छन्तु। देवतानां जयशब्दः उद्यताम्—बलवान् इन्द्रः, राजा वरुणः, आदित्या, उग्रः मरुतां गणः, महाबुद्धयः, जगद्व्यापिनः। संग्रामेषु इन्द्रः अस्माकं पताकायाम् अस्तु; अस्माकं शराः विजयी भवन्तु। अस्माकं वीराः श्रेष्ठाः भवन्तु; देवाः यज्ञे अस्मान् पालयन्तु। अयं समापनः शुभः अस्तु; द्यावापृथिव्यौ मयि अनुकम्पेते। सर्वतः शान्तिः मम स्यात्; वयं न द्वेष्मः—सर्वत्र अस्माकं रक्षणं भवतु। हे इन्द्र, यतः वयं भीमहि, ततः अस्मान् अभयं कुरु। हे मघवन्, शत्रून् अपाकुरु, द्वेषिणः विकीर्णय, आक्रमन्तः नाशय। वयं दानवंतं इन्द्रं आह्वयाम, अनुग्रहेण; द्विपदेषु चतुष्पदेषु च समृद्धिं प्राप्नुयाम। न कश्चन शत्रुसेना अस्मान् जयतु; इन्द्र, दूरे च समीपे च दुष्टानां योजनानि विनाशय। इन्द्रः अस्माकं रक्षकः, वृत्रहा, महाबलवान्, उत्तमः। सः गच्छतः, मध्ये, पृष्ठतः, पुरतः च अस्मान् पातु। प्राज्ञ, अस्मान् विस्तीर्णायां दिशि नय; तेजस्विनं, अभयदं, शुभं लोकं ददातु। महाबलिनां बाहुभ्यां छायायां वयं वसाम, हे इन्द्र। मध्यं व्योम अस्मान् अभयं करोतु; द्यावापृथिव्यौ च अभयं करोतु। पृष्ठतः, पुरतः, ऊर्ध्वतः, अधः च अस्माकं रक्षणं स्यात्। मित्रात्, अमित्रात्, स्वजनात्, अग्रतः स्थितात् च अस्मान् रक्षतु। रात्रौ, दिवा च रक्षणं स्यात्; सर्वाः दिशः अस्माकं मित्राणि भवन्तु। पुरतः प्रतिद्वन्द्विनः न स्यान्, पृष्ठतः रक्षणं स्यात्। दक्षिणतः सविता पातु, वामतः इन्द्रः। आदित्याः दिवः अस्मान् पालयन्तु, अग्नयः पृथिव्याः। पुरतः इन्द्राग्नी रक्षेताम्, सर्वतः अश्विनौ शरणं ददाताम्। जाठवेदाः सर्वज्ञः पार्श्वतः पालयतु, सर्वतः भूतानि कवचं कुर्वन्तु। अग्निः वसुभिः सह मां पुरतः पातु; तस्मिन् अहं प्रविशामि, तस्मिन् शरणं गच्छामि, तं दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। वायुः अन्तरिक्षेण मां अस्मिन दिशि पातु; तस्मिन् प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। सोमः रुद्रैः सह दक्षिणतः पातु; तस्मिन् प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। वरुणः आदित्यैः सह अस्मिन दिशि मां पातु; तस्मिन् प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। सूर्यः द्यावापृथिव्यौ सह पश्चिमतः पातु; तस्मिन् प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। आपः, ओषधिवत्यः, अस्मिन दिशि मां पालयन्तु; तासु प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि। ताः मां पालयन्तु, रक्षन्तु, ताभ्यः आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। विश्वकर्मा सप्तर्षिभिः सह उत्तरतः मां पातु; तस्मिन् प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्मिन दिशि मां पातु; तस्मिन् प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। प्रजापतिः प्रजया, स्थैर्येण, धृतीन्वितः, स्थिरतः मां पातु; तस्मिन् प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। बृहस्पतिः सर्वैः देवैः सह ऊर्ध्वतः मां पातु। तस्मिन् पथे, शरणे, दुर्गं प्रविशामि। सः मां पातु, रक्षतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। पूर्वतः ये माग्ध्यवाः आक्रमन्ति, तेषां कृते अग्निः धनदः प्रार्थ्यः अस्तु। अस्मिन दिशि ये माग्ध्यवाः आक्रमन्ति, तेषां कृते वायुः अन्तरिक्षधृक् प्रार्थ्यः अस्तु। दक्षिणतः ये माग्ध्यवाः आक्रमन्ति, तेषां कृते सोमः रुद्रसहितः प्रार्थ्यः अस्तु। अस्मिन दिशि ये माग्ध्यवाः आक्रमन्ति, तेषां कृते वरुणः आदित्यैः सह प्रार्थ्यः अस्तु। पश्चिमतः ये माग्ध्यवाः आक्रमन्ति, तेषां कृते सूर्यः द्यावापृथिव्यौ सह प्रार्थ्यः अस्तु। अस्मिन दिशि ये माग्ध्यवाः आक्रमन्ति, तेषां कृते आपः ओषधिवत्यः प्रार्थ्याः अस्तु। उत्तरतः ये माग्ध्यवाः आक्रमन्ति, तेषां कृते विश्वकर्मा सप्तर्षिभिः सह प्रार्थ्यः अस्तु। एवं, सर्वतः देवाः अस्मान् पालयन्तु, रक्षन्तु, अशिषा अनुगृह्णन्तु, विजयं, अभयं, सौम्यं च अस्माकं कुर्युः।