पूर्वे काले ऋषयः सम्यक् आह्वयन्तः स्वर्गं पृथिवीं च शान्तिं प्रार्थयन्ति स्म। दिवं दृष्टये शुभं भूयात्, ओषधयः वनानि च सौम्यानि स्यु:। दिशां पतिः जयवान् अस्माकं शान्तिं ददातु इति ते प्रार्थयन्ति। इन्द्रः देवः वसुभिः सह सौम्यः भूयात्, वरुणः आदित्यैः सह अनुग्रहं ददातु, रुद्रः रुद्रैः आपोभिश्च शान्तिं वहतु, त्वष्टा देवीभिः सह अस्माकं वचः शृणोतु। सोमो ब्रह्मणा सौम्यः भूयात्, पेषणाश्मानः शान्तिं वहन्तु, यज्ञाः शान्तिं वहन्तु, देवमित्राणि सौम्यानि स्यु:, वेदी शान्तिं वहतु। विश्ववित् सूर्यः अस्माकं शान्त्यै उदियात्, चतस्रः दिशः शान्तिं वहन्तु, स्थिराः पर्वताः शान्तिं वहन्तु, नद्यः आपश्च शान्तिं वहन्तु। अदितिः व्रतैः सह शान्तिं वहतु, मरुतः दीप्तिमन्तः शान्तिं वहन्तु, विष्णु: पूषा च शान्तिं वहेताम्, शुद्धिकर्ता वायुश्च शान्तिं वहतु। सविता देवः पातुः शान्तिं ददातु, उषसः दीप्तिमत्यः शान्तिं वहन्तु, पर्जन्यः सन्ततौ शान्तिं वहतु, क्षेत्रपतिः हितकरः शान्तिं वहतु। ऋतस्य पतयः शान्तिं वहन्तु, शीघ्राः अश्वाः गावश्च सौम्याः स्यु:, ऋभवः दक्षाः शान्तिं वहन्तु, पितरः हविषि अनुकम्पाम् वहन्तु। सर्वे देवाः शान्तिं वहन्तु, सरस्वती बुद्ध्या सह अस्माभिः स्यात्, भिषजो दातारश्च शान्तिं वहन्तु, दिव्या पृथिव्या आप्याः च शान्तिं वहन्तु। अज एकपात् देवः सौम्यः भूयात्, अहिर्बुध्न्यः समुद्रश्च शान्तिं वहन्तु, आपाम् अपत्यं विश्वं अनुकम्प्यं भूयात्, पृष्णिः देवपत्नी शान्तिं वहतु। आदित्याः रुद्राः वसवः चायं नूतनं स्तोत्रं गृह्णन्तु, दिव्या पृथिव्यश्च, गावः यज्ञीयाश्च शृण्वन्तु। ये देवपुत्राः, यज्ञीयाः, अमृताः सत्यवेदिनः, मनोः पूज्याः, ते अस्मभ्यं आजिं जयं ददतु, सदा अशंसैः रक्षन्तु। तथास्तु मित्रवरुणौ, तथास्त्वग्ने, एषा अशंसा अस्माकं भूयात्, गम्भीरं स्थिरं च स्थापयेम, नमो महे दिवि, वासस्थानाय। उषा भगिनीषु श्रेष्ठा, पन्थानं ज्योतिष्मन्तं परिवर्तयति, तया वयं देवदत्तं धनं प्राप्नुमः, शतशक्तिमन्तः सुतरः पुत्रवन्तश्च प्रमोदाम। इन्द्रस्य बाहू बलवन्तौ, तेजस्विनौ, वीर्यवन्तौ, अस्मान् पारयितुं समर्थौ, प्रथमाह्वाने योजयेयम्, येन शत्रवः जिता, दिव्यं लोकं प्राप्नुवन्। शीघ्रः, वृषभवत्, भयानकः, गर्जन्वान्, जनान् कम्पयन्, निःस्पन्दः, एकवीरः—इन्द्रः शतसेना सह विजयी अभवत्। कोलाहलेन, अचञ्चलवृत्त्या, जयिन्या, धैर्येण, इन्द्रेण, वीर्येण, विजयं कुरुत, समरे तिष्ठत, बाणपाणिना महता सह। बाणधारिभिः, तूणीबिभ्रद्भिः, अनुशासिभिः, इन्द्रः सेनां समरे नेतारं करोति। सभायां जयिता, सोमपः, दृढबाहुः, तीक्ष्णधन्वा, प्रतिरोधिनः सह तिष्ठति। बलज्ञः, स्थिरः, परमवीर्यवान्, शक्तिमान्, विजयी, धैर्यवान्, उग्रः—इन्द्रः अस्माकं रथे, गोमति, जयिनं शत्रुघ्नं च भवतु। मित्राः, अस्मिन्ह वीर इन्द्रे, उग्रे, मोदध्वम्; साकं तेन सञ्जायध्वम्। ग्रामे जयिता, गोसु जयिता, वज्रबाहुः, स्पर्धायां विजयी, बलात् हन्ता। दुर्गाणि बलात् आक्रम्य, तानि गृहीत्वा, उग्रः इन्द्रः, शतक्रोधः, अग्रे गच्छति। दुरुत्सहः, सैन्यनाशकः, अजय्यः—स युधि अस्माकं सैन्यं पातु। बृहस्पते, रथेन परितः भ्रम, रक्षांसि हन्तु, शत्रून् अपाकुरु। शत्रून् विदारय, विरोधिनः नाशय, अस्माकं जनानां शुद्धिकर्ता भव। इन्द्रः तेषां सेनापतिः अस्तु, बृहस्पतिः दक्षिणः करः, यज्ञः अग्रतः, सोमः पुरस्तात्। देवसेनायां भिन्द्वतीं जयन्तीं मध्ये मरुतः गच्छन्तु। देवेषां जयशब्दः उदियात्—महाबलः इन्द्रः, राजा वरुणः, आदित्याः, उग्रसेना मरुतः, महाबुद्धयः, जगदाचलाः। इन्द्रः अस्माकं पताकासु युद्धे अस्तु, अस्माकं बाणाः विजयी भवन्तु। अस्माकं वीराः श्रेष्ठाः भवन्तु, देवाः यज्ञे अस्मान् पान्तु। एषा समाप्तिः शुभा भूयात्, द्यावापृथिव्यौ मयि सौम्ये स्याताम्। सर्वाः दिशः मयि द्वेषरहिताः स्युः, वयं न द्वेष्मः, अस्माकं रक्षां भूयात्। हे इन्द्र, यत् किञ्चिद् वयं भीमहि, तस्मात् अस्मान् अभयम् कुरु। हे मघवन्, शत्रून् अपाकुरु, द्वेषिणः विकीर्णय, आक्रमन्तः नाशय। वयं इन्द्रं दानवत्सलम् आह्वयाम, तस्मात् कृपां प्राप्नुयाम, द्विपदेषु चतुष्पदेषु च समृद्धिं प्राप्नुयाम। न कश्चिद् शत्रुसैन्यः अस्मान् जयेत्, इन्द्रः दूरस्थं, सन्निकृष्टं च दुष्टचिन्तनं नाशयतु। इन्द्रः अस्माकं त्राता, वृत्रहन्, महाबलश्च। स गच्छतः, मध्ये, पृष्ठतः, अग्रे च अस्मान् पातु। प्राज्ञ, अस्मान् विस्तीर्णे स्थले नय, तेजस्वि, अभय, शुभं लोकं ददातु। महाबलिनः, स्थिरबाहोः छाये अस्माकं वासः भूयात्। अन्तरिक्षं अस्मान् अभयं करोतु, द्यावापृथिव्यौ च अभयं करोताम्। पृष्ठतः, पुरतः, ऊर्ध्वतः, अधस्ताच्च अस्माकं रक्षां भूयात्। मित्रात् शत्रोः च, बन्धोः अग्रतश्च अस्माकं रक्षां भूयात्। रात्रौ दिवा च अस्मान् रक्षतु, सर्वाः दिशः अस्माकं मित्राणि भवन्तु। अग्रे अस्मान् प्रतिद्वन्द्वान् कुरु, पृष्ठतः रक्षां ददातु। सविता दक्षिणे पातु, बलपति वामे पातु। आदित्याः दिवसः अस्मान् रक्षन्तु, अग्नयः पृथिव्याः पातु, इन्द्राग्नी पुरतः पाताम्, अश्विनौ सर्वतः शरणं ददाताम्। जातवेदाः सर्वज्ञः परतः पातु, भूतानि सर्वतः कवचं कुर्वन्तु। अग्निः वसुभिः सह पुरतः माम् रक्षतु, तस्मिन्ह अहम् प्रविशामि, तस्मिन्ह शरणं गच्छामि, तद् दुर्गं प्रविशामि, स मां पातु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। वायुः अन्तरिक्षे अस्मान् अस्मिन्ह दिशि रक्षतु, तस्मिन्ह प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि, स मां पातु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। सोमः रुद्रैः दक्षिणतः माम् रक्षतु, तस्मिन्ह प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि, स मां पातु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। वरुणः आदित्यैः अस्मिन्ह दिशि माम् रक्षतु, तस्मिन्ह प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि, स मां पातु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। सूर्यः द्यावापृथिव्यौ पश्चिमतः माम् रक्षतु, तस्मिन्ह प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि, स मां पातु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। आपः ओषधिवत्यः अस्मिन्ह दिशि माम् रक्षन्तु, तासु प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि, ताः मां पालयन्तु, ताभ्यः आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। विश्वकर्मा सप्तर्षिभिः उत्तरतः माम् रक्षतु, तस्मिन्ह प्रविशामि, शरणं गच्छामि, दुर्गं प्रविशामि, स मां पातु, पालयतु, तस्मै आत्मानं समर्पयामि—स्वाहा। एवं ऋषयः, देवाः, सर्वं जगत् च, शान्त्यै, रक्षायै, समृद्धये च प्रार्थयन्ते स्म।