सर्वं जगदुत्पत्तिं पुरातनं रहस्यं श्रुणुत। प्रजापतेः पुरुषस्य मनसः सोमः समुत्पन्नः, तस्य चक्षुषः सूर्यः जातः। तस्य मुखात् इन्द्राग्नी उत्पन्नौ, प्राणतः वायुः जातः। नाभेः अन्तरिक्षम् उदपादि, शिरसः द्यौः विनिर्मिता, पादाभ्यां पृथिवी, कर्णाभ्यां दिशः। एवं ते लोकान् विविधान् व्यवस्थितवन्तः। आदौ विराट् जातः, तस्मात् पुरुषः समुत्पन्नः। स जातः पृथिव्याः परितः, पृष्ठतः पूर्वतः च व्याप्तवान्। देवाः पुरुषं हविरूपं कृत्वा यज्ञं चक्रुः। तस्य यज्ञस्य घृतं वसन्तः, समिधः ग्रीष्मः, हविः शरद् अभवत्। देवाः प्रथमजं पुरुषं वर्षाभिः अभिषिच्य, तेनैव देवाः साध्या वसवश्च यज्ञं निर्वर्तयामासुः। यः यज्ञः सम्यक् निष्पन्नः, तस्मात् अश्वाः जाताः, द्विशता दन्तिनः प्राणिनः, गावः, अजाः, अवयश्च समुत्पन्नाः। तस्मै सम्यक् निष्पन्नाय यज्ञाय ऋचः, सामानि, छन्दांसि, यजूंषि च जातानि। तस्मै सम्यक् निष्पन्नाय यज्ञाय मिश्रं घृतं समाहृतम्; तेनैव सः प्राणिनः—वायुविहितान्, अरण्यचरान्, ग्राम्यांश्च—सृजति स्म। सप्त परिधयः, त्रिः सप्त समिधः, देवाः पुरुषं पशुम् इव बद्ध्वा यज्ञं समारभन्त। महादेवस्य शिरसः सोमराजः सप्तसप्ततिः विभागाः जाताः, यदा पुरुषः सृष्टः। ततः अहम् आदित्यैः सह दिवि, शीघ्रगैः भूमौ चरद्भिः प्राणिभिः, उत्तमं मेधां काङ्क्षन्, तुर्मिषं दिवं वाचाभिः नमामि। अग्निः सुहवः, कृत्तिकाः, रोहिणी, शुभ्रं मृगशिरः, आर्द्रा च मे कल्याणं कुर्युः। पुनर्वसुः मधुरवाचः, पुष्यः शोभनः, आश्लेषा दीप्तिमती, संक्रान्तिः, मागाश्च मम प्रियं कुर्युः। पूर्वोत्तरफाल्गुन्यः, हस्तः, चित्रा, शुभ्रस्वाती, सुखं च मम स्यात्। राधा, विशाखा, अनुराधा सुहवा, ज्येष्ठा शुभनक्षत्रं, मूलं च अव्ययम् मम हितं कुर्युः। पूर्वाषाढा मे अन्नं ददातु, उत्तरोत्तराषाढा बलं ददातु। अभिजित् पुण्यं ददातु, श्रवणः श्रविष्ठा च पुष्टिं प्रयच्छेताम्। शतभिषजः उत्तमा मम आगच्छेत्, प्रोष्ठपदौ सौभाग्यं दीयाताम्। रेवती अश्वयुजौ सम्पदं ददाताम्, भरणी धनं ददातु। यानि नक्षत्राणि दिवि, अन्तरिक्षे, आप्सु, पृथिव्याम्, पर्वतेषु, दिशः च सन्ति, यानि सोमः आयोजयति सञ्चरति च, तानि सर्वाणि मम शुभं कुर्युः। द्वाविंशतिः अष्टौ शुभानि हितानि नक्षत्राणि मम साकं संयुज्यन्ताम्। अहम् ऐक्यम् आरोग्यं च इच्छामि, आरोग्यं ऐक्यं च इच्छामि; अहोरात्रेभ्यः नमः। प्रातःकालं सायं च, अह्नः सर्वदा, शुभलक्षणैः सह, शुभमस्तु। अग्ने, सुहव, अस्मभ्यं शुभं कुरु, प्रयातः पुनः हर्षेण प्रतिनय। सर्वं दुरितं, अपवादं, निन्दां, अपकर्षं च दूरं कुर्यात्। सवितः, मम शून्यान् पात्राणि अपाकुरु। यद् शुद्धं शुभं च खादामः, तद् एवास्तु; तव नासिका शुभा, पापरहितास्तु, धर्म्यम् मम प्रवाहयतु। ब्रह्मणस्पते, ये वायवः सर्वतः वातन्ते, हे इन्द्र, तान् सर्वान् मम अनुकूलान् कुरु, परमं शुभं ददातु। शिवमस्तु, निरभयं स्याम; अहोरात्रेभ्यः नमः। द्यौः शान्तिः, पृथिवी शान्तिः, इदम् अन्तरिक्षं विस्तीर्णं शान्तिः। वहन्त्यः आपः शान्तिः, ओषधयः शान्तिः। भूतानि अतीतानि शान्तिः, कृतानि अकृतानि शान्तिः; अतीतम् अनागतं सर्वं शान्तिः। वाग्देवी ब्रह्मणि प्रतिष्ठिता, या घोरं ससर्ज, सा एव मम शान्तिं ददातु। एष ते मनः परमे ब्रह्मणि प्रतिष्ठितं, येन घोरं ससर्ज, तत् एव मम शान्तिं ददातु। पञ्चेन्द्रियाणि, मनः षष्ठं, ब्रह्मणि हृदि प्रतिष्ठितानि, येन घोरं ससर्ज, तानि एव मम शान्तिं ददतु। मित्रः शान्तिं ददातु, वरुणः शान्तिं ददातु, विष्णुः शान्तिं ददातु, प्रजापतिः शान्तिं ददातु; इन्द्रः बृहस्पतिः च शान्तिं ददातु, अर्यमाः शान्तिं ददातु। मित्रः, वरुणः, विवस्वान्, अमन्तकः शान्तिं ददतु; पृथिव्याः दिवश्च निमित्तानि, ग्रहाश्च शान्तिं ददतु। कम्पमाना पृथिवी शान्तिं ददातु; उल्काः, पतितम् अपि शान्तिं ददातु; रक्तदुग्धाः गावः शान्तिं ददतु; पृथिवी सर्वाणि च मार्गाणि शान्तिं ददातु। उल्कया हतं नक्षत्रं शान्तिं ददातु; सर्वाः मन्त्राः, अभिचाराः शान्तिं ददतु; सुप्ताः शङ्कवः, प्रदेशेषु पतन्त्यः उल्काश्च शान्तिं ददतु। चन्द्रग्रहाः शान्तिं ददतु, सूर्यः राहुणा सह शान्तिं ददातु; मृत्युः धूमकेतुः शान्तिं ददातु; घोरतेजः रुद्राः शान्तिं ददतु। रुद्राः, वसवः, आदित्याः, अग्नयः शान्तिं ददतु; महर्षयः, देवाः च शान्तिं ददतु; बृहस्पतिः शान्तिं ददातु। ब्रह्मा, प्रजापतिः, धाता, लोकाः, वेदाः, सप्तर्षयः, अग्नयः च—एतेन मम आरोग्यं साध्यताम्। इन्द्रः रक्षां ददातु, ब्रह्मा रक्षां ददातु, सर्वे देवाः रक्षां ददतु, प्रत्येकः देवः रक्षां ददातु। यावन्ति शान्तिरूपाणि लोके, यानि सप्तर्षयः जानन्ति, तानि सर्वाणि मम शान्तिः सन्तु; शान्तिम् एव प्राप्नुयाम्, अभयं प्राप्नुयाम्। पृथिव्यै शान्तिः, द्यवे शान्तिः, अन्तरिक्षाय शान्तिः, आपः शान्तिः, ओषधयः शान्तिः, वृक्षाः शान्तिः; सर्वे देवाः मम शान्तिं ददतु, प्रत्येकः देवः शान्तिं ददतु, शान्तिः शान्तिः शान्तिः सर्वरूपेण। यद् इह घोरं, क्रूरं, अशुभं च अस्ति, तत् शम्यताम्, शुभं भूयात्, सर्वं शान्तिमयं भूयात्। इन्द्राग्नी अव नो गृणतां सहायेन; इन्द्रावरुणौ हविष्यमाणौ शान्तिं ददाताम्; इन्द्रसोमौ समृद्धिं ददाताम्; इन्द्रपुषणौ बलं ददाताम्। भगः शान्तिं ददातु, स्तुतिः शान्तिं ददातु, पुरंधिः शान्तिं ददातु, वित्तं शान्तिं ददातु; सत्यस्य स्तुतिः, शिष्टाचारः च शान्तिं ददातु; अर्यमा बहुजन्मा शान्तिं ददातु। धाता शान्तिं ददातु, विधाता शान्तिं ददातु; विस्तीर्णः स्वधा अस्मान् अनुगृह्णातु; दिवौ पृथिव्यौ शान्तिं ददाताम्; पर्वताः, देवाः च अनुग्रहं दीयाताम्। अग्निः दीप्तिमान्, सन्निहितश्च शान्तिं ददातु; मित्रावरुणाश्विनः शान्तिं ददातु; साधूनां सत्कृतानि कर्माणि अस्माकं सन्तु; वातः शान्तिं अस्मभ्यं ववातु। एवं सृष्टेः रहस्यम्, यज्ञस्य महिमानं, नक्षत्राणां शुभत्वं, शान्तेः च सर्वतोभावं, ऋषयः, देवाः, ब्रह्मा च निरन्तरं प्रार्थयन्ति, यत् सर्वेभ्यः लोकभ्यः, सर्वेभ्यः जीवभ्यः, सर्वेभ्यः कालभ्यः, सर्वेभ्यः देवताभ्यः च शान्तिः, सौम्यता, आरोग्यं, शुभं च सदा प्रवाहेत।