प्रजापतेः कन्या, इन्द्र-सोमयोः सुताः, अस्माकं कामान् पूरय, अस्मद् हविः स्वीकुरु इति प्रार्थना जाता। ततोऽहम् एनम् हविषा जीवनाय विमोचयामि, विज्ञातात् राजरोगाच्च; यदि सः ग्रहग्रस्तः स्यात्, तदा इन्द्रः अग्निश्च एनं विमोचयेताम् इति याचामि। यस्य प्राणाः पृथिव्याम् अधिष्ठिताः, अथवा यो मृत्योर् समीपं गतः, तं अहम् अपमृत्योर् अङ्कात् शतं शरदान् अस्पृष्टं पुनर् उद्धरामि। सहस्राक्षेण, शतबलिना, शतायुषा हविषा एनं आहृत्य, इन्द्रः शरदः यथावत् नयतु, सर्वदुरितात् परित्रायेत् इति प्रार्थये। शतं शरदान् जीव, पुष्टिं वर्धय; शतं हेमन्तान्, शतं वसन्तान्। इन्द्रः, अग्निः, सविता, बृहस्पतिश्च शतायुषा हविषा त्वां पुनर् उद्धरन्तु। प्रविशन्तु, हे प्राणौ, गोष्ठे गवः इव; ये मृत्यवः शतं अन्ये अभिहिता, ते अपसरन्तु। स्थेयाताम्, हे प्राणौ, अत्रैव; मा इतः गच्छतम्। अस्याङ्गानि तनुं च पुनर् यौवनं नयतम्। त्वां जरायाम् स्थापयामि, जरायाम् एव उपनयामि। शुभा जरा त्वां नयतु; ये मृत्यवः शतं अन्ये अभिहिता, ते अपसरन्तु। जरया त्वं बद्धः, धेनुः रज्ज्वा इव। यः मृत्युः जन्मनि त्वाम् अभ्यायात् दृढैः बन्धैः, तस्मात् बृहस्पतिः त्वां सत्यम् हस्ताभ्यां मुक्तवान्। अत्र अहम् एकं दृढं गृहम् स्थापयामि, स्थिरं, घृतं स्रवयन्तम्। अस्मिन् गृहे, हे गृहे, सर्वे वीराः, आर्याः, निरामयाः सह त्वया वसन्तु। स्थिरं भव, हे गृहे, अश्वैः, गवां, मधुरया वाचा, बलं, घृतं, क्षीरं च समन्वितः; महत् सौभाग्याय उत्तिष्ठ। व्याप्तच्छत्रः, शुद्धधान्ययुक्तः असि, हे गृहे। त्वां वत्सः, बालकः आगच्छन्तु; सायं गावः चञ्चलाः त्वां प्रत्यागच्छन्तु। सविता, वायु, इन्द्रः, बृहस्पतिः च ज्ञानपूर्वकं एतत् गृहम् स्थापयन्तु। मरुतः घृतेन एनम् सिञ्चन्तु; भगः नः राजा कृषिं वर्धयतु। मनसः पत्नी, आश्रयः, सौम्या देवी, देवैः आदौ सृष्टा, दर्भवती, सौम्या, अमन्युका, बलवद्भिः पुत्रैः सहितं धनं नः ददातु। सत्येन स्तम्भं आरोह, हे वेतस, दीप्तमान्, शत्रून् अपसारय। ये आगच्छन्ति, ते त्वां मा हिंसन्तु; शतं शरदान्, सर्ववीराः, अस्मिन्नेव गृहे वयम् अवसाम। अत्र बालकः, वत्सः जीवन् आगच्छति; अत्र स्रवन् घटः, दधिमण्डः, कुम्भैः सह आनय्यते। पूर्णं घटं, घृतधारां, अमृतसंभृतां, हे स्त्रिये, आनय। एतान् पात्राणि अमृतेन संयोजय; पूर्णयज्ञः हविश्च एनं पातु। इमानि आपः, निरामयाः, रोगनाशिनीः, अहम् आनयामि। अमृतं च अग्निना च गृहेषु प्रविशामि। यदा प्रवाहिन्यः सह शब्दयन्त्यः अनपहताः समेता, तदा तव नाम नदीत्य् अभवत्; एषा तव संज्ञा, हे सरितः। यदा वरुणेन प्रेषिताः त्वं शीघ्रं प्रवृत्ता, तदा इन्द्रः त्वां प्राप्तवान्, हे आपः; तस्मात् आपः प्रवहन्ति। कामरहिताः प्रवहन्त्यः, न विरमन्ति; एषु एव तव रतिः। इन्द्रः शक्तिभिः तव सीमाः विधत्ते; तस्मात् तव नाम आपः। एक एव देवः तवोपरि स्थितः, स्वेच्छया। स त्वां उद्धृत्य "महती" इति उक्तवान्; तस्मात् तव नाम आपः। शुभाः आपः, घृतसदृशाः असि; अग्निं सोमं च वहसि, आपः इति उच्यसे। तव तीक्ष्णं रसं, मधुना संयुक्तं, प्राणतेजसा सह मम आगच्छतु। त्वत्तः अहम् पश्यामि, शृणोमि च; तव शब्दः माम् आप्नोति, हे आपां वाचः। अमृतस्य वितरत्र्यः असि, सुवर्णवर्णाः, यदा त्वां आगच्छति, तदा तृप्तिः नास्ति। एषा तव हृदयं, हे आपः, हे वत्साः, सत्यरक्षा असि। एवं, हे शक्वर्यः, एतत् तुभ्यं स्थापयामि। गोष्ठेन, शुभनिवासेन, धन्येन, समृद्ध्या च त्वं संयोगं प्राप्नुहि। नवजाग्रतः दिने नाम्ना त्वां संयोजयामि। आर्यमा त्वां संयुनक्ति, पूषा, बृहस्पतिः च; इन्द्रः धनजित् मम धनं समृद्धिं वर्धयतु। गोष्ठे संगता, निर्भया, हे गावः, सोमस्य मधुरं पानं वहन्त्यः समीपं आगच्छन्तु। अत्र, हे गावः, शरिशकस्य इव समृद्धिं वर्धध्वम्; अत्रैव जाताः भवध्वम्, बुद्धिः च अस्मासु भवतु। तव गोष्ठः शुभः अस्तु, शरिशकस्य इव समृद्धिं वर्धयतु; अत्रैव जाताः, त्वया सह संयोजयामि। मया, पशुपतिना सह संयोगं प्राप्नुहि; अयं गोष्ठः त्वां पोषयिष्यति। धनसमृद्ध्या त्वं बह्व्यः भूयासुः; जीवित्वा वयं त्वया सह वसामः। इन्द्रं वणिजं प्रेरयामि; स आगच्छतु, नयता भवतु। वैरं चोरं च अपसारयन्, सः स्वामी, धनदः, मम भवतु। देवानां ये बहवः पन्थानः, दिवि पृथिव्यां च विचरन्ति, ते मां क्षीरघृतेन अनुगृह्णन्तु, यथा क्रीत्वा धनं गृहं नयामि। अग्ने, इष्ट्वा, हविषा त्वां वर्धयामि, शीघ्रं बलं च इच्छन्। यावत् शक्नोमि, ब्रह्मणं पूजयन्, शतगुणं लाभाय देव्या इयं प्रार्थना प्रेष्यते। अग्ने, अस्माकं शरणं पश्य, यथा दूरं पन्थानं प्राप्नुमः। विक्रयः क्रयश्च सफलौ स्तः, विनिमयः फलदः स्यात्। युवां, एतत् हविः जानीतम्, गृह्णीतम्; अस्माकं व्यापारः सिद्ध्येत्। येन धनिना अहं व्यापारं करोमि, तेनैव धनिना, हे देवाः, इच्छन् मम धनं वर्धतु, न ह्रासं गच्छेत्। अग्ने, शत्रुनाशिन्, देवाँ हविषा आसादय। येन धनिना अहं व्यापारं करोमि, तेनैव धनिना, हे देवाः, इच्छन्, इन्द्रः तेजस्वी तत्र मम प्रियं ददातु—प्रजापतिः, सविता, सोमः, अग्निश्च। त्वां समुपयामः, हे होतः, हे वैश्वानर, त्वां स्तौमः। सुतरां अस्मान् पश्य, अपत्येषु, आत्मनि, पशुषु, जीविते च। हे जातवेदः, एतत् सर्वं सदा स्थिरं तुभ्यं भवतु, अश्व इव स्थितः। धनसमृद्ध्या सह प्रमुदिता वयं नेष्याम, न च शत्रुभ्यः बाधाम् आप्नुम, हे अग्ने। प्रातः अग्निं ह्वयामः, प्रातः इन्द्रं, प्रातः मित्रं वरुणं, प्रातः अश्विनौ; प्रातः भगं पूषं ब्रह्मणस्पतिं, प्रातः सोमं च रुद्रं च आह्वयामः।