सा स्त्री, स्वयम् पतिलोकं वृणुते, स मृत्युमत् पतिं प्राप्य, प्राचीनं धर्मं अनुसृत्य, अस्यै सुतं वित्तं च स्थापयेत्। ततः ताम् आहुः—उत्तिष्ठ स्त्रि, प्रेतलोकात् जीवेषु गच्छ; एषः प्राणविहीनः पतिः, तं पुनः हस्तेन गृहीत्वा पतिसंयुक्ता जाता असि, पतिसुतायै त्वं माता अभवः। अहं ताम् अवेक्षे, या यौवने जीवन्ती मृतानां मध्ये नीयमाना, तमसा आवृता, तां पुनः प्राचीनमार्गेण प्रत्यावर्तयम्। हे अनघे, त्वं देवयानं पन्थानं ज्ञात्वा, जीवेषु स्थित्वा, एषः तव रक्षकः अस्ति, तम् अंगीकुरु, तेन सह दिव्यम् लोकम् आरोह। उत्तिष्ठ दिवं गच्छ, बार्हिषि आरोह, अपां मध्ये अवतीर्य, अग्ने, अपाम् आमयम् अपाकरोमि। यम् अग्ने, समं भक्षयः, तम् पुनर् शमय, सः अपः बार्हिषि प्ररोहम् च संप्राप्य उत्थातु। एषः तव एकः पूर्वः स्थानम्, एतत् अपरम्; तृतीयेन ज्योतिषा सह प्रविश, विश्रान्तिस्थाने शरीरेण संयोगं प्राप्य, देवानां प्रियः भूत्वा परं धाम प्राप्नुहि। उत्तिष्ठ, गच्छ, अप्सु निवासं कुरु; तत्र पितृभिः सह एकत्वं प्राप्य, सोमेन हविषा च मोदस्व। शरीरं विसृज, आत्मानं संचिनु; अंगानि न विकीर्णानि भवन्तु, न शरीरम्; धृत्या सह प्रविश, यत्र पृथिव्याम् आमन्त्र्यसे तत्र गच्छ। ये पितरः सोमकामाः, माम् तेजसा अभिषिञ्चन्तु, देवाः मधुना घृतेन च; ते माम् दृष्टये पारयन्तु, वयः चिरं दन्तहीनं कुर्युः। अग्निः माम् तेजसा यच्छतु, विष्णुः मे धियं ददातु; सर्वे देवाः माम् ऐश्वर्येण युञ्जन्तु, आपः माम् शुद्धये प्रवहन्तु। मित्रावरुणौ माम् पालयेताम्, आदित्याः कीर्तिं वर्धयन्तु; इन्द्रः तेजः ददातु, सविता वृद्धिं हस्तयोः अपाकरोतु। यो प्रथमः मृत्यूनाम् मृतः, यमस्य लोकं गतः, स यमः जनानां संनिवेशः, तस्मै यमराजाय हविः जुहुयात्। पितरः आगच्छन्तु, पुनः प्रतिनिवर्तन्तु; एषः यज्ञः मधुना संकल्पितः; अस्मभ्यं सौभाग्यं वित्तं च ददातु, सर्ववीर्यं श्रेयः च यच्छन्तु। कण्वः कक्षीवान् पुरुमिधः अगस्त्यः श्यावाश्वः शोभरिः अर्चनानः विश्वामित्रः जमदग्निः अत्रिः कश्यपः वामदेवः च अस्मान् पालयन्तु। विश्वामित्रः जमदग्निः वसिष्ठः भारद्वाजः गौतमः वामदेवः अत्रिः अग्रे अस्माकं सैन्यं नेतु, स्तुतिपूर्वकं, सुप्रशंसिताः पितरः अस्मभ्यं प्रीणन्तु। ये शुद्धाः रिपुम् अतिक्रान्ताः, नित्यं जीवन्तः, सन्ततिं वित्तं च वर्धयन्तः, वयं गृहेषु समृद्धिं प्राप्नुयाम। ते अभिषिञ्चन्ति, अलंकुर्वन्ति, संयोजयन्ति, संकल्पं प्रेरयन्ति, मधुना अभिषिञ्चन्ति; हिरण्यपादाः वृषभम् गृहीत्वा, गोषु, नद्याः प्राणे प्लवमानम्। यद् वः सोमहविः चिह्नं च, हे पितरः, तेनैव संनद्धाः भवन्तु, स्वयम् तेजस्विनः; प्राज्ञाः भवन्तः अस्माकं सभा आमन्त्र्यन्ते, शुभमार्गदातृणः। अत्रयः अङ्गिरसः नवग्वाः यजमानाः दातारः हविष्मन्तः ऋतवन्तः, ये अत्र तिष्ठन्ति, ते बार्हिषि मोदन्ताम्। यथा अस्माकं पूर्वाः पितरः अग्ने, ऋतप्रियाः, शुचयः, स्तुत्याः, पृथिवीं विदार्य, तमः अपोह्य, दीप्तिमन्तः अभवन्— सुकृतः, दीप्तिमन्तः, देवभक्ताः, देववत् दिव्यजन्मनः, शुचयः, अग्निम् इन्द्रं च बलयन्तः, अस्माकं विस्तीर्णम्, गोमन्तं संनिवेशनं चक्रुः। यथा पुष्टे गवां गोष्ठे, महात्मा देवजन्यं प्रकाशयति; मर्त्याः अपि, अमृतत्वं कामयन्तः, उत्तमेषु धामसु वृद्धिं यच्छन्ति। न वयम् अकराम, हे स्वयम्भू, सत्यं प्रविशाम; उषसः दीप्तिमन्तः अभवन्। यत् शुभं, यत् देवाः रक्षन्ति, तत् अस्माकं अस्तु; सभायाम् वयं बृहत् वदेम, सुतपुत्रैः बलिनः। इन्द्रः मरुद्गणैः सह मां पूर्वदिशः पालयतु, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। धातृ मां दक्षिणतः पालयतु, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। अदितिः आदित्यैः सह मां पश्चिमतः पालयतु, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्ती, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। सोमः सर्वैः देवैः सह मां उत्तरतः पालयतु, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। धारयिता, संस्तम्भिता त्वां धारयतु; सविता त्वां उच्चैः नयतु, तव तेजः दिवः उपरि अस्तु। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। पूर्वदिशि, यत्र पूर्वम् आवृतम्, त्वां स्वे भागे स्थापयामि, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। दक्षिणदिशि, यत्र पूर्वम् आवृतम्, त्वां स्वे भागे स्थापयामि, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। पश्चिमदिशि, यत्र पूर्वम् आवृतम्, त्वां स्वे भागे स्थापयामि, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। उत्तरदिशि, यत्र पूर्वम् आवृतम्, त्वां स्वे भागे स्थापयामि, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। स्थिरदिशि, यत्र पूर्वम् आवृतम्, त्वां स्वे भागे स्थापयामि, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। ऊर्ध्वदिशि, यत्र पूर्वम् आवृतम्, त्वां स्वे भागे स्थापयामि, पृथिवीं भुजाभ्यां धारयन्, दिवः उपरि इव। ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, ये अत्र देवयज्याय उपस्थिताः, तान् वयं उपास्महे। त्वं धारयिता, त्वं प्रतिष्ठा, त्वं वंशजा। त्वं आप्यया, मधुना पूरिता, वायुना पूरिता। इतः च ततो माम् रक्षन्तु, यमः यत्नेन यदा प्रस्थितः। देवभक्ताः त्वां समुत्पादयन्ति; त्वं स्वे लोके स्थित्वा जानातु। इन्द्रः, त्वं अस्माकं कृते स्वे स्थाने स्थाहि; नमस्कारेण त्वां प्राचीनप्रार्थनया योजयामः। स्तोत्रं पन्थानम् इव कविः प्रसारयति; सर्वे अमृताः एतत् शृण्वन्तु। त्रीणि पदानि रूपेण अन्वगच्छत्, ततः व्रतेन चतुष्पदं समीयाय; अक्षयेन स्तोत्रम् अपि ममाप्नोति, अमृतनाभौ शुद्धीकुर्यात्।