शृणु, भगवन्, यथाऽत्र प्राचीनाः मन्त्राः सम्यगनुक्रमेण जीवनस्य अन्ते मृतस्य गमनमार्गं, जीवतः च कल्याणं, पितॄणां च पूजनं, देवतानां च स्तवनं, तथा स्त्रीदाम्पत्यस्य धर्मं च प्रकाशयन्ति। यदा कश्चन जीवः मृत्युमुपगच्छति, तदा सः पुनर्न जराम् अन्यं वा दुःखं पश्यति। यथा पत्नी स्वपत्निं वस्त्रेण संवेष्टयति, तथा पृथिवी अपि तं मृतं स्नेहेन आवेष्टयतु। अहम् अपि तं शुभेन मातुः पृथिव्याः वस्त्रेण संवेष्टयामि। जीवेषु श्रेयः अस्तु, पितॄणां मध्ये पुष्टिः अस्तु, तव च कल्याणं भूयात्। अत्र अग्निः सोमः च पन्थानं विधाय, दिव्यं वासगृहं देवेषु स्थापयतः। पूषानं प्रेषयतः, यः शीघ्ररथैः प्रेतान् मार्गे नेतुम् अर्हति, सः तत्र गच्छतु। पूषा, प्रजानां रक्षिता, बुद्धिमान्, त्वां नेतु, यः न कदापि पशून् नाशयति। सः पितॄभ्यः ददाति, अग्निः देवेषु शुभदानं करोति। सर्वतो जीवशक्तिः त्वां रक्षतु, पूषा त्वां अग्रे पन्थसि पालयतु। यत्र धर्मिष्ठाः वसन्ति, यत्र ते गताः, तत्र सविता देवः त्वां स्थापयतु। अहम् एते द्वौ अग्नी योजयामि, प्राणस्य नेतृत्त्वाय। ताभ्यां त्वम् यमस्य स्थानं सभां च प्राप्नुहि। एष तव प्रथमं वस्त्रं आगतम्। यत् इह पूर्वं त्वया धारितम्, तत् त्यज। प्राज्ञः सन्, यज्ञदानस्य फलम् प्राप्नुहि, यत्र तव दानानि बन्धुषु वितर्यन्ते। अग्नेः कवचं धारय, गावाभिः परिवृतः भव। मेदसा मज्जया च आवृतः भव। त्वं बलवान् उत्साही च शीघ्रं नयस्व, विलम्बं विना तं स्थानं गच्छ। दण्डं गृहित्वा, प्राणं त्यक्त्वा, श्रवणं तेजः बलं च धृत्वा, वयम् सर्वे वीर्येण शत्रून् विघ्नांश्च जयेम। मृतस्य हस्ताद् धनुषं गृहित्वा, बलं तेजः च धृत्वा, धनं पुष्टिं च सञ्चिन्वन्, जीवेषु पुनरागच्छ। एषा स्त्री, स्वपतेः लोकं वृणुते, त्वां प्रति अग्रे गच्छति, हे मृत। प्राचीनं धर्मं अनुसृत्य, अपत्यं धनं च अस्यै स्थापय। उत्तिष्ठ स्त्रिये, जीवेषु गच्छ। एषस्य प्राणं गतः, तं संगच्छ। हस्तग्रहणेन, त्वं पत्युः जननी अभूः, तेन संयुक्ता असि। अहम् अवेक्षे यौवनां स्त्रियं, या जीवमाना मृतेभ्यः पृथक् नीयते, अन्धकारेण संवृता, पुरातनमार्गेण ताम् पुनः आनयामि। हे अघ्न्ये, त्वं जीवेषां लोकं जानासि, देवयानं मार्गं पश्यसि; एष तव रक्षिता, तम् अंगीकुरु, तेन स्वर्गं गच्छ। उत्तिष्ठ दिवं गच्छ, दर्भं गच्छ, नद्यः प्रति अवतर; हे अग्ने, जलात् पित्तं वयम् निष्क्रामयामः। यं कञ्चिद् अग्ने समं भक्षयसि, तम् पुनः शमय, सः जलैः, दर्भैः, शाखाभिः चोत्थाय स्थातु। एष तव एकं स्थानम् आसीत्, तत् अन्यत्; तृतीयेन ज्योतिषा सह प्रविश; विश्रामस्थले शरीरेण एकीकृत्य, दिव्येषु स्थानेषु देवप्रियः भव। उत्तिष्ठ, निर्गच्छ, जलस्थं निवासं गच्छ; तत्र पितृभिः संयुक्तः, सोमेन सह, हविषा च सुखं कुरु। शरीरं त्यज, आत्मानं एकीकुरु; नाङ्गानि विकीर्यन्तां, न शरीरम्; स्थिरमना भूत्वा, पृथिव्यां यत्र स्वागतं तत्र गच्छ। ये पितरः सोमम् आस्वाद्य, मां तेजसा अनुलेपयन्तु, देवाः मधुना घृतेन च; ते मां दृष्टये अनयन्तु, दीर्घायुः कुर्युः। अग्निः मां तेजसा यच्छतु, विष्णुः मेधां ददातु; सर्वे देवाः धनं ददतु, आपः मां शुद्धयन्तु। मित्रावरुणौ माम् रक्षेताम्, आदित्याः कीर्तिं वृद्धयन्तु; इन्द्रः तेजः ददातु, सविता जरा हस्तात् हरतु। यो मृत्युम् प्राप्तवान् प्रथमः, यः यमस्य लोकं गतः, यमराजस्य सभा गच्छन्, तस्मै हविः समर्पय। पितरः आगच्छन्तु, पुनश्च गच्छन्तु; एष यज्ञः मधुना सन्नद्धः; अस्मभ्यं श्रेयः, धनं, सर्ववीर्यं च ददातु। कण्वः, कक्षीवान्, पुरुमेधः, अगस्त्यः, श्यावाश्वः, शोभरी, अर्चनानः, विश्वामित्रः, जमदग्निः, अत्रिः, कश्यपः, वामदेवः च अस्मान् पान्तु। विश्वामित्रः, जमदग्निः, वसिष्ठः, भरद्वाजः, गौतमः, वामदेवः, अत्रिः अग्रे अस्माकं गणं नेतु; प्रशंसिताः पितरः अस्मान् अनुगृह्णन्तु। ये शुद्धाः शत्रून् तरन्ति, नित्यं जीवनं वहन्ति; सन्तानैः, धनैः च वृद्धिम् आप्नुवन्ति, वयं गृहेषु समृद्धाः स्याम। ते अभिषिञ्चन्ति, भूषयन्ति, संयोजयन्ति, संकल्पं प्रबोधयन्ति, मधुना अभिषिञ्चन्ति; हिरण्यपादाः वृषभं गवां मध्ये नद्याः श्वासे पतन्तम् गृह्णन्ति। यद् पितॄणां सोमयागं चिन्हं वा अस्ति, तेन सह एकत्वं कुरु; ते हि स्वयंसंयुक्ताः; वयं यत्र आहूताः, तत्र श्रुणुत, शुभदाः पितरः। अत्रयः, अङ्गिरसः, नवग्वाः, यजमानाः, दातारः, हविष्मन्तः, धर्मिष्ठाः, ये अत्र स्थिताः, ते अस्मिन दर्भे हृष्टाः भवन्तु। यथा अस्माकं पूर्वजाः, हे अग्ने, सत्ये रममाणाः, शुद्धाः, स्तुत्याः, भूमिं भित्त्वा, तमः अपाकुर्वन्; शुभकर्मणः, दीप्तिमन्तः, देवभक्ताः, दिव्ये जन्मनि स्थिताः, अग्निं, इन्द्रं च बलेन पूरयन्तः, अस्मभ्यं विस्तीर्णं गोमन्तं समवायं चक्रुः। यथा पुष्टिम् इच्छन्तः मृत्युम् इच्छन्ति, तव दिव्येषु स्थानेषु वृद्धिं प्रार्थयन्ति; वयं अपि तेषां पन्थानं अनुसरन्तः, सत्यं प्रविशामः, शुभाः उषसः प्रकाशन्ते। यत् शुभं देवाः रक्षन्ति, तत् अस्माकं भवतु; वयं सभायाम् उत्तमं भाषेमहि, सुतानां बलवतः सह। इन्द्रः मरुद्गणैः सह मां पूर्वतः दिशि रक्षतु, भुवनं बाहुभ्यां धारयन्, दिवमिव; ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, तान् वयं पूजयामः, ये अत्र देवयज्याः सन्ति। धात्रा दक्षिणतः मां रक्षतु, पृथिवी बाहुभ्यां धृता, दिवमिव; तान् पूजयामः। अदितिः आदित्यैः सह पश्चिमतः रक्षतु; सोमः सर्वैः देवैः सह उत्तरतः रक्षतु; धर्ता त्वां धारयतु, सविता त्वाम् उन्नयतु, तेजः दिवः उपरि स्थापयतु; तान् पूजयामः। पूर्वदिशि त्वां तव भागे स्थापयामि, पृथिवी बाहुभ्यां धृता, दिवमिव; ये लोकान् मार्गांश्च कृतवन्तः, तान् वयं पूजयामः। एवं, हे भगवन्, मन्त्राः एते मृतस्य गमनमार्गं, जीवेषां श्रेयः, पितॄणां पूजनं, देवतानां स्तवनं, स्त्रीदाम्पत्यस्य धर्मं च एकस्मिन् प्रवाहे प्रकाशयन्ति।