एवम् एकदा, मृत्युपथे गच्छन्तं जनं सन्तोष्य, यमस्य मार्गे गमनाय, अश्वयुक्तं, सेवितं, नूतनं वाहकानां मार्गं तस्य समर्पयन्ति। यः तं आघातयति, यः वध्यः, स एव तत्र तिष्ठतु, अन्यं भागं न प्राप्नुयात्। यमः दूरस्थः, विवस्वान् समीपस्थः; तस्माद् परं किञ्चिद् न दृश्यते। यमस्य यज्ञे तं मम स्थापयन्ति; विवस्वान् तं पृथिव्यां विस्तारितवान्। अमृतं मर्त्येभ्यः पृथक्कृत्य, विवस्वतः कृते विशेषं कृतवन्तः। अश्विनौ तद् दत्तं अपाकर्षताम्; सरण्युः द्वौ यमौ परित्यक्तवती। ये भूमौ निहिताः, ये उपरि स्थापिताः, ये अग्निना दग्धाः, ये प्रकाशिताः—सर्वान् तान् पितृन्, अग्ने, हविषः भागाय आनय। ये अग्निना दग्धाः, ये अनदग्धाः, स्वबलात् दिवि मोदमानाः—तां त्वं जानासि, जातवेदः, यदि जानासि; ते यज्ञं हविः अनुगृह्णन्तु। अग्ने, अतिव्याप्तं न दह; तस्य शरीरे न तापय। तव बलं दारुषु भवतु; यत् दीप्तं, तत् भूमौ भवतु। अस्य विश्रामस्थानं ददामि; यः अत्र आगतः, स मम भवतु, यदि स अत्र अस्ति। यमः विज्ञाय प्रत्युवाच—एषः मम धनस्य समीपे तिष्ठतु। एतद् आयुः प्रमाणं मापयाम; यथा न न्यूनं भवेत्; शतं शरदः पूर्वं प्राप्नुयाम। एतद् आयुः प्रमाणं पुनः पुनः मापयाम; यथा न न्यूनं भवेत्; शतं शरदः पूर्वं प्राप्नुयाम। (एषा प्रार्थना सप्तवारे पुनरुक्ता।) मम मातरं न वियोजयाम, दिव्यं लोकं प्राप्नुयाम, दीर्घायुष्मान् भवाम। नियतकालात् पूर्वं न प्रस्थितः स्याम, न शतशरेषु पतितः, न अकाले। प्राणः, अपानः, व्यानः, जीवनम्, सूर्यदर्शनाय दृष्टिः—अप्रमादपथे, यमस्य शासनतः, पितृभ्यः गच्छतु। ये अग्रे स्थिताः, ये मोदिताः, ये गत्वा रागं पुत्रहीनत्वं परित्यक्तवन्तः—ते दिव्यं लोकं अन्वविन्दन्, आकाशस्य शिखरे दीप्तिमन्तः। आकाशः जलपूर्णः, मध्यं प्रचुरम्, तृतीयः परमं दिवं इति कथ्यते, यत्र पितरः निवसन्ति। ये पितामहस्य पितरः, ये पितामहाः, ये विशालं अन्तरिक्षं प्रविष्टवन्तः, ये पृथिव्याः दिवस्य च निरीक्षकः—तेषां पितृणां नमः विधिम् समर्पयाम। अधुना त्वं सूर्यं दिवि पुनः न पश्यसि। मातरः शिशुं यथा आवेष्टयति, तथा पृथिवी त्वां आवेष्टयतु। अधुना त्वं जरां वा अन्यं किञ्चिद् न पश्यसि। पत्नी पतिं वस्त्रेण यथा आवेष्टयति, तथा पृथिवी त्वां आवेष्टयतु। शुभेन वस्त्रेण भूम्याः त्वां आवेष्टयामि। जीवेषु शुभं, पितृषु पोषणं, तव च भवतु। अग्निः सोमः च, मार्गनिर्माता, देवेषु बहुमूल्यं निवासं स्थापितवन्तौ। पूषानं प्रेषयन्तु, यः शीघ्ररथैः मृतान् मार्गे परिवहति; ते तत्र गच्छन्तु। पूषान्, प्रज्ञः, जीवप्रोटः, त्वां प्रेषयतु; यः गोरक्षः। स पितृभ्यः ददाति, अग्निः देवभ्यः शुभदानं ददाति। प्राणशक्ति: सर्वत्र त्वां रक्षतु; पूषान् अग्रिमार्गे त्वां रक्षतु। यत्र धर्मिष्ठाः स्थिताः, यत्र गच्छन्ति, तत्र त्वां देवः सविता स्थापयतु। द्वौ अग्निं तव योजयामि, प्राणस्य नयनाय; ताभ्यां यमस्य स्थानं सभां च प्राप्नुयाः। एषः तव प्रथमवस्त्रं, आगतम्। यत् अत्र पूर्वं धारितम्, तत् गच्छतु। बुधः, यज्ञदानस्य फलं प्राप्य, यत्र तव दानानि बन्धुभ्यः वितर्यन्ते, तत्र गच्छ। अग्निवर्म धारय, गोभिः परिवृतः। वसा मज्जा च आवृत्य। त्वं बलिष्ठः, उत्सुकः, बलात् नीतः शीघ्रं स्थानं प्राप्नुयात्। दण्डं हस्तात् गृहित्वा, प्राणवियोगेन, श्रवणेन, तेजसा, बलात्—सर्वे शत्रून् विघ्नान् च सह वीर्येण जयेयाम। मृतस्य धनुषं हस्तात् गृहित्वा, शक्त्या, तेजसा, बलात्—धनं पोषणं च संहृत्य, जीवेषु पुनः आगच्छ। एषा स्त्री, पतिसंसारं वरणा, मृतं तव समीपे आगच्छति। प्राचीनधर्मं अनुगम्य, तस्यै पुत्रं धनं च स्थापय। उत्तिष्ठ, स्त्री, जीवेषु जगच्छ। आगच्छ, तस्य प्राणविहीनस्य संयोगं कुरु। हस्तग्रहणेन पतिस्य मातरः अभवः; तेन संयुज्यसे। अहम् एकाम् युवतिं अपश्यं, जीवन्तीं, मृतेभ्यः पृथग् नीतां; सा अन्धकारे आवृताः, अहम् ताम् पूर्वपथे पुनः आनयाम। हे निष्पापे, जीवेषु लोकं जानासि, देवपथं अनुगम्य; एषः तव रक्षकः, तं स्वीकुरु, तेन दिव्यं लोकं आरोह। आकाशं आरोह, यज्ञीयं तृणं आरोह, नदीनां अधः गच्छ; अग्ने, जलात् पित्तं निष्कासयाम। यं त्वम्, अग्ने, समं भक्षयसि, तं पुनः शमय; स जलैः, यज्ञीयैः तृणैः, विकसद्भिः अंकुरैः अत्र उत्थापय। एषः तव एकः स्थानः पूर्वम्, स एकः स्थानः; तृतीयं ज्योतिः सहितः प्रविश; विश्रामस्थाने शरीरेण संयुज्य, देवेषु प्रियः भूत्वा, परमं स्थानं प्राप्नुयात्। उत्थाय, गच्छ, जलस्थं निवासं प्राप्नुयात्; तत्र पितृभिः संयुज्य, सोमेन मोदस्व, हविषः मोदस्व। शरीरं त्यज, आत्मानं संहृत्य, अंगानि विखण्डितानि न भवतु, न शरीरम्; स्थिरचित्तेन प्रवेश, यत्र पृथिव्यां स्वागतं भवति, तत्र गच्छ। ये पितरः सोमे रमन्ते, तैः माम् तेजसा अभिषिञ्चन्तु; देवाः मधुना घृतैः च; तैः दृष्टये माम् पारयन्तु, तैः मम वृद्ध्याः वृद्धिं कुर्युः, दन्तहीनमुखेन। इति, मृत्युपथस्य गाथा, पितृभ्यः, देवभ्यः, जीवेषु च, श्रद्धया, सौम्यया च, सम्यक् अनुवर्णिता।