यमाय सोमः शुद्धीक्रियते, यमाय हविः समर्प्यते, यमायैव यज्ञः गच्छति, अग्निना दूतत्वेन सम्यक् प्रेषितः। मधुरं मधुयुक्तं हविः यमाय समर्प्यताम्, तिष्ठतु च। एषा नमः पूर्वर्षिभ्यः, पितृभ्यः, ये मार्गान् पूर्वं अकरोत्। यमाय राज्ञे घृतदुग्धमयं हविः दत्तम्; स जीवतः मध्ये दीर्घायुर्ददातु, जीवायैव। नैनं दह, हे अग्ने, नैनं तीक्ष्णं ज्वालया तापय, नैनं त्वचं वा शरीरं वा भक्षय। यदा जाटवेदाः पक्वं कुर्यास् तदा पितृभ्यः प्रेषय। यदा जाटवेदाः पक्वं कुर्यास् तदा पितृभ्यः समर्पय; यदि स अधर्मपथं गच्छति, तदा देवशक्तिभिः अधीनः भवति। त्रिभिः कद्रुभिः सोमः शुद्धीक्रियते, षड्भिः विस्तीर्णैः पात्रैः एष महाः। सर्वे छन्दांसि—त्रिष्टुभ्, गायत्री—यमाय समर्प्यन्ते। गच्छतु चक्षुषा सूर्यं प्रति, प्राणेन वायुम् प्रति; धर्मेण स्वर्गं पृथिवीं च गच्छतु। अथ वा यदीच्छा, आपः प्रति गच्छतु; शरीरं पादपेषु स्थितम् अस्तु। अजातं भागं तपस्यैव; तस्मै तपः कुर्यात्। तस्मै ज्वाला दहत्वा, तस्मै प्रकाशः दीप्तिं ददातु। शुभैः रूपैः, हे जाटवेदः, धर्मलोकं प्रति एनं नय। हे जाटवेदः, तव ज्वालाः शीघ्राः दीप्ताः, येन त्वं द्यां च अन्तरिक्षं पूरयसि—ताः अनुगच्छन्तु नीतम्; अन्याभिः शुभाभिः ज्वालाभिः एनं शुद्धं कुरु। अग्ने, पुनः पितृभ्यः विसृज, यं हविषा समर्पितम्; शेषः, जीवन्मयः, तेजस्वी शरीरं समागच्छतु। यमस्य द्वौ श्वौ सारमेयौ, चतुर्दृशौ, चित्रौ, शुभमार्गे गच्छित्वा, पितृभ्यः समीपं गच्छतु, ये यमेन सह भोज्ये हर्षयन्ति। यमस्य द्वौ श्वौ, रक्षकौ, चतुर्दृशौ, मार्गे स्थितौ, पुरुषान् निरीक्षन्ति—हे राजन्, एनं तयोः संरक्षणे समर्पय; अस्माकं रक्षां च अभयम् च ददातु। विशालनासिकौ, हविषि उत्सुकौ, उदुम्बरवर्णौ, यमदूतौ जनान् मध्ये विचरन्ति; ते अस्मान् दृष्टये सूर्याय प्रतिददतु, जीवाय सुखाय च। केषुचित् सोमः प्रवहति, अन्येषु घृतं हविः; येषां मधु प्रवहति—स अपि तेषां गच्छतु, हे देवाः। ये पूर्वं सत्यम् अनुवर्तन्ते, सत्यम् जाताः, सत्यम् वृद्धाः—ऋषयः, तपस्विनः, हे यम, तपसा जाताः—स अपि तेषां गच्छतु। ये तपसा अपराजिताः, तपसा स्वर्गं प्राप्ताः, महातपः कृतवन्तः—स अपि तेषां गच्छतु, हे देवाः। ये युद्धे योधाः, वीराः, स्वजनाय शरीरं त्यक्तवन्तः, ये सहस्रदानाः—स अपि तेषां गच्छतु, हे देवाः। ये सहस्रनेत्राः ऋषयः सूर्यं रक्षन्ति—ऋषयः, तपस्विनः, हे यम, तपसा जाताः—स अपि तेषां गच्छतु। भूमिः एनं सौम्या भवतु, अचलिता, सुरक्षितं स्थानम्; विस्तीर्णं आश्रयम् ददातु। भूमेः विस्तीर्णे अनियतः स्थानः, एनं शयय; यानि जीवन् समर्पितानि हविः, तानि तस्य मधुराणि सन्तु। अहम् एनं मनसा, चिन्तया आह्वयामि—इह आगच्छ, गृहेषु वासयितुम् इच्छन्; पितृभिः सह, यमेन सह गच्छतु; सौम्याः वाताः अनुकूलं एनं आनयन्तु। मरुतः एनं उन्नयन्तु, ऊर्ध्ववाहकाः एनं ऊर्ध्वं नयन्तु; अजेन शीतलम् कृत्वा, वर्षा एनं सिञ्चतु, हे बालक। उत्तिष्ठ, तव जीवितम् जीवाय, बलाय, कौशलाय, जीवने स्यात्; तव मनः स्वस्मै गच्छतु, ततः पितृभ्यः धावतु। तव मनः मासे न गच्छतु, न इन्द्रियेषु, न तव स्नेहे; तव अंगं वा शरीरं वा अत्र न गच्छतु। वृक्षः एनं न बाधेत, न महती दिव्या भूमिः; पितृभ्यः मध्ये, यमस्य राज्ञः मध्ये स्थानम् प्राप्नुहि। यः भागः दूरं गतः, प्राणः वा जीवः वा, यः अन्यः निर्गतः—समागताः पितरः तं पुनः अंशः अंशः स्थापयन्तु। जीवन्तः एनं रुदन्ति; गृहात्, ग्रामात् एनं निष्क्रान्तु; मृत्यु, यमस्य बुद्धिमान् दूतः, तस्य प्राणान् पितृभ्यः निनीत। ये दुष्टाः पितृभ्यः मध्ये प्रविष्टाः, बन्धुवत् विचरन्ति, अनर्पिताः, ते, ये हविः हरन्ति, अग्निं वहन्ति, तं यज्ञात् दूरं नयन्तु। पितरः अत्र समागताः, सुखावासम् अस्माकं कुर्वन्तु, दीर्घायुर्ददातु। तान् हविः समर्प्य, वयम् बहून् शरदान् जीवेम, तेजः न क्षीयेत्। गौः तव कृते पीड्यते, यस्याः दुग्धं आहारः; तया, यः अत्र जीवन् स्थितः, जनस्य पोषकः भवतु। उत्तमाश्वयुक्तं, उत्तमसेवितं, अथवा नूतनं वाहकानां पथं अतिक्रम; यः त्वां आघातितवान्, यो हन्तव्यः, स एव स्यात्; अन्यं भागं न प्राप्नुयात्। यमः दूरः, विवस्वत् समीपः; तस्मात् परं अहं न पश्यामि। यमस्य यज्ञे त्वं मम स्थापितः; विवस्वान् त्वां भूमौ विस्तारयति। अमृतम् मर्त्येभ्यः व्यपाकुर्वन्, विवस्वते भेदं कृतवन्तः। द्वौ अश्विनौ तं नीतवन्तौ; सरण्युः द्वौ यमौ त्यक्तवती। ये भूमौ स्थिताः, ये उपरि स्थापिताः, ये दग्धाः, ये प्रकाशिताः—तान् सर्वान् पितृभ्यः अत्र आनय, हे अग्ने, हविः भक्षयितुम्। ये अग्निना दग्धाः, ये न दग्धाः, स्वबलं स्वर्गे हर्षयन्ति—त्वं जानासि, हे जाटवेदः, यदि जानासि; ते यज्ञं हविः च अनुकूलं गृह्णन्तु। नैनं अतिव्याप्तं दह, हे अग्ने; नैनं शरीरं तापय। तव शक्ति दारुषु भवतु; तेजसि पृथिव्याम् भवतु। एनं विश्रामस्थानं ददामि; यः अत्र आगतः, स मम भवतु, यदि अत्र अस्ति। यमः विज्ञाय प्रत्युवाच—एषः मम वित्तस्य समीपे तिष्ठतु। वयं आयुः मापयाम, यथा न न्यूनं भवेम; शतं शरदान् पूर्वं प्राप्नुयाम। वयं आयुः मापयाम, यथा न न्यूनं भवेम; शतं शरदान् पूर्वं प्राप्नुयाम। वयं आयुः मापयाम, यथा न न्यूनं भवेम; शतं शरदान् पूर्वं प्राप्नुयाम। एवं पवित्रेण, श्रद्धया, यमस्य यज्ञे, पितृभ्यः, देवैः, अग्निना, जाटवेदसः शुभैः ज्वालाभिः, जीवस्य गमनं, विश्रामं, पुनः जीवितं, पितृभ्यः संगतम्, दीर्घायुः, सुखमयम्, धर्मपथं, सर्वेषां इच्छितं, प्रार्थ्यते।