देवस्यामृतं या गवां जातया पृथिव्यां धार्यते, तां त्वं पाति; सर्वे देवाः तव यज्ञशब्दं अनुवर्तन्ते, यदा त्वं दिव्यं घृतं पिपर्ति। कः राजा अस्मान् अधिगृह्णाति, कदा स आगमिष्यति? कं व्रतम् अकरवाम, कः वेद? अपि मित्रः यजमानः देवाँ आवहति; स्तोत्रं न याति, तत्रापि बलमस्ति। यः कुर्वन् दुष्टचित्तः, बहुविधरूपः, चिन्हैः भूषितः, अमृतत्वस्य नाम्नः दूरं भवतु; यः पुनः शुभेन मनसा यमं चिन्तयति, तं त्वं अग्ने शीघ्रं रक्ष, न मुमोचः। यत्र देवाः सभायां हृष्यन्ति, विवस्वतः आसने तिष्ठन्ति; सूर्ये ज्योतिः स्थापयामासुः, तस्य च परितः सदैव चलन्ति प्रभामयाः रश्मयः। यस्मिन् देवाः मनसा सञ्चरन्ति, तस्य अधमं रूपं न वयं विद्मः; मित्रः, अर्यमन्, सविता, वरुणश्च, अत्र अस्माकं पापरहितानां वदन्तु। हे सखायः, वज्रधराय इन्द्राय प्रार्थनां कुर्मः; वीर्यवानं महाबलिनं स्तुमः। त्वं हि वज्रेण वृत्रस्य हन्ता, तेनैव ख्यातोऽसि; दानैः, महादानिन्, त्वं यजमानान् अतीत्य तिष्ठसि। भूमिमिव हलः, त्वं न विश्रामसि; अस्माकं कृते महावाताः भूमौ वात्यन्तु; मित्रः, वरुणः, अग्निश्च, युक्ताः, वनं न दहन्तु। यं ख्यातं, गूढं, जनानां राजानं, महाबलिनं स्तुमः; स्तुत्वा, हे रुद्र, यजमानाय प्रसन्नो भव; अन्ये, न वयं, तव सेनेन निपात्यन्ताम्। यजमानाः सरस्वतीं आह्वयन्ति; यज्ञे, प्रयत्नेषु, सरस्वतीं आह्वयन्ति; पुण्यकर्माणः सरस्वतीं आह्वयन्ति; सा यजमानाय वाञ्छितं वरं ददातु। पितरः अपि, दानैः यज्ञे सेवमानाः, सरस्वतीं आह्वयन्ति; इमे कुशे उपविश्य हृष्यन्ति; हे पापरहिते, अस्मभ्यं अन्नं ददातु। रथवाहिनि सरस्वति, स्तोत्रैः शक्तिभिश्च तुष्टायै, पितृभिः सह, अत्र यजमानाय सहस्रशः अन्नं धनं च ददातु। अधः, उपरि, मध्ये च स्थिताः पितरः, सोमपाः, उत्तिष्ठन्तु; ये प्राणेन गताः, पापरहिताः, सत्यविदः, ते पितरः हविषि अस्मान् पालयन्तु। अहम् अवेदिषं पितॄन् प्राज्ञान्, विष्णोः पादं च गमनं च; ये कुशे उपविश्य, स्वबलात् सोमं पिबन्ति, ते पितरः अत्र प्रीत्या आगच्छन्तु। अद्य पितृभ्यः नमः—पूर्वेभ्यः, परेभ्यः, ये गता, ये पृथिव्यां स्थिताः, अथवा बहुप्रजासु दिशासु वसन्ति। मातलिः काव्यैः सह, यमः अंगिरोभिः, बृहस्पतिः ऋक्वभिः बलीभूतः; ये देवैः बलवंतः, ये च देवाः, ते पितरः हविषि अस्मान् पालयन्तु। एषः वस्तुतः मधुरः, एषः मधुमान्, एषः बलवान्, एषः रसान्वितः; एवं, येन इदं पीतं, हे इन्द्र, तं संग्रामे कोऽपि न जयेत्। यो दूरं गतः, बहून् पन्थान् अन्वेष्टुम् इच्छति, तं यमं, जनानां संहितं, विवस्वतः पुत्रं हविषा सन्मानय। यमः प्रथमं अस्माकं मार्गं अन्वविन्दत्; एषः गोष्ठः न हर्तव्यः; यत्र अस्माकं पितरः गताः, ते धर्मजा, तेनैव मार्गेण। हे पितरः, कुशे उपविश्य, समीपं सहाय्येन आगच्छन्तु; एतानि हविः वः कृते सज्जीकृतानि—प्रतिगृह्णीत; अनुग्रहेण आगच्छन्तु, आरोग्यं पापरहितत्वं च ददातु। दक्षिणजङ्घां कृत्वा उपविश्य, सर्वे देवाः एतत् अस्माकं हविः प्रतिगृह्णन्तु; पितरः न कदापि अस्मान् हिंसन्तु, यद्यपि मानवदोषः कश्चन कृतः। त्वष्टा आत्मनः दुहितरं पतिं करोति; तेन सर्वं जगत् एकत्रितम्; यमस्य माता, आलिङ्गिता, विवस्वतः भार्या भूत्वा, महिम्ना अदृश्यत। गच्छ, गच्छ प्राचीनान् पन्थान् येन पितरः गताः; तत्र यमं च वरुणं च, उभौ राजानौ, स्वे धाम्नि हृष्यन्तौ पश्यसि। गच्छ, गच्छ, सर्वतः वितर; अस्माकं पितरः अस्य जगतः कर्तारः; दिवसा, आपः, रात्रिभिः, यमः तस्मै विशदं विश्रान्तिस्थानं ददाति। तेजसा त्वां प्रज्वालयामः, तेजसा त्वां प्रज्वालयामः; हे तेजस्विन्, पितरः अत्र हविषि, यज्ञाग्नौ आनय। प्रभया त्वां प्रज्वालयामः, प्रभया त्वां प्रज्वालयामः; हे प्रभामन्, प्रभामयः पितरः अत्र हविषि, यज्ञाग्नौ आनय। अंगिरसः, पितरः, नवग्वाः, अथर्वाणः, भृगवः, सोमसमृद्धाः—एतेषां यज्ञपात्राणां कृते वयं शुभे मनसि स्याम। यम, अंगिरोभिः सह अत्र आगच्छ; नानारूपैः सह अत्र रमस्व; अहम् विवस्वन्तं तव पितरं आह्वयामि; अत्र कुशे उपविश। यम, एषं कुशं न आरोह, किन्तु अंगिरोभिः पितृभिः च सह भव; तुभ्यं, हे राजन्, ऋषिभिः कृताः स्तोत्राणि आगच्छन्तु; अनेन हविषा तुष्टिं प्राप्नुहि। अतः ते गताः, स्वर्गस्य उच्चैः स्थानेषु स्थिताः; विजेतारः इव मार्गे, अंगिरसः दिवं गताः। यमाय सोमः शुद्ध्यते, यमाय हविः क्रियते; यमाय एव यज्ञः गच्छति, अग्निना दूतत्वेन सम्यग् नीतः। यमाय मधुमद् हविः जुहोत, तिष्ठत; एषः नमः प्राचीनऋषिभ्यः, पितृभ्यः, ये पन्थानः अकुर्वन्। यमाय, राज्ञे, घृतदुग्धं हविः जुहोत; स नः जीविताय आयुः ददातु, जीवितस्य कृते। अग्ने, एनं न दह, न तीक्ष्णं दह, न त्वचा न तनुं भक्षय; यदा पाकं कृतवान्, हे जातवेदः, तदा एनं पितृभ्यः प्रेषय। यदा पाकं कृतवान्, हे जातवेदः, तदा एनं पितृभ्यः दत्त्वा प्रेषय; यदि अधर्ममार्गे गच्छति, तर्हि स देवशक्तिभिः वश्यः भवति। त्रिभिः कद्रुभिः सोमः शुद्ध्यते, षड्भिः विस्तीर्णपात्रैः एषः महत्; सर्वा छन्दांसि—त्रिष्टुप्, गायत्री—यमाय समर्प्यन्ते। चक्षुषा सूर्यं गच्छ, प्राणेन वातम्; धर्मेण स्वर्गं पृथिवीं च गच्छ; इच्छसि चेत्, आपः गच्छ; शरीरं वनस्पतिषु स्थापय। अजन्मा भागः तपसः, तस्मिन् तपस्वी भव; तस्मै अग्ने द्युतिं दीपय; शुभैः रूपैः, हे जातवेदः, एनं धर्मलोकं नय। हे जातवेदः, तव ये ज्वलन्तः, शीघ्राः, प्रकाशमानाः, येन त्वं दिवं अन्तरिक्षं पूरयसि—ते यं नीयमानं अनुयान्तु, अन्यैः शुभैः ज्वलन्तैः एनं शुद्धं कुरु। अग्ने, पुनः पितृभ्यः तं मुंच, यः हविषा विचरन् समर्पितः; शेषः, प्राणवान्, देहम् उज्ज्वलयन्, समागच्छतु।