सदा हर्षयुक्तः सः, यथा यवेन पुष्टिम् आप्नोति, तथा हविभिः तर्पितः, अग्निः मनुष्याणां स्वयंजुह्वा होतारः अस्ति। यदा प्रबुद्धः कविः स्तोत्रम् उच्चारयति, तदा सः अग्निः बहुविधैः दानैः संयुक्तम् बहुलं फलं वहति। पितरः जाग्रयन्तु—गृहपति आगच्छति; सः सौभग्यं इच्छति, सुन्दरी हृदयं स्पृशितुम् इच्छति। अग्निः यज्ञं विवेचयति, निरीक्षते; बलवान् सः प्रचोदयति, चेतनया मनः कम्पते। यः कश्चन मर्त्यः तव अनुग्रहम् अवदत्, हे अग्ने वीर्यस्य सूनो, सः दूरस्थः अपि श्रूयते। सः अश्वैः सह पोषणं वहन् ददाति, दिव्यानि दिनानि रक्षया शोभयति। गृहस्थे, उपवेशने, शृणु नः, हे अग्ने; अमृतत्वस्य शीघ्ररथं युञ्जस्व। देवपुत्र्यौ उभे लोक्ये अस्मभ्यं आनय; अत्र नः देवताभ्यः दूरे मा कुरु। यदा अपि एषा सभा उदेति, हे अग्ने, देवेषु दिव्यः, पूज्यः पूजनीयश्च; यानि अपि धना वितरिष्यसि, हे स्वयम्भू, अस्मासु अत्र समृद्धिं वितर। अग्निः सर्वाः उषसः अन्वगच्छत्, सः प्रथमः जातवेदाः दिवान् अन्वगच्छत्। सः सूर्यस्य रश्मीन्, उषसः, अन्वगच्छत्, स्वर्गं पृथिवीं च प्रविशत्। अग्निः सर्वाः उषसः प्रकाशयामास, सः प्रथमः जातवेदाः दिवान् प्रकाशयामास। सः सूर्यस्य बहून् रश्मीन् वितन्वन्, स्वर्गं पृथिवीं च विस्तारयामास। आदौ स्वर्गः पृथिवी च सत्येन प्रसिद्धे अभवताम्, सत्यम् उच्चस्ते। यदा देवः मर्त्यान् यजमानान् करोति, सः पुरोहितः उपविशत्, प्राणं वहन्। देवः, सत्येन देवांश् अतिशयन्, प्रथमः बुद्धिमान्, अस्माकं हविः वहति। धूमध्वजः, ज्वलनः, दीप्तः, सौम्यः, नित्यः पुरोहितः, वाचि श्रेष्ठः। उभे अपि वः वर्धनाय अहम् स्तौमि, हे आपः, घृतलेपिते। स्वर्ग पृथिवी, शृणुतं, हे उभे लोक्ये। यदा देवाः दिवा जीवनस्य पथम् अन्वेष्टुम् इच्छन्ति, तदा पितरः अस्मान् मधुना पुनन्तु। अमृतं देवस्य, यत् सुरभिण्या जातं, पृथिव्याम् त्वया धार्यते। सर्वे देवाः तव यज्ञवाचं अनुगच्छन्ति, यदा त्वम् दिव्यम् घृतं दुहसे। कः राजा अस्मान् अधिगृह्णाति, कदा सः आगमिष्यति? किं व्रतम् अस्माभिः कृतम्, कः जानाति? मित्रः अपि यजमानः देवांश् आवहति; स्तोत्रं न गच्छति, तथापि बलम् अस्ति। दुष्टबुद्धिः अत्र अमृतत्वस्य नाम्नः दूरं भूयात्, चिह्नैः भूषितः, यो नानारूपः भवति; हे अग्ने, यः यमं शुभेन मनसा चिन्तयति, तं शीघ्रं रक्ष, मा विचालय। यत्र देवाः सभायाम् आनन्दन्ते, विवस्वतः उपवेशने ते स्थिताः; सूर्ये प्रकाशम् स्थापयामासुः, तस्य चतुर्दिशं सदैव गच्छन्ति दीप्तरश्मयः। यत्र देवाः चिन्तायाम् विचरन्ति, तस्य अधः स्वरूपं वयं न जानिम; मित्रः, अर्यमन्, सविता, वरुणः अत्र अस्माकं कृते वदन्तु, निर्दोषाः। हे मित्राणि, वयं प्रार्थनां शक्रस्य कृते इच्छामः, वज्रिणः; वीर्यवन्तं, महाबलिनं तम् स्तौमः। त्वया बलात् ख्यातिः, हे वृत्रहन्, वृत्रवधेन; दानैः, हे महादानिन्, त्वं पूजकान् अतिशेषः। यथा हलः, त्वं न विश्राम्यसि पृथिव्याम् सञ्चलन्; वतः महान्तः अत्र अस्माकम् उपरि वातयन्तु; मित्रः, वरुणः, अग्निः युक्ताः, वनं न दाहयन्तु। तम् कीर्तिमन्तं, गूढं, जनानां राजानम्, भयङ्करम्, बलवन्तम् स्तौमः; स्तुयमानः, हे रुद्र, पूजकाय सौम्यः भव; अन्ये त्वया सेनया निहन्यन्ताम्, न वयम्। यजमानाः सरस्वतीम् आह्वयन्ति; यज्ञे, प्रयत्नेन, सरस्वतीम् आह्वयन्ति; पुण्यकर्माणः सरस्वतीम् आह्वयन्ति; सरस्वती पूजकाय वाञ्छितं वरं ददातु। पितरः सरस्वतीम् आह्वयन्ति, ये दानैः यज्ञे सेवां कुर्वन्ति; ते अस्मिन् कुशे उपविश्य, हृष्यन्ति; हे पापरहिते, अस्मभ्यं अन्नं प्रयच्छ। हे सरस्वति, रथवाहिनि, स्तोत्रैः स्वबलैः च रमयन्ती, पितृभिः सह; अत्र पूजकाय सहस्रगुणं अन्नं धनं च ददातु। अधमाः, उन्नताः, मध्ये स्थिताः च पितरः, सोमपाः, उत्थायन्तु; ये प्राणेन गताः, निष्पापाः, सत्यविदः—ते पितरः हविषि अस्मान् पालयन्तु। अहम् विद्वान् पितॄन् प्रज्ञावन्तः, विष्णोः अपत्यं च क्रमं च; ये कुशे उपविष्टाः, स्वबलैः सोमपानं कुर्वन्ति—ते पितरः अत्र सुमनसः आगच्छन्तु। नमः अद्य पितृभ्यः—पूर्वेभ्यः, परेभ्यः, ये गताः; ये पृथिव्यां प्रतिष्ठिताः, अथवा बहुप्रजाः दिशासु। मातलिः काव्यैः सह, यमः अङ्गिरोभिः, बृहस्पतिः ऋक्वभिः बलवांश्च; ये देवैः संवर्धिताः, ये देवाः च—ते पितरः हविषि अस्मान् पालयन्तु। एतत् वा मधुरम्, एतत् मधु, एतत् बलवत्, एतत् रसंयुक्तम्; यः एतत् पिबति, हे इन्द्र, सः संग्रामेषु न विजित्यते। यः दूरं गतः, महान्तं मार्गं अतीत्य, नानापथं अन्वेक्ष्य; तम् यमं राजानं, जनानां संग्रहीतारं, विवस्वतः पुत्रं हविषा पूजय। यमः प्रथमम् अस्माकम् मार्गं अन्वविन्दत्; एषः लोकः न अपहर्तव्यः; यत्र अस्माकं पितरः, प्रेताः, गताः, ते धर्मजाः, तेनैव मार्गेण। हे पितरः, कुशे उपविष्टाः, समीपं सहायेन आगच्छन्तु; एतानि हविः अस्माकं युष्मभ्यं समर्पितम्—प्रतिगृह्णीत। सुमनसः आगच्छन्तु, आरोग्यं, पापरहितत्वं च अस्मभ्यं ददातु। दक्षिणजानुना उपविष्टाः, सर्वे देवाः एतत् हविः प्रतिगृह्णन्तु; पितरः किञ्चिद् अपि न हिंसन्तु, यद् मानवस्य दोषम् अकरिष्म। त्वष्टा दुहितरं पतिं करोति; तेन सर्वं विश्वम् एकीकृतम्। यमस्य माता, आलिङ्गिता, विवस्वतः भार्या भूत्वा, महिम्ना अदृश्यता। गच्छ, गच्छ, प्राचीनान् पन्थान् येन पितरः गताः। तत्र यमं वरुणं च पश्यसि, उभौ राजानौ, स्वदेशे हृष्यन्तौ। गच्छ, गच्छ, सर्वतः विहर; अस्य लोकं पितरः तस्मै कृतवन्तः। दिवाभिः, आपोभिः, रात्रिभिः च, स्पष्टं यमः तस्मै विश्रामस्थानं ददाति। तेजसा त्वाम् प्रज्वालयामः, तेजसा त्वाम् प्रज्वालयामः। हे दीप्त, पितरः अत्र हविषि, यज्ञे आनय। प्रभया त्वाम् प्रज्वालयामः, प्रभया त्वाम् प्रज्वालयामः। हे प्रभामन्, प्रभावतः पितरः अत्र हविषि, यज्ञे आनय। अङ्गिरसः, अस्माकं पितरः, नवग्वाः, अथर्वणः, भृगवः, सोमवन्तः—एतेषां यज्ञीयानां सुमनसः, अनुकम्पायाम् अस्मान् स्थापयन्तु। अत्र, यम, यज्ञीयैः अङ्गिरोभिः आगच्छ, बहुरूपैः सह अत्र रमस्व। विवस्वन्तम्, तव पितरं, आह्वये; अस्मिन कुशे उपविश। एतत् कुशं मा आरोह, हे यम, किन्तु अङ्गिरोभिः पितृभिः सह संयोगं कुरु। त्वां, हे राजन्, मुनिभिः रचिताः स्तोत्राणि आनयन्तु; अस्मिन हविषि हृष्य। अत्र ते गता, दिवः उच्चान् गता; विजयीवन्तः, पन्थेव, अङ्गिरसः दिवं गतवन्तः।