जयः अस्माकं, प्रबलता अस्माकं, समृद्धिः अस्माकं, तेजः अस्माकं, ब्रह्म अस्माकं, स्वर्गः अस्माकं, यज्ञः अस्माकं, पशवः अस्माकं, प्रजाः अस्माकं, वीराः अस्माकं। अतः, वयं एषं, एतस्य वंशजं, तस्य पुत्रं, यं कञ्चन, पृथक् स्थापयामः। स न बन्धनानि स्वर्गभूम्योः मोचयेत्। जयः अस्माकं, प्रबलता अस्माकं, समृद्धिः अस्माकं, तेजः अस्माकं, ब्रह्म अस्माकं, स्वर्गः अस्माकं, यज्ञः अस्माकं, पशवः अस्माकं, प्रजाः अस्माकं, वीराः अस्माकं। अतः, वयं एषं, एतस्य वंशजं, तस्य पुत्रं, यं कञ्चन, पृथक् स्थापयामः। स न बन्धनानि इन्द्राग्न्योः मोचयेत्। जयः अस्माकं, प्रबलता अस्माकं, समृद्धिः अस्माकं, तेजः अस्माकं, ब्रह्म अस्माकं, स्वर्गः अस्माकं, यज्ञः अस्माकं, पशवः अस्माकं, प्रजाः अस्माकं, वीराः अस्माकं। अतः, वयं एषं, एतस्य वंशजं, तस्य पुत्रं, यं कञ्चन, पृथक् स्थापयामः। स न बन्धनानि मित्रवरुणयोः मोचयेत्। जयः अस्माकं, प्रबलता अस्माकं, समृद्धिः अस्माकं, तेजः अस्माकं, ब्रह्म अस्माकं, स्वर्गः अस्माकं, यज्ञः अस्माकं, पशवः अस्माकं, प्रजाः अस्माकं, वीराः अस्माकं। अतः, वयं एषं, एतस्य वंशजं, तस्य पुत्रं, यं कञ्चन, पृथक् स्थापयामः। स न बन्धनानि राजा वरुणस्य मोचयेत्। जयः अस्माकं, प्रबलता अस्माकं, समृद्धिः अस्माकं, तेजः अस्माकं, ब्रह्म अस्माकं, स्वर्गः अस्माकं, यज्ञः अस्माकं, पशवः अस्माकं, प्रजाः अस्माकं, वीराः अस्माकं। जयः अस्माकं, प्रबलता अस्माकं। सर्वाणि युद्धानि, वैराणि, अस्मात् दूरं नयन्तु। तथा अग्निः, तथा सोमः, तथा पूषा अब्रुवन्—"त्वं धर्मलोकात् न पतिष्यसि।" वयं स्वर्गं प्राप्ताः, वयं ज्योतिः प्राप्ताः, वयं सूर्यस्य तेजः संनद्धाः। यज्ञः धनाय समृद्धः भवतु; अहं धनं विजयेयम्, अहं धनवान् स्याम्; धनं मयि स्थापय। हे मित्र, अहं त्वया सह मित्रत्वं वृणोमि; बहून् विशाला अपि समुद्रान् अतीत्य, प्राज्ञः पितुः वंशजं, दीप्तिमन्तं, पृथिव्याम् सेतुं स्थापयेत्। स न तव मित्रः, यः एतत् मित्रत्वं न इच्छति, यः विविधरूपः भवति; महत्त्वस्य पुत्राः, असुरवीराः, गगनस्य धारकाः, ते विश्वे प्रसिद्धाः। अमृताः अपि त्वां, एकं दृश्यं मर्त्यं, इच्छन्ति; तव मनः अस्मासु न स्थापय, न अस्माकं शरीरं हर्तुम् इच्छ, हे यौवनमते। यद् पूर्वं अकरवाम, तत् इदानीं न कुर्याम; सत्यम् उक्त्वा, असत्यं न आलिङ्गेयम्; गन्धर्वः जलासु अस्ति, कन्या अपि—एषः अस्माकं परमबन्धः, एषः अस्माकं स्नेहः। गर्भे, अस्माकं जनिता दम्पती, पत्न्यः च पत्युः; देवः त्वष्टा, बहुरूपः सविता; तस्य नियमं कश्चन न भङ्क्ति, पृथिवी च द्यौः तस्य पात्रं जानन्ति। कः अद्य गायः सत्यम् युक्त्वा योजयति, बलवान्, दीप्तिमान्, दीर्घायुः? ते समीपे, हृदये, आनन्दं ददन्ति—यः तेषां सेवा पूर्णं करोति, स जीवति। कः अस्य प्रथमं दिवसं जानाति? कः तं पश्यति? कः इह उद्घोषयितुं शक्नोति? मित्रवरुणयोः महाविस्तारः—मानुषस्य उत्पत्तिं कथं ब्रूयाम्? यमस्य भगिनी यमं इच्छति, तेन सह गर्भे मिलित्वा, शयितुम्; पतिं इच्छन्ती पत्न्यः इव, शरीरं एकत्र कर्तुम् अभिलषति, किन्तु स विछिन्नः, रथचक्रं मार्गे इव। एते न तिष्ठन्ति, न उपविष्टाः; देवस्य गुप्तदूताः, इह विचरन्ति। त्वं अन्येन सह गच्छ, यः तव प्रियः, तेन विछिद्य, रथचक्रं मार्गात् इव। रात्रिः दिवा च अस्माकं अनुग्रहम् दत्ताम्; सूर्यचक्षुः पुनः पुनः अस्मान् मिमीतु; दिनरात्र्योः, पृथिवी-द्यौः बन्धुभिः संयुक्ते—यमी यमात् पृथक्ता। गच्छ, उत्तरपीढीषु, यत्र पत्न्यः प्रजाः जनयन्ति; वृषभस्य भुजं आलिङ्ग्य, पतिं अन्विच्छ, हे शुभे, यथेष्टम्। कः भ्राता यदि स निर्बलः? कः भगिनी यदि दुर्भाग्यं आगच्छति? यदि अहं एतस्मिन् पापं अकरवम्, तद् मया वहामि; तव शरीरं मम शरीरं रक्ष। अहं तव रक्षकः नास्मि, हे यमी, न तव शरीरं संयुक्तवान्; अन्येन सह सुखं अन्विच्छ, न भ्रातृणा, हे शुभे—स एतत् न इच्छति। न अहं तव शरीरं संयुक्तवान्; यदि भगिनी समीपं यान्ति, तद् पापं इति जनाः वदन्ति; एषा चिन्ता, एषा भावना मम नास्ति—यद् भ्राता भगिन्या सह शयीत। हा हा, हे यम, अहं तव मनः वा हृदयं न प्राप्तवान्; अन्यः, सहचरः, जन्मे तव आलिङ्गितवान्, लता वृक्षं यथा। अन्याः महिलाः, हे यमी, तव संयोगे तव आलिङ्गन्ति, लता वृक्षं यथा। तव मनः तया इच्छतु, तस्या मनः त्वां इच्छतु; तयोः मध्ये सौम्यं स्नेहं स्थापय। कवयः त्रिः छन्दांसि रचयन्ति, अनेकानि रूपाणि, सर्वदर्शिनं दृष्ट्वा; आपः, वाताः, ओषधयः, सर्वे एकस्मिन् लोके स्थिताः। वृषभः मह्याय दुदुहे, प्रयत्नेन दिव्याः आपः; अदितेः शक्तिमान्, अप्राप्य पुत्रः। वरुणः सर्वं जानाति, बुद्ध्या; ऋतून् यजते, योग्यः इव। गन्धर्वी च स्त्री च, नदीस्वरेण अस्माकं मनः रक्षेताम्। इच्छितेषु मध्ये, अदितिः अस्मान् स्थापयतु; भ्राता, ज्येष्ठः, प्रथमं वदति। सा, दीप्तिमती, शुभा, कीर्तिमती, मनवः कृते जाग्रति, प्रकाशं वहन्ती। जाग्रतः जाग्रतम् अनुयान्ति, अग्निं उत्पादयन्ति, ऋत्विकं यज्ञाय। ततः तद् बिन्दु, शोभनं, प्रज्ञानवान्, शक्तिमान् गरुडः, यज्ञे दीप्तिमान् भवति। यदा आर्याः उत्तमं अग्निं ऋत्विकं वृण्वन्ति, तदा प्रज्ञा जायते। स सदा आनन्दितः, यवेन पोषितः, हविः द्वारा; अग्निः, मानवऋत्विकः, आत्मयाज्यः। यदा प्रेरितः स्तोत्रं गायति, त्वं बहुं पुरस्कारं दत्तवन्। उत्तिष्ठन्तु, हे पितरः, पतिः आगच्छति; स भाग्यं अन्विच्छति, रम्यायाः हृदयं इच्छति। अग्निः यज्ञं विवेचयति, निरीक्षते; शक्तिमान् जाग्रति, चेतना चिन्तायाः कम्पते। यः मर्त्यः तव अनुग्रहम् अग्नये, वीर्यपुत्र, उद्घोषितवान्, स दूरं श्रुतः। पोषणं अश्वैः वहन्, दत्त्वा, स दिव्यं दिनं संरक्षणेन भूषयति। श्रुणु, हे अग्ने, गृहे, आसने; अमृतस्य शीघ्रं रथं योजय। देवकन्ये, द्वे लोक्ये, अस्मान् आनय; वयं देवात् इह दूरं न स्याम्। यदा एषा सभा उद्भवति, हे अग्ने, देवेषु दिव्यः, पूज्यः, यजनीयः; यानि धनानि त्वं वितरति, हे स्वयम्भू, अस्माकं अत्र समृद्धं भागं दत्त। अग्निः सर्वाः उषाः अनुयाति, स प्रथमः, जन्मज्ञः, दिनान् अनुयाति। स सूर्यरश्मिं, उषाः, अनुयाति, स्वर्गभूम्यौ प्रविशति। अग्निः सर्वाः उषाः प्रकाशयति, स प्रथमः, जन्मज्ञः, दिनान् प्रकाशयति। स सूर्यस्य बहु रश्मिं प्रसारयति, स्वर्गभूम्यौ विस्तारितवान्। स्वर्गभूम्यौ, आदौ, सत्येन, प्रसिद्धे, सत्यम् उक्त्वा। यदा देवः मर्त्यान् यजनं कारयति, स ऋत्विक् उपविशति, प्रतिमुखः, श्वासं आनयन्। देवः, देवात् सत्येन अधिकः, प्रथमः, प्रज्ञः, यजनं आनयति। धूमध्वजः, दीप्तिमान्, उज्ज्वलः, सौम्यः, नित्यः ऋत्विक्, वाचि श्रेष्ठः। अहं युवां स्तोमि, वृद्धये, हे आपः, घृतसिक्ताः; स्वर्गभूम्यौ, शृणुतं, हे द्वे लोक्ये। यदा देवाः दिनेन जीवितपथं अन्विच्छन्, पितरः अस्मान् मधुना अत्र पुनः पोषयन्तु।