मम हृदयम् अशोकम्, अहम् विशालः, गोष्ठस्य क्षेत्रम्, समुद्रः, धर्मे प्रतिष्ठितः। धनस्य नाभिः, समानानां नाभिः भवेयम्। त्वम् आसनम्, पात्रम्, मृत्युषु अमृतः। मम प्राणः मा निर्गच्छतु, मम अपानः मा विहाय मां गच्छतु। दिवसम् सूर्यः पातु, पृथिवीं अग्निः, अन्तरिक्षम् वायुः, मनुष्येषु यमः, भूमिषु सरस्वती पातु। मम प्राणः अपानः मा नष्टौ, जनेषु मा अपाक्रिय। सर्वाः शुभाः प्रभाताः सन्ध्याः, सर्वाणि आपः, सर्वाः सभाः उपभुज्यन्ताम्। त्वम् शाक्वरी, त्वम् पशवः; मित्रः वरुणः मा विहाय मां गच्छेताम्; मम प्राणः अपानः, अग्निः कौशलम् ददातु। शयने तव उत्पत्तिम् वयं जानिमः, त्वम् यमस्य पुत्रः, दूतः; त्वम् समाप्तिः, त्वम् मृत्युः। एवं त्वाम् जानिमः, हे शयने, दुःस्वप्नात् नः पालय। शयने तव उत्पत्तिम् वयं जानिमः, त्वम् निरृत्याः पुत्रः, यमस्य दूतः; त्वम् समाप्तिः, त्वम् मृत्युः। एवं त्वाम् जानिमः, हे शयने, दुःस्वप्नात् नः पालय। शयने तव उत्पत्तिम् वयं जानिमः, त्वम् अभूत्याः पुत्रः, यमस्य दूतः; त्वम् समाप्तिः, त्वम् मृत्युः। एवं त्वाम् जानिमः, हे शयने, दुःस्वप्नात् नः पालय। शयने तव उत्पत्तिम् वयं जानिमः, त्वम् निर्भूत्याः पुत्रः, यमस्य दूतः; त्वम् समाप्तिः, त्वम् मृत्युः। एवं त्वाम् जानिमः, हे शयने, दुःस्वप्नात् नः पालय। स्वप्ने तव उत्पत्तिम् वयं जानिमः, त्वम् पराजयस्य पुत्रः, यमस्य दूतः; त्वम् समाप्तिः, त्वम् मृत्युः। एवं त्वाम् जानिमः, हे स्वप्ने, दुःस्वप्नात् नः पालय। स्वप्ने तव उत्पत्तिम् वयं जानिमः, त्वम् देवतानां अपत्यस्य पुत्रः, यमस्य दूतः; त्वम् समाप्तिः, त्वम् मृत्युः। एवं त्वाम् जानिमः, हे स्वप्ने, दुःस्वप्नात् नः पालय। अद्य वयं विजिताः, अद्य उपविष्टाः, अद्य दोषात् विमुक्ताः। यस्मात् दुःस्वप्नात् वयं बिभेम, तत् नश्यतु। यत् द्वेष्यम्, यत् शप्तम्, तत् नः दूरं नय। यम् वयं द्वेष्मः, यः नः द्वेष्टि, तस्मै एतत् प्रेष्यताम्। देवी उषाः वाचम् अनुव्रता, वाच् उषाम् अनुव्रता। उषःपतिः वाचःपतिम् अनुव्रतः, वाचःपतिः उषःपतिम् अनुव्रतः। तस्य दुःसंगिनः, दुष्प्रवाचः शीघ्रगाः, तं दूरं नयन्तु। कुम्भिकाः, दुषिकाः, पियकाः। जाग्रतः स्वप्नेषु पापम्, सुप्तस्य स्वप्नेषु पापम्। मायायाः बन्धनानि, मूढानां चित्तानि, दरिद्राणां कामाः, इह मा पुनः आगच्छन्तु। देवाः, हे अग्ने, तस्य तद् दूरं नयन्तु, यथा वृकः पङ्गुं न अनर्हम् हरति। एतेन अहम् तम् पापेन हन्मि, विनाशेन हन्मि, नाशेन हन्मि, पराजयेन हन्मि, बन्धनेन हन्मि, तमसि हन्मि। देवदूतानां भीषणैः, तीक्ष्णैः दूतैः, तम् प्रेषयामि। तम् वैश्वानरस्य मुखयोः स्थापयामि। एवं सा तम् खादतु। यः नः द्वेष्टि, तस्य आत्मा तम् द्वेष्यात्; यम् वयं द्वेष्मः, तस्य आत्मा तम् द्वेष्यात्। आकाशात्, पृथिव्याः, अन्तरिक्षात्, निर्द्वेषम् वितराम। वयं सुविनीताः, सुस्पष्टदृष्टयः स्याम। एतत् अहम् तस्य वंशजस्य, तस्य पुत्रस्य, दुःस्वप्नम् अपोहामि। यत् अहम् उपागच्छं, यत् सायम् आचरितम्, यत् पूर्वरात्रे आचरितम्, यत् जाग्रतः, यत् सुप्तस्य, यत् दिवा, यत् रात्रौ आचरितम्, यत् अहम् प्रतिदिनम् उपागच्छं, तस्मात् अहम् तं रक्षेयम्, तस्मै दया कुर्याम्। तम् हन्य, तस्मिन् रम्य, तस्य पृष्ठम् अपि शृणु। स जीवन् मा भवेत्, तस्य प्राणः निर्गच्छतु। जयः अस्माकम्, विक्रान्तिः अस्माकम्, मृत्युः अस्माकम्, तेजः अस्माकम्, ब्रह्म अस्माकम्, स्वर्गः अस्माकम्, यज्ञः अस्माकम्, पशवः अस्माकम्, प्रजाः अस्माकम्, वीराः अस्माकम्। जयः अस्माकम्, विक्रान्तिः अस्माकम्, मृत्युः अस्माकम्, तेजः अस्माकम्, ब्रह्म अस्माकम्, स्वर्गः अस्माकम्, यज्ञः अस्माकम्, पशवः अस्माकम्, प्रजाः अस्माकम्, वीराः अस्माकम्। अतः, तं वंशजम्, तस्य पुत्रम् वितराम। स न विनाशबन्धनात् विमुक्तः भवेत्।