शृणुत, धर्मप्रियाः, अथर्ववेदस्य मन्त्राणां पवित्रां कथाम् एकत्र संनिबद्धां सम्यग् निवेदयामि। कदाचित्, बलिष्ठः मृगः चत्वारिभिः पादैः त्वां अन्वगच्छत्, तस्य शृङ्गे तदस्ति यद् हृदि संस्थितस्य क्षेत्रियस्य भेषजम्। यत् चतुर्भिः कोणैः यथावद् आवृतं प्रकाशितम्, तेन वयं सर्वं क्षेत्रियं तव अङ्गेभ्यः विनाशयामः। ये दिवि स्थिताः, सौभग्यवते, तारा इति नाम्ना विचरन्ति, ते त्वत्तः क्षेत्रियस्य अधः ऊर्ध्वं बन्धनं विमुञ्चन्तु। आपः हि भेषज्याः, आपः रोगनाशन्याः, आपः सर्वस्य भेषजम्; ताः त्वां क्षेत्रियात् विमोचयन्तु। यत् त्वयि प्रहारात् क्षेत्रियं जातम्, तस्य भेषजं अहं वेद्मि; तव क्षेत्रियं नाशयामि। तारा अपगमने, उषसाम् अपगमने च, सर्वं अमंगलं अस्मद् वियन्तु, क्षेत्रियं च अपाक्रियताम्। ततः, मित्रः ऋतुभिः सह आगच्छतु, भासाभिः पृथिवीं सम्यक् व्यवस्थितां करोतु; अनन्तरं वरुणः, वायुः, अग्निश्च अस्मभ्यं महद् सुरक्षितं क्षेत्रं स्थापयन्तु। धाता, रतिः, सविता चैतत् स्वीकुर्युः; इन्द्रः त्वष्टा च मम वाचं प्रीयन्ताम्; अदितिं देवमातरं वीराणां श्रेयसीं स्वजनेषु आह्वयामि। सोमं प्रेरयन्तं श्रद्धया आह्वयामि, च उत्तरस्यां दिशि सर्वानादित्यांश्च; एष अग्निः स्वजनैः दीर्घं प्रदीप्तः, ये अविरोधिनः तेन प्रज्वालितः। अत्रैव त्वं तिष्ठ, अन्यत्र मा गाः; सः पशुपालकः पोषणस्य स्वामी आगतः; तस्य कामाय, सर्वे यूयं देवाः, इच्छन्तः, समागच्छत। युष्माकं मनांसि, संकल्पाः, क्रियाश्च एकत्वं यान्तु, अहं नमामि; ये पृथग्भूताः, तान् अहं संयोजयामि। मम मनसा अहं वः मनांसि गृह्णामि; मम चिन्ता वः चिन्ताः अनुगच्छति; वः हृदयानि मम वशे स्थापयामि, वः पन्थानः मम अनुगच्छन्तु। द्यौः पितरः, पृथिवी माता हलस्य शरस्य च; यथा देवैः संयुक्ते, तथा आपः पुनः तौ संयुञ्जन्तु। ये न शेकुः धारयितुम्, तान् मनुः उपबभ्रमे; अहं शुष्कशाखाम् अपि फलिनीं करोमि, यथा गावः स्तनं दुह्यन्ते। पिङ्गलया सूत्रेण खृगलः बध्यते; तत्र कुशलाः श्रावस्युं, शुष्मं, काबवं, वध्रिं च दृढं कुर्वन्तु। येन श्रावस्यवः चलन्ति, यथा देवाः असुरमायया; बन्धुरा च काबवः कपिवत्, मलिनः इव। अहिताय अहं त्वां निन्दामि, काबवं मलिनं करिष्यामि; अश्वहीनरथवत्, शापैः युष्मान् प्रेषयामि। शतम् विष्कन्धाः पृथिव्याम् विततानि; तेषु युष्मान् अग्रे उद्धृतवन्तः, रत्नं विष्कन्धमलिनं। सा प्रथमा आसीत् या जाग्रति, सा यमस्य धेनुः अभवत्; सा पयस्विनी अस्मभ्यं उत्तमं समृद्धिं ददातु। या देवैः प्रीयते, रात्रिः गवां रूपेण आगच्छन्ती; सा संवत्सरस्य पत्नी, अस्माकं शुभा भवतु। या संवत्सरस्य प्रतिरूपत्वेन, रात्रिः इति पूज्यते; सा अस्मभ्यं दीर्घायुषः सन्ततिं ददातु, धनसंपद् योजयतु। एषा सा या प्रथमा उषसां मध्ये प्रविशति; तस्यां महाशक्तयः वसन्ति, सा नवसुतानां माता, विजयिनी वधूः। वनस्य शिलाः शब्दं कुर्वन्त्यः संवत्सरस्य हविः समर्पयन्ति; अष्टम्यां रात्रौ वयं धनवन्तः, सुतसमृद्धा, वीर्यवन्तः भवेम। इडायाः गृहं घृतसमृद्धं, जातवेदः, हविः गृहाण; सप्तसु विविधेषु पशुषु, तेषां प्रीतिर्मयि अस्तु। पोषणे वृद्धौ च, हे रात्रे, वयं देवानां प्रिये स्याम; पूर्णे स्रुचे, पुनः आपूर्णे, त्वं प्रस्कन्द; सर्वान् यज्ञान् आस्वाद्य, अस्मभ्यं अन्नं बलं च वह। एष संवत्सरः आगतः, अष्टम्यां रात्रौ तव अधिपः; अस्मभ्यं दीर्घायुषः सन्ततिं ददातु, धनसमृद्ध्या योजयतु। ऋतून्, तेषां अधिपतीन्, ऋतवः, संवत्सरांश्च अहं पूजयामि; मासान् संवत्सरांश्च भूतानां नाथाय। ऋतुभ्यः, ऋतुभ्यः, मासेभ्यः, संवत्सरेभ्यश्च; धात्रे, विधात्रे, समृद्धये, भूतानां नाथाय अहं पूजयामि। इडया, घृताहव्या, वयं देवान् पूजयामः; गोसमृद्धानि, लोभवर्जितानि गृहानि प्रविशेम। अष्टम्यां रात्रौ, तपसा तप्ते, महद् गर्भं, इन्द्रं, ससृजे; तेन देवाः शत्रून् अजयन्, सः दस्यूनां हन्ता, बलस्य स्वामी अभवत्। प्रजापतेः दुहिता, इन्द्रसोमयोः जाता, अस्माकं कामान् पूरय, हविः गृहाण। अहं त्वां हविषा आयुषे मोचयामि, विदितात् राजरोगाच्च; यदि ग्रहः एनं गृहीतवान्, तस्मात् इन्द्राग्नी मोचयेताम्। यदि तस्य आयुः पृथिव्यां स्थितम्, अथवा गतम्, अथवा मृत्यवे समीपस्थः, तं अहं विनाशस्य अङ्कात् शतं शरदः अप्रस्पृष्टं पुनरानयामि। सहस्रचक्षुषा, शतबलिना, शतायुषा हविषा एनं आनीय; यथा इन्द्रः तं शरदः नयति, सर्वं अमंगलं अतिक्रम्य। शतम् शरदः जीव, वर्धस्व; शतम् हेमन्तान्, शतम् वसन्तान्। इन्द्रः, अग्निः, सविता, बृहस्पतिश्च शतायुषा हविषा त्वां नयन्तु। प्राणाः प्रविशन्तु, यथा गवां वत्साः गोष्ठं यान्ति; अन्याः मृत्यवः अपसर्पन्तु, ये शतम् अन्ये इति कथ्यन्ते। अत्रैव स्थातव्यं, प्राणौ, इतस्तः मा गच्छतम्; अस्य अङ्गानि शरीरं च पुनर्यौवनं नयताम्। त्वां अहं वार्धके स्थापयामि; शुभा वार्धका त्वां नयतु; अन्याः मृत्यवः अपसर्पन्तु, ये शतम् अन्ये इति कथ्यन्ते। वार्धक्यं त्वां बद्धवान्, यथा धेनुः रज्ज्वा बद्धा; या मृत्युर्जन्मनि त्वाम् बद्धवती, तस्याः बन्धात् बृहस्पतिः त्वां सत्यबाहुभिः मोचयत्। इह अहं दृढं गृहम् स्थापयामि, सुरक्षितं, घृतं स्रवत्; अस्मिन् गृहे, हे गृहे, सर्वे वीराः, कुलीनाः, अखिला अपि त्वया सह वसन्तु। इति, मन्त्राणां पवित्रा कथा, ऋषिभिः प्रतिपादिता, एकीकृत्या निवेदिता।