यः तु विदुषा वृात्येन अनुमतिः न लभ्यते, तस्य यज्ञार्पणं यदि करोति, स न पितृणां मार्गं जानाति, न देवतानां मार्गं च। स देवेषु अनार्पितानां मध्ये वीर्यतमः भवति। यः वृात्यविदुषा सम्यक् विमुक्तः न स्यात्, तस्य अस्मिन् लोके निवासः नास्ति। यः तु एवं विद्वान् वृात्यं अतिथिं स्वगृहे एकरात्रं वासयति, स पृथिव्यां सर्वान् पुण्यलोकान् अवाप्नोति। यदि द्वितीयं रात्रिं वासयति, स अन्तरिक्षस्थं पुण्यलोकं प्राप्नोति। यदि तृतीयं रात्रिं वासयति, दिवि पुण्यलोकं लभते। यदि चतुर्थं रात्रिं वासयति, स सर्वेषां पुण्यलोकानां श्रेष्ठं प्राप्नोति। यदि अनन्तरात्रं वासयति, स अनन्तान् पुण्यलोकान् अवाप्नोति। यदि वृात्यब्रु नाम्ना अवृात्यः अतिथिः गृहे आगच्छति, तं आनीयेत्, न च आनीयेत्। अस्मै देवतायै अहं जलं याचामि; एषा देवता वासं कुर्यात्; अहं परिसंवृत्य परिसंवृत्य एषां देवतां रक्षामि। यः एवं वेद, स तस्य देवतायां एव यज्ञं करोति। यदा स पूर्वदिशं प्रति गतवान्, वायुसैन्यरूपः भूत्वा, मनः अन्नभोजी कृतवान्; मनसा अन्नभोज्ये अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा दक्षिणदिशं प्रति गतवान्, इन्द्ररूपः भूत्वा, बलं अन्नभोजी कृतवान्; बलया अन्नभोज्ये अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा पश्चिमदिशं प्रति गतवान्, वरुणराजरूपः भूत्वा, आपः अन्नभोज्याः कृताः; आपोऽन्नभोज्ये अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा उत्तरदिशं प्रति गतवान्, सोमराजः सप्तर्षिभिः सह भूत्वा, हविः अन्नभोज्यं कृतवान्; हविषा अन्नभोज्ये अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा स्थाणुदिशं प्रति गतवान्, विष्णुरूपः भूत्वा, विराड् अन्नभोज्यं कृतवान्; विराड् अन्नभोज्ये अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा पशुषु गतवान्, रुद्ररूपः भूत्वा, ओषधयः अन्नभोज्याः कृताः; ओषधिभिः अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा पितृषु गतवान्, यमराजरूपः भूत्वा, स्वधा अन्नभोज्यं कृतवान्; स्वधया अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा मनुष्यान् मध्ये अग्निरूपः भूत्वा, "स्वाहा" शब्दं उच्चारयन्, अन्नध्वनिं कृतवान्; "स्वाहा" शब्देन अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा ऊर्ध्वदिशं प्रति बृहस्पतिर्भूत्वा, "वषट्" शब्दं उच्चारयन्, अन्नध्वनिं कृतवान्; "वषट्" शब्देन अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा देवेषु ईशानरूपः भूत्वा, "मन्यु" शब्दं उच्चारयन्, अन्नध्वनिं कृतवान्; "मन्यु" शब्देन अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा प्रजापतिरूपः भूत्वा, प्राणं उच्चारयन्, अन्नध्वनिं कृतवान्; प्राणेन अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। यदा परमेष्ठिरूपः भूत्वा, ब्रह्म उच्चारयन्, अन्नध्वनिं कृतवान्; ब्रह्मणा अन्नं भक्ष्यते—यः एवं वेद। तस्य वृात्यस्य सप्त प्राणाः, सप्त अपानाः, सप्त व्यानाः सन्ति। तस्य प्रथमः प्राणः ऊर्ध्व नाम्ना, स अग्निः। द्वितीयः प्राणः प्रौढ नाम्ना, स आदित्यः। तृतीयः प्राणः अभ्यूड्ह नाम्ना, स चन्द्रः। चतुर्थः प्राणः विभू नाम्ना, स पवमानः। पञ्चमः प्राणः योनिः नाम्ना, आपः। षष्ठः प्राणः प्रिय नाम्ना, पशवः। सप्तमः प्राणः अपरिमित नाम्ना, प्राणीः। तस्य प्रथमः अपानः पूर्णमासी। द्वितीयः अपानः अष्टका। तृतीयः अपानः सामावस्या। चतुर्थः अपानः श्रद्धा। पञ्चमः पादः दीक्षा। षष्ठः पादः यज्ञः। एवं विदुषां वृात्यस्य महिमा अनन्तः, तस्य सम्पर्के पुण्यलोकाः लभ्यन्ते, तस्य प्राणापानादिभिः सर्वं जगत् संयोजितम् अस्ति।