सः वृात्यः संवत्सरमेकं सम्यगुत्तिष्ठन् स्थितवान्। तं देवा ऊचुः—"व्रात्य, किमर्थं तिष्ठसि?" सः प्रत्युवाच—"आसनं मे आनयन्तु।" तस्मै वृात्याय देवाःासनं समर्पितवन्तः। तस्यासनोपकरणस्य ग्रीष्मः वसन्तश्च द्वे पादौ, शरद्वा वर्षाश्च द्वे पादौ अभवताम्। अग्रे बृहद् रथन्तरं च संस्थापितम्, पार्श्वयोः यज्ञायज्ञीयं वामदेवश्च। ऋचः अग्रसूत्राणि अभवन्, यजूंषि तिर्यक्सूत्राणि। वेदः तस्य आवरणं, ब्रह्म उपधानीयं। साम्नः आसनम्, उद्गीथः उपस्थानम्। तस्मिन्नेव वृात्यः आसनं आरोहति स्म। तस्मै दिव्यानि भूतानि अश्वा अभवन्, संकल्पाः, कामाः, सर्वाणि भूतानि च तस्य परिचारकाः अभवन्। एवं यः एवं वेद, तस्य सर्वाणि भूतानि परिचारकत्वं प्राप्नुवन्ति। सः निश्चलां दिशं प्रति प्रवव्राज। पृथिवी, अग्निः, ओषधयः, वृक्षाः, अरण्यवृक्षाः, तृणानि च तं अन्वयन्। एवं यः एवं वेद, सः पृथिव्यै, अग्नये, ओषधीभ्यः, वृक्षेभ्यः, अरण्यवृक्षेभ्यः, तृणेभ्यश्च प्रियं निवासस्थानं भवति। सः ऊर्ध्वां दिशं प्रति प्रवव्राज। सत्यम्, ऋतम्, सूर्यः, चन्द्रमाः, नक्षत्राणि च तं अन्वयन्। एवं यः एवं वेद, सः सत्यस्य, ऋतस्य, सूर्यस्य, चन्द्रमसः, नक्षत्राणां च प्रियं निवासस्थानं भवति। सः परां दिशं प्रति प्रवव्राज। ऋचः, साम्नि, यजूंषि, ब्रह्म च तं अन्वयन्। एवं यः एवं वेद, स ऋग्भ्यः, साम्नः, यजुषः, ब्रह्मणश्च प्रियं निवासस्थानं भवति। सः महिमा वृक्षत्वं गत्वा पृथिव्याः अन्तं प्राप्तवान्, सागरत्वं च अभवत्। प्रजापतिः, परमेष्ठी, पिता, पितामहः, आपः, श्रद्धा, वृष्टित्वं प्राप्त्वा तं परितः पर्यगच्छन्। यः एवं वेद, तं आपः गच्छन्ति, श्रद्धा गच्छति, वृष्टिः गच्छति। श्रद्धा, यज्ञः, लोको, अन्नं, अन्नादः च तं परितः परिक्रामन्ति स्म। सः अधिपतित्वं कृत्वा क्षत्रियं ससर्ज। सः जनान्, स्वबान्धवान्, अन्नं, अन्नाद्यं च अतिक्राम्य स्थितवान्। एवं यः एवं वेद, सः जनानां, स्वबान्धवानां, अन्नस्य, अन्नाद्यस्य च प्रियं निवासस्थानं भवति। सः जनानां मध्ये विचचार। सभा, समितिः, सेना, सुरा च तं अन्वयन्। एवं यः एवं वेद, सः सभायाः, समितेः, सेनायाः, सुरायाश्च प्रियं निवासस्थानं भवति। यदि वृात्यः एवं वेदित्वा राज्ञः गृहे अतिथिः इव आगच्छेत्, सः आत्मनः अपि अधिकं तं संमानयेत्; एवं क्षत्रस्य तेजो न हीयते, राज्यं न हीयते। तस्मात् ब्रह्म च क्षत्रं च उत्थाय ऊचतुः—"कः जनान् प्रविशेत्?" तदा ऊचुः—"ब्रह्म बृहस्पतिरूपेण प्रविशतु, क्षत्रं तु इन्द्ररूपेण।" तस्मात् ब्रह्म बृहस्पतिरूपेण, क्षत्रं इन्द्ररूपेण प्रविष्टवन्तौ। एषा पृथिवी बृहस्पतिः, द्यौः इन्द्रः। एष अग्निः ब्रह्म, सः सूर्यः क्षत्रम्। ब्रह्म तं प्रति गच्छति, सः ब्रह्मणा दीप्तिमान् भवति, यः एवं वेद—पृथिवीं बृहस्पतिं, अग्निं ब्रह्म। इन्द्रः तं प्रति गच्छति, सः बलयुक्तः भवति, यः एवं वेद—सूर्यं क्षत्रं, द्यां इन्द्रम्। यदि वृात्यः एवं वेदित्वा गृहम् अतिथिरूपेण आगच्छेत्, सः स्वयमेव तं उपगच्छेत्, एवं वदेत्—"व्रात्य, कुत्र आगतः? व्रात्याय आपः स्यु:। व्रात्यः तृप्यतु। व्रात्य, यथा इच्छसि तथा अस्तु। व्रात्य, यथा कामयसि तथा अस्तु। व्रात्य, यथा संकल्पयसि तथा अस्तु।" यदि तं पृच्छेत्—"व्रात्य, कुत्र आसीः?"—एतेन तस्य देवयानः पन्थाः निरुद्धः। यदि वदेत्—"व्रात्य, आपः!"—एतेन तस्य आपः निरुद्धाः। यदि वदेत्—"व्रात्य, तृप्यस्व!"—एतेन तस्य प्राणः वृद्धिं गच्छति। यदि वदेत्—"व्रात्य, यथा इच्छसि तथा अस्तु!"—एतेन तस्य प्रियतमं दत्तम्। यः एवं वेद, सः प्रियतमं प्राप्नोति, प्रियतमेभ्यः प्रियः भवति। यदि वदेत्—"व्रात्य, यथा कामयसि तथा अस्तु!"—एतेन तस्य ऐश्वर्यम् दत्तम्।