पूषन्, सा या कन्या, तां शुभतमं स्थानं यत्र नराः बीजं वपन्ति, तत्र नय। या या उरू न दुर्बला भवति, या न स्रंसते, तस्याः बलेन बद्धां वयं बन्धनं त्यजेम। वरः स्वस्य पत्न्याः हस्तं गृहीत्वा जघने स्थापयतु, हर्षपूर्णेन मनसा ताम आलिङ्गयतु। अत्रैव, सन्तानोत्पत्तौ प्रमुदितौ भवेताम्, सविता चिरं जीवितं ददातु। प्रजापतिः युवयोः सन्तानं जनयतु, अहोरात्रे आर्यम्णा सह संयोगं कुर्याताम्। वयं पतिगृहं निर्भयम् प्रविशेम, द्विपदां चतुष्पदां मध्ये कल्याणं प्राप्नुयाम। एषा या वधूवस्त्रं, यद् देवैः मनुना सह दत्तम्, सा वध्वाः वासः, वरस्य च वसनम्। यः कश्चन तद् विदुषे ब्राह्मणाय ददाति, स शय्यायाः राक्षसां च पापं च अपाकरोति। ब्राह्मणस्य यः भागः मया दत्तः, वधूवस्त्रं, वध्वा वासः च—युवां समं बृहस्पतिना इन्द्रेण च ब्राह्मणाय दत्तं कुरुतम्। सुखे विवाहशय्यायाम् एकत्र हास्यमानौ, महत्त्वे प्रमुदितौ, युवां रक्षितौ, उत्तमपुत्रौ, उत्तमगृहस्थौ भूत्वा, शुभः प्रभातान् पश्येताम्। नूतनवस्त्रधरौ, सुरभिसुगन्धौ, सम्यक् अलङ्कृतौ, जीवन्तौ उत्थाय प्रभातान् पश्येताम्। विहगः अण्डात् मुक्तवत्, सर्वपापेभ्यः विमुक्तौ भूयाताम्। द्योश्च पृथिव्यौ सुशोभिते, सौम्यचेतने, महाव्रते, सप्त दिव्याः आपः प्रवहन्ति—ता अस्मान् पापेभ्यः विमोचयन्तु। सूर्याय, देवेषु, मित्राय, वरुणाय, ये च सत्त्वविदः, तेषां नमः अर्पितम्। यः कश्चन अनुष्ठानं विना अपि अङ्गानि पूरयामास, स एव संयोजकः, बन्धकः, बहुदानः मघवान्, यः नष्टं पुनः स्थापयति। अस्माकं तमः—कृष्णं, पिङ्गलम्, रक्तं—अपसृतम्। यत् किञ्चिद् दाहजन्यं व्याधि अस्ति, तत् यूपे स्थापयामि। विवाहपीठे यावन्ति पापानि, यावन्ति वरुणस्य पाशाः, यावन्ति असिद्धयः, तानि यूपे स्थापयामि। मम या अङ्गानि अतिप्रियानि, तानि वस्त्रैः भूषितानि सन्तु; वृक्ष, तस्याः पुरतः अधोवस्त्रं सज्जय, यथा नः न आपत्तिः स्यात्। यावन्ति अन्तानि, सूत्राणि, तन्तवः, ओतप्रोतं, यानि च तन्तूनि, तानि पत्निभिः विन्यस्तं वस्त्रं शुभेन ताम् स्पृशतु। एता उज्ज्वलाः कन्याः, पितृलोकात् पतिं प्रति यान्त्यः, दीक्षां विमुक्ताः—स्वाहा। बृहस्पतिना निर्मितं, सर्वैः देवैः पोषितं, या तेजस् गावः प्रविष्टम्, तेन एतां रचयामः। बृहस्पतिना निर्मितं, सर्वैः देवैः पोषितं, या प्रभा गावः प्रविष्टा, तेन एतां रचयामः। बृहस्पतिना निर्मितं, सर्वैः देवैः पोषितं, या बलं गावः प्रविष्टम्, तेन एतां रचयामः। बृहस्पतिना निर्मितं, सर्वैः देवैः पोषितं, या कीर्तिः गावः प्रविष्टा, तेन एतां रचयामः। बृहस्पतिना निर्मितं, सर्वैः देवैः पोषितं, या क्षीरं गावः प्रविष्टम्, तेन एतां रचयामः। बृहस्पतिना निर्मितं, सर्वैः देवैः पोषितं, या सारः गावः प्रविष्टः, तेन एतां रचयामः। यदि एते दीर्घकेशाः गृहस्थाः विकलाः रोदनात् पापं कुर्वन्ति, तस्मात् पापात् अग्निः सविता च त्वां विमोचयेताम्। यदि तव दुहिताः विकीर्णकेशाः गृहं मध्ये रुदन्ती पापं कुर्यात्, तस्मात् पापात् अग्निः सविता च त्वां विमोचयेताम्। यदि भगिन्यः युवत्यः वा गृहं मध्ये विकलाः रुदन्त्यः पापं कुर्युः, तस्मात् पापात् अग्निः सविता च विमोचयेताम्। यदि दुष्कृतैः तव सन्ततौ, पशुषु, गृहे वा किञ्चित् पापं कृतम्, तस्मात् पापात् अग्निः सविता च विमोचयेताम्। एषा स्त्री, या पितृगृहात् गन्तुं प्रवृत्ता, इति वदति—मम पतिः दीर्घायुष्मान्, शतं शरदान् जीवतु। हे इन्द्र, अत्र, दम्पत्योः कलहं चक्रवाकवत् दूरं कुरु, तौ सन्तानसम्पन्नौ सर्वं जीवनं सुखेन अनुयाताम्। यत् किञ्चित् दुष्कृतं, मलिनता, शय्यायाम्, आसने, विवाहे, स्नाने वा, तद् वयं परित्यजामः। यत् किञ्चित् पापं, दोषः, विवाहे, वहने वा, तद् सम्भलस्य कंबले शुद्धयामः, पापं निष्कासयामः। सम्भलस्य कंबले दोषं निष्कृत्य, पापं शुद्ध्वा, वयं यज्ञयोग्याः, शुद्धाः अभवाम, दीर्घायुषः प्राप्नुमः। एष शतशल्यः कृत्रिमः कंटकः—तम् अपाकुरु, केशेभ्यः मलिनतां निष्कुरु, शिरसः अपवित्रतां निष्कुरु। अस्याः प्रत्येकं अङ्गात् रोगं अपसारयामः; स पृथिवीं, देवान्, द्यां, अन्तरिक्षं, आपः, यमं, पितॄन् वा न गच्छेत्; हे अग्ने, एष दोषः न गच्छतु। त्वां पृथिव्याः सारेण, ओषधीनां सारेण, सन्तत्याः च वित्तस्य च सारेण संयोजयामि; एवं संयुक्तौ, अस्मिन् बले स्थिरौ भूयाताम्। अहं साम, त्वं ऋक्; अहं द्यौः, त्वं पृथिवी; एवं अत्र संयोक्त्वा सन्तानं जनयाव। नौकाः सन्तानं धारयन्तु, दानशीलाः पुत्रान् जनयन्तु; महान् बललाभाय अनयोरन्योन्यं अहिंसन्त्यौ जीवेताम्। ये पितरः वधूम् अपश्यन्, ते आगच्छन्ति तां नेतुं; तैः एषा वधूः, पत्नीत्वेन, सन्तानसम्पन्नं शरणं प्राप्नुयात्। ये पूर्वे, मेखलया बद्धाः, अत्रैव सन्तानं वित्तं च दत्त्वा, गच्छन्ति, तस्यै मार्गे नेतुं, सा तेजस्विनी, उत्तमसन्ततिः, तान् अतिक्रामतु। उत्तिष्ठ, उत्तिष्ठ सम्यक्, शतं शरदान् दीर्घायुष्या जागृहि; गृहं गच्छ गृहपत्नी भव; सविता चिरं जीवितं ददातु। एवं विवाहकथायाः अन्ते, ब्राह्मणः जातमात्रः व्रात्यः आसीत्, स प्रजापतिम् उपेयाय। प्रजापतिः स्वे आत्मनि हिरण्यम् अपश्यत्, तद् स उत्पादयत्।