एषा वधूः शुभा अस्ति। सर्वे मिलित्वा ताम् पश्यन्तु, तस्यै सौभाग्यं ददतु, अशुभं च दूरं कुर्युः। याः युवतयः कष्टसंतुष्टाः, याः वृद्धाः अपि, तासां तेजः अस्यै दत्तं भवतु, तासां अशुभं दूरं गच्छतु। सुवर्णमयं आच्छादनं यत्र सर्वरूपाणि सन्ति, तत् आनयन्तु। सवितुः कन्या सूर्याः महत् सौभाग्याय आरोहतु। स्मितचित्तया शय्यां आरोहतु, अत्र पतये पुत्रान् जनयतु। इन्द्राण्याः इव प्रकाशं धारयन्ती, प्रभाते जागरिता भवतु। आदौ देवाः निवृत्ताः, पत्न्यः शरीरैः स्पर्शं कृतवन्तः। हे नारी, सूर्यः इव अनेकवर्णा भूत्वा, महाश्रिया, पुत्रवत्, अत्र पत्या सह एकीभव। विश्वावसुः उत्थाय, तव पूजां कुर्मः। पूर्वजेषु बन्धून् अन्वेषय, पतितः यः अस्ति, तव भागः तेन सह जात्या अस्ति, तद् विद्धि। अप्सरसः हविः सूर्यस्य मध्ये रमन्ति। तव मूलं गच्छ, तेषु; तुभ्यं नमः, गन्धर्वस्य अनुमत्याः त्वां प्रेषयामि। गन्धर्वाय नमः, तुभ्यं नमः; भामाय च चक्षुषे नमः। विश्वावसुः, मन्त्रेण त्वां वन्दामः; वधूः, अप्सरसः सह गच्छतु। धनसमृद्ध्या शुभचेतसः भवेम, हर्षं कुर्मः; गन्धर्वं आह्वयेम। देवः परमं स्थानं प्राप्तः, जीवितस्य नूतनत्वं यत्र, तत्र आगच्छाम। माता पिता बीजदातृभ्यः वधूं प्रेषयन्तु; पुरुषः स्त्रीसहितः विवाहशय्यायाम् स्थापयतु। अत्र पुत्रान् जनय, धनसमृद्ध्या वर्धस्व। पूषन्, ताम् शुभतमं स्थलं नय, यत्र पुरुषाः बीजं रोपयन्ति। या स्त्री बलीया, या न शिथिलयति, तस्या बन्धनं दूरं कुर्याम। तस्याः हस्तं गृह्य, जघन्ये स्थापय; हर्षपूर्णहृदया पत्नीं आलिङ्ग्य। अत्र उत्सवेन पुत्रान् सृजेताम्, सवितुः दीर्घायु ददातु। प्रजापतिः पुत्रान् सृजतु, दिनरात्र्यः आर्यमणेन संयोजयन्तु। पत्युः लोकं निर्भयम् आगच्छाम, द्विपद् चतुष्पदेषु कल्याणं दत्तु। एषा वधूवस्त्रं, देवैः मनुना च दत्तं, वधूः च वधूवरस्य वस्त्रं अस्ति। यः विदुषे ब्राह्मणाय ददाति, सः राक्षसान् अशुभं च शय्यायाः दूरं करोति। ब्राह्मणस्य भागः मम दत्तः, वधूवस्त्रं, वधूः च वस्त्रं—युवां सम्मत्य ब्राह्मणाय दत्तं कुरुतं, बृहस्पतिः इन्द्रेण सह। सुखशय्यायां बद्धौ, हास्यपूर्णौ, महिमा आनन्देन; युवां रक्षितौ, उत्तमपुत्रौ, उत्तमगृहस्थौ भवेताम्, प्रभाते जीवेताम्। नूतनवस्त्रधारिणी, सुगन्धिता, सुश्रृता, जीवन्ती प्रभाते उत्थाय। अण्डात् पक्षिणी इव, सर्वपापात् विमुक्ता भवतु। दिवौ पृथिवी अलङ्कृते, शुभचिन्तने, महाव्रते; सप्त दिव्यजलानि प्रवृत्तानि—ते पापात् विमोचयन्तु। सूर्याय, देवेषु, मित्राय वरुणाय; ये सत्प्रज्ञाः, तेषां नमः अर्पितम्। यः, कर्मविना अपि, अङ्गानि योजयति, सः संयोजकः, बन्धकः, मघवान्, बहुदाता, नष्टं पुनः स्थापयति। अस्माकं तमः दूरं गच्छतु—कृष्णं, पीतं, रक्तं। यत् दाहरोगः अत्र अस्ति, तं यूपे स्थापयामि। यावन्ति दुष्कृतानि विवाहस्थले, यावन्ति वरुणस्य बन्धनानि, यावन्ति विफलानि अत्र, तानि यूपे स्थापयामि। मम प्रियतमं शरीरं वस्त्रैः अलङ्कृतं भवतु; वृक्षः, तस्यै अग्रे अधोवस्त्रं सज्जयतु, यथा न हानिः भवेत्। यावन्ति अन्तानि, तन्तवः, ऊर्ध्वः, तिर्यक्, यत्र यार्न्, पत्न्यः यत् वस्त्रं ववन्ति, तद् शुभेन ताम् स्पृशतु। दीप्तयः कन्याः पितृलोकात् पत्युः समीपं गच्छन्ति, दीक्षा त्यक्ता—स्वाहा। बृहस्पतिना सृजिता, सर्वदेवैः पोषिता, या तेजः गाः प्रविष्टं, तेन ताम् निर्मिमः। बृहस्पतिना सृजिता, सर्वदेवैः पोषिता, या दीप्तिः गाः प्रविष्टा, तेन ताम् निर्मिमः। बृहस्पतिना सृजिता, सर्वदेवैः पोषिता, या बलं गाः प्रविष्टं, तेन ताम् निर्मिमः। बृहस्पतिना सृजिता, सर्वदेवैः पोषिता, या कीर्ति: गाः प्रविष्टा, तेन ताम् निर्मिमः। बृहस्पतिना सृजिता, सर्वदेवैः पोषिता, या क्षीरं गाः प्रविष्टं, तेन ताम् निर्मिमः। बृहस्पतिना सृजिता, सर्वदेवैः पोषिता, या सारः गाः प्रविष्टः, तेन ताम् निर्मिमः। यदि गृहे दीर्घकेशाः जनाः, तेषां अशान्त्या, रुदनं कृत्वा, दोषं कुर्युः, अग्निः सविता च तं पापं विमोचयतु। यदि तव कन्या विकीर्णकेशा गृहं रुदति, तस्याः रुदनात् दोषं कुर्यात्, अग्निः सविता च तं पापं विमोचयतु। यदि भगिन्यः वा युवतयः गृहे अशान्त्या रुदन्ति, दोषं कुर्युः, अग्निः सविता च तं पापं विमोचयतु। यत् दुष्कृतं तव सन्ततौ, पशुषु, गृहे वा, अग्निः सविता च तं पापं विमोचयतु। एषा स्त्री गृहतः निर्गम्य वदति—मम पत्युः दीर्घायुर्भवतु, शतं शरदः जीवतु। हे इन्द्र, अत्र दम्पत्योः कलहं दूरं कुरु, चक्रवाकयोः इव; तौ पुत्रैः युक्तौ सर्वं जीवनं रमेताम्। यत् दोषं, यत् मलिनं, शय्यायां वा, आसने वा, यत् कर्मदोषं विवाहे वा स्नाने वा, तत् परित्यजामः। यत् दुष्कृतं, यत् कल्मषं, विवाहे वा, प्रस्थाने वा, तत् सम्भलस्य कम्बले शुद्धी कुर्यामः; पापं निष्कासयामः। सम्भलस्य कम्बले मलं निष्कृत्य, पापं शुद्ध्वा, यज्ञार्हाः, शुद्धाः अभवाम, दीर्घायुः प्राप्तुं यत्नं कुर्मः।