आगच्छ, सौम्ये, भगिन्याः शत्रुत्वात् विमुक्ता, पशूनां कल्याणी, सुष्ठु-नेत्री, तेजस्विनी, फलवती, पुत्रवती, भगिन्यः कामयमाना, अस्मिन्गृहेऽग्नौ उपविश। त्वं किमर्थं उत्तिष्ठसि, किमिच्छन्ती अत्र आगता? अहं त्वां तव स्वगृहात् निर्गच्छन्तीं जयामि। एषा गृहः रिक्तः, निरृतिः, त्वया बद्धः; उत्तिष्ठ, गच्छ, अत्र मा स्थाः। यदि वधूः पूर्वं गृहाग्निं न समर्चयेत्, तर्हि सा प्रथमं सरस्वत्यै पितृभ्यश्च नमस्कुर्यात्। एषा रक्षां, एषं कवचं, अहं अस्यै स्त्रियै प्रसारयामि। सिनीवाली जातु, भगस्य प्रियतमे वसतु। यदा त्वं काशां स्थापयसि, चर्म च प्रसारयसि, तदा सा कन्या, या पतिं लभते, उत्तमपुत्रैः वर्धताम्। रक्ते चर्मणि काशां प्रसारय; तत्र उपविश्य, सा उत्तमपुत्रैः अस्मिन्ग्नौ सम्यगर्चयतु। चर्मणि आरोह, अग्नेः समीपे उपविश; अयं देवः सर्वान् रक्षांसि नाशयति। अत्र, अस्मै पतये पुत्रान् जनय; उत्तमं स्थानं प्राप्नुहि, अयं तव पुत्रो भवतु। नानारूपाः गावः जाताः मातुः पार्श्वे तिष्ठन्तु। शुभायासीन, एषमग्निं पूजय, देवांश्च अलङ्कुरु, हे सौपत्नी। शुभा भूत्वा, गृहान् प्रविश; पतये प्रिया, श्वश्रुषे सौम्या भव। श्वशुराय सौम्या, सर्वेषां जनानां सौम्या, तेषां श्रेयसे सौम्या भव। एषा वधूः शुभा; समागच्छत, एनां पश्यन्तु। अस्यै सौभग्यम् दत्त, अमङ्गलं च दूरं कुरुत। याः युवत्यः दुःप्रसाद्याः, अपि च या वृद्धाः, तासां तेजः अस्यै दत्तं, तासां च अमङ्गलं दूरं कृतम्। सुवर्णवस्त्रं आनय, सर्वरूपधारिणम्। सूर्यां, सवितुः कन्यां, महत् सौभग्याय आरोहतु। हृष्टचित्तया शय्यां आरोह; अत्र, अस्मै पतये पुत्रान् जनय। इन्द्राणिव प्रकाशं धारयन्ती, प्रबुद्धा भव, उषसः आगमने जागरय। प्रथमं देवाः निवृत्ताः; पत्न्यः परस्परं गात्रैः स्पृष्टवन्तः। हे स्त्रि, सूर्यवत् नानारूपा, महत्तेजस्विनी, फलवती भूत्वा, अत्र पत्या सह संयुज्यस्व। विश्वावसुः उत्तिष्ठतु; वयं तव वन्दनं कुर्मः। तव बन्धून् पितृभ्यः अन्विच्छ, यो निपातितः; तेन सह तव भागः जातः—एतत् विद्धि। अप्सरसः हविर्भागे सूर्यस्य च मध्ये रमन्ते। तत्रैव स्वस्थानं गच्छ; तुभ्यं नमः, गन्धर्वस्य अनुमत्यै त्वां प्रेषयामि। गन्धर्वाय नमः, तुभ्यं नमः; भामाय, चक्षुषे च नमः। हे विश्वावसुः, मन्त्रेण वन्दामः; हे वधू, अप्सराभिः सह गच्छ। वयं धन्यचित्ताः स्याम, हृष्याम; गन्धर्वं आह्वयाम। स देवः उत्तमं स्थानं प्राप्तः; वयं तत्र आगताः यत्र जीवितं पुनरुद्भवति। माता च पिता, बीजदातारौ, वधूं प्रेषयेताम्; यथा नरः स्त्रियै सह, एवं विवाहशय्यायां स्थापयेताम्। अत्र, पुत्रान् जनय, वित्ते च वर्धस्व। पूषन्, ताम् अत्युत्तमं स्थानं नय, यत्र नराः बीजं वपन्ति। या यस्याः ऊरू न दुर्बलौ, या न मुञ्चति—तस्याः बन्धनं वयम् अपाकुर्याम। तस्याः हस्तं गृह्णीयात्, ऊरू उपरि स्थापयेत्; हृष्टचित्तेन भार्यां आलिङ्गयेत्। अत्र, सुतान् सृजतं, हृष्यन्तौ; सविता दीर्घायुः ददातु। प्रजापतिः पुत्रान् जनयतु; अह्निश्च रात्रिश्च आर्यम्णा युगपत् संयुज्येताम्। पतिलोकं विना दुःखं प्रविशेम; द्विपदेषु चतुष्पदेषु च कल्याणं प्राप्नुयाम। एषा वध्वाः वासः, देवैः मनुना सह दत्तः, वध्वाः वासः, वरस्य च वासः। यः विदुषे ब्राह्मणाय ददाति, स शय्यायाः रक्षांसि अमङ्गलं च अपाकरोति। ब्राह्मणस्य यः भागः मया दत्तः, वध्वाः वासः, वधूवस्त्रं च—युवां सहमतौ, बृहस्पतिना, इन्द्रेण च, ब्राह्मणाय दत्तं कुरुतम्। सुखशय्यायाम् बद्धौ, हास्यन्तौ, महत्त्वे हृष्यन्तौ—युवां सुसंरक्षितौ, उत्तमपुत्रौ, उत्तमगृहस्थौ भूत्वा, दीर्घकालं प्रातःकालं पश्येताम्। नूतनवस्त्रैः आवृत्य, सुगन्धिभिः, सुसज्जितौ, प्रबुद्धौ, प्रातःकालं पश्येताम्। यथा पक्षी अण्डात् विमुक्तः, एवं सर्वपापेभ्यः विमुक्तौ भवेताम्। दिवं च पृथिवीं, अलङ्कृतौ, शुभचिन्तकौ, महाव्रतौ; सप्त दिव्याः आपः प्रवृत्ताः—ते नः पापात् विमोचयन्तु। सूर्याय, देवेभ्यः, मित्राय, वरुणाय; ये सन्ति सत्तायाः प्राज्ञाः, तेषां नमः अकरवम्। यः, विना विधिना अपि, एकदा अङ्गेषु समर्थनं अकरोत्—स एव संयोजकः, बन्धकः, बहुदानः मघवान्, नष्टं पुनः स्थापयति। अस्माकं तमः अपाक्रमतु—कृष्णं, पीतम्, रक्तं च। यद् इदं दाहजन्यं दुःखं अस्ति, तत् यूपे स्थापयामि। यावन्ति पापानि विवाहशय्यायाम्, यावन्ति वरुणस्य पाशाः, यावन्ति अपलानि च अत्र, तानि सर्वाणि यूपे स्थापयामि। यद् मम अङ्गं प्रियतमं, तत् वासोभिः अलङ्कृतं भवतु; हे वृक्ष, अग्रे अधोवस्त्रं संप्रयच्छ, यथा नः किञ्चिदपि दुःखं न स्यात्। यावन्ति अन्तानि, तन्तवः, तन्तुवायः, यद् यद् सूत्रं च अस्ति—या पत्न्यः वस्त्रं विविण्वति, तेन शुभेन सा स्पृश्यताम्। एता दीप्ताः कन्याः, पितृलोकात् पतिं प्रति प्रयान्त्यः, दीक्षां विमोचयन्ति—स्वाहा। बृहस्पतिना सृष्टं, सर्वैः देवैः पोषितं, या तेजस् गावः प्रविष्टम्—तेन एनां निर्मिमः। बृहस्पतिना सृष्टं, सर्वैः देवैः पोषितं, या दीप्तिः गावः प्रविष्टा—तेन एनां निर्मिमः। बृहस्पतिना सृष्टं, सर्वैः देवैः पोषितं, या बलं गावः प्रविष्टं—तेन एनां निर्मिमः। बृहस्पतिना सृष्टं, सर्वैः देवैः पोषितं, या कीर्तिः गावः प्रविष्टा—तेन एनां निर्मिमः। बृहस्पतिना सृष्टं, सर्वैः देवैः पोषितं, या पयः गावः प्रविष्टम्—तेन एनां निर्मिमः।