स्म तं मार्गं वयम् वृणीमहे, सुलभं श्रेयस्करं च, येन वीरः कदापि न विनश्यति, परधनमपि प्राप्नोति। शृणुत, हे नराः, तद् यथाविधि, येन वरदायिनीं शुभां प्राप्त्वा, युवां दम्पती सुखमश्नुयाताम्। गन्धर्वाः, अप्सरसो देवाः च ये वृक्षेषु वसन्ति, ते अस्यै वध्वै शुभं कुर्वन्तु, न तामनिष्टं कुर्वन्तु यदा सा नवगृहं यास्यति। ये च जना रोगान् वहन्ति, वध्वाः अनुयायिनः, तान् पूज्याः देवाः तेषां स्वस्थानं नयन्तु। ये च छद्मस्थाः चौराः दम्पत्योः हिंसां चिन्वन्ति, ते दूरं पलायन्तां यदा युवां कटिनं स्थानं सुरक्षितं तरथः। ब्रह्मवाक्येन, गृहैः, सौम्यदृष्ट्या, सख्येन च अहं वध्वः रथं युञ्जे। यत् किंचित् बद्धं, नानारूपं च अस्ति, तत् सविता पतिभ्यः सुखकरं करोतु। सौम्या स्त्री गृहमागताऽस्ति; स्रष्टा अस्यै अयं स्थानं न्यधात्। आर्यमा, भगः, अश्विनौ, प्रजापतिश्च, अस्यै सन्ततिं समृद्धिं च ददतु। स्वात्मना युक्ता या कुलवती स्त्री, सा अत्र आगच्छतु; पतिः तस्यां बीजं वपतु। सा तुभ्यं पुत्रान् जनयतु, स्तनाभ्यां पयो वृष्णः सारं च वहन्ती। त्वं स्थिरा भव, अत्र महिम्ना युक्ता, विष्णुवत्, हे सरस्वति। सिनीवाली जातु, भगस्य प्रीतौ वसन्ती। उन्नीयतां तरङ्गः, सः मृदुं स्पृशतु; हे आपः, बन्धनानि विमुच्यन्ताम्। न दुष्कृत्, न मत्सरी, न प्राणघातकः, अस्मान् हिंसतु। सौम्यया दृष्ट्या, द्वेषरहितया, शुभया, प्रीत्या, सुसंस्कृता या गृहात् आगच्छति, सा, पुत्रान् भ्रातृपत्नीश्च इच्छन्ती, तव सुखं चिन्वन्ती, आगच्छतु। भ्रातृपत्नीद्वेषरहिते, पशुषु शुभे, सुसंस्कृते, तेजस्विनि, पुत्रवती, भ्रातृपत्नीश्च इच्छन्ती, अयं गृहाग्निं समाश्रित्य, सौम्ये, उपविश। किमर्थं त्वं उत्तिष्ठसि, किं इच्छसि, अत्र आगच्छन्ती? अहं त्वां विजित्य, स्वगृहात् नयामि। अयं गृहः रिक्तः, हे निरृति, त्वया बद्धः; उत्तिष्ठ, गच्छ, अत्र मा स्थाः। यदि वधूः पूर्वं गृह्यग्निं न पूजितवती, तर्हि सा प्रथमं सरस्वत्यै पितृभ्यश्च नमस्कुर्यात्। एषा रक्षां, एषा कवचं, अहं अस्यै स्त्रियै प्रसारयामि। सिनीवाली जातु, भगस्य प्रीतौ वसन्ती। यदा त्वं कुशं शय्यां च प्रसारयसि, तदा सा कन्या, पतिं लभमाना, सन्ततिना वर्धताम्। लोहितचर्मणि कुशं प्रसार्य, तत्र उपविश्य, सन्ततिना, अयं अग्निं पूजयतु। चर्मणि आरोह, अग्नेसमीपे उपविश; अयं देवः सर्वान् रक्षांसि नाशयति। अत्र, अस्मै पतये, पुत्रान् जनय; उत्तमं पदं प्राप्नुहि, अयं तव पुत्रोऽस्तु। नानारूपा गाः, जाताः, मातुः समीपे तिष्ठन्तु। शुभे, अत्र उपविश, अयं अग्निं पूजय, देवान् भूषय, हे सौपत्नि। शुभा, समुत्तीर्णा, गृहान् प्रविश; पतिसंयुक्ता, श्वशुरे प्रियं कुरु। श्वश्र्व्यां सौम्या, सर्वेषु गृहेषु प्रविश। श्वशुरभ्यां सौम्या, पतौ सौम्या, गृहेषु सौम्या; सर्वेषां जनानां सौम्या, तेषां समृद्ध्यै सौम्या भव। एषा वधूः शुभा; समागच्छत, एनां पश्यत। अस्यै सौभाग्यं दत्त, अमङ्गलं अपाकुरुत। या युवत्यः दुष्प्रसाद्याः, वृद्धाश्चात्र, तासां तेजः अस्यै दत्तं, अमङ्गलं अपाकृतं च भवतु। हे हिरण्मयी वसन, सर्वरूपधारिणि, आनय। सूर्याः, सवितुः दुहिता, महत् सौभाग्याय आरोहतु। हर्षेण चित्तेन शय्यामारुह; अत्र, अस्मै पतये, पुत्रान् जनय। इन्द्राणीव प्रकाशं धारयन्ती, जागरूकत्वेन प्रातः समुत्थाय। देवाः आरम्भे निवृत्ताः; पत्न्यः परस्परं शरीरेण स्पृष्ट्वाः। हे स्त्रि, सूर्यवत् नानारूपा, महिम्ना युक्ता, पुत्रवती, अत्र पत्या संयोगं कुरु। उत्तिष्ठ, हे विश्वावसु; वयं त्वां प्रणमामः, पूजयामश्च। पूर्वजेषु स्वबान्धवान् अन्विष्य, ये पतिताः, तेषु तव भागः जात्या अस्ति—इति विद्धि। अप्सरासः हविर्भागे, सूर्यस्य च मध्ये, रमन्ते। स्वस्थानं गच्छ, तेषां समीपं; तुभ्यं नमः, गन्धर्वस्य अनुमत्याऽपि त्वां प्रेषयामि। नमो गन्धर्वाय, नमस्तुभ्यं; नमो भामाय, चक्षुषे च। हे विश्वावसु, ब्रह्मवाक्येन त्वां वन्दामः; वधूः, अप्सराभिः सह गच्छ। वयं धनसमृद्ध्या सुमनसः स्याम, हृष्टाः च; गन्धर्वं आह्वयाम। देवः उत्तमं पदं प्राप्तः; वयं तत्र आगता यत्र जीवनं पुनरुत्पद्यते। माता पिता च बीजदातारौ, वधूं प्रेषयेताम्; यथा नरः स्त्रियं शय्यामारोपयति। अत्र, त्वं पुत्रान् जनय, धन्याः भूयाः। हे पूषन्, ताम् उत्तमं स्थानं नय, यत्र नराः बीजं वपन्ति। या यस्याः ऊरू न दुर्बला, या न मुञ्चति, तस्याः बन्धनं वयं विसृजामः, या दृढा अस्ति। तस्याः हस्तं गृह्णीयात्, ऊरौ स्थापयेत्; हर्षेण भार्यां आलिङ्ग्य, अत्र पुत्रान् जनयेताम्, प्रमुदितौ; सविता दीर्घायुष्मान् करोतु। प्रजापतिः पुत्रान् जनयतु, दिवा-नक्तं आर्यम्णा सह संयुज्येताम्। वयं पतिलोकं अमङ्गलरहिताः प्रविशेम; द्विपदेषु चतुष्पदेषु च कल्याणं प्राप्नुयाम। एषः वधूवसनः, देवैः मनुना सह दत्तः, वध्वाः वसनं, वरस्य च वसनम्। यः ब्राह्मणाय ददाति, सः रक्षांसि, अमङ्गलं च शय्यात् अपाकरोति। ब्राह्मणस्य भागः मया दत्तः, वधूवसनं, वध्वाः वसनं च—युवां, सहमतौ, ब्रह्मणि, बृहस्पतिना, इन्द्रेण च, दत्तं कुरुत। सुखशय्यायाम् उपविष्टौ, हास्ययुक्तौ, प्रमुदितौ, महिम्ना युक्तौ—युवां रक्षितौ, सुतौ, गृहस्थौ, दीर्घायुषी, उषसः पश्येताम्। नूतनवस्त्रधारिणौ, सुरभिसुगन्धिनौ, सुसज्जितौ, जीवन्तौ, प्रभाते उषसः पश्येताम्। अण्डात् पक्षिरिव, सर्वपापेभ्यः विमुक्तौ भवेताम्। द्यावा पृथिवी, भूषिते, सुमनस्के, महाव्रते च; सप्त दिव्याः आपः प्रवृत्ताः—ते अस्मान् पापात् विमुञ्चन्तु। सूर्याय, देवेषु, मित्रवरुणयोः, ये सन्ति सत्त्वविदः, तेषां नमस्करोमि। यः, अपि अक्रतुना, एकदा अङ्गानि धारयामास, स एव संयोजकः, बन्धकः, बहुदायिन् मघवान्, नष्टं पुनः स्थापयति।