एवं किल, कन्याया विवाहसमये, वरः श्रद्धया समाहितः स्वपत्नीं प्रति मंगलकामनां समर्पयति—"एषा स्त्री मम सौभाग्यवती भूयात्, बृहस्पतिः त्वां मम दद्यात्; मया सह पत्या पुत्रानुत्पाद्य शरदः शतं जीवावहै।" तदा त्वष्टा, बृहस्पतेः प्रज्ञया प्रेरितः, शोभनं वस्त्रं निर्माय, तेन सविता भगश्च, सूर्येव, एतां स्त्रियमपत्यैः समाच्छादयेताम्। इन्द्राग्नी, द्यावापृथिवी, मातरिश्वा, मित्रावरुणौ, भग, अश्विनौ, बृहस्पतिः, मरुतः, ब्रह्मा, सोमश्च—एते सर्वे एतां स्त्रियमपत्यैः वृद्धिमावहतु। बृहस्पतिः प्रथमं सूर्यायाः शिरसि केशान् सम्यग्व्यवधत्त; तेनैव वयं, हे अश्विनौ, एतां स्त्रियम् पतये अलङ्कुर्मः। एषा स्त्रियाः स्वभावः—पतिं विज्ञातुमिच्छन्ती सा मनसा सञ्चरति; अहं तां नवैः सखिभिः सह अनुगमिष्यामि—एवं वेत्ति यः, स एतान् बन्धनानि विमोचयति। अहमेव एतानि बन्धनानि विमोचयामि; अस्या रूपं मय्यस्ति, तद्वेद्मि, मनसो नीडं पश्यन्; नाहं चौर्यं कृतवान्, न मनसा मुक्तः, अहमेव वरुणस्य बन्धनानि विमोचयामि। वरुणस्य बन्धनात् त्वां विमोचयामि, येन सविता सौम्यः त्वां बबन्ध; त्वाम्, हे वधूः, पत्या सह, विस्तीर्णं लोकं, सुलभं मार्गं करोमि। उत्तिष्ठ, रक्षांसि अपसारय, एतां स्त्रियम् शुभेषु स्थापय; प्राज्ञः स्रष्टा अस्यै पतिं अन्वविन्दत्, भगः राजा अपत्यजननाय ज्ञात्वा अत्र आगच्छतु। भगः चत्वारः पादान् चक्रे, चत्वारि च चक्राणि; त्वष्टा मध्ये अरणीन् सम्यग्व्यधात्। सा नः शुभा भूयात्। एषा स्त्री बहुरूपिणं सुवर्णवर्णं सुश्लिष्टं सुभगचक्रम् आवरणं धारयतु। आरोह, हे वधूः, अमृतस्य सूर्यस्य लोकं; पतिभ्यः मार्गं सुखमस्तु। सवितः, अस्मभ्यं तां पत्नीं यच्छ, या भ्रातुघ्ना न भवेत्, या पतिं न हिंस्यात्, या वरुणेन अनुगृहीता, बृहस्पतेः अपत्यवती, इन्द्रस्य पतिं न हिंस्यात्। हे यूप, कन्यां न हिंसीः, देवैः कृतस्य मार्गस्य अन्ते; दिव्यस्य गृहेऽस्मिन्सोपाने वध्वाः पन्थानं सुखमाचरामः। मन्त्रः अन्ते, आदौ, मध्ये च युक्तः स्यात्, सर्वत्र मन्त्रः स्यात्। देवतानां पुरीं प्रविशन्ती, अनवद्याङ्गी, पतिलोकं शुभं शोभनं च प्रज्वल। सूर्यां विवाहरथेन सह पुरस्तात् युक्तां तेऽर्थे; हे अग्ने, अस्मभ्यं संततिसम्पन्नां पत्नीं, समृद्धिं च, पतिभ्यः दत्त। अग्निः पत्नीं दीर्घायुष्या तेजसा च पुनर्यच्छत्; तस्याः पतिः शरदः शतं दीर्घायुष्या जीवतु। सोमः तव प्रथमः पतिः, गन्धर्वः द्वितीयः, अग्निः तृतीयः, चतुर्थः मनुष्यजाः पुरुषाः। सोमः गन्धर्वाय ताम् अददात्, गन्धर्वः अग्नये, अग्निः मम धनं पुत्रांश्च अददात्, तामपि स्त्रियम्। अश्विनौ, शुभचेतसौ, अश्विन्यौ, सुसंकल्पेन आगच्छतम्; वां हृदये कामाः सन्तु। सौम्यौ, रूपपतिः, रक्षिणौ भवतम्; आर्यम्णः प्रियतमत्वं वयम् आप्नुमः। हृष्टचित्तेन, शुभसंकल्पेन, वीर्यवन्तं कीर्तिमन्तं धनं दीयताम्; सुलभं पथं, सुभोक्तव्यं, सौम्यौ, दत्तम्; स्थिरं स्थानं स्थापयताम्, दुष्टसंकल्पं च अपाकुरुताम्। ओषधयः, नद्यः, क्षेत्राणि, वनानि च, हे वधूः, त्वां रक्षन्तु, पतये अपत्यवतीं, रक्षांसः प्रतिषिध्य। वयं तं पथं वृणुमः, सुलभं, कल्याणदं, येन वीरः न नश्यति, परस्य च धनं लभते। शृण्वन्तु, नराः, यया प्रीत्या युवां दम्पती सुखं भुञ्जीयाताम्। गन्धर्वाः, अप्सरसः, देवाः ये वृक्षेषु वसन्ति, तेऽस्यै वध्वै शुभाः सन्तु; सा गृहं नीत्वा न हिंस्युः। ये जना अनुजनान् पत्न्याः रोगान् आनयन्ति, तान् भगवन्तः देवाः स्वस्थानं प्रतिनयन्तु। ये चौराः मार्गे तिष्ठन्ति, दम्पती न हिंस्युः। शत्रवः दूरं पलायन्तां, युवां कठिनं स्थानं सुरक्षितं गच्छतः। मन्त्रेण, गृहैः, सौम्यदृष्ट्या, मैत्र्यैश्च, विवाहरथं युनज्मि। यद्बद्धं बहुरूपं च, तद् सविता पतिभ्यः सुखमस्तु। सौम्या स्त्री गृहम् आगता; स्रष्टा अस्यै स्थानं निर्धारितवान्। आर्यमन्, भगः, अश्विनौ, प्रजापतिश्च, अस्यै सन्ततिसम्पदं ददतु। या स्वात्मना युक्ता, सा कुलवती स्त्री अत्र आगच्छतु; पुरुषः तस्यां बीजं सिञ्चतु। सा पुत्रान् जनयतु, स्तनाभ्यां पयो वृषस्य च सारं वहन्ती। अत्र स्थिरा भव, त्वं विष्णुना इव महती, हे सरस्वति। सिनीवाली प्रादुर्भवतु, भगस्य प्रियतमे वसन्ती। तरङ्गः उत्थाय, सौम्यतया स्पृशतु; आपः, बन्धनानि विमोचयन्तु। न दुष्टः, न ईर्ष्यालुः, न प्राणघातकः नः हिंसीत। सौम्यदृष्ट्या, निरवद्यया, शुभया, अनुग्रहपूर्णया, सुशिक्षितया, सा, पुत्रान् देवरांश्च इच्छन्ती, तव समीपं, सुखाय, आगच्छतु। अत्र आगच्छ, देवरैः अनिर्द्वेष्या, पशुभ्यः शुभा, सुप्रबुद्धा, दीप्तिमती; अपत्यवती, पुत्रजननी, देवरान् इच्छन्ती, एष्य अग्निं समासीत, हे सौम्ये। किमर्थं उत्तिष्ठसि, किं कामयसे, अत्र आगच्छन्ती? अहं त्वां विजित्य गृहात् नीतवान्। एषा शून्या, हे निरृत्याः, त्वया बद्धा; उत्तिष्ठ, गच्छ, अत्र न तिष्ठ। यदि वधूः पूर्वं गृह्याग्निं न उपास्तवती, तर्हि सा प्रथमं सरस्वतीं पितृंश्च नमस्कुर्यात्। एषा रक्षां कवचं च अस्यै स्त्रियै प्रसारयामि। सिनीवाली प्रादुर्भवतु, भगस्य प्रियतमे वसन्ती। यदा त्वम् बृहत्स्कन्दं स्थापयसि, चर्म च प्रसारयसि, तदा कन्या पतिं लभमाना सन्ततिसम्पदा वर्धेत। श्वेतचर्मणि बृहत्स्कन्दं प्रसारय; तत्रासीनायाः सा सन्ततिसम्पदा अग्निं यजतु। चर्मणि आरोह, अग्निसमीपे उपविश; अयं देवः सर्वरक्षांसि नाशयति। अत्र पतये पुत्रान् जनय; उच्चं स्थानं लभस्व, एष ते पुत्रः अस्तु। नानारूपाणि पशवः जाताः मातुः पार्श्वे तिष्ठन्तु। अत्र सौम्यया स्थित्वा, अग्निं यज, देवान् भूषय, हे सहधर्मिणि। शुभा, पथि स्थित्वा, गृहेषु प्रविश; पतये प्रियं, श्वश्रवे सौम्या भव। श्वशुराय सौम्या, सर्वेषां गृहेषु सौम्या भव। श्वशुराणां प्रति सौम्या, पतये सौम्या, गृहाणां प्रति सौम्या, सर्वजनानां प्रति सौम्या, तेषां समृद्धये सौम्या भव।