सूर्यायाः विवाहकथायाः वर्णनम् एषा सूर्याया विवाहविधिः, यत्र पुरोहितः, स्नेहपूर्णेन हृदयेन, वरं वधूं च शुभे क्षणे संयोजयति। पुरोहितः वधूं एवं आशीर्वदति—“इह स्थेहि, मा वियोज्यस्व, दीर्घायुः सुखमुपभुज्य, पुत्रैः पौत्रैः सह क्रीडित्वा, सौभाग्येन रमस्व।” तत्र द्वौ बालौ—अतीतानागतेषु विचरन्तौ—सम्पदस्य बलात् क्रीडित्वा, समुद्रं प्राप्तवन्तौ। एकः सर्वाणि भूतानि निरीक्षते, अन्यः ऋतून् व्यवस्थितवान्; एवं तव नूतनजन्म भवति। सर्वदा नूतना भूत्वा, तव जन्मदिने चिन्हं भूत्वा, प्रभाते अग्रतः आगच्छसि। देवतानां भागं वितरिष्यसि, दीर्घायुषी, तेजस्विनी भव। कलहस्य मूलं अपाकरोति, धनं ऋत्विजः मध्ये विभजति; विधेः पथेन एकत्वं प्राप्त्वा, पत्नी पतिं प्रविशति। दुष्कृत्ये आसक्तिः कृष्णरक्तरूपा दृश्यते; तस्या बान्धवाः वर्धन्ते, पतिः बन्धनैः बद्धः। शरीरं अशुद्धं, पापेन कलुषितम्, यदा पतिः स्वाङ्गं पत्न्याः वस्त्रं आवृत्यति। अपेक्षा, दण्डः, तीक्ष्णं छेदनम्—एतानि सूर्यायाः रूपाणि पश्य; ऋत्विजः तानि शुद्धयति। इदं शुष्कं, तिक्तं, मज्जाहीनं अस्थि इव, विषवत्, दातव्यं न; यः सूर्याविधिं जानाति, स ऋत्विजः एव वधूं पात्रम्। स एव, शुभवस्त्रं जानन्, आपदं अपाकरोति; यः प्रायश्चित्तं पठति, यया पत्नी दुःखं न प्राप्नोति। यूवां सौभाग्यं, समृद्धिं, अमृतत्वं संगच्छतम्, यथा विवाहे कथ्यते; प्रजापते, पतिं पत्न्यै रमणीयं कुरु, सुहृद् इदं वाक्यं वदतु। इह स्थेहि, अन्यत्र मा गच्छ; गावः प्रजननेन वर्धन्तु; सूर्यायाः यत् शुभं, सोमस्य तेजः, सर्वे देवाः तव मनः स्थापयन्तु। गावः प्रजया सह प्रविशन्तु, स देवतानां भागं न हरेत्; पूषा, मरुतः, धातृ, सविता तस्मै समृद्धिं ददतु। मित्राः यैः पथाः सीधा सत्यम्, तैः आगच्छन्तु; भगः, अर्यमन्, धातृ तेजः ददतु। यत् तेजः अक्षेषु वा, मद्ये वा, गोषु वा, अश्विनौ, तेन तेजसा तां रक्षतं। यस्य तेजसा पापरहितः महत् आहतः, अश्विनौ, मद्ये वा, अक्षेषु वा, तेन तेजसा तां रक्षतं। यो अग्निहीनः जलमध्ये प्रकाशते, यं यज्ञे विद्वांसः स्तुवन्ति; जलपुत्र, तैः मधुरैः जलैः, यैः इन्द्रः बलवान् अभवत्, ददातु। तेजस्वी स्पर्शः, यः शरीरं कलुषयति, तं जलैः शुद्धयामि; यत् दीप्तं, तं उत्थापयामि। ऋत्विजः स्नानजलानि आनयन्तु, जलानि वन्ध्यत्वं अपाकरोन्तु; पूषा अग्निं परिक्रम्यति, श्वशुरः, श्वसुरः प्रतीक्षन्ते। सुवर्णं शुभं ते अस्तु, जलानि शुभानि, संयोगः शुभः, युगं सौम्यं; शतं शुद्धिभिः जलानि शुभानि, पतिं सौम्येन स्पृश। आकाशे रथः, आकाशे अक्षः, आकाशे युगम्, शतशक्तेन्द्र; त्वं सूर्यायाः त्वचं निर्मलम् अकरोत्। आशापूर्णेन मनसा, स्वजनस्य कल्याणं, समृद्धिं, आरोग्यं इच्छन्ती, पतिसंयुक्ता, अमृतत्वाय एकत्वं गच्छतु। यथा सिन्धुर्नदी सर्वनदीषु राज्यं दत्तवती, तथा पतिगृहं प्रविश्य, त्वं राज्यं कुरु। पतिस्य पितृषु राज्यं कुरु, भ्रातृषु राज्यं कुरु, श्वसुर्यः, श्वश्वासु राज्यं कुरु। यः न छिनद्, न विभज्य, यः वस्त्रं वव weaving, सर्वतः दत्तवान्, ते तव दीर्घायुषि संयोजयन्तु; जीवितपूर्णं वस्त्रं धारय। जीवन्तीं वधूं यज्ञे नेतुं रुदन्ति, पुरुषाः दीर्घश्रृङ्खलां अनुगच्छन्ति; पितृभ्यः यत् प्रियं, तद् पतिभ्यः आनन्दं ददातु—अहं वधूं आलिङ्गयामि। सन्तानाय दृढं शिलां दिव्यभूम्याः अङ्के स्थापयामि; तत्र स्थित्वा, तेजस्विनी भव, सविता दीर्घायुष्यम् ददातु। यया अग्निः भूम्याः दक्षिणहस्तं गृहीतवान्, तया तव हस्तं गृहीतवान्; मा कम्पस्व, मया सह, सन्तानेन, धन्येन भव। सविता तव हस्तं गृहीतु, सोमः तव सन्तानवत् कुर्यात्; अग्निः सर्वज्ञः पत्न्याः सौभाग्यं दीर्घायुष्यं ददातु। सौभाग्याय तव हस्तं गृहीतवान्, यथा मया सह वृद्धिं यास्यसि; भगः, अर्यमन्, सविता, पुरन्धिः, देवाः तव गृहसमृद्ध्यै मम दत्तु। भगः तव हस्तं गृहीतवान्, सविता तव हस्तं गृहीतवान्; त्वं धर्मपत्नी, अहं गृहस्थः। एषा स्त्री मम सौभाग्यं भवतु, बृहस्पतिः तव मम दत्तु; मया सह, सन्तानं धारयित्वा, शतं हेमन्तान् जीव। त्वष्टा बृहस्पतेः मार्गदर्शनात् सुन्दरं वस्त्रं निर्मितवान्; तेन सविता, भगः सूर्यायाः इव, एषां स्त्रीं सन्तानेन वस्त्रयन्तु। इन्द्रः, अग्निः, द्यावापृथिवी, मातरिश्वा, मित्रः, वरुणः, भगः, अश्विनौ, बृहस्पतिः, मरुतः, ब्रह्मा, सोमः—ते एषां स्त्रीं सन्तानेन वर्धयन्तु। बृहस्पतिः प्रथमं सूर्यायाः शिरसि केशं व्यवस्थितवान्; तेन अश्विनौ, वधूं पतिम् अलङ्कुरुतं। स्त्रिया स्वभावः—पत्नी पतिं ज्ञातुम् इच्छन्ती, मनसा विचरति; अहं तां नूतनैः सहचरैः अनुगच्छामि—कः एतां बन्धनानि विमुक्तवान्? अहं विमोक्ष्यामि; तस्या रूपं मम अन्तः, अहं जानामि, मनःनिडं दृष्ट्वा; न चौर्यं कृतवान्, न मनसा विमुक्तः, अहं स्वयमेव वरुणस्य बन्धनानि विमोक्ष्यामि। वरुणस्य बन्धनात् त्वां विमोक्ष्यामि, यैः सविता त्वां बन्धितवान्; वधूः, तव पतिसंयुक्तं विस्तीर्णं लोकं, सुखं पथं निर्मिमि। उत्तिष्ठ, राक्षसान् अपाकरो, वधूं साधुभ्यः संयोजय; सृष्टिकर्ता तस्या पतिं अन्वेष्टवान्, भगः ज्ञात्वा आगच्छतु, सन्तानाय। भगः चत्वारि पादानि निर्मितवान्, भगः चत्वारि चक्राणि निर्मितवान्; त्वष्टा मध्ये दण्डानि योजितवान्; सा अस्माकं शुभा भवतु। सा सुन्दरं वस्त्रं धारयतु, अनेकवर्णं, सुवर्णरूपं, सुयुतं, शुभचक्रयुक्तं; वधूः, सूर्यस्य अमृतस्थानं आरोहतु; पतिस्य पथं तव सुखदं कुरु।