सर्वे देवाय नमः। त्वं मां पश्य, मां निरीक्षस्व, मा पृष्ठतः पश्यः। अन्नेन, पानेन, कीर्त्या, तेजसा, ब्राह्मणस्य दीप्त्या च, त्वाम् उपास्महे। आपः, बलं, वीर्यं च, एतेन त्वां पूजयामः। आपः, रक्तवर्णा प्रभा, रजतमयं क्षेत्रं, वीर्यं च, एतेन त्वां पूजयामः। विस्तीर्णं, विशालं, दृढाधारं च, एतेन त्वां पूजयामः। व्याप्यं, उत्तमं, दीप्तं लोकं च, एतेन त्वां पूजयामः। त्वं शुभात्मा, उदारात्मा, ऐकात्मा, प्रयत्नशीलात्मा भव, एतेन त्वां पूजयामः। देवाय नमः। त्वं मां पश्य, मां निरीक्षस्व, मा पृष्ठतः पश्यः। अन्नेन, पानेन, कीर्त्या, तेजसा, ब्राह्मणस्य दीप्त्या च, त्वाम् उपास्महे। सत्येन पृथिवी धृता, सूर्येण द्यौः धृता; आदित्याः ऋते स्थिताः, सोमो दिवि प्रतिष्ठितः। सोमेन आदित्याः बलिनः, सोमेन महती पृथिवी वीर्या; तारेषु सोमः मध्ये स्थितः। यः पिबति, सः मन्यते सोमं पीतवान्, यदा ओषधयः पेष्यन्ते; ब्राह्मणैः ज्ञातः सोमः, तस्य न कश्चन मनुष्यः भुङ्क्ते। यदा त्वां सोम, पिबन्ति, तस्मात् पुनः पूर्यसे; वायुः सोमस्य रक्षिता, मासाः तस्य रूपम्। आवरणैः रक्षितः, बर्हिषा संरक्षितः, सोमः रक्ष्यते; त्वं शिलानां श्रवणाय स्थितः, त्वां न कश्चन मनुष्यः भुङ्क्ते। सुन्दरं शय्यासनम्, नेत्रं अञ्जनम् अभवत्; दिवा पृथिव्यौ आवरणम्, यदा सूर्यया स्वपतिरीच्छति। रैभ्यः परिचारकः, नाराशंसी आसनं प्रसारयति; शुभं वस्त्रं सूर्यायाः, गीतैः भूषितं, प्रवृत्तम्। स्तोत्राणि पदानि, कुरीरः छत्रम्, छन्दांसि आवरणानि; सूर्यायै अश्विनौ श्रेष्ठौ, अग्निः नेता। सोमः वरः अभवत्, अश्विनौ श्रेष्ठौ; यदा सूर्यया पतिम् स्तुत्यं प्राप्य, सविता मनसा ताम् दत्तवान्। तस्याः मनः अक्षः, दिवाः आवरणम्; द्वौ शुक्लौ वृषौ युक्तौ, यदा सूर्यया स्वपतेः प्रति याति। द्वे गौः, ऋच्-साम्ना सम्बोधिते, स्तोत्ररूपे आगच्छताम्; तव कर्णौ चक्रे अभवताम्, दिवि मार्गः चलन-अचलः। दीप्तं चक्रं तव चलति, अक्षः दृढः स्थितः; सूर्यया मनः-निर्मितं रथम् आरोहति, स्वपतेः प्रति प्रयत्नं करोति। सविता सूर्यायै वृषणम् प्रेषयति; मघासु तारासु गौः वध्यन्ते, फाल्गुन्यां युक्ताः। यदा अश्विनौ, अन्वेषणं कृत्वा, त्रिचक्रेण रथेन सूर्यायै आगच्छताम्, तदा एकं चक्रं कुत्र, युक्तं कुत्र स्थापितम्? यदा सौम्यौ, सूर्यायै वरणं कर्तुं आगच्छताम्, सर्वे देवाः तद् जानन्ति; पूषा पुत्रः, पितरं वरणं कृतवान्। द्वे तव चक्रे, हे सूर्ये, ब्राह्मणाः ऋतूनां अनुसारं जानन्ति; एकं चक्रं गुह्यं, केवलं विद्वांसः तद् जानन्ति। आर्यमणं, शुभसखायं, विवाहज्ञं पूजयामः; ककुम्बरः बन्धनात् मुक्तः, एवं त्वां इह विमोचयामि, न तत्र। त्वां इह विमोचयामि, सुव्यक्तं, न नष्टं; यथा त्वं, हे इन्द्र, सुतपुत्रः, शुभः। वरुणस्य पाशात् विमोचयामि, येन सविता, सौम्यः, त्वां बध्नाति; सत्यस्य गर्भे, पुण्यलोकस्य, सुखं, बलं, आश्रयाय। भगः त्वां हस्तेन नेतु, अश्विनौ रथेन त्वां प्रापयेताम्; गृहं गच्छ, गृहस्वामिनी भूत्वा, सभायां यथायोग्यं वद। अत्र तव प्रियसन्ततिः समृद्धिं प्राप्नुयात्, गृहं अग्निं पालय; पत्युः सह शरीरे स्पर्शय, वृद्धा भूत्वा, सभायां यथायोग्यं वद। अत्र स्थिरा भव, मा वियुज्यस्व, पूर्णं आयुः भुङ्क्ष्व; पुत्रैः पौत्रैः सह क्रीडित्वा, हृष्टा, शुभा भव। भूतपूर्वं-भविष्यं शक्त्या विचरन्ति, द्वौ बालकौ, क्रीडन्तौ, समुद्रं प्राप्नुतः; एकः सर्वभूतानि निरीक्षते, अन्यः ऋतून् व्यवस्थितं करोति, त्वं पुनः जन्म प्राप्नोषि। नित्यं नूतना भूत्वा, जन्मनि, दिनचिह्नं, त्वं प्रथमा प्रभाते आगच्छसि; देवेषु भागं वितरिष्यसि, दीप्त्या दीर्घायुषी भव। कलहस्य मूलं अपाकरोति, धनं ब्राह्मणेषु विभजति; कर्ममार्गे एकीभूत्वा, पत्नी पत्यौ प्रविशति। दुष्कर्मणि आसक्तिः कृष्णा रक्तवर्णा च, प्रकाश्यते; तस्या बान्धवा वृद्धिं प्राप्नुवन्ति, पतिः बन्धने बध्न्यते। शरीरं असम्यक्, पापेन मलिनं; यदा पतिः स्वस्य अङ्गं पत्न्या वस्त्रं आवृणोति। अपेक्षा, ताडनं, तीक्ष्णं छेदनं च—एतानि सूर्यायाः रूपाणि पश्य; ऋत्विक् तानि शुद्धीकरोति। एषः शुष्कः, तिक्तः, अस्थिमात्रः, विषवत्—एषः दातव्यः न; यः सूर्यायाः विधिं वेद, स ऋत्विक् एव पत्न्या अर्हति। एषः एव एतं दुष्परिणामं अपाकरोति, यः शुभवस्त्रं वेद, ऋत्विक्; यः प्रायश्चित्तं पठति, येन पत्नि दुःखं न प्राप्नोति। युवां, सौभाग्यं, समृद्धिं, अमृतत्वं च, विवाहे यथा कथ्यते, संयोजयताम्; हे प्रजापते, पत्युः पत्न्याः प्रियं कुरु, रम्यः सखा एतत् वचनं वदतु। एवं शान्त्या, सौम्यत्वेन, दीप्त्या, सत्येन, ऋतुकालस्य योगेन, सूर्यायाः विवाहः, सोमस्य महिमा, देवतानां रक्षणं, पत्न्याः गृहप्रवेशः, सर्वे सम्यग् संपद्यन्ते।