नास्त्यष्टमो न नवमो न दशमोऽपि कश्चन उच्यते। स एक एव सर्वस्य द्रष्टा, यः प्राणिनां चाप्राणिनां च सर्वेषां द्रष्टा भवति। तस्यैवैतद्वै बलं निहितं, स एक एव, एकधारः, एकोऽधिपः। सर्वे देवाः तस्मिन्नेव एकधारे संमिलन्ति। ब्रह्म तपः कीर्तिः यशः आपः द्यौः ब्राह्मं तेजः अन्नं च यदद्यते च—एतानि सर्वाणि तस्मिन्नेव संहितानि। यदभूत् यद्भविष्यति श्रद्धा रतिः स्वर्गः हविः—एतान्यपि तस्मिन्नेव एकधारे संस्तितानि। यः एतं देवमेकधारं वेद, स एव मृत्युः, स एव अमृतम्, स एव पातालः, स एव राक्षसः। स एव रुद्रः धनदः, भूमेः स्वामी; नमोवाचनेन च वषट्कारेण च जप्ये सः आहूयते। सर्वाणि भूतानि तमुपयान्ति, तस्यैव शासनं याचन्ते। सर्वाणि नक्षत्राणि च सोमेन सह तस्यैव वशे वर्तन्ते। सः दिवः जातः, तस्माद् दिवा जातम्। सः रात्रेः जातः, तस्माद्रात्रिः जाता। सः अन्तरिक्षस्य जातः, तस्मादन्तरिक्षं जातम्। सः वायोः जातः, तस्माद्वायुः जातः। सः द्यौरिव जातः, तस्माद् द्यौरपि जाता। सः दिशां जातः, तस्माद् दिशः जाताः। सः पृथिव्याः जातः, तस्मात् पृथिवी जाता। सः अग्नेः जातः, तस्मादग्निः जातः। सः आपाम् जातः, तस्मादापः जाताः। सः ऋचां जातः, तस्मादृचः जाताः। सः यज्ञस्य जातः, तस्माद्यज्ञः जातः। स एव यज्ञः, स एव यज्ञस्य स्वामी, स यज्ञः शिरसि स्थाप्यते। सः गर्जति, सः विद्युत् निपातयति, सः अश्मानं क्षिपति। सः शुभाय वा पापाय वा, मनुष्याय वा राक्षसाय वा—यत् त्वं ओषधिषु करोति, यद्वा हिताय वर्षसि, यद्वा संतानं पुष्णासि—मघवन्, तव महिमानं शतधा रूपेण व्याप्नोति। तव बन्धनानि बध्नन्ति, शतसहस्रेणापि बद्धानि सन्ति। हे इन्द्र, त्वं शत्रुभ्यः ज्यायान् भूयाः, मृत्योरपि ज्यायान् भूयाः। वैरस्यापि ज्यायान् भूयाः, बलस्याधिपः; त्वमेव इन्द्रः, विश्वतो व्यापी, सर्वशक्तिमान्—एवं त्वां वयं यजामः। नमस्ते अस्तु—मां पश्य, मां निरीक्षस्व, मा मा अपस्राक्षीः। अन्नेन पेयेन कीर्त्या तेजसा ब्रह्मतेजसा च—एवं त्वां यजामः। आपः बलम् ओजसा—एवं त्वां यजामः। आपः अरुणया, रजतया, वीर्येण—एवं त्वां यजामः। विस्तीर्णं, विशालं, सुस्थितं—एवं त्वां यजामः। विस्तीर्णं, उत्तमं, दीप्तं लोकम्—एवं त्वां यजामः। शिवं आत्मानं, उदारं आत्मानं, संयुक्तं आत्मानं, प्रयत्नशीलं आत्मानं—एवं त्वां यजामः। नमस्ते अस्तु—मां पश्य, मां निरीक्षस्व, मा मा अपस्राक्षीः। अन्नेन पेयेन कीर्त्या तेजसा ब्रह्मतेजसा च—एवं त्वां यजामः। सत्येनैव पृथिवी धृता, सूर्येण द्यौः धृता। आदित्या ऋतेन तिष्ठन्ति, सोमः दिवि प्रतिष्ठितः। एवं स एक एव सर्वस्य मूलं, सर्वस्य धाता, सर्वस्य नियन्ता, सर्वस्य उपास्यः।