शतं सहस्राणि दिवसानां तस्य शीघ्रस्य हंसस्य पक्षौ भवन्ति, यः स्वर्गं प्रति पतति। स सर्वान् देवतान् स्वहृदि स्थापयित्वा, सर्वान् लोकान् पश्यन् गच्छति। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। अतः रोहित, एनं दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मघ्नस्य बन्धनानि विमोचय, तं पाशेभ्यः मोचय। एष एव स देवः, सहस्रमूलः, कठिनत्वक्, रक्तवर्णः, यः इदं विश्वं समुत्पादयत्। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। रोहित, एनं दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मघ्नस्य बन्धनानि विमोचय, तं पाशेभ्यः मोचय। हरिताः अश्वाः तेजस्विनं वहन्ति, यः दिवि प्रकाशते। तस्य सम्यक् ऊर्ध्वरेखा द्यां दहन्ति, अधस्तात् सुवर्णध्वजैः स दीप्तः दृश्यते। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। येना हरिताः आदित्याः वहन्ति, येन यज्ञेन बहवः प्रज्ञानं लभन्ते, यः एकः प्रकाशः नानारूपेण भाति। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। सप्त चक्रं एकारथं युञ्जते, एकः अश्वः सप्तनामधेयः तं वहति। चक्रस्य त्रयः नाभयः, न जरन्ते न भिद्यन्ते, यस्मिन् सर्वे लोका अधिष्ठिताः। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। अष्टयुक् तीक्ष्णः अग्निः पुरः वहति, स देवपिता, चिन्तनानां स्रष्टा। स मनसा सत्यस्य सूत्रं मापयन्, मातरिश्वा सर्वतः विचरति। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्रह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। सर्वा दिशः ऋजुसूत्रं अनुवर्तन्ते, या गायत्र्यां, अमृतस्य योनौ स्थितम्। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। त्रयः उषसः अधः पतन्ति, त्रयः उत्थायन्ते, त्रयः द्यावः, त्रयः एव स्वर्गाः। त्रयम् तव जन्म विद्मः, हे अग्ने, त्रयाणि देवजानानि विद्मः। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। स जातः ऊर्णेन पृथिवीं व्याप्य, अन्तरिक्षं समुद्रे स्थापयत्। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। त्वं, अग्ने, कर्मभिः चिह्नैः स्थापितः, दीप्तमान्, दीप्तः दिवि दृश्यसे। किं मरुतः, पृश्निसुताः, स्तौम्, यदा देवाः रक्तं जनयन्त? तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। यः आत्मानं ददाति, यः बलं ददाति, यस्य सर्वे उपासते, यस्य आज्ञां देवाः अनुवर्तन्ते; यः द्विपदां चतुष्पदां च अधिपः। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। एकपदेन स द्विपदः अतिक्रामति; द्वाभ्यां पादाभ्यां त्रिपदं पृष्ठतः उपैति। चतुर्भिः पादैः द्विपदेषु चरन्, रेखां निरीक्ष्य, पङ्क्तौ स्थितः। तस्य देवस्य, यदा कोपितः भवति, एष एव दोषः—यो ब्राह्मणं विद्वांसं एवं वेदमानं जयति। हे रोहित, उत्प्रेरय, दोषं संक्षिप्य, ब्रह्मविदः बन्धनानि विमोचय। श्वेतः, कृष्णायाः रात्र्याः पुत्रः, वत्सः जातः। स दिवि उदेति, स उदितः, रक्तः उदितः। स प्रेरयिता, अधः वदित्वा, स्वर्गस्य शिखरं प्रति गच्छति। स किरणैः दिवं आच्छादयति; महेन्द्रः आवृतः आगच्छति। स धारयिता, व्यवस्थापकः, वायुः, दिवि उत्थितः। स आर्यमन्, स वरुणः, स रुद्रः, स महादेवः। स अग्निः, स सूर्यः, स एव महायमः। तम् दश वत्साः, एकशिरसः, युक्ताः उपगच्छन्ति। ते पश्चिमं च, पुरस्तात् च प्रसारयन्ति, यदा स उदेति च दीप्तः भवति। एषा मरुतां सेना, गुच्छरूपेण आगच्छति। महेंद्रः आवृतः आगच्छति, दिवि किरणैः वह्यमानः। एते तस्य नव पात्राणि, नवधा स्थापिता आधाराः। स सर्वाणि भूतानि निरीक्षते—यच्च प्राणति, यच्च न प्राणति। एषा शक्ति तस्मिन् एव निहिता; स एकः, एकवाहनः, एक एव। एते देवाः तस्मिन् एकवाहने एकीभवन्ति। यशः, कीर्तिः, आपः, द्यौः, ब्राह्म तेजः, अन्नं, यच्च उपयुज्यते। यः एतं देवम् एकवाहनं वेद, न द्वितीयः, न तृतीयः, न चतुर्थः उच्यते। न पञ्चमः, न षष्ठः, न सप्तमः उच्यते। न अष्टमः, न नवमः, न दशमः उच्यते। स सर्वं निरीक्षते, यच्च प्राणति, यच्च न प्राणति। एषा शक्ति तस्मिन् एव निहिता; स एकः, एकवाहनः, एक एव। सर्वे देवाः तस्मिन् एकवाहने एकीभवन्ति। ब्रह्म, तपः, यशः, कीर्तिः, आपः, द्यौः, ब्राह्म तेजः, अन्नं, यच्च उपयुज्यते। यत् अभूत्, यत् भविष्यति, श्रद्धा, रति, स्वर्गः, हविः। यः एतं देवम् एकवाहनं वेद, स एव मृत्यु, स अमृतत्वं, स एव पातालं, स एव राक्षसः। स रुद्रः धनदः, भूमेः स्वामी; नमो वचो वषट्कारेण स आवाह्यते। सर्वाणि भूतानि तम् उपगच्छन्ति, तस्य नेतृत्वं वाञ्छन्ति।