श्रीरुद्राय नमः। एषः सविता, सूर्यः, शीघ्रगः सर्वदर्शी च, ज्योतिःकर्त्ता, सर्वेषां लोकानां प्रकाशकः अस्ति। स देवः, देवसङ्गतान् प्रति, मनुष्यसमवायान् प्रति, सर्वाणि दीप्तिमन्ति लोकानि प्रति दृष्ट्यर्थम् आवर्तते। स तेजस्विना नेत्रेण, ज्वलन्य एकेन चक्षुषा, सर्वाणि भूतानि निरीक्षते; स एव वरुणः, सर्वं पश्यति। सूर्यः, विशालमन्तरिक्षे सञ्चरन्, स्वदीप्त्या सह दिनैः गच्छन्, सर्वाणि जन्मानि पश्यति। सप्त हरिताः अश्वाः तं दिव्यं सूर्यं वहन्ति, अग्निमानाः, सर्वदर्शिनः। सप्त शीघ्राः अश्व्यः, सूर्यस्य रथस्य अपत्यानि, युक्ताः; ताभिः स स्वयमेव रथेन याति। रक्तवर्णः, तपसा तपस्वी, स्वर्गं समारुह्य, गर्भे प्रविश्य, पुनः पुनः जायते; स देवतानां नाथः अभवत्। सः सर्वेषां जनानां मध्ये सञ्चरन्, सर्वदिक्प्रतिपन्नः, सर्वत्र हस्तयुक्तः, सर्वत्र व्याप्य स्थितः, उभाभ्यां बाहुभ्यां पक्षाभ्यां च, स्वर्गपृथिव्यौ सृजन्तं एकं देवम् वहति। एकपदेन सः द्विपदात् अधिकं चरति; द्विपदात् त्रिपदं पश्चात् गच्छति; द्विपदात् षट्पदात् अधिकं चरति; ये एकपदाः तैः स्वदेहान् संयुञ्जते। अविरामः, अग्रे गच्छन्, कपिलः स्थाने स्थाप्य, दीप्तिमान्, द्वे रूपे करोति; पताकया भूषितः, उदितः, अन्तरिक्षं धृत्वा, हे दीप्तिन्, सर्वाणि सूर्यस्य मार्गाणि प्रकाशयसि। महान् असि, हे सूर्य, महादित्य, महती ते महिमा; महती ते महत्ता, हे आदित्य, सत्यं महत्। स्वर्गे दीप्तिमान् असि, अन्तरिक्षे दीप्तिमान् असि, हे विहग, पृथिव्यां दीप्तिमान् असि, आप्सु दीप्तिमान् असि; उभौ समुद्रौ तेजसा व्याप्य, हे देव, वीर्यवान्, ज्योतिषां पतिः असि। दूरात् समागम्य, पन्थानं अनुगच्छन्, शीघ्रः, प्राज्ञः, पतङ्गः; विष्णुः, नानादर्शी, शक्त्या स्थितः, पताकया सर्वं चराचरं धत्ते। दीप्तिमान्, प्राज्ञः, बलवान्, शोभनपक्षः, दिवं पृथिवीं च अन्तरिक्षं च प्रकाशयन्; दिनरात्र्या सूर्यं आवृत्य, सर्वाणि वीर्याणि दिशः प्रति क्षिपति। तीक्ष्णः, दीप्तिमान्, रूपं धारयन्, दुर्दर्शः, प्रवाहान् सिञ्चति; तेजस्वी, पक्षी, बलवान्, विहगानां नेता, सर्वाः दिशः व्याप्य, ताः व्यवस्थिताः करोति। आश्चर्यं ध्वजः देवतानां, मुखं, दीप्तमान् सूर्यः दिशासु उदितः; दिनस्य कर्त्ता, प्रभया अतिक्रान्तः, प्रकाशमानः, सर्वं तमः पापं च अपाकरोति। आश्चर्यं देवेषु उदितं मुखं, मित्रावरुणाग्नीनां चक्षुः; त्वं, हे सूर्य, स्वर्गमपृथिव्यन्तरिक्षं च पूरयन्, चराचरस्य आत्मा असि। वयं त्वां, हे सवितर, उन्नतम्, रक्तं, शोभनपक्षं, दिवि मध्यस्थं दीप्तमानं पश्यामः, यं ते अव्ययम् ज्योतिः आहुः, यत् त्रयः प्राप्नुवन्। दिवः शिखरे धावमानं, शोभनपक्षं, अदितेः सुतं, अहं भीतः शरणार्थं उपगच्छामि; हे सूर्य, अस्मान् दीर्घायुषः प्रति पारीहि, मा नः नाशय, सदा तव प्रियतमे स्याम। सहस्रदिनैः, शीघ्रस्य हंसस्य पक्षाभ्यां, स्वर्गं प्रति पतन्तम्; सः सर्वं पश्यन्, सर्वान् लोकान् प्रति गच्छन्, सर्वान् देवान् हृदि स्थापयति। रक्तः कालः अभवत्, रक्तः प्रथमः प्रजापतिः; रक्तः यज्ञस्य मुखम्, रक्तः स्तोत्राणि वहति। रक्तः जगद् अभवत्, रक्तः स्वर्गात् अतिक्रान्तः; रक्तः रश्मिभिः पृथिव्यां समुत्रे च सञ्चरति। रक्तः द्युपतिः, सर्वदिक् सञ्चरन्; सः दिवं, समुद्रं, पृथिवीं, सर्वाणि भूतानि च रक्षति। उदितः, दीप्तिमान्, महान्, अविरामः, शोभनः, द्वे रूपे करोति; अद्भुतः, प्राज्ञः, बलवान्, वातवाहनः, यावत् लोकाः तावत् दीप्तमान् अस्ति। सः सर्वतः ताड्यते, परिवृतः, संप्लुतः; महिषः, दिनरात्र्या मितः। वयं, न पश्चात् पतन्तः, सूर्यं आह्वयामः, यः देशे तिष्ठति, पन्थानं वेत्ति। महिषः, पृथिव्याः अपत्यं, न पश्चात् पतति; तस्य दृष्टिः, अप्रमेया, सर्वं व्याप्य स्थितः। सर्वं पश्यन्, शुभमार्गदर्शी, यज्यः—सः यत् वदामि तद् शृणोतु। तस्य महिमा पृथिवीं समुत्रं च परिवृत्य, तेजसा दीप्तमानः, द्यां अन्तरिक्षं च व्याप्य स्थितः। सर्वं पश्यन्, शुभमार्गदर्शी, यज्यः—सः यत् वदामि तद् शृणोतु। अग्निः जनासु प्रज्वलितः, प्रज्वलनैः, उषसं गावम् इव प्रसारयन्। शीघ्राः, उद्यन्तः, शीघ्रं प्रस्थिताः; रश्मयः दिवः शिखरं प्रति प्रवहन्ति। योऽसौ स्वर्गं पृथिवीं च सृष्ट्वा, विश्वं व्याप्य, लोकान् पर्यग्रहीत्; यस्मिन् षड् दिशः, पतमानः सूर्यः च तिष्ठन्ति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः यः एवं वेद ब्राह्मणं जयति। यस्मात् ऋतौ वातः वहन्ति, यस्मात् समुद्राः आपूर्यन्ते—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। यः मृत्युं करोति, यः आयुः ददाति, यस्मात् सर्वे जीवन्ति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। यः प्राणेन स्वर्गं पृथिवीं च तर्पयति, यः निष्वासेन समुद्रं पूरयति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। यस्मिन् विराड्, परमेष्ठिन्, प्रजापतिः, अग्निः वैश्वानरः, पङ्क्तिः च प्रतिष्ठिताः; यः अन्यस्य प्राणं, अन्यस्य तेजः गृह्णाति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। यस्मिन् षट् दिशः, पञ्च प्रदेशाः, चत्वारि आपः, त्रयः यज्ञस्य अक्षराणि प्रतिष्ठितानि; यः कोपितः स्वर्गपृथिव्योः मध्ये अपश्यत्—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। यः अन्नादः अभवत्, अन्नस्य पति, वाचः पति, यः अस्ति, यः भविष्यति, सर्वभूतानां पतिः—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। यः त्रयोदशमासं, त्रिंशद्भागं, अहोरात्रैः मितम्, अपिमानयत्—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। कृष्णगामिनः, हिरण्यपक्षिणः, उत्तमाः विहगाः, आपोवसानाः, स्वर्गं प्रति पतन्ति; ते सत्यम् उपव्रज्य पुनः प्रत्यागच्छन्ति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। तव स तेजस्वी, हे कश्यप, तव स दीप्तमण्डलः, तव स पूर्णः शोभनः, यस्मिन् सप्त सूर्याः एकत्र संस्थिताः—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। बृहद् तं पुरतः अनुगच्छति, रथन्तरः पृष्ठतः प्रतिगृह्णाति; प्रकाशेन आवृतः, स्थैर्ये उपविष्टः—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। बृहद् एकः पक्षः, रथन्तरः अपरः, उभौ बलयुक्तौ, सम्यक् स्थितौ; तम् रोहितं देवा अजनयन्—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। सः सायं वरुणः, अग्निर् भवति; प्रातर् मित्रः भवति। सविता भूत्वा अन्तरिक्षे गच्छति; इन्द्रः भूत्वा दिवि ज्वलति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एषः अपराधः। त्वं, रोहित, विमुञ्च, नय, ब्रह्मघ्नस्य पाशान् विमोचय। एवं सविता, सूर्यरूपेण, देवतानां मध्ये महान्, सर्वलोकस्य जीवनं, सर्वदर्शी, सर्वव्यापी, तेजस्वी, यज्यः, सर्वभूतात्मा च विराजते।