अथाङ्गिरसः ब्रह्मघ्नं गृह्णातु, तं च समर्पयतु। सा वै विश्वदेवीति कथ्यते, याज्ञसूत्रेण बद्धा। या दहति समं च दहति, सा ब्रह्मणो वज्रः। तीक्ष्णधारे, मृत्युर् भूत्वा धाव। सा जयम्, तेजः, इष्टानि हव्यानि, पूर्णकामान् ददाति। जयलाभं प्राप्य, विजेत्रेऽस्य लोके तं ददाति। निष्पापे, त्वं मार्गो भूत्वा ब्रह्मदोषात् पथि नय। बाणचिह्नं भूत्वा, घ्नन्तारं नाशय। निष्पापे, ब्रह्मघ्नस्य, पापकृतः, देवद्विषः, दुष्कृतिनः शिरो जहि। अग्निर् येन त्वया पद्मस्तं पापकर्म दहत्व्। छिन्धि छिन्धि, समं छिन्धि; दह दह, समं दह। हे देवि, मूलतः ब्रह्मघ्नं दह। यमस्याद् विवस्वतः सद्मनः स यथा दूरे पापलोकात् गच्छेत्, एवं त्वं देवि, ब्रह्मघ्नस्य, पापकृतः, देवद्विषः, दुष्कृतिनः कृणु। शतसन्धेन वज्रेण, तीक्ष्णधारेण छुरिकया, स्कन्धौ छिन्धि, शिरश् छिन्धि। केशान् छिन्धि, त्वचं विमुच्य। मांसं छिन्धि, स्नायून् विदारय। अस्थीनि विद्रावय, मज्जानं निष्क्रामय। सर्वाणि सन्धीनि च अङ्गानि च विक्षिप। अग्निः तम्, मांसादं, पृथिव्याः निष्क्रामयतु; वायुः तम्, विशालायाम् अन्तरिक्षे, निष्क्रामयतु। सूर्यः तम्, दिवः निष्क्रामयतु; स अधः पततु। उत्तिष्ठ, बलिन्, योऽप्सु अन्तः स्थितः; इमं वाचस्पतिं देशं प्रविश। यो रक्तः सर्वं सृष्टवान्, स त्वां राज्याय सुस्थितं धारयतु। निर्गच्छ, वीर्यवान्, योऽप्सु स्थितः; प्रविश, स्वानि वासानि आरोह। सोमं वहन्, अहं जलानि, ओषधीन्, पशून्, चतुष्पदः द्विपदः चात्र स्थापयामि। हे तीव्राः मरुतः, पृष्ण्याः जाता, इन्द्रेण सह रिपून् नाशयन्तु। दानवती रक्तवर्णा त्वां शृणोतु; सप्त सप्त मरुतः मधुरं संमिश्राः। स उत्थाय, आरोह, रक्तः उत्थितः; गर्भः भूतानां योनि प्राप्तः। तैः स कामयमानं प्राप्नुवन्; मार्गं पश्यन्तः षट् विस्तीर्णाः इह राज्यं स्थापयन्ति। अत्र रक्तः तव राज्यं न्यवेशयत्; शत्रून् अपाकरोत्, त्वं चाक्रन्दः। तस्यैव, दिवा पृथिव्या, धनदा, तत्र कामान् समृद्ध्या यच्छेताम्। रक्तः दिवं पृथिवीं च ससर्ज; तत्र परमो देवः सूत्रं प्रासारयत्। तत्र अजः, एकपाद्, उपाविशत्; तस्य बलात् दिवं पृथिवीं च स्थिरयत्। रक्तः दिवं पृथिवीं च स्थिरयत्; तेनैवेदं प्रतिष्ठितम्, तेन दिवं च। तेनैव अन्तरिक्षं, प्रदेशाः मिताः; तेनैव देवाः अमृतत्वं प्राप्नुवन्। रक्तः सर्वरूपं व्याप्य, वर्धमानः वर्धयन् च। महत्या श्रीया दिवं आरोहन्, तव राज्यं क्षीरघृतयुतं स्यात्। तव ते उत्थानानि, महत्यो आरोहणानि, येन त्वं दिवं च अन्तरिक्षं च पूरयसि—वाचः क्षीरस्य च पोषेण, रक्तस्य राज्ये जाग्रहि। तव ते गणाः तापसोत्थाः, गायत्र्या वत्सानुगा, अत्र आगच्छन्ति। ते त्वां शांतचित्ताः प्रविशन्तु; रक्तः, सुवंशजो वत्सः इव, त्वां समीपं गच्छतु। रक्तः दिवि उत्तिष्ठति, सर्वरूपाणि जनयन्, युवा, प्राज्ञः। तीक्ष्णेन वह्निना प्रकाशमानः, तृतीयायां दिशि प्रियाणि चकार। सहस्रशृङ्गो वृषभः, सर्वजन्मविद्, घृताहुतः, सोमसमर्थितः, महाबलः—त्वया अनाथो न भूयासम्, त्वां न परित्यजामि; पशूनां वीराणां च पोषणं मे ददातु। रक्तः यज्ञस्य पिता, मुखं च; तस्मै वाचसा, श्रवसा, मनसा चाहुतिं ददामि। देवाः हर्षेण हृदया रक्तं उपयन्ति; स मां स्तोत्राय उत्थापयतु। रक्तः सर्वकर्ता यज्ञं स्थापयत्; तस्मात् शक्तयः मम प्राप्ताः। तव नाभिं लोकेऽस्मिन् आसने वक्तुम् इच्छामि। बृहती पङ्क्तिश्च, तेजस्विन् जातवेदः, त्वां प्रति आरोहति। उष्णिक् छन्दः, वषट्कारशब्दश्च, रक्तः बीजेन सह त्वां प्रति आरोहति। एष गर्भं धारयति पृथिव्याः, एष दिवं धारयति, एष अन्तरिक्षं धारयति। एष ब्रध्नस्य आसने दिव्यं लोकं प्रसारयति। वाचस्पते, पृथिवी नः सुखिनी स्यात्, गर्भशय्या शुभा स्यात्। प्राणः सख्येन अत्र स्थातु; परमो देवः त्वां आयुषा तेजसा च परिवेष्टु। वाचस्पते, पंच ऋतवः ये सर्वकर्त्रा नः प्राप्ताः, ये समागताः—प्राणः सख्येन अत्र स्थातु; परमो देवः, रक्त, त्वां आयुषा तेजसा च परिवेष्टु। एवं मन्त्रबलात्, देवशक्त्या च, अधर्मिणं ब्रह्मघ्नं निराकृत्य, रक्तस्य महिम्ना समग्रं जगद् धार्यते, यज्ञः प्रतिष्ठाप्यते, सर्वे लोकाः समृद्ध्याः, तेजसा, आयुषा च परितः परिवेष्टाः सन्ति।