शुद्धयन्त्रैः शुद्धीकृताः आपः प्रवहन्ति, मेघात् स्वर्गं यान्ति, भूर्लोकान् च गच्छन्ति। ताः जीवमानाः, प्राणदाः, प्रतिष्ठिताः, पात्रे क्षिप्ताः, सर्वतः वह्निं प्रज्वालयामि। ताः आपः दिवः आगच्छन्ति, पृथिव्यां संयुज्यन्ते, अन्तरिक्षेऽपि संयुज्यन्ते। शुद्धाः सन्तः, दीप्तिमन्तः, अस्मान् स्वर्गलोकं नयन्तु। ताः आपः बलिन्यः, मिताः, दीप्ताः, शुद्धाः, अमृताः च; गृहपतिभ्याम् उपदिष्टाः, भोजनं पचन्ति, सुचिन्तिताः। गणिताः बिन्दवः पृथिव्यां मिलन्ति, श्वासैः ओषधिभिः च मिताः; अगणिताः, स्रवमाणाः, हिरण्यरूपाः, सर्वत्र व्याप्यन्ति, स्वशुद्ध्यैः शुद्धाः। उत्थाय दीप्तिमन्तः, उष्णीकृताः, फेनं बिन्दून् चोत्क्षिपन्ति। यथा वधूः पतिं पश्यति, एवं धान्यैः त्वं संयुज्यसे। उपविशन्तः उत्थापय, आपः स्पृशन्तु। एतेषु पात्रेषु आपः, एते मिताः धान्याः, एषा दिशः च। परशुं समर्पय, शीघ्रं कुरु, छिन्धावः, न ओषधीः हिंस्याम; सोमः यासां राज्यं परितः कृतवान्, अन्यानि अङ्कुराणि अस्माकं स्युुः। नूतनं दर्भं विस्तीर्य, यज्ञाय मनोहरं, नेत्रप्रियं च; तत्र देवाः देवीभिः सह प्रविशन्तु, ऋतुभिः सह उपविष्ट्वा एतद् खादन्तु। वनस्पते! दर्भे उपविश, अग्निहोत्रेण मिते, देवैः सह। त्वष्टुः सदृशं सुसंस्कृतं रूपं गृहीत्वा, पात्रस्य परितः त्वां पश्येम। निधिपालाः षष्ट्या इषुभिः सुसंस्कृतं भोजनं खादन्तु; तस्मिन् जीवतः पितरः पुत्राश्च, तम् अग्नेः स्वर्गलोकं गच्छन्तं नयन्तु। पृथिव्याः अधिष्ठाने धारय, दृढीकुरु; देवाः त्वां न चलयन्तु। यं जीवदंपती जीवद्भिः पुत्रैः वह्निकोषात् नयन्ति। सर्वान् लोकान् विजित्य, सर्वान् कामान् अतिक्रम्य, यूयं संगताः। ओदनश्च चमसश्च गच्छतां, एके पात्रे एनं उद्धृत्य स्थापयेताम्। पात्रं पुरस्तात् विस्तीर्य, सम्यक् कुर्यात्, घृतैः अनुलेपय; पात्रं पूर्णं भवतु। यथा धेनुः वत्सं पिप्युषी, एवं देवाः बालकं स्तन्यं पिप्युषन्तु। शय्याकारः एतां विश्वां पृथिवीं विस्तीर्यताम्; स्वर्गलोकः अतुलः विस्तार्यताम्; तत्र महापक्षी महिषः विश्रान्तिं लभताम्। देवाः, एनं देवेषु निवेदयन्तु। या भार्या पचति, वा पतिः, अन्यो वा, तद् उभयं सृजतां, तथा स्यात्; संयुज्य, एकं लोकं प्राप्नुतं। य एव पृथिव्याः, पुत्राः, अस्माकं च, सर्वे पात्रे आहूयन्ताम्; नाभिं ज्ञात्वा, बालाः संगच्छन्ताम्। धनस्य धाराः, मधुमन्त्यः, घृतसंयुक्ताः, अमृतस्य नाभयः; स्वर्गलोकः ताः सर्वाः निधिपालाः षष्ट्या इषुभिः संलीनाः कुर्वन्तु। निधिपालाः एतां निक्षेपं आच्छादयन्तु, अन्ये निर्बलाः तस्यां परितः स्युुः। अस्माभिः स्थापितम्, उपनिहितम्, स्वर्गलोकः त्रिभिः गुच्छैः त्रीन् दिवः प्राप्नोति। अग्निः रक्षांसि यथोचितं दहतु; मांसभक्षी, पिशाचः, अत्र न आगच्छतु। तम् दूरं कुर्मः, बहिः निष्कासयामः; आदित्याः, अङ्गिरसः च तेन संयुज्यन्ताम्। आदित्येभ्यः अङ्गिरोभ्यश्च, एषा मधुमती घृतयुक्ता हविः समर्पिता। शुद्धहस्तः ब्राह्मणः, अक्षतः, एतां स्वर्ग्यां सुसंस्कृतां भागं भुङ्क्ते। अहं परमं गुच्छं प्राप्तवान्, तस्मात् लोकात् परमोऽयं प्राप्तः। घृतं सिञ्च, घृतैः अनुलेपय; एष अङ्गिरसां भागः अस्माकं मध्ये। सत्याय तपसे च, देवताभ्यः, एष निधिः, एषः सुकृतः निक्षेपः समर्प्यते। न सः जूये न न कलहे नष्टः, न कदापि वयं त्यजेम। अहं पचामि, ददामि, कर्म मम; पत्नी दयायै जाता। नवो लोकः जातः, पुत्रः; यूयं तं वृद्धिं नयतं, आयुः वृद्धये। अत्र न पापं, न दोषः; न मित्रैः मितं किञ्चन आगच्छति। स्थापितं पात्रं न हीयते; पक्तं न पुनः पाचकं प्रतिनिवर्तते। प्रियं प्रिये कुर्मः; द्वेषिणः यथेष्टं यान्तु। धेनुः मुक्तरज्जुः वत्सेन सह, मृत्युम् अस्मात् नरात् अपाकरोतु। अग्नयः एकमेकं जानन्ति, यः ओषधीः पश्यति, यश्च आपः; ये देवाः दिवि दीप्तिमन्तः, हिरण्यरूपाः, त एव पक्ताः अभवन्। एष पुरुषाणां त्वक् अभवत्, सर्वपशूनां च, अन्येषां च, अदग्धम्। राजत्वेन त्वं वस्त्रं धारय; एष वासः हर्षस्य मुखम् अस्तु। यत् द्यूते, यत् कलहे, यद् वा मिथ्या लाभाय वदसि—एकत्र सूत्रे वसन्तः, तत्र सर्वं मलिनं निहितं भवतु। वृष्टिं सहस्व, आपः अपि प्रविश; त्वं देवत्वचं, धूमं, उद्धर्षयसि। सर्वत्र व्याप्य, घृतपृष्ठः, उत्तमं स्थानं प्राप्य, अस्मिन्लोके गच्छ। दिवः शरीरे बहुधा कृतं, ज्ञातम्, नानावर्णम्; कृष्णं शुद्धीकृत्य, पुनः दीप्तिमन्तं कृत्वा, यत् रक्तं, तत् अग्नये समर्पयामि। पूर्वदिशे, अग्नये, अधिपतये, कृष्णरक्षसे, आदित्याय, इषुधन्याय, एतत् समर्पयामः। सः अस्मान् पातु, रक्षतु। यद् अत्र जराय दत्तं, न तत् जरणाय वा मृत्यवे नयतु; पृष्ठे स्थापयतु, परिपाकेन संयोगः स्यात्। दक्षिणदिशे, इन्द्राय, अधिपतये, तिर्यग्राजाय, यमाय, इषुधन्याय, एतत् समर्पयामः। सः अस्मान् पातु, रक्षतु। यद् अत्र जराय दत्तं, न तत् जरणाय वा मृत्यवे नयतु; पृष्ठे स्थापयतु, परिपाकेन संयोगः स्यात्। पश्चिमदिशे, वरुणाय, अधिपतये, विभाजिने, अन्नरक्षसे, इषुधन्याय, एतत् समर्पयामः। सः अस्मान् पातु, रक्षतु। यद् अत्र जराय दत्तं, न तत् जरणाय वा मृत्यवे नयतु; पृष्ठे स्थापयतु, परिपाकेन संयोगः स्यात्। उत्तरदिशे, सोमाय, अधिपतये, स्वयम्भुवे रक्षसे, इषुधन्याय, एतत् समर्पयामः। सः अस्मान् पातु, रक्षतु। यद् अत्र जराय दत्तं, न तत् जरणाय वा मृत्यवे नयतु; पृष्ठे स्थापयतु, परिपाकेन संयोगः स्यात्। स्थिरदिशे, विष्णवे, अधिपतये, श्यामग्रीवाय रक्षसे, ओषधीभ्यः, इषुधन्येभ्यः, एतत् समर्पयामः। सः अस्मान् पातु, रक्षतु। यद् अत्र जराय दत्तं, न तत् जरणाय वा मृत्यवे नयतु; पृष्ठे स्थापयतु, परिपाकेन संयोगः स्यात्। ऊर्ध्वदिशे, बृहस्पतये, अधिपतये, श्वेतरक्षसे, वृष्टिवाह इषुधन्याय, एतत् समर्पयामः। सः अस्मान् पातु, रक्षतु। यद् अत्र जराय दत्तं, न तत् जरणाय वा मृत्यवे नयतु; पृष्ठे स्थापयतु, परिपाकेन संयोगः स्यात्। एवं सः वदेत्—"अहं ददामि"—इति, तथा सः तां उपयुञ्जीत। गौः ब्राह्मणेभ्यः दातव्या ये याचन्ते; एवं सा प्रजया पुत्रैः च समृद्धा भवति। सः प्रजया तां क्रीणाति, पशून् च दास्यति। यः देवगां ऋषिभ्यः याचमानाभ्यः न ददाति, सः देवैः वियुज्यते। तस्या अश्नयाः मुसलेन भग्नाः, पुच्छं शिलया निष्पिष्टम्, गृहाणि अग्निदग्धानि, स्वं च अन्धेन दत्तम्। रक्तवर्णा सा अधिष्ठानात् रक्षकम् उपलभते। एवं गौः विज्ञाने दुःखसाध्या इति उक्तम्।