यदा किञ्चिदस्माभिः पापं दुष्कृतं वा कृतं, तस्मात् सर्वस्य मलस्य निवारणाय आपः स्म शुद्धिं कुर्वन्तु, अग्निसमीपस्थात् चापि पापात् अस्मान् विमुञ्चन्तु। याः आपः अधः समुत्थायोत्तरदिशं प्रवहन्ति, ताः दिव्यैः मार्गैः सर्वाणि भूतानि वहन्त्यग्रे, वृषभस्य पर्वतस्य पृष्ठे प्राचीनाः नद्यः पुनः प्रवहन्ति। अग्ने, मांसरक्षः, मांसभक्षकम् अपसारय, हविर्यज्ञं देवेषु प्रापय। एष मांसरक्षः प्रविष्टः, एष मांसरक्षः अनुवर्तते; तौ द्वौ व्याघ्रौ कृत्वा, शुभं रक्षन्तं स्थापयामि, अशुभं निष्कासयामि। देवानां यद् आवरणं तदन्तः, मनुष्याणां सीमाः बहिः; गृहपतिः अग्निः तयोः मध्ये स्थितः। अग्ने, जीवतः प्राणं अपाकुरु, मृतं पितृलोकं प्रापय; स्थिरगृहपते, रिपुं अपाकृत्य, श्रेयस्करं मार्गं तस्मै प्रददातु। अग्ने, सर्वान् प्रतिद्वन्दिनः सहनः, तेषां बलं वित्तं च अस्मासु स्थापय। एष इन्द्राग्निं गृह्णातु, सः त्वां दोषात् आपदः च अपाकरोतु; तेन पतन्तं बाणं नुदतु, तेन रुद्रस्य रक्षां प्राप्नुयाम। एष वृषभः, एष नौका, तौ गृह्णातु, तौ त्वां दोषात् आपदः च अपाकरोतु; सवितुः एषां नौकां आरोह, षड्भिः विस्तीर्णैः पथिभिः सुरक्षिताः तर्तुं शक्नुम। सः अहोरात्रं अन्वेषयन्, गृहं वहन्, दृढः सेतु इव स्थितः, वीर्यवान्; स्वस्थं हृष्टं शय्यां वहन्, युक्तवत् सौरभ्यं प्राप्नुयात्। ये देवेभ्यः विच्छिन्नाः, सदा पापे वसन्ति; अग्निः अश्ववत् समीपस्थं मांसरक्षः नुदति, इषीकाः इव प्रेरयन्। ये विश्वासघ्नाः, अर्थलोभिनः, मांसरक्षः समागताः, ते सदा अन्यस्य पात्रं पूरयन्ति। मनः पतति इव, पुनः पुनः प्रतिनिवर्तते; प्राज्ञः मांसरक्षः विज्ञाय, तान् अग्नेः समीपात् दूरं करोति। कृष्णा एव पशूनां भागः, सीसकं मांसरक्षः भागः, चन्द्रमा तेषां, इति वदन्ति; पिष्टमाषः तव भागः—तद् हविरुपहृत्य, वनैः संयोजय। इषीकापुष्पैः, तिलकल्कैः, दण्डेन, इषीकया च पूज्य, इन्द्रः तद् समिधं कृतवान्, यमस्याग्निः तेन प्रज्वलितः। पश्चिमदिशं सूर्यं प्रत्यावर्त्य, प्राज्ञः मार्गं प्रविष्टः; सः प्राणान् अन्यत्र न्यधात्, दीर्घायुषः एतान् विमोचयामि। पुरुषः पुरुषं चर्मणा आवृत्य स्थितः; तत्र स्वजनं आह्वय, यः त्वां प्रयत्नेन प्राप्नोति। यावन्तौ प्रथमं संगतः, तावन्तं आयुः यमलोकं प्राप्नुयाताम्। तव दृष्टिः, बलं, तेजः, वीर्यं च तावत् एव अस्तु; अग्निः देहे संयुज्यते, सन्नद्धे, तदा यमयोरिव, भोजनं पच्यते, तदा संयुज्येथे। इह लोके, देवयानपथे, यमलोकं च, यमयोः संगमः स्यात्; शुद्धैः शुद्धीकृतः आह्वय, यद्यपि बीजं उभयोः उत्पन्नं। अप्सुजाः, एकत्र आगच्छन्तु, जीवमेतं परिवेष्टयन्तु, जीवन्तः भवन्तु; संगम्य, अमृतं भोजनं विभजध्वम्, यत् मातरः पचन्ति इति श्रूयते। यत् भोजनं पितरः पचन्ति, मातरः च, रिपुभ्यः विमुक्तये, वाक्पापात् च; तत् भोजनं शतधारं, दिव्यम्, उभे अन्तरिक्षे व्याप्नोति। द्वे दिवौ, द्वे लोके, यानि यज्ञैः विजितानि; तेषु तेजस्वी मधुमती अग्रे; तत्र वृद्धे पुत्रैः सह शरणं गच्छेम। पूर्वां दिशं गृह्णातु, सदा अग्रे गच्छतु; श्रद्धावन्तः एतं लोकं प्राप्नुवन्ति। यत् अग्नौ पच्यते, समर्प्यते, तत्र यमयोः शरणं गच्छेम, रक्षायै। दक्षिणां दिशं प्रति परिव्रज, एतां पात्रीं उपगच्छ; तत्र यमः पितृभिः सह, पक्तायै बहु आश्रयं ददाति। पश्चिमां दिशं गच्छ, या श्रेष्ठा, यत्र सोमः स्वामी, प्रियं ददाति; तत्र शरणं गच्छ, साधुभिः संयोगं कुरु; तत्र यमयोरिव, पक्ते संगच्छ। उत्तरदिशः श्रेष्ठा प्रजायाम्; सा एव आरम्भः अस्तु; पङ्क्तिर्वृत्तिः पुरुषः अभवत्, सर्वैः भूतैः सह; सर्वाङ्गैः सर्वैः संयुज्याम। एषा विराड् स्थिरा, पूजिता च अस्तु; सा सुभगा पुत्रेषु मम च; अदितिः, सर्ववरणे देवि, पक्तायाः रक्षां कुरु, गोपालक इव। पिता पुत्रान् आलिङ्ग्य यथा, एवं अस्मान् संयुज; सौम्यः वातः पृथिव्यां वातु; देवी, यमस्य पक्तिं पचन्ती, तस्य उष्मा, ऋतं च अस्मासु स्यात्। या कृष्णा पक्षी अत्र आगता, विचरन्ती, किञ्चिद् छिद्रे लब्धवती; या दासी स्निग्धहस्ता, ऊर्णाचूर्णं स्पृष्टवती, मुषलमुषलं च शुद्धवती— एषा विस्तीर्णासना शिला, प्राणदा, शुद्धीकृता, रक्षांसि आपोहतु; चर्ममारोह, महतीं रक्षां ददातु; न यमयोरपत्यदोषः स्यात्। वनस्पतिः देवैः सह आगतः, रक्षांसि, पिशाचान् च अपाकरोति; स उत्थाय वदति, तेन वयं सर्वान् लोकान् जयेम। पशवः सप्त वेदीः परिवेष्टयन्ति, दीप्ताः च, कृष्यमाणाः च; त्रयस्त्रिंशत् देवाः तैः संयुज्यन्ते; सः अस्मान् स्वर्गलोकं नयतु। स्वर्गलोकं नयतु, वयं पुत्रैः दारैः च सह स्याम; अहं तव हस्तं सौख्यार्थं गृह्णामि; न दुःखं, न नाशः, न रिपुः अस्मान् स्पृशतु। आकर्षन्तं पापं वयं अपाकुर्मः, तमः अपोदयाम; त्वं मधुरं भाषस्व; काष्ठ, उत्तोलिता, मा हिंस, देवेषु पाच्यमानं तण्डुलं मा विक्षिप। या सर्वत्र व्याप्य स्थिताः, या घृतपीठा, या पुनः पुनः जायमाना—एतं लोकं गच्छ; वर्षेण जरां प्राप्तं सुपप्रं शूपं गृह्णातु, यः तण्डुलं तुषात् विविनक्ति। त्रयो लोका ब्राह्मणेन परिमिता:—एष स्वर्गः, पृथिवी, अन्तरिक्षं; तेषां रश्मीन् संगृह्य, तानि पुनः शूपं प्रवर्धयन्तु। बहुविधा रूपवती पशुषु, परिपूर्णे एका रूपा भवति; एतां रक्तां त्वचं अपाकुरु, शिला तां शुद्धयति, वस्त्रं यथा रजकः। पृथिवीं पृथिव्यां स्थापयामि; इदं शरीरं तद् एव, यद्यपि परिवर्तितं; यद् उपरि हविषा लिखितं, तत् मम न पलायेत; ब्रह्मणा तदपाकरोमि। यथा माता पुत्रे हृष्टा, तथा त्वां पृथिवीं पृथिव्यां स्थापयामि; ओष्ठ, कुम्भ, वेदी—मा कम्पस्व, यज्ञोपकरणैः घृतेन च दृढीकृता। अग्निः पाचकः त्वां पुरतः रक्षतु; इन्द्रः मरुद्भिः दक्षिणतः रक्षतु; वरुणः पश्चिमे त्वां स्थिरीकरोतु; सोमः उत्तरतः संयोजयतु। एवं, ऋषयः, देवाः, आपः, अग्निः, पितरः, पृथिवी च, सर्वे मिलित्वा, पवित्रं जीवनं, भोजनं, सौख्यं, रक्षां च अस्मासु ददतु; धर्मेण सह, यमयोः इव, आयुः, संयोगः, पुत्राः, वृद्धत्वं, सर्वं च श्रेयः प्राप्तुं वयं प्रार्थयामः।