स्वर्गभूम्यन्तरिक्षाणि मम विस्तारं दत्तवन्ति। अग्निः सूर्यः आपः प्रज्ञा सर्वे च देवाः संयुक्ताः मम एषं प्रसादनं कृतवन्तः। अहं धैर्यशालिनी, अहं उच्चस्था, पृथिव्याम् उपनमिता, अहं विजयी, सर्वविजयी, सर्वकामेश्वरी, सर्वाशानाशिनी चास्मि। सा महती देवीया या देवैः प्रथमा उक्ता, या विस्तृता, या शुभजाता त्वं प्रविश्य दिशः चतस्रः प्रतिष्ठापितवती। पृथिव्यां ये ग्रामाः, या अरण्यं, ये संस्तयः, ये युद्धानि, ये समवायाः, तत्र वयं सुभाषितं वदेम। अश्ववत् रजो विक्षिप्यते; ये जनाः पृथिवीं विमापयन्ति, ते जाताः; सः अग्रण्यः रमणीयः लोकस्य रक्षिता, वृक्षाणां ग्राहः, ओषधीनां धारकः अस्ति। यद् अहं वदामि तत् मधुरम्, विजयं च; यद् अहं पश्यामि तत् मम वशं याति; अहं दीप्तिमती, ऊर्जस्विनी, प्रतिद्वन्दिनः निहन्मि। शान्ता, सुरभिः, रम्या, क्षीरवती, पोषणया समृद्धा सा पृथिवी मम कृते वदतु, सा पृथिवी मम सह भवतु, दुग्धेन सह। यां विश्वकर्मा हविभिः इच्छन् अन्तः समुद्रं, रजः च प्रविश्य, सुखपात्रं गूढं स्थापयामास, या मातृषु प्रकटिता। त्वं जनानां आधारः, अदितिः, कामधुक्, विस्तारिणी; यद् अपि रिक्तं तत् पूरयसि; प्रजापतिः, सत्यस्य आद्यः। त्वदीयं गोत्रं रोगरहितं, व्याधिमुक्तं नः अस्तु, हे पृथिवि; तव अपत्यं तथा भवतु; वयं दीर्घायुषः सञ्जायमाना, त्वां हविषा यजेम। मातरः पृथिवि, मां शुभे स्थापय, दृढं प्रतिष्ठितं कुरु; दिवा संयुक्ता, हे प्रज्ञे, सौभाग्ये मां श्रीं प्रयच्छ। वर्धस्व, वंश, वर्धस्व; तव स्थानं अत्र नास्ति; एषा सीसा तव भागः, गृहाण। या गोषु, या जनासु रोगः, तेन सह अधमं गच्छ। शापयोः दुःशापयोः च द्वाभ्यां हस्ताभ्यां, अनुकरणहस्तेन च, एतेन सर्वरोगमृत्यून् अपाकरोमः। मृत्युम्, नाशम्, द्वेषं च अपाकरोमः; यो नः द्वेष्टि, अग्ने, सः मृतानां मांसं खादतु; यं वयं द्वेष्मः, तं तुभ्यं समर्पयामः। यदि अग्निः कृव्याद्, व्याघ्रः वा, अन्यः कश्चन जीवः अस्मिन गोष्ठे प्रविष्टः, मासैः घृतैः च हविः कृत्वा, तम् दूरं नयामि; सः आपः वा अन्येषां वह्नीनां समीपं गच्छतु। येन कोपेन कोपिनः त्वां कृतवन्तः, हे अग्ने, मृतस्य प्रति, तव अनुग्रहेण त्वां पुनः स्थापयामि, त्वां प्रज्वालयामि। पुनः आदित्याः, रुद्राः, वसवः, ब्रह्मा च, धनदाः च, बृहस्पतिः च, दीर्घायुष्यम् ददतु, शतं हेमन्तान्। यदि कृव्यादग्निः अस्माकं गृहे प्रविष्टः, अन्यं जातवेदसं दृष्ट्वा, तम् दूरं नयामि पितृयज्ञाय; सः परं सान्निध्ये अग्निं प्रज्वालयतु। कृव्यादग्निं दूरं नयामि; शत्रुवः प्रवाहः यमस्य, मृत्युपतेः समीपं गच्छतु। अत्र अन्यः जातवेदाः देवः, हविः देवेषु वहतु, ज्ञात्वा। कृव्यादं अग्निं प्रेरितं, यः जनान् मृत्युपाशेन हन्ति, तम् निष्कासयामि। गृह्याग्निना ज्ञात्वा तम् आदेशयामि; सः पितृलोकं प्रति यजमानः अस्तु। कृव्यादं अग्निं शमितं स्तुतं च पितृपथेन नयामि; देवयानात् न प्रतियातु। अत्र स्थातु, पितृषु जागृतु। ते संयुक्ताः उज्ज्वलान् शुद्धान् दीप्तिमन्तः स्वस्तये प्रज्वलयन्ति; शुद्धः, तेजस्वी, पावनः च। प्रज्वलितः अग्निः शत्रुं परित्यज्य अग्रे गच्छति, दीप्त्या पुनः पावयति। देवो अग्निः दीप्तिमान् स्वर्गस्य उच्चानि अगच्छत्; अशुचिभ्यः विमुक्तः स्याम, अमङ्गलात् अपि विमुक्ताः। अस्मिन् दीप्ते अग्नौ वैराणि पावयामः; यज्ञयोग्याः, शुद्धाः अभवाम; सः नः दीर्घायुषः परं नयतु। दीप्तिमन्तः, ज्योतिष्मन्तः, नाशकः, निष्कलः च—एते ज्ञात्वा रोगान् दूरं नयन्ति। यत्र अश्वेषु, वीर्येषु, गोषु, अजेषु वा, कृव्यादग्निः मानवसम्भवः अस्ति, तम् अपाकरोमः। अन्येभ्यः जनात्, गोभ्यः, अश्वेभ्यः, कृव्यादग्निं जीवनाय जातं, अपाकरोमः। यस्मिन् देवाः शुद्धिं कृतवन्तः, यस्मिन् मनुष्या अपि, त्वां घृतेन अभिषिञ्च्य, अग्ने, स्वर्गं गच्छ। प्रज्वलितः, अग्ने, आहूतः, अस्मद् निकटात् मा गाः; अत्रैव दीप्तिमान् भव, यथा दिवा सूर्यं पश्येम। सीसे, वंशे, अग्नौ, दीप्ते च अग्नौ, अकृते दारु, शिरोवस्त्रे, प्रतिष्ठायाम् च त्वं सौम्यः भव। शिरसः अशुचिं निष्कृत्य, शिरोमणिं बलवंतं कृत्वा, अपरिमितया नद्याः शुद्ध्वा, त्वं शुद्धः यज्ञयोग्यः भवसि। गच्छ, मृत्युः, अन्यया पथया देवयानात् पराङ्मुखः; दृष्ट्वा शृण्वांश्च त्वां वदामि—बहवः वीराः त्वया सह सन्तु। एते जीवन्तः मृतेभ्यः अपाक्रान्ताः; अद्य देवाह्वानं नः शुभं जातम्। वयं नृत्याय हासाय च आगतम्; बलिनः सन्तः सभायां वदेम। एष जीवताम् अन्तः स्थापयामि; अन्यः अत्र न प्रविशतु। ते शतम् हेमन्तान् जीवंतु, बहवः सन्तः मृत्युम् पर्वतम् इव मध्ये स्थापयित्वा। उत्थाय, जरां भागं कृत्वा, क्रमशः स्थित्वा दृढाः भवन्तु। सृष्टा, सुसन्ततिः, सौम्यः च, सर्वं आयुः दीर्घमयनयतु। यथा अह्नः क्रमशः यान्ति, ऋतवः कालैः सह गच्छन्ति, तथैव पराः पूर्वान् न परित्यजन्तु; एवं विधेहि, सृष्टिकर्तन्, तेषां आयुः। अयं शिलाख्यः सरित् अतिक्रम्यताम्—एकत्र गृहीत्वा, दृढाः भूत्वा, अतीतराम, मित्राः। अत्र अशुभान् परित्यज्य, वयं रोगरहिताः, विजयानि गृहित्वा, पारं गच्छाम। उत्थाय, अतीतराम, मित्राः; अयं शिलाख्यः सरित् वहति। अत्र अमङ्गलान् परित्यज्य, सौम्यैः सह विजयानि गृहित्वा पारं गच्छाम। विश्वदेवानां ज्योतिः आलिङ्ग्य, शुद्धाः, दीप्तिमन्तः, उज्ज्वलाः च भूत्वा, पापस्य पदानि अतीत्य, सर्वविजयिनः, शतम् हेमन्तान् मुदामहे। उत्तरया पथया अतीत्य, वातेन पूरिताः, अधमं अन्यया त्यक्त्वा, सप्तत्रिंशत् ऋषयः गत्वा, मृत्युम् पादेन अतिपत्य निरस्यन्।