देवैः निर्मिताः नगरा येषां क्षेत्रेषु स्थिताः, येषां कर्माणि पृथिव्याम् उपरि क्रियन्ते, तस्याः सर्वस्य जनन्याः पृथिव्याः प्रजापतिः सर्वेषु दिशासु सस्यवृद्धिं अस्मभ्यं ददातु। सा पृथिवी बहुविधं निधानं, गुह्यं धनं वहन्ती, रत्नानि सुवर्णं च अस्मभ्यं ददातु; सा धनदा देवी, सौम्या, अस्मान् ऐश्वर्येण च सौम्येन च पूरयतु। विविधजनैः, नानाविधभाषिभिः, नानाचारैः जनैः सह सा पृथिवी गृहमिव स्थित्वा, अपि च अस्मभ्यं सहस्रधारं धनं ददातु, स्थिरा धेनुरिव। या पृथिव्यां सर्पाः, वृश्चिकाः, दंशिनः कीटाः, शिशिरसमये जाताः, गुह्यचराः, वर्षासु सर्पन्तः कृमयः, सर्वे ते अस्मान् न समीपं यान्तु; शुभेन अस्मान् पालयतु सा। ये मार्गाः पृथिव्यां जनानां कृता, रथानां पदानि, यात्रा-पथाः, येषु शुभाशुभे चरन्ति, तं पन्थानं वयं शत्रुविहीनाः, चौरवर्जिताः, शुभेन जयेम; तस्मिन् अस्मभ्यं सौम्यं ददातु। या पृथिवी मृदं वहन्ती, भारं सहमाना, शुभाशुभयोः अन्तं सहन्ती, वराहेण संयुक्ता, स वराहः तां पृथिवीं स्वीकृतवान्। ये व्याघ्राः, सिंहाः, अरण्ये विहरन्ति, ये नरमांसभक्षाः, पृथिवि, तान् कुक्कुरं, दुष्टं, रीक्षं, राक्षसं च अस्मद् दूरे कुरु। ये गन्धर्वाः, अप्सराः, गुप्तचरा, किमिदिनः, सर्वे भूताः, राक्षसाश्च, पृथिवि, तान् अस्मद् दूरे कुरु। यस्यां द्विपदाः पक्षिणः पतन्ति—हंसाः, श्येनाः, पक्षिणः, विहगाः—यस्यां वातः मातरिश्वा धूलिं उत्थापयन् वृक्षान् कम्पयति; तस्य वातस्य वेगः, धावनं, ज्वलनं। यस्यां कृष्णा रक्ताश्च संयुक्ताः, दिनं रात्रिश्च पृथिव्याम् प्रतिष्ठिते; वर्षेण परिवृता सा पृथिवी अस्मभ्यं शुभे गृहे प्रियं वासं ददातु। दिवं पृथिवीं चान्तरिक्षं च अस्मभ्यं विस्तारं ददुः; अग्निः, सूर्यः, आपः, प्रज्ञा, सर्वे देवाः मिलित्वा ददुः। अहं सहिष्णुः, अहं उत्तमः, पृथिव्यां नाम्ना प्रतिष्ठितः; अहं विजयी, सर्वविजयी, कामेश्वरः, आशानां हन्ता। या महती देवीत्वं देवैः पूर्वं उक्तं, यत् तया विश्वं व्यापितम्, या सुष्टुजातया प्रविष्टा, तया चतुर्दिशः स्थापिता। ग्रामाः, अरण्यानि, सभाः, युद्धानि, संमेलनेषु पृथिव्यां, तत्र वयं शुभं भाषेमहि। अश्व इव धूलिः उत्पद्यते, ये जनाः पृथिवीं ममापि मापयन्ति, ते अग्रे, रम्ये, लोकस्य रक्षके, वृक्षाणां गृहे, ओषधीः धरन्ति। यद् अहं वदामि तत् मधु, यद् वदामि तत् जयति; यन्मया दृष्टं तत् मम आज्ञां पालयति; अहं तेजस्वी, वीर्यवान्, विरोधिनः अपि हन्याम्। शान्ता, सुरभिः, रम्या, क्षीरवती, पोषणेन युक्ता पृथिवी मम पक्षे वदतु, साक्षात् क्षीरसहितया मम सदा अस्तु। यां विश्वकर्मा हविषा प्रार्थयन् अन्तरसागरे प्रविष्टवान्, धूलौ निहितां, या गूढं रम्यं पात्रं मातृषु प्रकटिता। त्वं जनानां आधारः, अदिति, कामधुक्, व्यापिनी; यत् किंचित् न्यूनम्, तत् त्वं पूरयसि; प्रजापतिः सत्यस्य आद्यः। तव गोष्ठे व्याधिरहितं, रोगरहितं सुतानां च अस्तु; वयं दीर्घायुषः सञ्जायेमहि, तुभ्यं हविः कुर्मः। माता पृथिवि, माम् शुभे स्थापय, स्थिरं कुरु; दिवा संयुक्ता, प्रज्ञे, श्रीं यशश्च ददातु। वर्धस्व, वेतस, वर्धस्व; तव स्थानम् अत्र नास्ति; अयं सीसो भागस्तव, गृहाण; या गोषु, या जनासु व्याधिः, तया सह अधस्तात् गच्छ। शापयोः, दुरुक्तयोः, अनुकरणहस्तयोः, एतेन सर्वं रोगमृत्युम् अपाकरोमः। मृत्युम्, नाशं, द्वेषं च अपाकरोमः; यो नः द्वेष्टि, अग्ने, स मृतानां मांसं खादतु; यं वयं द्वेष्मः, तं तुभ्यं समर्पयामः। यदि अग्निः कृव्याद्, व्याघ्रः, वा अन्यो जन्तुः अस्माकं गोष्ठे प्रविष्टः, सर्षपैः घृतैः च हविर्दत्वा, तम् दूरं नयामि; स आपः वा अन्येषु अग्निषु गच्छतु। यत् क्रुद्धाः क्रोधेन किञ्चिद् अग्ने मृताय कृतवन्तः, तव अनुग्रहेण पुनः त्वां स्थापयामः, पुनः प्रज्वालयामः। पुनः आदित्या, रुद्राः, वसवः, ब्रह्मा, धनदाः, बृहस्पतिः च तव दीर्घायुष्यम् ददातु, शतं शरदानि। यदि कृव्यादग्निः अस्माकं गृहे प्रविष्टः, अन्यं जातवेदसं दृष्ट्वा, तं पितृयज्ञाय दूरं नयामि; स स्वर्गे दिवि अग्निं प्रज्वालयतु। कृव्यादग्निं दूरं नयामि; शत्रूणां प्रवाहः यमस्य लोकं गच्छतु; अत्र अन्यः जातवेदाः, देवः, देवेषु हविः वहतु, जानन्। कृव्यादग्निं प्रेरितं, मृत्युवज्रेण जनान् हन्तारम्, गृह्य अग्निना आज्ञापयामि; स पितृलोकं गच्छतु। कृव्यादग्निं शमितं, स्तुतं, पितृपथेन दूरं नयामि; स देवयानात् न प्रतियातु; अत्र स्थित्वा पितृषु जागरूकः भवतु। ते प्रकाशमानाः, शुद्धाः, दीप्ताः, शुभाय एकत्र प्रज्वलन्ति; शुद्धः, दीप्तः, पावनः; प्रज्वलितः अग्निः शत्रुं परित्यज्य, अग्रे गच्छति, तेजसा पुनः शुद्धिं करोति। देवो अग्निः, दीप्तमान्, दिवः उच्चैः गतः; पापात् विमुक्तः, वयं दोषरहिताः स्याम्। अस्मिन् दीप्ते अग्नौ वयं वैराणि शुद्धयामः; यज्ञयोग्याः, शुद्धाः अभवाम; स नः दीर्घायुषः पारयतु। दीप्तः, प्रकाशमानः, नाशकः, निष्प्राणश्च—एते, जानन्तः, रोगं दूरं नयन्तु। यः अश्वेषु, वीर्येषु, गोषु, अजेषु, यदि कृव्यादग्निः जनात् जातः, तं दूरं नयामि। अन्येभ्यः जनात्, गोभ्यः, अश्वेभ्यः, जीवनाय जातं कृव्यादग्निं दूरं नयामः। यस्मिन् देवाः शुद्धिं कृतवन्तः, यस्मिन् मनुष्याः अपि, तं घृतैः अभिषिच्य, अग्ने, दिवं गच्छ। प्रज्वलितः अग्ने, आहूयमानः, अस्मद् न गच्छ; अत्रैव दीप्त्वा, दिवा सूर्यं पश्येम। सीसे, वेतसे, अग्नौ, दीप्ते च अग्नौ, तथा अकृतच्छेदे दर्भे, शिरसि, आधारद्रव्ये च सौम्यः भव। एवं पृथिव्याः महत्त्वं, सौम्यता च, अग्नेः शुद्धिः च, सर्वे देवाः अस्मान् पालयन्तु, रोगं, मृत्युम्, वैरं च दूरं करोतु; वयं दीर्घायुषः, यशस्विनः, पावनाः, पृथिव्याः च कृपया संयुक्ताः, देवेषु यज्ञं कुर्वाणाः, पितृषु शान्तिम् इच्छन्तः, शुभे स्थाने स्थिताः स्याम।