बृहस्पतिः चाङ्गिरसः ऋषयः च, ये वेदविदः, त्रिसन्धेः वज्रं दैत्यहननं शस्त्ररूपेण गृह्णन्ति स्म। तेन वज्रेण रक्षितः सूर्यः स्थिरः स्थितः, इन्द्रः अपि तेनैव स्थिरः, त्रिसन्धिं देवाः बलाय वीर्याय च विभागयन्। तेन हविषा देवाः सर्वाणि लोकानि जिग्युः; बृहस्पतिः चाङ्गिरसः च वज्रं त्रिसन्धेः दैत्यनाशनं शस्त्रं सिञ्चन्तः दानवान् नाशयामासुः। पुनः बृहस्पतिः चाङ्गिरसः च त्रिसन्धेः वज्रं दैत्यनाशनं शस्त्रं सिञ्चन्तः तद्वा मया अपि सेनेयं समलिप्य शत्रून् वीर्येण हन्याम्। य एव हविर्वषट्कृतेन देवाः आगच्छेयुः, ते सर्वे एषा हविः प्रीताः सन्तु, अत्र च परत्र च विजयं मे ददतु। त्रिसन्धेः प्रियतमा हविः येषां, ते सर्वे देवाः आगच्छेयुः; येन संयोगेन दानवाः प्रथमतः विजिताः, तं महायोगं पालयन्तु। शत्रूणां शरान् वातः प्रत्यवर्तयतु, इन्द्रः तेषां बाहून् भञ्जतु, ते अस्मान् प्रति लक्ष्यम् अकर्तुं न शक्नुवन्तु; आदित्यः तेषां शस्त्राणि नाशयतु, चन्द्रमाः तान् अनावर्तनीयमार्गे नेतु। यदि देवाः प्राचीना प्रार्थनां कवचं कृत्वा, स्वदेहं प्रतिरक्षां च कृत्वा, यत्र यत्र गतवन्तः, तत्सर्वं निर्बलम् अस्तु। मांसभक्षकान् अनुसृत्य मृत्युम् ऋत्विजं कृत्वा, त्रिसन्धे, त्वं सेनया सह प्रस्थितः शत्रून् जेषि, अग्रे गच्छ। हे त्रिसन्धे, शत्रून् तमसा परिवेष्टय, ये घृतं न जुह्वन्ति, तेषां कोऽपि माम् न प्राप्नुयात्। तीक्ष्णपादा शत्रून् पतित्वा तान् भ्रमयतु; अद्यैव शत्रुसैन्यानि अन्धकारे भ्रमितानि भवन्तु। शत्रवः अन्धकूपे मोहिताः सन्तु, तेषां श्रेष्ठाः पुनः पुनः नाशं यान्तु; एषया सेनया तान् हन्यां। कवचिनः वा अकवचिनः वा रथिनः वा शत्रवः, कवचस्य पाशैः रथस्य पाशैः वा पतित्वा पराजिताः स्युः। ये शत्रवः कवचिनः, ये अकवचिनः, ये अर्धकवचिनः, ते सर्वे अन्धकूपे पतित्वा भूमौ श्वभिः खाद्यन्ताम्। ये रथिनः, ये अरथिनः, ये अश्वारूढाः, ये अनारूढाः, ते सर्वे मृताः गृध्रैः श्येनैः पक्षिभिः च खाद्यन्ताम्। शत्रुसैन्यम् युधि पतित्वा मृतशरीरराशिवत् श्वगृध्रैः विदारितम् अस्तु। ये प्राणेषु क्षता, ये रुदन्ति, ये पतिता, ते महापक्षिभिः खाद्यन्ताम्; ये शत्रवः अस्माकं पश्चिमाहुतिं प्रतिषेधन्ति। या वह्निरूपा आहुतिर्देवैः दृष्टा, या अप्रतिरोध्या, तां इन्द्रः वृत्रहन् त्रिमुखवज्रेण नाशयतु। सत्यं, महत्त्वं, ऋतम्, बलम्, दीक्षा, तपः, ब्रह्म, यज्ञः च, एते पृथिवीं धारयन्ति; सा पृथिवी, या अतीतानागतयोः सखा, अस्माकं विश्वं विस्तीर्णं कुर्यात्। या पृथिवी मध्ये अनियतं मानवाय, या समाः समृद्धाः च भूधराः, या औषधीनां विभूतिभिः युक्ता, सा अस्माकं कृते विस्तीर्णा स्यात्, धनं ददातु। या पृथिव्यां सागरः, नद्यः, आपः च स्थिताः, या अन्नस्य जनस्य च स्थलम्, या पृथिव्याम् इदं जगत् सञ्चरति, स श्वसति, सा पृथिवी अस्मान् श्रेष्ठे स्थापयतु। या पृथिवी चतस्रः दिशः, या अन्नस्य जनस्य च स्थलम्, या नानारूपिणीं प्राणिनां धारयति, सा पृथिवी अस्मान् पशुषु अन्ने च स्थापयतु। या पृथिव्यां प्राचीनाः जनाः कर्माणि अकुर्वन्, या देवाः दानवान् अजयन्, सा पृथिवी अस्माकं पशुद्रव्यं, वीर्यं, यशः च ददातु। या सर्वस्य आधारः, धनवती, स्थिराधारा, सुवर्णस्तनी, जगतः पीठम्, वैश्वानरं वहन्ती, सा पृथिवी इन्द्रेण, वृषभेण च सह धनं ददातु। या अनिद्रा देवाः रक्षन्ति, सर्वदा ददाति, सा पृथिवी, मधुरं प्रियं दुहाना, अस्मान् तेजसा पोषयतु। या पृथिव्याम् आदौ आपः सागरे स्थिताः, या धीराः मनसा अन्वेष्टुम् इच्छन्ति, या हृदयं सत्यामृतैः आच्छन्नं दिवि, सा पृथिवी अस्मान् परमे स्थाने बलेन पोषयतु। या पृथिव्यां आपः सततम् प्रवहन्ति, दिवा निशि च, सा पृथिवी, स्रोतसां धन्या, अस्मान् समृद्ध्या दुह्यताम्, तेजसा पोषयतु। या पृथिवीम् अश्विनौ ममापत्, या विष्णुः त्रिभिः क्रमैः व्याप्तवान्, या इन्द्रः अजेयां कृतवान्, सा पृथिवी, जननी, अस्माकं कृते दुग्धं दुह्यताम्। तव पर्वतानि शिखराणि, हे पृथिवि, तव हिमवन्तः, तव वनानि; सा पृथिवी अस्माकं प्रियं भूयात्। या पृथिवी नानारूपा, कृष्णा, रक्तवर्णा, सर्वरूपा, स्थिरा, इन्द्रेण रक्षिता, अजिता, अदुष्टा, अविचलिता, अहम् एष्यां स्थितः। या पृथिव्याः मध्ये, नाभौ, या बलरूपाणि उदिता, तेषु अस्मान् स्थापय, अस्मान् आवह, पृथिवी माता, अहम् पृथिव्याः पुत्रः; पर्जन्यः पिता, सः अस्मान् पूरयतु। या पृथिव्यां वेदि स्थापिता, या विश्वकर्मभिः यज्ञः विस्तारितः, या पृथिव्यां स्तोत्राणि निपात्यन्ते, या पृथिव्यां हविः उर्ध्वं याति, सा पृथिवी, वर्धमानं अस्मान् वर्धयतु। यः अस्मान् द्वेष्टि, यः अस्मान् समरेण बाधते, यः मनसा वा हिंसाय वा आक्रमति, सा पृथिवि, तम् अस्माकं कृते बन्धय, यथा प्राचीनाः अकुर्वन्। त्वत्तः जाताः, त्वयि चरन्ति मर्त्याः; त्वं द्विपदः चतुष्पदः च वहसि। पञ्च जनाः तव, हे पृथिवि, येषां अमृतरश्मिः सविता मर्त्येषु प्रसारयति। अस्माकं अपत्यं संयुक्तं, पूर्णं च भूयात्; मधुरं वाक् मयि स्थापय, हे पृथिवि। त्वं सर्वौषधीनां माता, स्थिरा पृथिवि, ऋतेन धारिता; त्वयि सुखेन, क्षेमेण च चराम। त्वं विस्तीर्णे धाम्नि महती अभूः, बला, शीघ्रं कम्पमाना, इन्द्रेण रक्षिता; अस्माकं कृते सुवर्णवत् प्रकाशस्व, न कश्चन अस्मान् हिंसयेत्। अग्निः पृथिव्याम्, ओषधीषु च, आपः अग्निं वहन्ति, अग्निः रश्मिषु, अग्निः मनुष्येषु, गवाम् अश्वानां च मध्ये, अग्निः सर्वत्र अस्ति। अग्निः दिवः ज्वलति; अग्निना देवेन अन्तरिक्षं विस्तीर्णम्; मर्त्याः अग्निं वह्निं जुह्वन्ति, घृतप्रियं। अग्निना वस्त्रिता, पृथिवि, यदस्याः कृष्णता, तया न अस्मान् तीक्ष्णान् कुर्यात्। पृथिव्याम् एव देवाः यज्ञं यजन्ति, घृताहुतिं जुह्वन्ति; पृथिव्याम् एव मर्त्याः स्वेन अन्नेन जीवन्ति। सा पृथिवी अस्मान् प्राणेन, आयुषा च यच्छतु; न अस्मान् जरयतु। एवं बृहस्पतिः, त्रिसन्धिः, देवाः च दानवान् नाशयन्तः, पृथिव्याः स्तुत्या, तस्याः संरक्षणेन, अस्माकं विजयं, आरोग्यं, समृद्धिं च प्रार्थयन्ति।