सर्वे तत्र देवेषु पतयः समुत्तिष्ठन्तु, एकत्र संगच्छन्तु च। हे सौम्याः देवगणाः, युद्धे विजयं प्राप्य, स्वस्थानं दृढं कृत्वा तिष्ठन्तु। पुनः सर्वे महाबलिनः ध्वजैः सहिताः समुत्तिष्ठन्तु, सर्पाः, अन्ये भूताः, राक्षसाश्च—ते सर्वे शत्रून् अनुयान्तु। त्रिषन्धे, तव अधिपत्यं शासनं च वेद; स प्रातः रक्तध्वजः दृश्यते। ये अन्तरिक्षे, ये दिवि, ये पृथिव्याम्, ये च मनुष्येषु, ते सर्वे त्रिषन्धिं हृदि कृत्वा अस्मान् पापवाक्येभ्यः रक्षन्तु। येषां शस्त्राणि आयसीमुखानि, सूत्रमुखानि, अंकुशमुखानि च सन्ति, ते शीघ्रगामिनः मांसभक्षिणः वायुवत् शत्रून् त्रिषन्धेः वज्रेण बद्ध्वा नयन्तु। जातवेदः, सूर्यः, मृतदेहः जनसमूहः च—एते सर्वे अदृश्याः सन्तु; त्रिषन्धेः सेना सदा मम वशे, सुमना च भवतु। देवजनानां समूहैः, सेनया च सह त्वं समुत्तिष्ठ; एषा बल्यर्घ्या त्रिषन्धेः प्रियतमा तुभ्यं समर्पिता अस्ति। चतुष्पदाः तीक्ष्णदंष्ट्राः च, बाणैः विद्धाः च, ते सर्वे एकत्र आगच्छन्तु; शत्रुषु मायायाम्, त्रिषन्धेः सेनया सह सदा स्थिताः सन्तु। धूम्रनेत्रः पक्षी सम्यक् पततु, तीक्ष्णश्रोत्रः शब्दं कुर्यात्; त्रिषन्धेः विजयी सेना रक्तध्वजैः शोभयमानाः दृश्यन्ताम्। ये पक्षिणः अन्तरिक्षे दिवि च विहरन्ति, ते सर्वे अवतीर्यन्तु; वन्यपशवः, मक्षिकाः च एकत्र सन्निपत्यन्तु, गृध्राः मृतदेहं खादन्तु। येन संधिना इन्द्रः ब्राह्मणः बृहस्पतिः च कृतवन्तः, तेन इन्द्रसंधिना अहम् अत्र सर्वान् देवतान् आह्वये—मम विजयः अत्र च परत्र च भूयात्। बृहस्पतिः, अङ्गिरसः, ऋषयः च, त्रिषन्धेः दैत्यहन्तुः वज्रं शस्त्ररूपेण गृहीत्वा स्थिताः। येन सूर्यः सुपालितः, इन्द्रः च दृढः तिष्ठति—त्रिषन्धेः देवैः बलाय वीर्याय च विभक्तः अस्ति। एषया हविषा देवाः सर्वान् लोकान् विजितवन्तः; बृहस्पतिः अङ्गिरसः च त्रिषन्धेः वज्रं दैत्यनाशनं प्रावर्तयन्। तेनैव बृहस्पतिना अङ्गिरसाभिः च त्रिषन्धेः वज्रः दैत्यनाशनः प्रक्षिप्तः; तेनैव अहं सेनां लिप्स्यामि, बलात् शत्रून् हन्यामि। ये देवाः वषट्कारयुक्तां हविं भुञ्जते, ते सर्वे आगच्छन्तु; एषा बलिः तुष्टया भवन्तु, मम विजयः अत्र च परत्र च अस्तु। त्रिषन्धेः प्रियतमा बलिः देवगणैः स्वीक्रियते; या महती संधिः दैत्यजये पूर्वं रक्षिता, सा संरक्ष्यताम्। शत्रूणां बाणान् वातः प्रतिनयतु; इन्द्रः तेषां भुजौ विदारयतु, ते अस्मान् प्रति लक्ष्यं न कर्तुं शक्नुवन्तु; आदित्यः तेषां शस्त्राणि नाशयतु, सोमः अनावृत्तिपथं तान् नयतु। पूर्वे देवाः यदा प्रार्थनां कवचं कृत्वा, शरीरं त्राणं कृत्वा ययुः, तत्सर्वं यद् उपाजग्मुः, तद् अशक्तं क्रियताम्। मांसभक्षिभिः सह, मृत्युम् ऋत्विजं कृत्वा, त्रिषन्धिः सेनया सह प्रस्थितः; शत्रून् जित्वा अग्रे गच्छतु। हे त्रिषन्धे, शत्रून् तमसा परिवेष्टय; ये घृतं न जुह्वन्ति, तेषां कोऽपि मम समीपं न आगच्छतु। तीक्ष्णपदा शत्रुषु पतित्वा, तान् मोहं प्रापयतु; अद्यैव शत्रूणां सेनाः तमसि मोहिता भवन्तु। शत्रवः तमसि मोहिता भवन्तु, तेषां श्रेष्ठाः पुनः पुनः नश्यन्तु; अस्य सेनया तान् हन्यताम्। योऽपि शत्रुः कवचवान् वा अकवचवान् वा रथस्थः वा, स कवचस्य पाशैः, रथस्य पाशैः बद्धः निपातितः च भवतु। ये शत्रवः कवचिनः, अकवचिनः, अर्धकवचिनश्च, ते सर्वे तमसि पतिताः पृथिव्यां श्वभिः खाद्यन्ताम्। ये रथस्थाः, अरथाः, अश्वारूढाः, अनारूढाश्च, ते सर्वे हताः गृध्रैः, श्येनैः, पक्षिभिः च खाद्यन्ताम्। शत्रूणां सेना युद्धे निपातिता, मृतशरीरराशिरूपेण श्वगालैः विदारिताः, विदीर्णाः च शयानाः दृश्यन्तु। ये प्राणेषु विद्धाः, रुदन्तः, निपातिताः च, ते महापक्षिभिः खाद्यन्तु; यः कश्चन शत्रुः अस्माकं पश्चिमबलिं प्रतिषेधति, स एवम् नश्यतु। या बलिर्देवैः निरीक्ष्यते, अजेया या अस्ति, तां त्रिधारवज्रेण वृत्रहन्ता इन्द्रः नाशयतु। सत्यं, महत्त्वं, ऋतं, वीर्यं, दीक्षा, तपः, ब्रह्म, यज्ञः च—एते पृथिवीं धारयन्ति; सा विशालाऽपि पृथिवी, या भूतस्य भविष्यतः च सख्यं करोति, अस्मभ्यं विस्तीर्णं लोकं करोतु। या पृथिवी मध्ये मानवाय अनियता, येषां शैलवलयाः समाः, गभीराः, पौष्पवती च, सा अस्मभ्यं संपदं वितनुतु। यस्यां समुद्रः, नद्यः, आपः च स्थिताः, यस्याम् अन्नं जनाः च उत्पन्नाः, यस्याम् इयं जगत् चरति श्वसति च, सा पृथिवी अस्मान् श्रेष्ठे स्थानि स्थापयतु। या पृथिवी चत्वारः दिशः, यस्याम् अन्नं जनाः च उत्पन्नाः, या बहुविधं जीवितं धारयति, सा अस्मान् पशुषु अन्ने च स्थापयतु। यस्यां प्राचीना जनाः कर्माणि अकुर्वन्, यस्याम् देवाः असुरान् अजेषुः, सा पृथिवी अस्मभ्यं धने, वीर्ये, यशसि च—गवां, अश्वानां, सुतानां च—समृद्धिं ददातु। सा पृथिवी सर्वस्य आधारः, निधीनां समृद्ध्या युक्ता, स्थिरा, सुवर्णस्तनी, विश्वस्य आधारभूता, वैश्वानरं वहन्ती, इन्द्रेण वृषभेण च सह, अस्मभ्यं धनं ददातु। या पृथिवी अनिद्रैः देवैः रक्ष्यते, सर्वदा दात्री, अव्यया, सा पृथिवी मधुरं प्रियं च दुहन्ती अस्मान् तेजसा पुष्णातु। या पृथिव्याम् आदौ आपः समुद्रे स्थिताः, या धीरैः चिन्तया अन्वेषिता, यस्याः हृदयं दिवि परमे सत्येन अमृतत्वेन च आच्छादितम्, सा पृथिवी अस्मभ्यं परमे स्थानि बलं वीर्यं च ददातु। यस्यां आपः नित्यगतयः अहर्निशं संचरन्ति, सा पृथिवी सरिद्भिः समृद्धा अस्मभ्यं समृद्धिं दुह्यात्, तेजसा च पुष्णातु। यां अश्विनौ मापयतुः, यस्याम् विष्णुः त्रैविक्रमेण पदानि न्यधात्, यस्याम् इन्द्रः स्वार्थाय अजैयत्, सा पृथिवी मातरः स्वस्य शिशोः दुग्धं दुह्यात्। तव पर्वतानि शिखराणि, हे पृथिवि, हिमवंतः, तव वनानि, सा पृथिवी अस्मभ्यं सुखदा भवतु। या विविधरूपा, कृष्णा, रक्तवर्णा, सर्वरूपा, स्थिरा, इन्द्रेण रक्षिता, अजय्या, अव्यथा, अविच्छिन्ना च, तस्यां पृथिव्यां अहं प्रतिष्ठां करोमि। यत् ते मध्ये, हे पृथिवि, यत् नाभौ, यानि बलरूपाणि ते शरीरात् उत्पन्नानि, तेषु अस्मान् स्थापय, अस्मान् अभिषिञ्च; पृथिवी माता, अहं पृथिव्याः पुत्रः, पर्जन्यः पिता—सः अस्मान् पूरयतु।