गृहस्थे आचार्यः शुद्धं घृतं निर्माति। स वरुणरूपः सत्त्वेषु यद् इच्छति, तद् शिष्यः मित्रः स्वात्मन्यर्पयति। आचार्यः एव शिष्यः, शिष्यः प्रजापतिः। प्रजापतिः प्रकाशते; अधिपः इन्द्रः भवति, स्वामी। शिष्यनियमेन तपसा राजा स्वं राज्यं रक्षति। आचार्यः अपि शिष्यनियमेन शिष्यं अन्वेष्टुम् इच्छति। शिष्यनियमेन कन्या यौवनं पतिं प्राप्नोति; शिष्यनियमेन वृषभः तृणं अन्वेष्टुम् इच्छति, अश्वः च यवसं। शिष्यनियमेन तपसा देवाः मृत्युम् अपाकुर्वन्; शिष्यनियमेन इन्द्रः देवेषु प्रकाशमयम् लोकं आनयत्। शिष्यात् औषधयः, भूतं भविष्यच्च, अहः रात्रिः, वृक्षाः, संवत्सरः ऋतुभिः सह—एते सर्वे शिष्यात् उत्पन्नाः। भूमौ दिवि च पशवः, वन्याः गृहीताः, पक्षिणः निर्ग्रन्थाः च—सर्वे शिष्यात् उत्पन्नाः। प्रजापतेः सर्वाणि भूतानि पृथक् स्वं प्राणं धारयन्ति; एते शिष्येन पूरिताः, ब्रह्मणा रक्षिताः। एष देवतानां श्रेष्ठः, अप्राप्यः, प्रकाशमानः। तस्मात् देवाः अमृताः च, ब्राह्मणः च, जाताः; ब्रह्मा ज्येष्ठः। शिष्यः तेजस्वि ब्रह्म धारयति; तस्मिन् सर्वे देवाः संगताः। सः प्राणं अपानं व्यानं वाक् मनः हृदयं ब्रह्म विज्ञानं च जनयति। अस्माकं दृष्टिं, श्रवणं, यशः, अन्नं, बीजं, रक्तं, उदरं च ददातु। शिष्यः एतानि निर्माय, जलस्य उपरि स्थित्वा, तपः आचरन्, समुद्रे दीप्तिम् प्रज्वलयन्। स्नातः, पिङ्गलः, सुवर्णवर्णः, पृथिव्याम् महत् प्रकाशते। अत्र, अग्निं, वनवृक्षान्, औषधयः, हरितानि च, वयं आह्वयामः। इन्द्रः, बृहस्पतिः, सूर्यः च, पापात् विमोचयन्तु। वरुणं, मित्रं, विष्णुं, भगं, अंशं, विवस्वन्तं च आह्वयामः; ते पापात् विमोचयन्तु। दिव्यं सवितारं, सृष्टारं, पूषाणं, त्वष्टारं च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। गन्धर्वान्, अप्सराः, अश्विनौ, बृहस्पतिं, अर्यमणं च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। अहः रात्रिः, सूर्यचन्द्रमसौ, सर्वे आदित्याः च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। वायुः, पर्जन्यः, अन्तरिक्षं, दिशः, सर्वे प्रदेशाः च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। अहः रात्रिः, उषसः, शापात् विमोचयन्तु; सोमः, देवः, यं चन्द्रमसः इति वदन्ति, विमोचयतु। भूमौ दिवि च गोः, वन्याः पशवः, पक्षिणः, विहङ्गमाः च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। भवः, शर्वः, रुद्रः, पशुपतिः च आह्वयामः; तेषां बाणान् ज्ञात्वा, ते सर्वदा शुभं कुर्वन्तु। आकाशं, तारा, पृथिवी, यक्षाः, पर्वताः, समुद्राः, नद्यो, नगराणि च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। सप्तर्षयः, दिव्याः आपः, प्रजापतिः, पितरः, यमः च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। सर्वे देवाः, ये दिवि, अन्तरिक्षे, भूमौ च स्थिताः, बलवन्तः—ते दुःखात् विमोचयन्तु। आदित्याः, रुद्राः, वसवः, स्वर्गीयाः देवाः, अथर्वणः, अंगिरसः, ऋषयः च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। यज्ञं, यजमानं, ऋक्, साम, औषधयः, यजुः, होतारः च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। पञ्च राज्ञः औषधयः, सोमः श्रेष्ठः, दर्भा, भाङ्गः, यवः च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। शत्रवः, राक्षसाः, सर्पाः, सत्पुरुषाः, पितरः, मृत्युशतानि च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। ऋतवः, तेषां अधिपतयः, कालाः, वर्षाः, संवत्सराः, मासाः च आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। दक्षिणे, पश्चिमे, पूर्वे, उत्तरदिशि, सर्वे बलवन्तः देवाः संगताः—ते दुःखात् विमोचयन्तु। सर्वे देवाः, सत्ये स्थिताः, धर्मे वृद्धाः, सर्वैः पत्निभिः सह आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। सर्वे देवाः, सत्ये स्थिताः, धर्मे वृद्धाः, सर्वैः पत्निभिः सह आह्वयामः; ते दुःखात् विमोचयन्तु। भूतानि, तेषां स्वामी, सर्वभूताधिपः च आह्वयामः; सर्वे भूतानि संगताः, ते दुःखात् विमोचयन्तु। पञ्च दिशः देव्यो, द्वादश मासाः देवाः, वर्षस्य दंष्ट्राः च सर्वदा शुभं कुर्वन्तु। अमृतं औषधं यत् मातली रथचारी जानाति, इन्द्रः तद् आपः स्थापितवान्; आपः तद् औषधं ददातु। शेषे नामरूपं, शेषे लोकः स्थितः; इन्द्रः अग्निः च शेषे, सर्वं तस्मिन् संगतम्। शेषे दिवि भूमौ च, सर्वे भूतानि संगतम्; आपः, समुद्रः, शेषः, चन्द्रः, वायुः च स्थिताः। सत्यम् अनृतं च शेषे; मृत्युः, बलं, प्रजापतिः; लोकेषु शेषे आधारः, दुःखं, दृष्टिः, समृद्धिः च मयि। दृढः, बलवान्, स्थिरः, नूतनः, दश विश्वकर्मणः; नाभिवत्, चक्रं सर्वतः, देवाः शेषे स्थिताः। ऋक्, साम, यजुः शेषे; उद्गीथः, प्रस्तुतः, स्तुतिः; हिङ्कारः, शेषः, स्वरः, मेडि साम्नः मयि। इन्द्राग्निः, पवमानः, महानाम्नि, महाव्रतम्; शेषे यज्ञस्य अङ्गानि, गर्भः मातरि यथा। एवं शिष्यनियमस्य, तपसः, देवतानां, ब्रह्मणः, औषधीनां, कालस्य, दिशां, सर्वभूतानां, यज्ञस्य, यजमानस्य, ऋषीणां, सर्वस्य च महत्त्वं, संरक्षणं, विमुक्तिः च, एकस्मिन् प्रवाहे प्रकाशते।